διαδίκτύο (3 άρθρα)

Τρόπους ψηφιακής «αποτοξίνωσης» αναζητά ένας στους δύο

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Ψηφιακή κόπωση

Στα όρια της ψηφιακής κόπωσης βρίσκεται, πλέον, ένα σημαντικό τμήμα του παγκόσμιου πληθυσμού. Την ίδια στιγμή, που το 54% των καταναλωτών θεωρεί το Διαδίκτυο αναπόσπαστο τμήμα της κοινωνικής του ζωής, σχεδόν ένας στους δύο πολίτες αναζητά τρόπους να απομακρυνθεί από συσκευές συνδεδεμένες στο Διαδίκτυο.

Πιο συγκεκριμένα, το 45% των πολιτών ψάχνει ενεργά χρόνο μακριά από το κινητό του τηλέφωνο και από άλλες συσκευές συνδεδεμένες στο Διαδίκτυο. Μάλιστα, οι νέοι φαίνεται ότι βρίσκονται ακόμη πιο κοντά στα όρια της ψηφιακής κούρασης, καθώς το 53% των νέων, ηλικίας 25-34 ετών, αποζητά την ψηφιακή του …αποτοξίνωση.

Η μερίδα των πολιτών, οι οποίοι νιώθουν όλο και πιο έντονα εξαρτημένοι από το Διαδίκτυο και οι οποίοι αναζητούν πλέον τρόπους …απεξάρτησης από το Internet, διαρκώς αυξάνεται. Για παράδειγμα, το ποσοστό εκείνων που αναζητούν χρόνο μακριά από το κινητό τους από 41% το 2017, βρέθηκε στο 45% το 2019.

Σήμερα, όπως προκύπτει από την παγκόσμια έκθεση της ΕΥ, “Decoding the digital home”, πάνω από το ένα τέταρτο (28%) των νοικοκυριών παραδέχεται ότι δαπανά τουλάχιστον 30 ώρες σε εβδομαδιαία βάση. Η προσπάθεια αυτών των νοικοκυριών να απεξαρτηθεί από το Διαδίκτυο φαίνεται και από το γεγονός ότι το αντίστοιχο ποσοστό το 2017 ήταν 34%. Επίσης, το ποσοστό εκείνων, που δαπανούν λιγότερες από 10 ώρες στο Internet, αυξήθηκε από 18% το 2017 σε 21% το 2021.

Προσωπικά δεδομένα

Η έρευνα δείχνει ότι αυξανόμενες βαίνουν και οι ανησυχίες των πολιτών σχετικά με τα προσωπικά τους δεδομένα, με το 72% να είναι σκεπτικό ως προς τη γνωστοποίηση προσωπικών τους δεδομένων, ακόμα και σε αξιόπιστες ιστοσελίδες. Κι ενώ οι περισσότεροι ερωτηθέντες δηλώνουν ιδιαίτερα προσεκτικοί σε θέματα γνωστοποίησης των προσωπικών τους δεδομένων, το 41% των πολιτών στις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία πιστεύει πως τα δεδομένα τους δεν θα είναι ποτέ απολύτως ασφαλή.

Περί εμπιστοσύνης

Η κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών προς το Διαδίκτυο και τις συνδεδεμένες συσκευές επηρεάζει – σε ένα βαθμό – και την υιοθέτηση προϊόντων και υπηρεσιών “έξυπνου” σπιτιού (smart home). Παρά το γεγονός ότι η ζήτηση “έξυπνων” συσκευών αυξάνεται και κυριαρχεί σε βάθος πενταετίας, η δραστική αύξηση της εξάρτησης από το Διαδίκτυο απειλεί την εμπιστοσύνη των καταναλωτών.

Επίσης, η πολυπλοκότητα της χρήσης μίας υπηρεσίας αποξενώνει τους καταναλωτές. Η έρευνα αποκαλύπτει ένα αυξανόμενο αίσθημα σύγχυσης των καταναλωτών σχετικά με το ολοένα και πιο σύνθετο περιβάλλον των ευρυζωνικών πακέτων ψηφιακών υπηρεσιών. Ένας στους τρείς αναφέρει ότι δυσκολεύεται να επιλέξει υπηρεσίες ή πακέτα, τα οποία να ικανοποιούν τις ανάγκες τους.

