Νέα (565 άρθρα)

Πώς η τεχνολογία έχει αλλάξει την ερωτική ζωή των εφήβων

19 Δεκεμβρίου 2017
| 0 ΣΧΟΛΙΑ
 

 

Ο ψηφιακός κόσμος τα τελευταία χρόνια, φαίνεται να έχει επιφέρει σοβαρές αλλαγές σε κάποιες από τις διαχρονικές προκλήσεις των εφηβικών αναζητήσεων. Κι αν και κάποιοι γονείς διαθέτουν ευκολία στο να επικοινωνούν ανοιχτά με τους εφήβους γύρω από ερωτικά θέματα, κάποιοι άλλοι έχουν πραγματική δυσκολία, καθώς βρίσκουν τα θέματα αυτά αμήχανα για συζήτηση και τα αποφεύγουν.

Ανεξάρτητα από το πού βρίσκεστε στην επικοινωνία σας με τον έφηβο ή την έφηβη που έχετε στο σπίτι σας, όταν θα είστε έτοιμοι να μοιραστείτε κάποια πράγματα με το παιδί σας, θα πρέπει να γνωρίζετε ορισμένα από τα παρακάτω στοιχεία.

Η περιέργεια – για τα καλύτερα ή τα χειρότερα – ικανοποιείται πάντα στο διαδίκτυο

Οι νέοι ήταν πάντα περίεργοι γύρω από το σεξ. Όταν οι έφηβοι έχουν ερωτήσεις, το διαδίκτυο είναι συνήθως η πρώτη τους επιλογή για πληροφόρηση και μπορούν πραγματικά να την έχουν όποτε θέλουν, είτε είναι καλής ποιότητας, είτε κακής. Στο διαδίκτυο οι έφηβοι μπορούν να βρουν on line, πολύ ωμό σεξουαλικό περιεχόμενο – την πορνογραφία – η οποία αποτελεί «πεδίο έρευνας», το οποίο μπορεί να αποδειχθεί ανησυχητικό για την εφηβική ζωή. Για παράδειγμα, μια νέα επιστημονική μελέτη συνδέει την έκθεση στη σεξουαλική ωμότητα,  με αυξημένη τάση εμφάνισης και αποδοχής τόσο της ύπαρξης βίας, όσο και της σεξουαλικής βίας.

Σε μια θετική έκφανση αυτού του φαινομένου, οι έφηβοι μπορούν να απευθυνθούν στο διαδίκτυο για να πάρουν πληροφορίες σχετικά με τις σχέσεις των δύο φύλων και τη σεξουαλική τους υγεία. Πράγματι, άλλη πρόσφατη έρευνα, διαπίστωσε ότι τα ποσοστά γεννήσεων στην εφηβεία και των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων μειώθηκαν σημαντικά στην Αμερική, καθώς βελτιώθηκε η πρόσβαση στο internet υψηλών ταχυτήτων.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μείωση των γεννήσεων ανάμεσα σε έφηβους δεν συνδεόταν με αύξηση των αμβλώσεων κι αυτό φαίνεται ότι εξηγεί εν μέρει, όπως υποστηρίζουν, τη μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση των νέων στην αντισύλληψη, εξαιτίας της αυξημένης πρόσβασης στην πληροφορία.

Οι γονείς μπορούν να συζητήσουν με τα παιδιά τους για τα παραπάνω θέματα, τόσο για την πορνογραφία, όσο και για τις σοβαρές και αξιόπιστες πληροφορίες που μπορεί να βρει κάποιος στο διαδίκτυο.

 

Ενώ τα βιβλία για την υγιή σεξουαλικότητα μπορούν να χρησιμεύσουν ως άριστοι οδηγοί για τα παιδιά και τους προέφηβους, οι μεγαλύτεροι έφηβοι μπορούν να εκτιμήσουν (ή, έστω να ανεχθούν) από τους γονείς τους να προτείνουν online επιλογές, όπως το efiveia.gr,  το youth-health.gr και άλλα.

Το ραντεβού με τη βία μπορεί να είναι ψηφιακό

Οι γονείς θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να μιλήσουν ευθέως με τους εφήβους για τις καταχρηστικές σχέσεις. Μια συζήτηση σχετικά με την ψηφιακή έκφανση της βίας, θα ήταν ένα χρήσιμο πεδίο έναρξης της συζήτησης. Σε μια πρόσφατη έρευνα, περισσότεροι από τους μισούς εφήβους (κορίτσια και αγόρια) είχαν εμπλακεί σε σχέση με κάποιον-α, που προσπάθησε να τους παρακολουθήσει ή να τους ελέγξει μέσω γραπτών μηνυμάτων, τόσο συχνά ή πιεστικά που έφερναν τον παραλήπτη σε δύσκολη θέση μέσω πίεσης για άμεσες απαντήσεις, ή απαιτώντας κωδικούς πρόσβασης, ή μέσω παρακολούθησης της κοινωνικής του δραστηριότητας.

Η ίδια έκθεση διαπίστωσε, επίσης, ότι σχεδόν οι μισοί έφηβοι είχαν συνάψει σχέση με κάποιον που χρησιμοποιούσε την τεχνολογία εναντίον τους, είτε για να διαδώσει φήμες, ή με σκοπό να στείλει ενοχλητικά ή αδιάκριτα μηνύματα, ή ακόμα και απειλητικά. Επίσης, το 1/3 από αυτούς, βίωσαν σεξουαλικό εξαναγκασμό μέσω των ψηφιακών μέσων: πιέστηκαν να κάνουν σεξ, έγιναν αποδέκτες ανεπιθύμητων σεξουαλικών φωτογραφιών ή κλήθηκαν να αποστείλουν δικές τους φωτογραφίες γυμνού περιεχομένου, ενώ κάποιοι έστειλαν φωτογραφίες τους σε άλλους, χωρίς την έγκρισή τους.

Μιλώντας με τους εφήβους σχετικά με αυτού του είδους τις καταναγκαστικές σχέσεις, θα πρέπει να τους εξηγήσουμε, ότι «το να θέλει κάποιος να ξέρει τι κάνεις όλη την ώρα, μπορεί σε κάνει να αισθάνεσαι καταπίεση», ενώ στην πραγματικότητα, οι υγιείς ρομαντικές σχέσεις βασίζονται στην εμπιστοσύνη και την υποστήριξη και όχι στον εκφοβισμό. Επιπλέον, μπορούμε να πούμε στον έφηβο, ότι είμαστε εδώ να τον βοηθήσουμε, αν αισθάνεται πίεση από κάποιον φίλο ή φίλη, τόσο online, όσο και σε προσωπική επαφή.

Οι έφηβοι ηρεμούν και αισθάνονται ασφάλεια όταν ένας ενήλικας τούς υπενθυμίζει ότι μπορεί να τούς βοηθήσει σε κάποιο πρόβλημά τους, που έχει να κάνει με την υγεία ή την ασφάλειά τους. Το «ηλεκτρονικό ραντεβού με τη βία» ανήκει σ’ αυτήν την κατηγορία και δεν προκαλεί έκπληξη στους επιστήμονες το γεγονός ότι έχει συνδεθεί ευθέως σε ορισμένες μελέτες με τη σωματική και σεξουαλική θυματοποίηση, ιδιαίτερα κατά των νέων κοριτσιών.

Οι σχέσεις μπορούν να γίνουν, σχέσεις 24ωρης διάρκειας

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι υπάρχει κάτι που μπορεί να αυξήσει την ένταση της πρώτης αγάπης σε κάποιον έφηβο, αλλά η τεχνολογία φαίνεται ότι έχει τη δύναμη να το κάνει. Όταν οι έφηβοι βιώνουν το πρώτο τους ρομάντζο, είναι πραγματικά εκπληκτικό το πόσο με τη «βοήθεια» της τεχνολογίας, η ζωή τους μπορεί να καταληφθεί ολοκληρωτικά από αυτό.

Τα ζευγάρια των εφήβων ξυπνούν μαζί με ένα μήνυμα ή ένα τηλεφώνημα, επικοινωνούν στο δρόμο για το σχολείο, ανταλλάσσουν ερωτικά μηνύματα κατά τη διάρκεια της ημέρας, κάνουν live συνδέσεις μεταξύ τους κι αυτό μπορεί να συμβαίνει όλο το 24ωρο, ακόμη και κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ίσως ποτέ μέχρι σήμερα, τα νέα ζευγάρια δεν ήταν τόσο πολύ «ενωμένα».

