τεχνητή νοημοσύνη (5 άρθρα)

Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να «καθρεπτίσει» συναισθήματα;

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Εν μέσω πανδημίας, οι τεχνολογικές εταιρείες βρήκαν πρόσφορο έδαφος για επέκταση της χρήσης λογισμικών αναγνώρισης συναισθημάτων, σε διάφορους τομείς. Είναι όμως ασφαλής αυτή η εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης; Οι ειδικοί λένε πως όχι…

Οι τράπεζες δεδομένων τεχνολογικών κολοσσών είναι προ πολλού γεμάτες με στοιχεία από φωτογραφίες και βίντεο ανθρώπων. Αρκεί να λάβει κανείς υπόψη του το πλήθος των αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε ηλεκτρονικές πλατφόρμες.

Προχωρώντας ένα βήμα πέρα από την χρήση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) για την αναγνώριση προσώπου, πλέον προσφέρουν σε ολοένα και περισσότερες εταιρείες, υπηρεσίες και φορείς νέες δυνατότητες, μέσω λογισμικών αναγνώρισης συναισθημάτων.

Σκανάροντας το πρόσωπο -συχνά χωρίς αυτό να είναι εν γνώσει ή με συγκατάθεση του ατόμου- η συγκεκριμένη τεχνολογία, γνωστή ως ERT, μπορεί να καταγράψει εκφράσεις λύπης ή χαράς, έκπληξης ή φόβου, απέχθειας ή θυμού. Ή τέλος πάντων όπως έτσι αυτή τα αναγνωρίζει…

Η τεχνολογία χρησιμοποιείται ήδη από πολλές εταιρείες για να καταγράψουν τις αντιδράσεις των καταναλωτών στα προϊόντα τους. Από διαφημιστικές εταιρείες. Στην πρόληψη προσωπικού. Στα φύλαξη αεροδρομίων και συνόρων. Από υπηρεσίες ασφαλείας και αστυνόμευσης. Ακόμη και για εκπαιδευτικούς ή ιατρικούς λόγους.

«Χρυσές» δουλειές, εν μέσω πανδημίας

«Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, οι εταιρείες τεχνολογίας προώθησαν τα λογισμικά αναγνώρισης συναισθημάτων που διαθέτουν για την εξ αποστάσεως παρακολούθηση εργαζομένων, ακόμη και παιδιών», γράφει σε άρθρο της στο Nature  η Κέιτ Κρόφορντ, κύρια αναλύτρια στη Microsoft και συγγραφέας του βιβλίου Atlas of AI (2021).

Μνημονεύει μάλιστα ως παράδειγμα το πρόγραμμα 4 Little Trees, που αναπτύχθηκε στο Χονγκ Κονγκ, για την αξιολόγηση των συναισθήματα μικρών μαθητών, κατά τη διάρκεια της τηλεκπαίδευσης, ένεκα καραντίνας.

Το πρόγραμμα «χαρτογραφεί τα χαρακτηριστικά του προσώπου για να καταχωρήσει κάθε μαθητή σε μια συναισθηματική κατηγορία, όπως ευτυχία, θλίψη, θυμό, αηδία, έκπληξη ή φόβο. Μετρά επίσης το “κίνητρο” και προβλέπει βαθμούς», αναφέρει η Κρόφορντ, η οποία -όπως και πολλοί άλλοι- ζητά να θεσπιστεί άμεσα ρυθμιστικό πλαίσιο για αυτή την ταχύτατα αναπτυσσόμενη αγορά, που μέχρι το 2024 αναμένεται να φτάσει σε αξία τα 56 δισεκατομμύρια δολάρια.

Το πρόγραμμα «χαρτογραφεί τα χαρακτηριστικά του προσώπου για να καταχωρήσει κάθε μαθητή σε μια συναισθηματική κατηγορία, όπως ευτυχία, θλίψη, θυμό, αηδία, έκπληξη ή φόβο. Μετρά επίσης το “κίνητρο” και προβλέπει βαθμούς», αναφέρει η Κρόφορντ, η οποία -όπως και πολλοί άλλοι- ζητά να θεσπιστεί άμεσα ρυθμιστικό πλαίσιο για αυτή την ταχύτατα αναπτυσσόμενη αγορά, που μέχρι το 2024 αναμένεται να φτάσει σε αξία τα 56 δισεκατομμύρια δολάρια.