Αναλυτικά, σχεδόν οι μισοί καταναλωτές (48%) δηλώνουν ότι οι προσφορές, τους δυσκολεύουν να καταλάβουν ποιο πακέτο διαδικτύου προσφέρει μεγαλύτερη αξία. Παράλληλα, σχεδόν το ένα τέταρτο των καταναλωτών στις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία απαντά ότι δυσκολεύεται να βρει το περιεχόμενο που το ενδιαφέρει, σε ένα κορεσμένο περιβάλλον υπηρεσιών. Στην ηλικιακή ομάδα 18-24, το ποσοστό αυτό φτάνει στο 34% στις ΗΠΑ και στο 39% στη Μεγάλη Βρετανία.

_______________________

Πηγή: sepe.gr

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

Συγκλονιστικό βίντεο της ΕΛ.ΑΣ. για τους διαδικτυακούς εκβιασμούς παιδιών

| 0 ΣΧΟΛΙΑ
 

 

Ένα βίντεο που παραπέμπει σε ταινία μικρού μήκους, ανέβασε η Ελληνική Αστυνομία στους λογαριασμούς της στα social media, αναδεικνύοντας τους κινδύνους που «κρύβει» το διαδίκτυο για τους νέους. Το βίντεο που έχει διάρκεια 10 λεπτών και 35 δευτερολέπτων, δείχνει εφήβους που συνομιλούν υποτιθέμενους συνομηλίκους τους στο Διαδίκτυο και εκτυλίσσονται δύο ιστορίες.

Στην πρώτη είναι θύμα ένα αγόρι, που παρασύρεται από μια υποτιθέμενη κοπέλα στην οποία αρέσει και η οποία του ζητά να βγάλει πρώτος τα ρούχα του στην κάμερα του υπολογιστή του. Στο επόμενο μήνυμα, του λέει πως τον έχει καταγράψει σε βίντεο και πως αν δεν στείλει 100 ευρώ θα το στείλει στους φίλους του.

Στην άλλη περίπτωση, μια κοπέλα πιεσμένη και στενοχωρημένη, παρασύρεται από έναν υποτίθεται νεαρό που της ζητά φωτογραφίες για να της κάνει επαγγελματική φωτογράφιση. Της λέει πόσο όμορφη είναι και της ζητά όλο και περισσότερα. Η κοπέλα στέλνει μια φωτογραφία της που είναι μόνο με το σουτιέν και τότε αρχίζει ο εκβιασμός: Αν δεν στείλει και γυμνές της φωτογραφίες, εκείνη με το εσώρουχο θα κυκλοφορήσει σε όλο το σχολείο…

Όπως αναφέρει το βίντεο της αστυνομίας, πρόκειται για ένα καλοστημένο δίκτυο, με ανθρώπους που δουλεύουν και αποσπούν από τα θύματα χρήματα, εκβιάζοντας τα.

—–

—–

Πολλά από τα περιστατικά σεξουαλικού διαδικτυακού εκβιασμού και εξαναγκασμού δεν καταγγέλλονται στις αρμόδιες Αρχές είτε γιατί το θύμα αισθάνεται ντροπή για το υλικό που κλήθηκε να παράγει, είτε γιατί δε γνωρίζει (λόγω της ανηλικότητας) ότι έχει διαπραχθεί έγκλημα σε βάρος του.

Για το λόγο αυτό η πανευρωπαϊκή εκστρατεία ενημέρωσης «Say No!» απευθύνεται σε άτομα που στοχοποιούνται από επιτήδειους και συμβουλεύει : «Μην ενδώσετε πληρώνοντας τον εκβιασμό και μην αισθάνεστε ντροπή να το καταγγείλετε στις αρμόδιες Αρχές επιβολής του νόμου (Αστυνομικές Αρχές ».