Οι περισσότεροι έφηβοι γενικά διατηρούν τις φιλίες και τις δραστηριότητές τους, ακόμη και όταν βιώνουν ένα “ψηφιακό» ειδύλλιο. Όμως, δεν το κάνουν όλοι. Επίσης, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε, τι μπορεί να σημαίνει για έναν έφηβο όταν τελειώσει μια τέτοια – πανταχού παρούσα – σχέση. Εκτός από την ερωτική απογοήτευση, θα κληθεί ξαφνικά να ανακαλύψει νέους τρόπους για να γεμίσει ένα τεράστιο χρονικό κενό, κατά τη διάρκεια της ημέρας του. Κάποιοι έφηβοι μπορεί να ανακάμψουν γρήγορα, όμως, οι γονείς θα πρέπει να είναι ενήμεροι για το μέγεθος της απώλειας που μπορεί να βιώνουν βραχυπρόθεσμα.

Η τεχνολογία προσθέτει νέα στοιχεία και δεδομένα, στο παλιό και παραδοσιακό ερωτικό εφηβικό παιχνίδι. Οι έφηβοι μας μπορεί να γνωρίζουν περισσότερα από εμάς για την τεχνολογία, αλλά εμείς γνωρίζουμε περισσότερα για τις σχέσεις. Ακόμη κι αν οι αγάπες τους δεν μοιάζουν με εκείνες που θυμόμαστε εμείς από την δική μας εφηβική ηλικία, οφείλουμε να βρούμε τρόπους να προσφέρουμε στους εφήβους μας, τη βοήθεια και την καθοδήγησή μας.

_______________________

Με πληροφορίες από NewYorkTimes.com

   Πηγή: liberal.gr

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:
Νέα
Tags: , , ,

Τι γέννησε η τεχνολογία το 2017;

19 Δεκεμβρίου 2017
| 0 ΣΧΟΛΙΑ

 

Συσκευές τεχνητής νοημοσύνης, γυαλιά που προσφέρουν νέους κόσμους, παπούτσια φτιαγμένα μόνο για τα δικά μας πόδια, σούπερ ηλεκτρικά αυτοκίνητα, drones διασώστες, ρομπότ αγρότες, έξυπνα λάστιχα αυτοκινήτων και οριζόντια ασανσέρ είναι ορισμένα από τα… παιδιά των εργαστηρίων.

Η άμμος στην κλεψύδρα του 2107 τελειώνει και όπως συμβαίνει παραδοσιακά τα ΜΜΕ αυτή την εποχή κάνουν τον απολογισμό τη χρονιάς που φεύγει. Ενα από τα διασημότερα περιοδικά στον κόσμο, το Time, παρουσιάζει κάθε χρόνο έναν κατάλογο με τις τεχνολογικές εφευρέσεις που έκαναν εντύπωση τους προηγούμενους 11 μήνες. Ας ρίξουμε μια ματιά σε ορισμένα από τα πιο ενδιαφέροντα gadget και τεχνολογίες που επέλεξαν οι συντάκτες του αμερικανικού περιοδικού αλλά και σε μερικά ακόμη που θα έπρεπε να είναι στην λίστα αλλά δεν βρίσκονται σε αυτή.

 – – – – – – – – – – – – – – –

Jibo 

Τα τελευταία 2-3 χρόνια έχουν γίνει ειδικά στις ΗΠΑ εξαιρετικά δημοφιλείς οι ηλεκτρονικές συσκευές που λειτουργούν ως «οικιακοί βοηθοί». Η Amazon και η Google ηγούνται στο συγκεκριμένο τομέα έχοντας δημιουργήσει τα πιο προηγμένα τέτοια συστήματα. Ομως από τα… μαγικά εργαστήρια του ΜΙΤ έκανε την εμφάνιση του ένα νέος οικιακός βοηθός που θα μπει όπως φαίνεται γερά στον ανταγωνισμό. Το Jibo είναι ένα μικρό ρομποτάκι το οποίο οι δημιουργοί του θέλουν να λειτουργεί ως βοηθός μέσα στο σπίτι για όλα τα μέλη της οικογένειας με όσο το δυνατόν φυσικό τρόπο. Το Jibo έχει περιστρεφόμενη οθόνη/κεφάλι, έχει κάμερα για αναγνώριση προσώπου προκειμένου να σας ακολουθεί καθώς κινείστε.

 

Έχει ύψος 28 εκατοστά και βάρος 2,7 κιλά και έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίζει τα πρόσωπα των ανθρώπων, να αλληλεπιδρά μαζί τους, να μαθαίνει καινούργια πράγματα, να βγάζει φωτογραφίες, να αφηγείται ιστορίες και να ενημερώνει για εισερχόμενα μηνύματα, κλήσεις και επερχόμενα ραντεβού. Είναι κατασκευασμένο από αλουμίνιο, πλαστικό ABS και γυαλί, ενώ διαθέτει οθόνη LCD (HD), επεξεργαστή ARM, 2 στερεοσκοπικές κάμερες, ήχο surround, WiFI, Bluetooth και χρησιμοποιεί λειτουργικό σύστημα Linux.

Δείτε ένα βίντεο για το Jibo:

 – – – – – – – – – – – – – – –

eSight 

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ενέκριναν φέτος την συσκευή eSight. Μοιάζει με ένα ζευγάρι γυαλιά παρόμοιο με εκείνο των γυαλιών εικονικής πραγματικότητας αλλά είναι πιο ελαφρά και εύχρηστα σε σχέση με τα γυαλιά VR. Τα γυαλιά eSight έχουν δείξει ότι επιτρέπουν σε άτομα με σοβαρά προβλήματα όρασης, ακόμη και στα όρια της τύφλωσης να βλέπουν. Τα γυαλιά αυτά διαθέτουν μια μικρή κάμερα υψηλής ταχύτητας που βιντεοσκοπεί αυτό που βλέπει μπροστά της σε πραγματικό χρόνο και στη συνέχεια αποστέλλει το βίντεο σε μια οθόνη LED μπροστά στα μάτια του ατόμου που τη φοράει. Αυτό τους επιτρέπει να δουν με εξαιρετική οπτική ευκρίνεια.

Οι κατασκευαστές των γυαλιών υποστηρίζουν ότι οι χρήστες τους μπορούν να αποκτήσουν μια τεράστια αυτονομία και να ανακτήσουν μεγάλο μέρος της ζωής τους αφού θα μπορούν να κάνουν σχεδόν τα πάντα από το διαβάζουν μια εφημερίδα, να χρησιμοποιούν υπολογιστές μέχρι να πηγαίνουν στους κινηματογράφους και να βλέπουν ταινίες. Η τιμή των γυαλιών eSight είναι ακόμη πολύ υψηλή αφού αγγίζει τα δέκα χιλιάδες δολάρια αλλά είναι σίγουρα έχουμε να κάνουμε με μια πολλά υποσχόμενη τεχνολογία η οποία στο μέλλον μπορεί και να βελτιωθεί περαιτέρω και να ενσωματωθεί σε χαμηλότερου κόστους συσκευές.

 

Δείτε ένα βίντεο για το eSight:

 – – – – – – – – – – – – – – –

Adidas FuterCraft 4D 

H Adidas παρουσίασε την τεχνολογία FuterCraft 4D με την οποία χρησιμοποιώντας τρισδιάστατους εκτυπωτές θα κατασκευάζει εξατομικευμένα παπούτσια δηλαδή παπούτσια που θα ταιριάζουν απόλυτα στις ανάγκες και κυρίως τα… πόδια του πελάτη.

Σύμφωνα με τα στελέχη της εταιρείας με την νέα τεχνολογία κάποιος θα κάνει την παραγγελία του για τα νέα του παπούτσια και μετά από δύο ώρες θα τα μπορεί να τα φορέσει!