Διαφωνούν οι ειδικοί

O προβληματισμός στην επιστημονική κοινότητα για το εάν και κατά πόσο η τεχνητή νοημοσύνη (AI) μπορεί πράγματι να ανιχνεύσει και να ερμηνεύσει σωστά τα ανθρώπινα συναισθήματα, περισσεύει.

Μελέτη της Αμερικανικής Ένωσης Ψυχολογίας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία για ακριβή πρόβλεψη της συναισθηματικής κατάστασης ενός ατόμου με αυτή τη μέθοδο.

Οι εκφράσεις των συναισθημάτων διαφέρουν άλλωστε, αναλόγως πολιτισμού και κοινωνίας.

«Οι εταιρείες τεχνολογίας μπορεί κάλλιστα να θέτουν ένα ερώτημα που είναι θεμελιωδώς λάθος», τονίζουν χαρακτηριστικά οι συντάκτες της μελέτης.

Επικίνδυνες παγίδες

Υπάρχουν πολλοί τρόποι που η τεχνολογία μπορεί να βλάψει τους ανθρώπους, παρατηρεί η Ντέμπορα Ράτζι, πτυχιούχος πληροφορικής και διακεκριμένη ακτιβίστρια κατά της φυλετικής προκατάληψης της AI.

«O ένας τρόπος είναι το σύστημα να μην λειτουργεί», λέει σε συνέντευξή της στο MIT Technology Review. «Εξαιτίας των υψηλών ποσοστών λάθους σε μη λευκούς, τους θέτει σε κίνδυνο. O δεύτερος τρόπος είναι όταν λειτουργεί ως τέλειο σύστημα αναγνώρισης, που μπορεί εύκολα να εργαλειοποιηθεί κατά ομάδων».

Ήδη, υπάρχει πληθώρα λαθών και παρερμηνειών από συστήματα ΑΙ στην ανάγνωση των εκφράσεων ατόμων της μαύρης φυλής. Τα έχουν καταγράψει έρευνες και αποτυπώσει με σαφήνεια το βραβευμένο ντοκιμαντέρ Coded Bias.

Nομικό πλαίσιο στην Ε.Ε

Με στόχο την επιβολή ρυθμιστικού πλαισίου, αλλά και αξιοποίησης της ΑΙ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε προ ημερών πρόταση νόμου για την τεχνητή νοημοσύνη, απαγορεύοντας τη χρήση της για «πρακτικές χειραγώγησης», «εθισμού» και «κοινωνικού ελέγχου» και προαναγγέλλοντας αυστηρούς όρους σε όσες πρακτικές χαρακτηρίζονται «υψηλού κινδύνου».

Μεταξύ αυτών, η Επιτροπή συγκαταλέγει την εκπαίδευση, την απασχόληση, βασικές ιδιωτικές και δημόσιες υπηρεσίες (συμπεριλαμβανομένων χρηματοοικονομικών υπηρεσιών), τη διαχείριση της μετανάστευσης και την απονομή δικαιοσύνης.

Σε συνδυασμό, δε, με ένα σχέδιο συντονισμού των κρατών μελών, τον νέο νομικό πλαίσιο -αναφέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή- θα εγγυάται την ασφάλεια των δεδομένων και τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών και των επιχειρήσεων, ενισχύοντας παράλληλα την αποδοχή της ΑΙ, τις επενδύσεις και την καινοτομία σε όλη την Ε.Ε.

Όπως πάντως επεσήμαναν επικριτές της πρότασης, το κείμενο είναι επικίνδυνα ασαφές, δημιουργώντας έτσι πιθανά «παράθυρα» στον νόμο.

«Είναι απαραίτητη μια πιο αυστηρή προσέγγιση, δεδομένου ότι η βιομετρική αναγνώριση από απόσταση, μια εφαρμογή στην οποία η ΑΙ μπορεί να φέρει πρωτοφανείς εξελίξεις, εγκυμονεί εξαιρετικά υψηλούς κινδύνους βαθιάς και αντιδημοκρατικής παρείσφρησης στην ιδιωτική ζωή των πολιτών», ανέφερε χαρακτηριστικά σε σε ανακοίνωσή του ο Ευρωπαϊκός Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (EDPS), ψέγοντας την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για υπερβολικά χαλαρή στάση.