Τι να κάνεις αν πέσεις θύμα σεξουαλικού εξαναγκασμού και εκβιασμού

Σε περίπτωση που κάποιος πέσει θύμα διαδικτυακού σεξουαλικού εξαναγκασμού και εκβιασμού προτείνεται να ακολουθήσει τα παρακάτω βήματα:

  • να μην μοιράσει άλλο υλικό,
  • να αναζητήσει βοήθεια,
  • να μην διαγράψει τα αποδεικτικά στοιχεία (συνομιλιες, e-mail κτλ.),
  • να διακόψει κάθε επικοινωνία, «μπλοκάροντας» τον επιτήδειο διαδικτυακό δράστη και
  • να αναφέρει το συμβάν στις αρμόδιες  Αστυνομικές ή Δικαστικές Αρχές (ειδικότερα στην Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος).

Επίσης είναι σημαντικό να ακολουθούμε τις παρακάτω συμβουλές:

  • κάνουμε φίλους μόνο όσους γνωρίζουμε καλά,
  • δεν ανταγωνιζόμαστε με την παρέα μας για το ποιος θα κάνει τους περισσότερους φίλους,
  • ορίζουμε στις Ρυθμίσεις Απορρήτου της συσκευής μας τι περιεχόμενο θέλουμε να φαίνεται στους άλλους,
  • αποφεύγουμε το “check-in” στους χώρους που κινούμαστε (στο σχολείο, στη βόλτα ή μέρη που επισκεπτόμαστε συχνά),
  • δε δημοσιεύουμε φωτογραφίες μου που “μαρτυρούν” τοποθεσίες, (π.χ. το σπίτι μας, το σχολείο μας),
  • ποτέ δεν κάνουμε chat με κάποιον που δε γνωρίζουμε,
  • προσέχουμε τις κινήσεις μας στην κάμερα, ενώ αν δεν την χρησιμοποιούμε καλό είναι να την καλύπτουμε με ένα αυτοκόλλητο,
  • σκεφτόμαστε πολύ πριν δημοσιεύσουμε κάποια εικόνα ή κάποιο video, σεβόμενοι πάντοτε και τα προσωπικά δεδομένα των φίλων μας.

_______________________

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:
Νέα

Το Διαδίκτυο και το Μυαλό μας είναι πιο όμοια απ’ όσο νομίζουμε

| 0 ΣΧΟΛΙΑ
 

 

Παρά το γεγονός ότι, στις μέρες μας, ξοδεύουμε πολύ χρόνο στο διαδίκτυο (ακούγοντας μουσική, βλέποντας βίντεο, κάνοντας χρήση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης, διαβάζοντας ειδήσεις κλπ.) λίγοι από εμάς γνωρίζουμε τους μαθηματικούς αλγορίθμους που διαχειρίζονται τον τρόπο προβολής του περιεχομένου μας. Όμως η διαδικασία δρομολόγησης των πληροφοριών, με ασφαλείς και αποτελεσματικές μεθόδους, μέσα από ένα κατανεμημένο σύστημα, χωρίς κεντρική διαχείριση ήταν μια προτεραιότητα για τους ιδρυτές του Διαδικτύου.

Τώρα, μια ανακάλυψη του ινστιτούτου Salk δείχνει ότι ένας αλγόριθμος που χρησιμοποιείται για το Διαδίκτυο, χρησιμοποιείται επίσης από τον ανθρώπινο εγκέφαλο, σαν μια εσωτερική διεργασία που βελτιώνει την κατανόησή μας για τη δομή και λειτουργία των νευρωνικών δικτύων (neural networks) και, ενδεχομένως, (βελτιώνει) ακόμη και μαθησιακές δυσκολίες.