Δείτε ένα βίντεο για τα παπούτσια:

 – – – – – – – – – – – – – – –

Ηλεκτρικά οχήματα

 Η βιομηχανία των ηλεκτρικών αυτοκινήτων έχει αρχίσει να αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς. Ολες οι μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν κατασκευάσει ηλεκτρικά μοντέλα. Η πρωτοπόρος στον συγκεκριμένο τομέα Tesla του μεγιστάνα Ελον Μασκ έκανε το επόμενο βήμα παρουσιάζοντας πριν από λίγες εβδομάδες την πρώτη ηλεκτρική νταλίκα αλλά και ένα σπορ αυτοκίνητο.

H Tesla Semi έχει τη δυνατότητα να διανύει με μία φόρτιση 800 χιλιόμετρα ενώ το roadster που βγήκε με εντυπωσιακό τρόπο στην παρουσίαση από την καρότσα της νταλίκας μπορεί να πιάνει 0-100 χλμ/ώρα σε λιγότερο από δύο δευτερόλεπτα και θα έχει τελική ταχύτητα 400 χλμ/ώρα.

Δείτε ένα βίντεο από την παρουσίαση της νταλίκας και του σπορ οχήματος από τον Ελον Μασκ:

 – – – – – – – – – – – – – – –

Eξυπνα ελαστικά αυτοκινήτων 

 Την φετινή χρονιά δύο από τις ηγέτιδες δυνάμεις στον χώρο των ελαστικών αυτοκινήτων η Michelin και η Continental παρουσίασαν ελαστικά νέας γενιάς. Η Michelin δημιούργησε ελαστικά που δεν «γεμίζουν» με αέρα και είναι φτιαγμένο από ανακυκλώσιμα υλικά φιλικά προς το περιβάλλον. Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του όμως είναι οι άκρες των λάστιχων οι οποίες έχουν δημιουργηθεί από 3D εκτυπωτή και είναι έτσι φτιαγμένες ώστε να προσαρμόζονται στις συνθήκες κάθε δρόμου.

Η Continental δημιούργησε ελαστικά που ενσωματώνουν μια σειρά από αισθητήρες οι οποίοι ενημερώνουν συνεχώς τον οδηγό για την θερμοκρασία των ελαστικών, την πίεση τους αλλά και αν κάτι τα διαπέρασε (αν τρύπησαν δηλαδή) ώστε να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες για να μην αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα.

Δείτε ένα βίντεο για τα έξυπνα ελαστικά Continental:

 – – – – – – – – – – – – – – –

Drone διασώστης 

Αναμφισβήτητα το 2017 ήταν η χρονιά των drones. Καθημερινά έκαναν την εμφάνιση τους κάθε είδους αυτόνομα ιπτάμενα οχήματα. Εμφανίσθηκαν drones μεταφορών προϊόντων, drones που κάνουν delivery φαγητού μέχρι και drones σχεδιασμένα να τραβάνε τις τέλειες selfies για λογαριασμό των κατόχων τους. Ενα από τα drones που ξεχώρισαν ήταν το drone-διασώστης. Ερευνητές του ιατρικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης κατασκεύασαν το εικονιζόμενο drone που μεταφέρει απιδινωτές και κάποια υλικά πρώτων βοηθειών σημεία που υπάρχει άμεση ανάγκη και τα ασθενοφόρα για διαφόρους λόγους δεν μπορούν να φτάσουν εκεί γρήγορα.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι χάρη στα drones θα μπορούσε να διπλασιασθεί ή και να τριπλασιασθεί η πιθανότητα επιβίωσης μετά από καρδιακή ανακοπή σε αγροτικές και γενικά απομακρυσμένες περιοχές.

Δείτε ένα βίντεο για το drone:

 – – – – – – – – – – – – – – –

Ρομποτικοί γεωργοί 

Είναι γεγονός ότι η ρομποτική παρουσιάζει αλματώδη εξέλιξη και συνεχώς παρουσιάζονται ολοένα και πιο εξελιγμένα ρομπότ. Αυτό όμως που συμβαίνει σε ένα αγρόκτημα στην Αγγλία είναι εντυπωσιακό αλλά και ενδεικτικό του τι θα δούμε από την ρομποτική στο κοντινό μέλλον. Σε ένα αγρόκτημα στο χωριό Εντζμοντ τα πάντα -από τη σπορά, το φύτεμα, τα λιπάσματα, τη δειγματοληψία, έως τη συγκομιδή- γίνονται χωρίς την παραμικρή ανθρώπινη συμμετοχή.

Ρομποτικά τρακτέρ και drones συνεργάζονται άψογα με αποτέλεσμα το αγρόκτημα να βγάλει παραγωγή περίπου πέντε τόνων κριθαριού. Οι δημιουργοί του πλήρως αυτοματοποιημένου αγροκτήματος πιστεύουν ότι χάρη στις «έξυπνες» τεχνολογίες, η γεωργία του μέλλοντος θα πετύχει υψηλότερες αποδόσεις, βοηθώντας να τραφεί ο ολοένα αυξανόμενος παγκόσμιος πληθυσμός.

Δείτε το βίντεο του ρομποτικού αγροκτήματος:

 – – – – – – – – – – – – – – –

Κοκτέιλ Virtual Reality 

Ερευνητές του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης, κατασκεύασαν το Vocktail (Virtual Cocktail), ένα ειδικό γυάλινο ποτήρι φτιαγμένο έτσι, ώστε να τροποποιεί και να εμπλουτίζει τις γεύσεις του κοκτέιλ με τη βοήθεια μιας εφαρμογής κινητού τηλεφώνου. Μόλις το ποτό χύνεται στο ποτήρι, συμβαίνουν μια σειρά από αλλαγές.

Ένα φωτάκι LED στο ποτήρι αλλάζει τα χρώματα του κοκτέιλ, ενώ το ίδιο το ποτό φαίνεται να είναι πιο γλυκό ή πιο αλμυρό ή πιο πικρό από ό,τι είναι πραγματικά, χάρη στα μικροσκοπικά ηλεκτρόδια που βρίσκονται στο χείλος του ποτηριού και ενεργοποιούν ανάλογα τους γευστικούς υποδοχείς της γλώσσας. Όταν ενεργοποιούνται διαφορετικά ηλεκτρόδια, δίνουν διαφορετική γευστική εντύπωση.

Επιπλέον, ένας μικρός σωλήνας στο πλάι του ποτηριού απελευθερώνει αέρια με διαφορετικές μυρωδιές (π.χ. λεμονιού), αλλάζοντας έτσι ακόμη περισσότερο το ποτό. Με όλα αυτά τα «τρικ», ο πότης νομίζει ότι πίνει κάτι διαφορετικό. Μπορεί, για παράδειγμα, να ξεγελιέται ότι πίνει ένα γλυκό κοκτέιλ, χωρίς να συμβαίνει κάτι τέτοιο κι έτσι να γλιτώνει τις πολλές θερμίδες, αλλά να απολαμβάνει τη γλυκιά γεύση που θέλει. Μπορεί ακόμη να πίνει νεράκι αλλά να νομίζει ότι πίνει κρασί!

 – – – – – – – – – – – – – – –

Ψυγεία-οικιακοί βοηθοί

Κατασκευάστηκαν τα προηγούμενα χρόνια ψυγεία που συνδέονται με το Internet και προσφέρουν στους κατόχους διάφορες εφαρμογές. Φέτος ήταν  η σειρά των ψυγείων που είναι εφοδιασμένα με κάμερες, οι οποίες τραβάνε «selfies» με τα περιεχόμενα τους και τα στέλνουν απευθείας στο κινητό σας.

Οι «selfies» από το εσωτερικό του ψυγείου θα σας δίνουν τη δυνατότητα να γνωρίζετε ανά πάσα ώρα και στιγμή τι λείπει από αυτό. Η καινοτομία αυτή μπορεί, μάλιστα, να συνδυαστεί με προηγούμενες, παρέχοντας τη δυνατότητα για απευθείας online αγορές.

Δείτε ένα βίντεο για τα ψυγεία που τραβάνε selfies:

_______________________

   Πηγή: protagon.gr

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:
Νέα
Tags: , ,

Το σουηδικό σχολείο με τα “Τα καπέλα της σκέψης”

19 Δεκεμβρίου 2017
| 0 ΣΧΟΛΙΑ
 

 

«Six Thinking Hats» είναι το βιβλίο του φυσικού, συγγραφέα, εφευρέτη και συμβούλου από τη Μάλτα Edward de Bono, το οποίο περιγράφει ένα εργαλείο για την ομαδική συζήτηση και την ατομική σκέψη που περιλαμβάνει έξι χρωματιστά καπέλα. Το βιβλίο σε συνδυασμό με την ιδέα της παράλληλης σκέψης παρέχει ένα μέσο για την οργάνωση διαδικασιών που απαιτούν ομαδική σκέψη με λεπτομερή και συνεκτικό τρόπο καθώς και την σίγουρη επιτυχία τους (Edward de Bono, 1985).