Μαργαρίτα Βεργολιά – https://www.in.gr/2021/05/08/b-science/technology/mporei-texniti-noimosyni-na-ginei-kathreftis-synaisthimaton/

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

Είναι τα αυτόνομα οχήματα το τέλος των τροχαίων;

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

   Διαβάζει τα πάντα γύρω σου. Πού τελειώνει ο δρόμος, πού βρίσκονται οι λωρίδες, το πεζοδρόμιο, οι πεζοί, τα υπόλοιπα οχήματα. Αντιλαμβάνεται πότε πλησιάζει επικίνδυνα το πίσω αυτοκίνητο και βγάζει ένα μήνυμα που αναβοσβήνει για να το δει ο οδηγός του άλλου αυτοκινήτου: “Πήγαινε πιο σιγά!”. Υπολογίζει αν ο μπροστινός σου λοξοδρομεί επικίνδυνα και κόβει ταχύτητα, για να προλάβει ένα ατύχημα (υπάρχει βίντεο!). Ερμηνεύει ακόμη και τη διάθεσή σου. Με βάση τις εκφράσεις σου (ναι, είναι γεμάτο κάμερες), τον τόνο της φωνής σου και τη θερμοκρασία, καταλαβαίνει αν έχεις στρες και αν ήρθε η ώρα να μπει η οδήγηση στον αυτόματο.

   Αυτό είναι μόνο μία εκδοχή (το Concept-i), για ένα μέλλον χωρίς τροχαία, όπως το φαντάζεται η Toyota. Ναι αλλά πόσο κοντά είμαστε σε αυτό το μέλλον;

 

Μπορούν να μειώσουν τον αριθμό τροχαίων τα αυτόνομα;

   Το 95% των τροχαίων στην Ευρώπη προκαλούνται άμεσα ή έμμεσα από ανθρώπινο λάθος. Οπότε, θεωρητικά, μία καλή ιδέα είναι να αφαιρέσεις τον ανθρώπινο παράγοντα από την εξίσωση. Οι μηχανές υπακούν σε κανόνες πολύ πιο αποτελεσματικά απ’ ότι ο άνθρωπος. Τόσο, που μπορεί να προβλέψουν ένα ατύχημα πριν καν αυτό συμβεί:

   Ο άνθρωπος θα δει την πινακίδα για το όριο ταχύτητας και θα την αγνοήσει. Η μηχανή θα κόψει ταχύτητα, γιατί είναι προγραμματισμένη να το κάνει. Ο άνθρωπος θα αντιδράσει ακόμη και κλάσματα πιο αργά αν είναι αποσυντονισμένος, νυσταγμένος ή κουρασμένος. Οι μηχανές είναι ακούραστες.

Σύμφωνα με τις περισσότερες στατιστικές αναλύσεις, η τεχνολογία αυτόνομων οχημάτων, θα μειώσει τις απώλειες από τροχαία κατά 90%, μέχρι το 2050.

Δεν υπάρχουν 100% ασφαλή αυτόνομα οχήματα.

   Ήδη έχουν γίνει ατυχήματα που δείχνουν ότι η έξυπνη τεχνολογία δεν είναι 100% ασφαλής. Μπορεί μία AI μηχανή να αντιδρά σε κλάσματα δευτερολέπτου σε ένα εμπόδιο, αλλά δεν μπορεί να παρακάμψει τους νόμους της φυσικής – ακόμη.

   Άλλωστε, αρκεί ένα «bug», ένα τεχνικό λάθος – ή, μία πετυχημένη κυβερνοεπίθεση – για να “πέσει” το software μίας μηχανής.

 

   Μέχρι σήμερα πάντως, τα νούμερα επιβεβαιώνουν ότι ακόμη και στα ατυχήματα που έχουν γίνει με αυτόνομα οχήματα, φταίει κυρίως ο άνθρωπος. Στην Καλιφόρνια, όπου υπάρχουν 53 εταιρίες που τεστάρουν αυτόνομα οχήματα, από το 2014 μέχρι το 2018, έγιναν 37 ατυχήματα. Σε όλα εκτός από 1, έφταιγε ο άνθρωπος.

Θα είναι στους δρόμους μέχρι το 2030!