“Οι ιδρυτές του Διαδικτύου αφιέρωσαν πολύ χρόνο εξετάζοντας τους τρόπους να ρέουν οι πληροφορίες αποτελεσματικά», λέει ο Saket Navlakha (Επίκουρος Καθηγητής του Salk, ένας από τους συγγραφείς της νέας μελέτης που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα  MIT Neural Computation Journals, στις 9 Φεβρουαρίου, 2017). “Η ανακάλυψη  ότι ένα κατασκευασμένο σύστημα και ένα εξελιγμένο βιολογικό σύστημα χρησιμοποιούν παρόμοιες διεργασίες για να προσεγγίσουν την λύση ενός προβλήματος είναι πολύ ενδιαφέρουσα.”

Στο κατασκευασμένο σύστημα, η λύση προϋποθέτει τον έλεγχο της ροής των πληροφοριών, έτσι ώστε οι διαδρομές να μη είναι αδιέξοδες αφενός  ούτε να γίνεται υποεκμετάλλευση των διαθεσίμων καναλιών ροής, αφετέρου, με συνεχή και αποδοτικό τρόπο ελέγχου της συμφόρησης του Διαδικτύου. Για να επιτευχθεί αυτό, το Διαδίκτυο χρησιμοποιεί έναν αλγόριθμο, που ονομάζεται «Πρόσθετη Αύξηση, Πολλαπλασιαστική Μείωση” (AIMD, Additive Increase, Multiplicative Decrease), σύμφωνα με τον οποίο ο υπολογιστής σας στέλνει ένα πακέτο δεδομένων και στη συνέχεια περιμένει μια επιβεβαίωση από τον δέκτη. Εάν το πακέτο αναγνωρίζεται σωστά, το δίκτυο θεωρείται μη υπερφορτωμένο και τα δεδομένα σας μπορούν να μεταδοθούν μέσω του δικτύου με υψηλότερη ταχύτητα. Με κάθε διαδοχική επιτυχή διεκπεραίωση ενός πακέτου, ο υπολογιστής σας γνωρίζει ότι είναι ασφαλές να αυξήσει την ταχύτητά του κατά μία μονάδα, η οποία αντιστοιχεί στην συνιστώσα  Πρόσθετη Αύξηση του AIMD. Αλλά εάν δεν υπάρξει ορθή επιβεβαίωση ή η επιβεβαίωση καθυστερήσει ή χαθεί ο υπολογιστής σας γνωρίζει ότι υπάρχει συμφόρηση και επιβραδύνει τη ταχύτητα κατά ένα μεγάλο ποσοστό , π.χ. στο ήμισυ, διαδικασία, η οποία αντιστοιχεί στη συνιστώσα Πολλαπλασιαστική Μείωση του AIMD. Με τον τρόπο αυτό, οι χρήστες βρίσκουν σταδιακά το λεγόμενο γλυκό σημείο (sweet spot) τους και η κυκλοφοριακή συμφόρηση αποφεύγεται κατά τον ίδιο περίπου τρόπο που οι οδηγοί στους δρόμους αναζητούν εναλλακτικές διαδρομές μόλις παρατηρήσουν μια επιβράδυνση στη κυκλοφορία. Καθώς οι υπολογιστές σε όλο το δίκτυο χρησιμοποιούν τη στρατηγική αυτή, ολόκληρο το σύστημα μπορεί συνεχώς να αναπροσαρμόζεται στις μεταβαλλόμενες συνθήκες, μεγιστοποιώντας τη συνολική απόδοση.

Ο Saket Navlakha, ο οποίος αναπτύσσει αλγορίθμους για την κατανόηση πολύπλοκων βιολογικών δικτύων, αναρωτήθηκε αν ο εγκέφαλος, με τα δισεκατομμύρια των κατανεμημένων νευρώνων, διαχειρίζεται τις πληροφορίες με τον ίδιο τρόπο. Έτσι, ο ίδιος και ο Jonathan Suen, ένας μεταδιδακτορικός υπότροφος στο Πανεπιστήμιο Duke, ξεκίνησαν τη μελέτη-διαδικασία για το προσδιορισμό ενός μαθηματικού μοντέλου που να περιγράφει τη νευρική δραστηριότητα.