Οι ομάδες μαθαίνουν να σκέφτονται μέσα από 6 διαφορετικές οπτικές. Κάθε οπτική εκφράζεται μέσα από την υιοθέτηση ενός «σκεπτόμενου καπέλου». Φορώντας νοερά το καπέλο του, μπορεί κανείς να εστιάσει σε συγκεκριμένες παραμέτρους ενός προβλήματος που, ενδεχομένως, έχει τεθεί προς συζήτηση, ενώ αλλάζοντας καπέλο να εξετάσει το πρόβλημα από άλλη πλευρά. Κατά αυτόν τον τρόπο, οι ομάδες αξιοποιούν στο μέγιστο δυνατό τις γνώσεις τους, τις δεξιότητές τους αλλά και τη δημιουργικότητά τους.

Τα καπέλα και οι σημασίες τους, όπως παρουσιάστηκαν στους φοιτητές του μαθήματος «The Classroom: A social and cultural meeting place» από τις εκπαιδευτικούς Peltola Katarina και Winter-Osterberg Nina είναι τα εξής:

  • Μαύρο καπέλο: Αντιπροσωπεύει τις αρνητικές πλευρές ενός θέματος και τα μειονεκτήματα που εκείνο παρουσιάζει. Είναι ο «συνήγορος του διαβόλου» και συμπεριλαμβάνει την επισήμανση κινδύνων, προβλημάτων, εμποδίων καθώς και την ανάλυση τους.
  • Κίτρινο καπέλο: Το κίτρινο καπέλο είναι το καπέλο της αισιοδοξίας. Βοηθά να σκεφτούμε τα θετικά στοιχεία των καταστάσεων και συμβολίζει την δημιουργικότητα και τον οραματισμό.
  • Άσπρο καπέλο: συμβολίζει τα γεγονότα και  τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε πριν αποφασίσουμε για κάποιο θέμα. Είναι τα δεδομένα με άλλα λόγια και αναφέρεται στην αντικειμενικότητα και την ουδετερότητα, ενώ δεν έχει σχέση με προσωπικές απόψεις ή εκτιμήσεις.
  • Πράσινο καπέλο: Το καπέλο αυτό είναι η δημιουργικότητα και σχετίζεται άμεσα με την εύρεση εναλλακτικών λύσεων και προτάσεων. Ανάπτυξη ιδεών και νέες αντιλήψεις είναι επίσης μέρος της διαδικασίας σκέψης με το πράσινο καπέλο. Το πράσινο καπέλο έχει ιδιαίτερα θετική επίδραση στη εκπαιδευτική διαδικασία καθώς δίνει στους μαθητές/τριες τη δυνατότητα να διορθώσουν τα λάθη τους βρίσκοντας μια εναλλακτική που θα φέρει καλύτερα αποτελέσματα.
  • Κόκκινο καπέλο: Αντιπροσωπεύει τη διαίσθηση, τα συναισθήματα και την υποκειμενικότητα. Η νομιμοποίηση της έκφρασης συναισθημάτων είναι ζωτικής σημασίας για τα παιδιά όπως και η ανάπτυξη ικανοτήτων για τη ορθή διαχείριση των συναισθημάτων αυτών.
  • Μπλε καπέλο: Το μπλε καπέλο είναι το εργαλείο της γενικής επισκόπησης. Εισάγει τη διαδικασία του ελέγχου, την οργάνωση σκέψης, την θεμελίωση σωστών πλαισίων σκέψης για τη διερεύνηση του θέματος, την επιλογή κατάλληλου καπέλου στην κάθε περίσταση. Είναι συνήθως το τελευταίο καπέλο υπό το οποίο προσεγγίζονται τα θέματα και ενισχύει την κατανόηση της διαδικασίας που ακολουθήθηκε.

Τα χρωματιστά αυτά καπέλα βρίσκονται σε κάθε τάξη στο σχολείο της  Gottsunda και εφαρμόζονται συχνά, ειδικά όταν ένα θέμα είναι αμφιλεγόμενο. Σαν πρακτική παρουσιάζει ενδιαφέρον για τα παιδιά και πολλές φορές το βλέπουν σαν κάτι αστείο και διασκεδαστικό. Τους δίνει την ευκαιρία να συλλογιστούν πάνω στις πράξεις τους, να συζητήσουν με τους εαυτούς τους και να εκφραστούν χωρίς φόβο.

Επίσης, ενισχύεται η συλλογική εργασία και η ανταλλαγή απόψεων, αυξάνεται η αποτελεσματικότητα και επιτυγχάνεται ο μετριασμός προσωπικών εγωισμών και αποφυγή κακών αποφάσεων.

 

Σημαντικότερο όλων είναι το γεγονός ότι η μέθοδος αυτή αποτελεί ίσως το βασικότερο εργαλείο λήψεως αποφάσεων στην καθημερινή μας ζωή. Ως ένα σημείο, η μέθοδος αυτή παρουσιάζει  κοινά στοιχεία με τη μαιευτική μέθοδο του Σωκράτη, καθώς μέσα από συζήτηση επιχειρείται ένας αναστοχασμός των απόψεων και των μεθόδων  που έχει χρησιμοποιήσει το άτομο, με στόχο την εύρεση της αλήθειας ή, στην περίπτωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, της κατάλληλης απόφασης.

Ο αναστοχασμός αυτός, σε συνδυασμό με την προσέγγιση του θέματος από διαφορετικές οπτικές γωνίες, προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα στους μαθητές/τριες.

***

Σοφία Αντερά, Ουρανία Μπούγα

Διαπολιτισμική Διάσταση στην Εκπαίδευση:  Η μελέτη περίπτωσης δύο δημοτικών σχολείων στην Σουηδία

Διαβάστε ολόκληρη την πολύ ενδιαφέρουσα Πτυχιακή Εργασία για το ΑΠΘ/ΠΤΔΕ  στον παρακάτω σύνδεσμο paroutsas

Η σελίδα του σχολείου

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:
Νέα
Tags: , , ,

10 οδηγίες προς εκείνους που τολμούν να διδάξουν

19 Δεκεμβρίου 2017
| 0 ΣΧΟΛΙΑ
 

 

Η «απομαγνητοφώνηση» των μαθητικών συνομιλιών θα έφερνε στο προσκήνιο τη «γραμματική και το συντακτικό» ενός αισθήματος δυσαρέσκειας και έλλειψης ικανοποίησης από τη συμμετοχή τους στη σχολική ζωή και τη μαθησιακή διαδικασία, σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα -κέντρο πιέσεων και αρένα ανελέητου ανταγωνισμού, στο οποίο τα περιθώρια για αυθορμητισμό, ανάληψη πρωτοβουλιών, άσκηση κριτικής, προώθηση διαλόγου -λειτουργίες που «δένονται» με ένα νήμα με τις ανάγκες και τις προδιαθέσεις της νέας γενιάς- «αραχνιάζουν» στα «πρακτικά» των διακηρύξεων της επίσημης εκπαιδευτικής πολιτικής.

Μέσα στο κύμα των μαθητικών επικρίσεων και της αμφισβήτησης της λογικής του υπαρκτού σχολείου ξεχωρίζει ένα πρόσωπο, ο εκπαιδευτικός.

Είναι ο «σημαντικός άλλος», η μόνη εμφανής φιγούρα της «ανώνυμης» σχολικής μηχανής, που στα «επεισόδια» των μαθητικών συζητήσεων παρουσιάζεται, υπαινικτικά, με μια θαυματουργική δύναμη, άλλοτε θεία και άλλοτε διαβολική, άλλοτε σαν φορέας σωτηρίας και άλλοτε σαν φορέας απώλειας.