   Στην αγορά βρίσκονται αυτοκίνητα με χαμηλά επίπεδα αυτοματισμού, δηλαδή με συστήματα υποβοήθησης του οδηγού. Τα οχήματα με μερική ή πλήρη αυτοματοποίηση βρίσκονται ακόμη σε στάδιο δοκιμών.

   Το πόσο γρήγορα θα έρθει τελικά η μέρα που θα πηγαίνεις στη δουλειά με ένα αυτόνομο ταξί, θα εξαρτηθεί από πολλά. Από τις κυβερνήσεις και τις πολιτικές που θα σχεδιάσουν για να ενσωματώσουν τα αυτόνομα στους δρόμους, στις πόλεις και στη νομοθεσία. Από τις εταιρίες τεχνολογίας και τις δοκιμές που θα κάνουν μέχρι να «τελειοποιήσουν» το λογισμικό τους. Και από τις αντιδράσεις που θα υπάρξουν μέχρι τότε.

   Το σίγουρο είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο μετακινούμαστε θα αλλάξει. Για μία ακόμη φορά. Σκέψου ότι πριν από περίπου 150 χρόνια, δε θα αντιδρούσες για μία μηχανή που θα αντικαταστήσει τον οδηγό, αλλά για ένα μηχανοκίνητο αυτοκίνητο που θα αντικαθιστούσε μία άμαξα. Και το πρόβλημα τότε δεν ήταν ο αριθμός θανάτων από τροχαία. Αλλά η ασφυκτική κοπριά των αλόγων που έσερναν τις άμαξες. Έγραφαν τότε οι Times για το Λονδίνο: «Μέχρι το 1950 κάθε δρόμος της πόλης θα έχει σκεπαστεί από 3 μέτρα κοπριάς». Από τότε, διανύσαμε μεγάλη απόσταση 🙃

_______________________

Πηγή: hellasdirect.gr

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

Ο Salvador Dali επανέρχεται ως ολόγραμμα, δια χειρός προγραμματιστών!

| 0 ΣΧΟΛΙΑ


Ο Σαλβαντόρ Νταλί υποδέχεται o ίδιος τους επισκέπτες του στο The Dali Museum στο Σεντ Πίτερσμπεργκ της Φλόριντα από το Σάββατο, 11 Μαΐου- επέτειο της γέννησης του καλλιτέχνη- με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.

Το «Dali Lives» είχε ανακοινωθεί τον Ιανουάριο και είναι μια πρωτοβουλία προς τιμήν του μεγάλου καλλιτέχνη για τα 115 χρόνια από τη γέννησή του. Η εμπειρία «Dali Lives» αξιοποιεί τεχνολογία machine learning για τη δημιουργία ενός ομοιώματος του Νταλί, με το οποίο οι επισκέπτες μπορούν να αλληλεπιδρούν σε οθόνες ανά το μουσείο.

Όπως είχε πει ο Χανκ Χάιν, εκτελεστικός διευθυντής του μουσείου, ο ίδιος ο Νταλί είχε εκφράσει την ελπίδα πως, μετά τον θάνατό του, οι άνθρωποι θα έλεγαν πως «ο Νταλί πέθανε, αλλά όχι εντελώς». Με την τεχνολογία αυτή, οι επισκέπτες μπορούν να βιώσουν την προσωπικότητα του καλλιτέχνη από κοντά, θαυμάζοντας παράλληλα τα έργα του.

Το μουσείο συνεργάστηκε με την Goodby Silverstein & Partners (GS&P) για να «αναστήσει» τον «άρχοντα» του σουρεαλισμού: Στο πλαίσιο του εγχειρήματος, αξιοποιήθηκαν εκατοντάδες συνεντεύξεις, αποφθέγματα και πλούσιο αρχειακό υλικό, που χρησιμοποιήθηκαν για να «εκπαιδεύσουν» έναν αλγόριθμο Α.Ι. έτσι ώστε να «μάθει» το πρόσωπο του Νταλί. Στη συνέχεια έψαξαν και βρήκαν έναν ηθοποιό με παρόμοια σωματικά χαρακτηριστικά. Ακολούθως, η τεχνητή νοημοσύνη φτιάχνει ένα ομοίωμα του Νταλί που να αντιστοιχεί στο πρόσωπο και τις εκφράσεις του καλλιτέχνη. Για σκοπούς πληροφόρησης και ενημέρωσης των επισκεπτών που αλληλεπιδρούν με το «Dali Lives», το μουσείο χρησιμοποίησε αυθεντικά γραπτά του ίδιου του Νταλί, σε συνδυασμό με πιο μοντέρνα μηνύματα, τα οποία, συνολικά, αναλαμβάνει να «ζωντανέψει» ο ηθοποιός.