Επειδή ο AIMD είναι ένας από τους πολλούς αλγορίθμους ελέγχου της ροής, το δίδυμο των ερευνητών αποφάσισε να διατυπώσει άλλους έξι αλγορίθμους. Επιπλέον, ανέλυσαν ποιο μοντέλο ταιριάζει καλύτερα με  φυσιολογικά δεδομένα σχετικά με νευρική δραστηριότητα από 20 πειραματικές μελέτες. Στα μοντέλα τους, ο AIMD αποδείχτηκε ότι είναι ο πιο αποτελεσματικός αλγόριθμος στη διατήρηση της ροής των πληροφοριών που διακινούνται ομαλά, προσαρμόζοντας τις ταχύτητες  κυκλοφορίας κάθε φορά που οι διαδρομές παρουσίαζαν συμφόρηση. Το πιο ενδιαφέρον εύρημα  είναι ότι ο AIMD αποδείχτηκε  ότι εξηγεί καλύτερα τι συμβαίνει σε νευρώνες πειραματικά.

Αποδεικνύεται ότι το νευρωνικό ισοδύναμο της  Πρόσθετης Αύξησης ονομάζεται μακρόχρονη ενδυνάμωση. Αυτό συμβαίνει όταν ένας νευρώνας ενεργοποιείται λίγο χρόνο μετά από έναν άλλο, το οποίο ενισχύει τη συναπτική σύνδεση τους και καθιστά ελαφρώς πιο πιθανό το πρώτο να ενεργοποιήσει ξανά το δεύτερο στο μέλλον. Το νευρωνικό ισοδύναμο της  Πολλαπλασιαστικής Μείωσης λαμβάνει χώρα όταν η ενεργοποίηση δύο νευρώνων αντιστρέφεται (ενεργοποίηση δευτέρου πριν από την πρώτο), γεγονός που αποδυναμώνει τη σύνδεσή τους, καθιστώντας μικρότερη την πιθανότητα ενεργοποίησης του δευτέρου από το πρώτο (νευρώνα) στο μέλλον. Αυτό ονομάζεται μακροχρόνια κατάθλιψη. Καθώς οι συνάψεις σε όλο το δίκτυο αποδυναμώνονται ή ενισχύονται σύμφωνα με τον κανόνα αυτό, το όλο σύστημα προσαρμόζεται και μαθαίνει.

«Ενώ ο εγκέφαλος και το Διαδίκτυο λειτουργούν σαφώς με τη χρήση πολύ διαφορετικών μηχανισμών, αμφότεροι χρησιμοποιούν απλούς τοπικούς κανόνες που οδηγούν στην παγκόσμια σταθερότητα», λέει ο Suen. ” Αρχικά ένοιωσα τεράστια έκπληξη όταν διαπίστωσα ότι τα νευρωνικά δίκτυα χρησιμοποιούν τους ίδιους αλγορίθμους όπως τα κατασκευασμένα ομόλογα τους, αλλά, όπως η ερευνητική εργασία αποκάλυψε, οι απαιτήσεις για την απόδοση, την ευρωστία και την απλότητα είναι κοινές και για τους δύο δηλαδή και τους ζωντανούς οργανισμούς και τα δίκτυα που έχουν κατασκευαστεί.”

Η κατανόηση του πώς λειτουργεί το σύστημα (Διαδίκτυο) υπό κανονικές συνθήκες θα μπορούσε να βοηθήσει τους νευροεπιστήμονες να καταλάβουν καλύτερα τι συμβαίνει όταν αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν σημάδια δυσλειτουργίας, για παράδειγμα, σε μαθησιακές δυσκολίες. «Παραλλαγές του αλγορίθμου AIMD χρησιμοποιούνται ουσιαστικά σε κάθε μεγάλης κλίμακας κατανεμημένο δίκτυο επικοινωνίας», λέει ο Navlakha. «Ανακαλύπτοντας ότι ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί ένα παρόμοιο αλγόριθμο δεν μπορεί να είναι απλά μια σύμπτωση.”

*********

Νίκος Δαβίδ

M.Eng in Electrical Engineering

Antikleidi , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:
Νέα
web design by