Ο δάσκαλος που αγαπήθηκε και ο δάσκαλος που μισήθηκε, είναι προφανώς δύο διαφορετικά πρόσωπα, χαραγμένα βαθιά, στις εμπειρίες και στις αναπαραστάσεις όλων, μαθητών και αποφοίτων, μικρών και μεγάλων, γεγονός που υποδηλώνει τον κεντρικό ρόλο που πιστεύεται ότι διαδραματίζει ο εκπαιδευτικός στη σχολική «σταδιοδρομία» του μαθητή.

Βέβαια, η σχέση εκπαιδευτικού – μαθητή είναι, στα βασικά και αποφασιστικά της σημεία, μια σχέση θεσμική, όσο κι αν πολλές φορές στα μάτια των μαθητών φαντάζει ως προσωπική. Αυτό σημαίνει ότι σε γενικές γραμμές προσδιορίζεται με νόμους και διατάξεις, ανεξάρτητα από τις προσωπικές διαθέσεις καθώς κάθε εκπαιδευτικός είναι «θεσμικά» υποχρεωμένος να χρησιμοποιήσει προς τους μαθητές του ένα minimum από την εξουσία που του παρέχει η θέση του στο σχολείο (διδασκαλία ορισμένης ύλης, εξέταση, βαθμολογία, απουσίες, ποινές, κ.λπ) πρακτική που δημιουργεί «αυτεπαγγέλτως» αντιθέσεις, σε κάποιες περιπτώσεις εκρηκτικές.

Όμως, αν είναι δύσκολη με τη συγκεκριμένη δομή και λειτουργία του υπαρκτού εκπαιδευτικού συστήματος, η λύση βασικών αντιθέσεων μεταξύ εκπαιδευτικών και εκπαιδευομένων σε διαπροσωπική βάση, είναι σίγουρο ότι η ανίχνευση του «μαύρου κουτιού» της αίθουσας διδασκαλίας και των μαθητικών βιωμάτων, οριοθετούν τα χαρακτηριστικά του «δασκάλου που αγαπήσαμε».

 

1. Η τάξη δεν είναι ενιαία!

Δεν χρειάζεται να ‘σαι μάντης για να καταλάβεις. Αρκεί να κοιτάξεις του γονείς συγκεντρωμένους κάθε μέρα στην είσοδο του σχολείου, τους χοντρούς και τους λεπτούς, τους καλοντυμένους και τους φτωχοντυμένους, τους εξαντλημένους και τους ακμαίους  (Dupasc)

Το μαθητικό σώμα είναι ανομοιογενές καθώς προέρχεται από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα και διαπερνάται από τις υπάρχουσες κοινωνικές αντιθέσεις. Η σχολική τάξη δεν είναι ενιαία και αυτή η πραγματικότητα είναι τεκμηριωμένη από την έρευνα και την καθημερινή εμπειρία.

Κάθε μαθητής «κουβαλάει» μαζί του ένα ολόκληρο φορτίο προσωπικών, οικογενειακών και κοινωνικών «αποσκευών».

Η γνώση που αποκτά ο καθηγητής για τους μαθητές του μοιάζει, πολλές φορές, με τη γνώση που αποκτά ο θεατής για τον ηθοποιό που παίζει κάποιο ρόλο στη θεατρική σκηνή. Η γνώση του δασκάλου για το μαθητή δεν μπορεί να «ρυμουλκείται» με το αυστηρό κριτήριο της επιτυχίας ή της αποτυχίας του στο σχολείο, αλλά πρέπει να περιλαμβάνει τα βασικά στοιχεία της ταυτότητας του παιδιού για την καλύτερη «χαρτογράφηση» της τάξης.

Κι αυτό, βέβαια, όχι από την αίσθηση μιας αφηρημένης δικαιοκρισίας αλλά από τη βεβαιότητα ότι μόνο έτσι θα είναι σε θέση να προσεγγίσει τις στάσεις και τις πρακτικές των μαθητών.

2. Δίδαξέ με!

Μια σύγχρονη μορφή διδασκαλίας κάνει το μαθητή παρατηρητή – δράστη, του διεγείρει την παρατηρητικότητα, τον αναγκάζει να πάρει αποφάσεις, του δίνει επιχειρήματα αντί να τον ταυτίζει με ιδέες, συναισθήματα ή πρόσωπα, τελικά ωθεί τα συναισθήματά του στη συνειδητοποίηση.

Στο παραδοσιακό μάθημα η τάξη είναι τάξη και η κοινωνία είναι κοινωνία. Όμως οι τοίχοι της σχολικής αίθουσας δεν μπορεί να είναι τα όρια της επικοινωνίας και χρειάζεται η σχολική ομάδα να γίνει κοινωνός των προβλημάτων της τοπικής κοινωνίας, μάρτυρας, παρατηρητής και αναλυτής των κοινωνικών ζητημάτων.

Ο εκπαιδευτικός απαιτείται να έχει τη γνώση και την ικανότητα να φέρει όλη την κοινωνία στην τάξη όχι με μια παραδοσιακή «επίσκεψη» αλλά αναλύοντας με κάθε ευκαιρία το σύνολο των αντιφάσεων και συγκρούσεών της. Στα πλαίσια αυτά, ο ολιγόλεπτος σχολιασμός πριν από κάθε μάθημα, με οξυδέρκεια και διεισδυτικότητα, των χτεσινών συμβάντων, δεν είναι καθόλου άσχημη ιδέα.

3. Ούτε αυταρχισμός, ούτε αντιαυταρχισμός!

Η συζήτηση που αφορά τις σχολικές ποινές συνήθως επικεντρώνεται στη χρησιμότητα ή όχι των κυρώσεων και ποτέ σχεδόν στο τι προκαλεί τις κυρώσεις.

Εμφανίζονται έτσι στους σχολικούς χώρους οι «οπαδοί» των ποινών και οι «αρνητές» τους οι οποίοι δρομολογούν τις θεωρητικές τους αντιθέσεις στο αν πρέπει να επιβάλλονται ποινές, πότε και ποιες, χωρίς, όπως σημειώνει ο Θανάσης Γκότοβος, να αναφέρονται στη γέννηση και τη «βιογραφία» του μαθητικού παραπτώματος το οποίο «ελκύει» την ποινή.

Η παραπάνω λογική, ενώ για τους «οπαδούς» των ποινών παραπέμπει στην αυταρχικότητα, για τους «αρνητές» τους, κοντολογίς γι εκείνους που «καταργούν» τις ποινές, κλείνοντας τα μάτια στο πλαίσιο που λιπαίνει το έδαφος των μαθητικών παραπτωμάτων, γρήγορα οδηγείται σε αδιέξοδο και πολλές φορές στην «κάθετη» αναθεώρηση της προηγούμενης στάσης τους.

Μια αντίπαλη πρόταση στη λειτουργία του σχολικού ποινολογίου δεν μπορεί να αντιπαραθέτει στον όποιο θεσμοθετημένο αυταρχισμό μια ηθικιστική λογική που μοιάζει με την «ελεημοσύνη στην επαιτεία που ησυχάζει την ψυχή χωρίς η ζητιανιά να εξαλείφεται».

Ο μαθητής δεν έχει ανάγκη ούτε από την αυστηρότητα ούτε από την ανεκτικότητα του εκπαιδευτικού. Αυτό που χρειάζεται είναι η ουσιαστική συμμετοχή του σε μια διαδικασία που θα δρομολογεί τους όρους θέσπισης και τήρησης των κανόνων της σχολικής ζωής που θα εξασφαλίζουν δικαιώματα και καθήκοντα σε όλους.

Η στάση του δασκάλου ορίζεται με το αν και κατά πόσο εξυπηρετεί μια ολόκληρη κίνηση προς τα μπρος, με άλλα λόγια αν διαπαιδαγωγεί και διαπαιδαγωγείται σωστά ολόκληρη η ομάδα.

4. Όχι στη μείωση της αξίας του μαθητή!

«Θυμάμαι ακόμη μια καθηγήτρια που δεν έχανε ευκαιρία να με ξεφτιλίζει μέσα στην τάξη. Είχε πάρει κάποτε μια έκθεσή μου και τη διάβαζε μεγαλόφωνα στην τάξη, με ειρωνευόταν συνέχεια προκαλώντας έντεχνα και τα γέλια των συμμαθητών μου» (Ε.Ν. 36 ετών σήμερα)

Η πρώτη εικόνα που ένα παιδί μπορεί να έχει για τον ίδιο του τον εαυτό είναι συχνά διαμορφωμένη από το σχολείο. Εκεί βρίσκεται για πρώτη φορά αντιμέτωπο με ομάδες παιδιών της ηλικίας του και συγκρίνει τον εαυτό του με τα άτομα που αποτελούν αυτές τις ομάδες.