Όπως σημειώνει το Popular Mechanics, πρόκειται για μια επίδειξη του επιπέδου στο οποίο έχει φτάσει η τεχνολογία των deepfakes, που επιτρέπει τη ρεαλιστική «εισαγωγή» διασήμων σε βίντεο. Σε συνδυασμό με ηθοποιό που μιμείται τη χαρακτηριστική προφορά του καλλιτέχνη, το τελικό αποτέλεσμα είναι μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή διαδραστική εμπειρία, που είναι διαφορετική για τον κάθε επισκέπτη.

Πηγή: naftemporiki.gr

Κατηγορίες:
Νέα

Άνθρωποι – Ρομπότ: 0-1; Πού μας οδηγεί η τεχνητή νοημοσύνη;

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Oι εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης αυξάνονται εκθετικά και ίσως στο προσεχές μέλλον οι μηχανές να αναπτύξουν και συναισθηματική νοημοσύνη. Ομως οι μηχανές μπορούν να δουν το απείρως μικρό και το απείρως μεγάλο, ενώ ο άνθρωπος το απείρως μεσαίο – αυτό που βρίσκεται ανάμεσα στις γραμμές.

Λατρεύω τον καφέ, τη γεύση, το άρωμα, τη διαδικασία παρασκευής του. Και θεωρώ την εμπειρία του καφέ ολοκληρωμένη όταν ο εξειδικευμένος άνθρωπος που θα τον έχει παρασκευάσει θα μου εξηγήσει πως πέτυχε και σε τι συνίσταται αυτή η ξεχωριστή κάθε φορά αίσθηση. Προβληματίστηκα λοιπόν όταν διάβασα πριν λίγες μέρες σε ένα άρθρο ότι εδώ και μερικούς μήνες λειτουργεί στη Σαγκάη ένα καφέ με το όνομα «Ratio» (αναλογία) όπου ο παρασκευαστής καφέ, αλλά και κοκτέιλ, είναι ένα ρομπότ, για την ακρίβεια o βραχίονας ενός ρομπότ, το οποίο χρησιμοποιώντας πάντα την τέλεια αναλογία υλικών προσφέρει και το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ενα ρομπότ-barista. Αλλο ένα επάγγελμα που, αν και πολύ νέο, κινδυνεύει να χαθεί.

Ο προβληματισμός για τη μαζική εξαφάνιση θέσεων εργασίας που θα επιφέρει η κυριαρχία της τεχνητής νοημοσύνης και των ρομπότ είναι πλέον πολύ συχνός στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Διαβάζοντας σχετικά άρθρα αναρωτιέμαι με κάποια αγωνία ποια θα μπορούσε να είναι η εφικτή στροφή στη σταδιοδρομία μου που θα με βγάλει σε επαγγελματικό καταφύγιο από την επέλαση των ρομπότ. Ομως το μέλλον της απασχόλησης δεν είναι τόσο ζοφερό όσο το σχεδιάζει η τάση μας προς την καταστροφολογία. Τουλάχιστον έτσι υποστηρίζει εμφατικά η Ιμνα Μαρτίνεζ (Inma Martinez), αναγνωρισμένη επιστήμονας στον χώρο της τεχνητής νοημοσύνης.

Εργαζόμενος ρομπότ

Σε πρόσφατη ομιλία της στο Μέγαρο Μουσικής εξέφρασε την πεποίθηση ότι στο άμεσο μέλλον και αντίθετα με την αντίληψη που κυριαρχεί, το ανθρώπινο δυναμικό θα αποτελεί το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο μίας επιχείρησης. Η προστιθέμενη αξία θα προέρχεται από τους ανθρώπους και όχι από τις μηχανές (ενδιαφέρουσα ήταν η επισήμανσή της ότι πρέπει να χρησιμοποιείται η λέξη «μηχανή» και όχι «ρομπότ», υποθέτω επειδή η τελευταία συνειρμικά οδηγεί σε υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων και κατ’ επέκταση της απειλής). Με παράδειγμα μια κλασσική εικόνα οπτικής ψευδαίσθησης, στην οποία ενώ αρχικά άλλοι διακρίνουν μία πάπια και άλλοι ένα λαγό, στη συνέχεια και εφόσον γίνει γνωστή η εναλλακτική μπορεί κανείς να διακρίνει και τα δύο, τόνισε ότι μία μηχανή αδυνατεί να δει δύο πράγματα ταυτόχρονα, καθώς βασίζεται σε δυαδική λογική (0 ή 1). Για τη μηχανή υπάρχουν δύο επιλογές μόνο, για τον άνθρωπο όχι.