Περισσότερο όμως από τη συμπεριφορά των συμμαθητών του, οι εκτιμήσεις που γίνονται από τους δασκάλους θα συντελέσουν στο να αναπτύξει το παιδί μέσα του διαθέσεις αυτοεκτίμησης ή αυτοϋποτίμησης.

Η εξουσία του δασκάλου φανερώνεται με τη βαθμολογία, τον διαχωρισμό και την απροκάλυπτη εκτίμηση. Αυτά είναι τα λεγόμενα «αντικειμενικά μέσα» που έχει ο δάσκαλος στη διάθεσή του ώστε να εκφράσει την εκτίμησή του για την εργασία του παιδιού.

Περισσότερο «ύπουλα» όμως είναι τα υποκειμενικά μέσα, που πολλές φορές ο δάσκαλος δεν συγκρατείται να μην χρησιμοποιήσει. Φανερώνονται μέσα στις κρίσεις, τους συλλογισμούς, τις υποτιμητικές μιμήσεις, την ειρωνεία. Φανερώνονται ακόμα μέσα στη λησμονιά, την εγκατάλειψη, την έλλειψη εκτίμησης, την αδιαφορία.

Η φυσική ποινή έχει θεωρητικά αποδυναμωθεί, χωρίς να έχει εντελώς εξοβελιστεί και συνυπάρχει με τη μη λεκτική επίκριση (παιχνίδι βλεμμάτων, γκριμάτσες αποδοκιμασίας) και με τις πιο πολιτισμένες, όχι λιγότερο οδυνηρές μορφές επίπληξης (ειρωνεία, οίκτος, αδιαφορία).

Μπορεί η υποτίμηση να συντελέσει στη σχολική αποτυχία και σε διαταραχές στη φοίτηση; Έχει αποδειχθεί ότι όχι δύσκολα μπορεί το υποτιμημένο παιδί να οδηγηθεί στην παθητικότητα, την αδιαφορία ή να περάσει στην αντεπίθεση…

5. Ναι στη συλλογικότητα-αλληλεγγύη!

Η σχολική ζωή έχει συρρικνωθεί, η σχολική μάθηση κυριαρχεί έναντι της κοινωνικής μάθησης και αξίες όπως δημοκρατία, συνεργασία, αλληλεγγύη έχουν «παραχωρήσει» τη θέση τους στον ανταγωνισμό, την αντιπαράθεση, τον ατομικισμό, το φθόνο, τη βαθμοθηρία, την υποτέλεια, την κυριαρχία.

Η συλλογική προσπάθεια και ευθύνη, η ομαδικότητα -και μέσα σ΄ αυτήν η ανάπτυξη της ατομικότητας- δίνουν τη θέση τους στην παράλογη διάσπαση και σπατάλη δυνάμεων, σ΄ έναν αδιέξοδο ανταγωνισμό που βρίσκεται σε πλήρη αντίφαση με τις ανάγκες και τις προδιαθέσεις της νέας γενιάς που διψά για διανθρώπινη επαφή, ομαδικότητα και συναδελφικότητα.

Πολύ σωστά επισημαίνεται από πλήθος ειδικών, εκπαιδευτικών, κοινωνιολόγων και ψυχολόγων ότι αυτό το κλίμα ευνοεί τη δημιουργία αντικοινωνικών συναισθημάτων και τάσεων, όπως η υπεροψία, ο φθόνος, η μνησικακία, η κακεντρέχεια, η υποκρισία και η παθολογική φιλοπρωτία.

Στις απαντήσεις των πρώην μαθητών η συνεργασία και η ανάπτυξη φιλικών σχέσεων αποτελεί μια από τις θετικές εμπειρίες και τα ευχάριστα βιώματά τους.

Ο δάσκαλος μπορεί να υπονομεύει την ανταγωνιστική σχολική ατμόσφαιρα, δημιουργώντας όρους συνεργασίας, επιβραβεύοντας τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη, επιχειρηματολογώντας υπέρ της θέσης, ότι «τα καλύτερα όνειρα στη ζωή μας είναι τα συλλογικά!»

6. Δίδαξε μαθαίνοντας! Άκουσε και μένα!

Ο δάσκαλος που βολεύεται στο «κοστούμι» – πανοπλία της αυθεντίας και την χρησιμοποιεί μάλιστα και ως εφαλτήριο για το κοινωνικό status του ακυρώνει γρήγορα την επικοινωνιακή σύμβαση, αποξηραίνει κάθε δυνατότητα δημιουργικής – ουσιαστικής σχέσης με τους μαθητές του.

Διδάσκουμε μαθαίνοντας, σημαίνει όχι μόνο ότι διαλεκτικά προσεγγίζουμε τη γνώση, αλλά και ότι παίρνουμε από την τάξη καθετί το κοινωνικά χρήσιμο, το αξιοποιήσιμο.

Ο καλός δάσκαλος δεν ξέρει μόνο να μιλάει και να μεταδίδει. ξέρει πρώτα να ακούει.Good teachers have a surprisingly big impact on their pupils’ future income

7. Δώσε «χρώμα» στην τάξη!

Διδασκαλία δεν μπορεί να αποτελέσει ο ξύλινος μονόλογος που μετατρέπει τη μαθησιακή διαδικασία σε μια από τις πιο «στημένες» και πιο ασφυκτικές επικοινωνίες στις οποίες συμμετέχει καθημερινά ο μαθητής.

Παράλληλα ο σχολικός χώρος δεν είναι απλό θέμα γεωμετρίας ή απλής και ουδέτερης διευθέτησης για τη στέγαση της μαθησιακής διαδικασίας.

Η διάταξη των πραγμάτων στην τάξη (θρανία, πίνακες, έδρα, κατά παράταξιν καθίσματα) έχει συγκεκριμένη εσωτερική συνοχή και λογική, το ίδιο και η αρχιτεκτονική των σχολικών χώρων.

Η γλώσσα της κίνησης του σώματος μπορεί να αλλάξει. Δώστε στις τάξεις ένα άλλο χρώμα πιο ανθρώπινο, πιο ζωηρό, πιο κοινωνικό.

Δώστε στους μαθητές τη δυνατότητα να διακοσμήσουν οι ίδιοι την τάξη τους, να φέρουν αφίσες, βιβλία, περιοδικά που αγαπούν και διαβάζουν σε αυτήν. Φτιάξτε μια μικρή βιβλιοθήκη, αν αυτό είναι δυνατόν, μέσα στην τάξη με αυτά που αγαπούν να διαβάζουν τα παιδιά.

Αν δεν υπάρχει πρόβλημα με το μέγεθος της αίθουσας και τον αριθμό των μαθητών αλλάξτε τη διάταξη των θρανίων. Τοποθετείστε τα σε σχήμα Π και ζητήστε από τους μαθητές να εργάζονται ομαδικά προκειμένου να λύσουν μια άσκηση, να μεταφράσουν ένα κείμενο ή να διαμορφώσουν ένα επιχείρημα. Ανοίξτε διαύλους επικοινωνίας ανάμεσα τους.

Το ομαδικό πνεύμα δεν θα πέσει στα κεφάλια των μαθητών από τον ουρανό ούτε θα έρθει μέσα από τις ανταγωνιστικές εξετάσεις και τη βαθμοθηρία, όπου ο καθένας γράφει σκυφτός μπροστά στην κόλα του.

Φυσικά, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να έχουμε την αυταπάτη ότι οι αναγκαίες διδακτικές μας παρεμβάσεις που κινούνται προς την κατεύθυνση ενός άλλου σχολείου αρκούν για να αλλάξουν το σχολείο. Δημιουργούν ρωγμές στο σύστημα και διαμορφώνουν τους όρους να σκεφθεί η νέα γενιά κριτικά προκειμένου να αποκτήσει τα όπλα για να αλλάξει τον κόσμο.

Το σχολείο αλλάζει αλλάζοντας την κοινωνία!

8. Άσε με να κάνω λάθως!

Στη διάρκεια της μαθησιακής διαδικασίας, ο μαθητής, αρκετές φορές, είναι υποχρεωμένος να απαντήσει στις ερωτήσεις του εκπαιδευτικού που αφορούν κατά βάση το περιεχόμενο του μαθήματος. Η όχι εύστοχη απάντηση του μαθητή, γίνεται αρκετές φορές αντικείμενο επικρίσεων , γεγονός που προετοιμάζει το έδαφος για «αφοπλισμό» του μαθητή.

Αντίθετα μια λειτουργική εκμετάλλευση του λάθους, μια δυναμική κατανόησή του μέσα από την οποία δε νοείται πλέον ως αποτυχία, η αναδόμηση του σωστού μέσα από την ευκαιρία του λάθους μπορεί όχι μόνο να μην απογοητεύσει το μαθητή αλλά και να ανοίξει το σύνθετο δρόμο της μάθησης.

Η γνώση είναι και αποτέλεσμα σύγκρουσης του σωστού με το λαθεμένο και ακριβώς το λαθεμένο είναι απαραίτητο για τη διατύπωση του ορθού και του κοινωνικά αναγκαίου.

9. Ενθάρρυνέ με!

Ο καλός δάσκαλος είναι αυτός που απλώνει το χέρι στην ψυχή του παιδιού και τονώνει αυτό που διαθέτει το καθένα  (Μίλτος Κουντουράς)

Το σχολικό σύστημα δεν έχει το δικαίωμα να δημιουργεί «παραμελημένα» παιδιά.

Η ενθάρρυνση μπορεί να γίνει θετικό κίνητρο, ενώ η μείωση της αξίας πλήττει το μαθητή καίρια στην εικόνα που έχει για τον εαυτό του. Το πρώτο βήμα για μια επιτυχημένη επικοινωνιακή – μαθησιακή διαδικασία είναι η ενθάρρυνση.

10. Γνώρισέ με! Συνάντησε τις ανάγκες μου!

Τι ξέρουμε για τους μαθητές μας; επίδοση, διαγωγή, θέση στο θρανίο  (Γ.Κ., εκπαιδευτικός)

Έχει καθοριστική σημασία για την πορεία της διδασκαλίας και τις σχέσεις με τους μαθητές να τους γνωρίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο, να συναντήσουμε τις ανάγκες τους.

Και σε καμία περίπτωση γνωριμία με τους μαθητές δεν σημαίνει να πουν το όνομα τους, όπως γίνεται συνήθως στο πρώτο μάθημα.

Γνωριμία με τους μαθητές σημαίνει να γνωρίσουμε την άποψη τους για τον κόσμο και τη ζωή τους, τις επιθυμίες τους, τις εργασίες που κάνουν οι γονείς τους, τις συνθήκες που επικρατούν στο σπίτι τους, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν και μελετούν, τη σχέση τους με το σχολείο, το πώς περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους, το πώς σκέφτονται.

Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να αποκωδικοποιήσουμε το λόγο και τη συμπεριφορά τους και να συναντήσουμε πραγματικά τις ανάγκες τους προσαρμόζοντας τη διδασκαλία στο πολιτιστικό τους κεφάλαιο και στα υλικά μέσα που έχουν διαθέσιμα.

***

Χρήστος Κάτσικας – efsyn

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:
Νέα
Tags: ,

Ο μυστηριώδης κόσμος της στατιστικής…

19 Δεκεμβρίου 2017
| 0 ΣΧΟΛΙΑ
 

 

«Χρησιμοποιεί τη στατιστική όπως ένας μεθυσμένος που αγκαλιάζει τον φανοστάτη για να στηριχτεί, παρά για να δει το μέρος που πέφτει το φως». —Άντριου Λανγκ

«Το 42,7 τοις εκατό όλων των στατιστικών στοιχειοθετούνται επιτόπου». — Στίβεν Ράιτ

«Όταν προσφέρεις σε έναν μαθητή λίγες, ή ρηχές γνώσεις στατιστικής, είναι σαν να βάζεις ένα ξυράφι στα χέρια ενός μωρού», —Aλεξάντερ  Κάρτερ

«Υπάρχει και ο άνθρωπος που πνίγηκε διασχίζοντας ένα ρυάκι μέσου βάθους δεκαπέντε εκατοστών». —Γ I. Ε, Γκέιτς

«Πάντα θεωρούσα δύσκολο να καταπιείς τα στατιστικά δεδομένα και αδύνατον να τα χωνέψεις. Το μόνο που μπορώ να θυμηθώ είναι πως αν όλοι όσοι τους παίρνει ο ύπνος στην εκκλησία μπορούσαν να ακουμπήσουν ο ένας πίσω από τον άλλον, θα αισθάνονταν πολύ πιο άνετα». – Μάρθα Ταφτ

«Ο μέσος άνθρωπος έχει ένα στήθος και έναν όρχι». —Ντες Μασαλ

Πηγαίνοντας με τρένο σε ένα συνέδριο, τρεις στατιστικολόγοι συναντούν τρεις βιολόγους. Οι βιολόγοι παραπονιούνται για το κόστος του εισιτηρίου του τρένου, και οι στατιστικολόγοι τους αποκαλύπτουν ένα τέχνασμα για να μειώσουν το κόστος.

Μόλις ακούν τη φωνή του ελεγκτή, οι στατιστικολόγοι στριμώχνονται στην τουαλέτα. Ο ελεγκτής χτυπά την πόρτα της τουαλέτας και φωνάζει: «Εισιτήρια, παρακαλώ!» Οι στατιστικολόγοι περνούν κάτω από την πόρτα ένα μόνο εισιτήριο, το οποίο ο ελεγκτής ακυρώνει και επιστρέφει. Οι βιολόγοι εντυπωσιάζονται.

Δύο ημέρες αργότερα, στο ταξίδι της επιστροφής, οι βιολόγοι έδειξαν στους στατιστικολόγους ότι αγόρασαν ένα μόνο εισιτήριο, αλλά οι στατιστικολόγοι απαντούν: «Εμείς δεν έχουμε κανένα εισιτήριο».

Πριν προλάβουν να κάνουν κάποια ερώτηση, ακούγεται από το βάθος η φωνή του ελεγκτή. Αυτή τη φορά στην τουαλέτα στοιβάζονται οι βιολόγοι. Τους ακολουθεί μυστικά ένας από τους στατιστικολόγους, χτυπά την πόρτα της τουαλέτας και φωνάζει: «Εισιτήρια, παρακαλώ!» Οι βιολόγοι περνάνε το εισιτήριο κάτω από την πόρτα.

Ο στατιστικολόγος παίρνει το εισιτήριο, τρέχει και κλείνεται στην άλλη τουαλέτα με τους συναδέλφους του, και περιμένει τον πραγματικό ελεγκτή.

Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι απλό: «Μη χρησιμοποιείτε τεχνικές της στατιστικής που δεν κατανοείτε». —Ανώνυμος

***

Τα μυστικά μαθηματικά των Simpsons – Simon Singh 

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:
Νέα
Tags: , ,

25 μοναδικές οφθαλμαπάτες σε πίνακες ζωγραφικής

21 Νοεμβρίου 2017
| 0 ΣΧΟΛΙΑ

magic-realism-paintings-rob-gonsalves

 

Μαγεία και ρεαλισμός – αυτά τα δυο δεν ταιριάζουν πραγματικά, έτσι; Αλλά ο Rob Gonsalves, ένας καναδός ζωγράφος μαγικού ρεαλισμού, καταδεικνύει μεγάλες ικανότητες στο να συγχωνεύει αυτούς τους δυο διαφορετικούς κόσμους μέσα στα μοναδικά και υπερρεαλιστικά έργα τέχνης του. Εμπνευσμένος από μεγάλους καλλιτέχνες όπως Dali, Tanguy, Magritte και Escher, ο Gonsalves ανέπτυξε το δικό του μοναδικό στυλ, συνδυάζοντας τις γνώσεις αρχιτεκτονικής του με την αγάπη του για τη ζωγραφική.