Ο άνθρωπος μπορεί να παρατηρεί από πολλές οπτικές γωνίες και να διακρίνει διαφορετικές εκδοχές και σημασίες ταυτόχρονα. Η ικανότητα να διακρίνει την πολυσημία και τις αποχρώσεις και έτσι να συγκροτεί μία πληρέστερη εικόνα του κόσμου, είναι το ανταγωνιστικό πλεονέκτημά του. Ο εντοπισμός της αιτίας μίας συμπεριφοράς ενός συνεργάτη ή η πρόβλεψη της αντίδρασης ενός πελάτη είναι αποτέλεσμα της ανθρώπινης ικανότητας να διαβάζουμε ανάμεσα στις γραμμές.

Αυτή η ικανότητα δεν διδάσκεται και δεν αναλύεται πάντα σε μετρήσιμα δεδομένα που θα μπορούσαν να ενταχθούν σε κάποιο υπολογιστικό σύστημα. Λέγεται ότι ο Τζόζεφ Κένεντι συνειδητοποίησε την επερχόμενη κρίση του 1929 όταν του μίλησε για το χρηματιστήριο ένας λούστρος. Αναρωτιέμαι αν μία τέτοια παράμετρος θα μπορούσε να κωδικοποιηθεί σε έναν αλγόριθμο. Η αίσθηση ότι «κάτι συμβαίνει» δεν μπορεί πάντα να συγκεκριμενοποιηθεί και να ποσοτικοποιηθεί. Μπορώ να φανταστώ μία αφάνταστα έξυπνη μηχανή αλλά όχι μία οξυδερκή.

 

Η αλήθεια είναι ότι οι εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης αυξάνονται εκθετικά και ίσως στο προσεχές μέλλον οι μηχανές να αναπτύξουν και συναισθηματική νοημοσύνη, εγείροντας βέβαια ηθικά ζητήματα για τον ορισμό του τι είναι καλό και κακό, τι σωστό και λάθος.

Υπάρχει ήδη ελληνική start-up εταιρεία που αναπτύσσει σύστημα αναγνώρισης συναισθημάτων ομιλούντος ανθρώπου, ενώ άλλη εταιρεία, επίσης ελληνική, έχει κατασκευάσει βραχιόλι που αναγνωρίζει τη συναισθηματική κατάσταση του ανθρώπου που το φοράει και μεταφέροντας τα δεδομένα σε εφαρμογή του κινητού τηλεφώνου παρέχει τις αντίστοιχες συμβουλές, υποκαθιστώντας τον ψυχοθεραπευτή.

Η λίστα με τα ασφαλή επαγγέλματα μικραίνει συνεχώς. Πιστεύω όμως πως θα εμφανιστούν νέα επαγγέλματα, ή θα γίνουν αντιληπτές οι διαστάσεις των υφιστάμενων στις οποίες η ανθρώπινη συνδρομή θα είναι απαραίτητη για το βέλτιστο αποτέλεσμα. Παραφράζοντας τον Γκοντάρ, θα έλεγα ότι οι μηχανές μπορούν να δουν το απείρως μικρό και το απείρως μεγάλο, αλλά ο άνθρωπος το απείρως μεσαίο. Αυτό που βρίσκεται ανάμεσα στις γραμμές.
_______________________

Πηγή: protagon.gr

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

Σχεδιάστηκε το πρώτο ρομπότ με αυτογνωσία

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης δημιούργησαν το πρώτο ρομπότ που είναι ικανό να «φανταστεί» τον εαυτό του, δημιουργώντας εκ του μηδενός μια εικόνα του εαυτού του και μαθαίνοντας από αυτήν να προσαρμόζεται καλύτερα στο περιβάλλον του, Όπως οι άνθρωποι που είναι ικανότατοι στο να φαντάζονται τον εαυτό τους και χάρη σε αυτή την ικανότητα να δημιουργούν διάφορα μελλοντικά σενάρια ή να στοχάζονται το παρελθόν τους.

Task-Agnostic Self-Modeling Machines

Πρόκειται για ένα ακόμη βήμα προς τη δημιουργία μηχανών που θα έχουν αυτοσυνείδηση και, κατά συνέπεια, μεγαλύτερη αυτονομία και προσαρμοστικότητα. Την ίδια στιγμή όμως, ορισμένοι -ανατρέχοντας και στη λογοτεχνία επιστημονικής φαντασίας- φοβούνται ότι, με μια τέτοια τεχνολογική εξέλιξη, οι άνθρωποι θα χάσουν σταδιακά τον έλεγχο των μηχανών τους, όπως συνέβη κάποτε στον Φρανκενστάιν με το δημιούργημά του.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Hod Lipson του Εργαστηρίου Δημιουργικών Μηχανών του Κολούμπια, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό ρομποτικής «Science Robotics». Όπως είπε ο Lipson, «μολονότι η ικανότητα του ρομπότ μας να φαντάζεται τον εαυτό του, είναι ακόμη πρωτόγονη σε σύγκριση με τους ανθρώπους, πιστεύουμε ότι βρίσκεται στο σωστό δρόμο για τη αυτεπίγνωση των μηχανών».

Τα ρομπότ προοδεύουν συνεχώς, αλλά δεν έχουν ακόμη μάθει να δημιουργούν μόνα τους εικόνες του εαυτού τους όπως οι άνθρωποι. Το νέο ρομπότ άρχισε να κάνει κάτι τέτοιο μόνο του και μπορεί να χρησιμοποιήσει την αυτο-προσομοίωσή του για να προσαρμόζεται σε νέα περιβάλλοντα και καθήκοντα, καθώς επίσης -έχοντας επίγνωση για τον «εαυτό» του- για να αυτοεπιδιορθώνεται.

«Αν θέλουμε τα ρομπότ να γίνουν ανεξάρτητα και να προσαρμόζονται γρήγορα σε σενάρια που δεν είχαν προβλέψει οι δημιουργοί τους, είναι ζωτικό να μαθαίνουν από την προσομοίωση του εαυτού τους», δήλωσε ο Hod Lipson.

Αρχικά το ρομπότ (με μορφή βραχίονα) δεν ήταν αρκετά ακριβές στο να φαντάζεται τον εαυτό, π.χ. να καταλαβαίνει πώς συνδέονται οι αρθρώσεις του. Όμως, χάρη στη χρήση ενός αλγόριθμου βαθιάς μάθησης, σταδιακά μέσα σε χρονικό διάστημα 35 ωρών βελτίωσε την αυτο-εικόνα του, παράγοντας τελικά ένα μοντέλο του εαυτού του με μικρές αποκλίσεις από την πραγματικότητα.

Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας μόνο την εσωτερική εικόνα του εαυτού του και μην έχοντας καμία ανατροφοδότηση από το εξωτερικό περιβάλλον, κατάφερε να εκτελέσει μια εργασία -να σηκώνει ένα αντικείμενο από το έδαφος και να το τοποθετεί σε ένα δοχείο- με ποσοστό επιτυχίας 44%. «Είναι σαν να προσπαθείς να πιάσεις ένα ποτήρι νερό με τα μάτια σου κλειστά, κάτι δύσκολο ακόμη και για τους ανθρώπους», δήλωσε ο ερευνητής Robert Kwiatkowski.

Όταν οι μηχανικοί σκοπίμως τοποθέτησαν ένα ελαττωματικό εξάρτημα στον ρομποτικό βραχίονα, αυτός με επιτυχία χρησιμοποίησε την αυτο-εικόνα του και εντόπισε το πρόβλημα. Το επόμενο βήμα για τους ερευνητές είναι να μελετήσουν κατά πόσο τα ρομπότ μπορούν να «σκεφτούν» όχι μόνο για το σώμα τους, αλλά για το ίδιο το «μυαλό» τους, δηλαδή να σκεφτούν για τη σκέψη.

Κατηγορίες:
Νέα
web design by