Μια σοφή χρήση της προοπτικής και των ενώσεων του επιτρέπουν να συγχωνεύσει δυο φαινομενικά διαφορετικές ρεαλιστικές σκηνές σε μια μαγική ψευδαίσθηση. Ο Rob Gonsalves εμπνέεται κυρίως από τον εξωτερικό κόσμο και τις καθημερινές ανθρώπινες δραστηριότητες – όπως το ποδήλατο, το φαγητό, ο ύπνος κλπ. Αλλά για να δημιουργήσει αυτές τις μαγικές οφθαλμαπάτες χρειάζεται ένα αξιοσημείωτο χρονικό διάστημα, έτσι ο Gonsalves κάνει συνήθως μόνο τέσσερις πίνακες κάθε έτος.

_________

  Πηγή: dailyarticle.gr

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:
Νέα
Tags: , ,

Οφθαλμαπάτες από τον Erik Johansson

21 Νοεμβρίου 2017
| 0 ΣΧΟΛΙΑ

optical-illusions-photo-manipulation-surreal-eric-johansson

 

Ο Erik Johansson είναι ένας ταλαντούχος Σουηδός φωτογράφος και retoucher. Το έργο του μοιάζει απίστευτο και εξωπραγματικό, αλλά το λεπτομερές ρετουσάρισμα το κάνει να μοιάζει σχεδόν πραγματικό.

————————-

ΒΙΝΤΕΟ

_________by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:
Νέα
Tags: , ,

Σε σχολείο της Σουηδίας διδάσκουν τις “Δεκαέξι Συνήθειες του Μυαλού”

21 Νοεμβρίου 2017
| 0 ΣΧΟΛΙΑ
 

 

Η συνήθεια είναι ένα καλώδιο, υφαίνουμε ένα κομμάτι της κλωστής της κάθε μέρα και στο τέλος δεν μπορούμε να την κόψουμε. Horace Mann  American Educator  1796-1859[9]

Οι «Συνήθειες του Μυαλού» είναι 16 συμπεριφορές, που χαρακτηρίζουν έξυπνους και διακεκριμένους ανθρώπους. Εκπαιδευτικοί ερευνητές, υπό την καθοδήγηση του Arthur L. Costa, όρισαν τις «Συνήθειες του Μυαλού» ως δεξιότητες που σχετίζονται άμεσα με τη ζωή και είναι απαραίτητες για την επίλυση προβλημάτων και την αποτελεσματική συμμετοχή στην κοινωνία. Προάγουν το στρατηγικό συλλογισμό, την οξυδέρκεια και διορατικότητα, την επιμονή και αποφασιστικότητα, τη δημιουργικότητα και την ανάπτυξη ποικίλων δεξιοτήτων.

Η κατανόηση και η εφαρμογή των 16 «Συνηθειών του Μυαλού» παρέχουν στα άτομα ικανότητες για να αντιμετωπίσουν καθημερινές καταστάσεις της ζωής, να ανταποκριθούν σε κοινωνικές περιστάσεις και να κινηθούν με τρόπο που θα φέρει θετικά αποτελέσματα σε κάθε προσπάθεια τους (Arthur L. Costa and Bena Kallick, 2000)[10].

Στο σχολείο της Gottsunda(στη Σουηδία) οι Συνήθειες του Μυαλού είναι μια προσφιλής μέθοδος στους μαθητές/τριες. Τα παιδιά, όπως και κάθε άνθρωπος, δοκιμάζοντας τις διάφορες συνήθειες, εντοπίζουν εκείνη που είτε υποσυνείδητα εφάρμοζαν ως τώρα, είτε ταιριάζει στον τρόπο σκέψης και λήψης αποφάσεών τους. Επιπροσθέτως, γνωρίζοντας 16 συνήθειες αναπτύσσουν εφεδρικές στρατηγικές επίλυσης προβλημάτων, για να αντιμετωπίζουν προβλήματα, διλήμματα και καταστάσεις που απαιτούν αποφάσεις.

Μέσα από τις 16 «Συνήθειες του Μυαλού» και τη διδασκαλία τους στο σχολείο της Gottsunda οι εκπαιδευτικοί προσδοκούν να εφοδιάσουν τους μαθητές/τριες με στρατηγικές που έχουν αποδειχθεί βοηθητικές και να ενισχύσουν την ανάπτυξη ικανοτήτων που θα τους θα επιφέρουν θετικά αποτελέσματα στην προσαρμογή τους στο κοινωνικό σύνολο.

Συνοπτικά οι 16 «Συνήθειες του Μυαλού» είναι οι εξής:

1. Επιμονή:
Η έννοια της επιμονής προσεγγίζεται ως την ικανότητα παραμονής σε μια προβληματική κατάσταση και την εφαρμογή διαφόρων στρατηγικών μέχρι την επίτευξη της επίλυσης της. Συχνά οι μαθητές/τριες σταματούν την προσπάθεια καθώς θεωρούν ότι «δεν μπορούν να το κάνουν». Η επιμονή επιφέρει την δοκιμαστική εφαρμογή και άλλων στρατηγικών μέχρι την επίλυση. Επίσης, ενισχύει την ικανότητα ανάλυσης μια κατάστασης και την ανάπτυξη μιας δομής για την αντιμετώπιση της.

 

2. Διαχείριση παρορμητικότητας:
Είναι με άλλα λόγια η σκέψη πριν τη δράση, η κατανόηση του προβλήματος, των δεδομένων και των κατευθύνσεων που αυτό μπορεί να πάρει. Η συλλογή πληροφοριών και η δημιουργία πλάνου δράσης είναι τα πλεονεκτήματα που προσφέρει αυτή η συνήθεια. Όσο αφορά τους μαθητές/τριες τους δίνει το χρόνο να προσεγγίσουν τις εναλλακτικές επιλογές, να κρίνουν και να οργανωθούν. Προάγει την κατανόηση της κατάστασης πριν την αναζήτηση της λύσης της.

3. Ακρόαση με κατανόηση και ενσυναίσθηση:
Πολλοί ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι η ακρόαση με κατανόηση και ενσυναίσθηση αποτελεί χαρακτηριστικό των πολύ έξυπνων ανθρώπων. Η συγκεκριμένη συνήθεια συνδυάζει την ακρόαση των όσων ο ομιλητής λέει και την κατανόηση των αιτίων, για τα οποία αυτά ειπώθηκαν, καθώς και των ιδεών που συνειδητά ή υποσυνείδητα ο ομιλητής προσπαθεί να μεταδώσει. Είναι αυτό που ο Piaget ονομάζει «ξεπέρασμα του εγωκεντρισμού» (“overcoming ego-centrism) και αναπτύσσει στα παιδιά την κριτική σκέψη, μειώνει την επίδραση των προκαταλήψεων και στερεοτύπων, ενισχύει την βαθύτερη και πληρέστερη γνώση του υπό συζήτηση θέματος και δίνει σαφή εικόνα των απόψεων και του τρόπου σκέψης του ομιλητή. Η συνήθεια αυτή μπορεί να καταστήσει οποιαδήποτε συζήτηση εκπαιδευτική διαδικασία και την εκπαιδευτική διαδικασία πολύ πιο αποτελεσματική.

4. Ευέλικτη σκέψη:
Η προσαρμοστικότητα της σκέψης και η πλαστικότητα του ανθρώπινου μυαλού είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του είδους μας. Στη συνήθεια αυτή ανήκει και η ταυτόχρονη επεξεργασία πληροφοριών αλλά και η αλλαγή της πορείας της σκέψης, όταν προκύπτουν νέα δεδομένα. Δυστυχώς, πολλοί μαθητές/τριες δυσκολεύονται να προσεγγίσουν ένα θέμα από διαφορετική προοπτική ή να κατανοήσουν και να δεχτούν την ύπαρξη και χρησιμότητα μιας εναλλακτικής. Παρόλα αυτά η ικανότητα να αφήνουμε την υποκειμενικότητα μας και να βλέπουμε τα πράγματα από διαφορετική οπτική, αυτό που ο Piaget ονομάζει allocentrism, είναι απαραίτητη για την καθημερινή μας ζωή και αυξάνει τις πιθανότητες κατάληξης σε θετικό αποτέλεσμα

5. Σκέψη για τη σκέψη (μεταγνώση):
Πρόκειται για μια εσωτερική συζήτηση, μια ανασκόπηση της πορείας μέσω της οποίας έφτασε κάποιος σε κάποιο συμπέρασμα, έλυσε ένα πρόβλημα ή πήρε μια απόφαση. Η ανασκόπηση αυτή συνήθως συνοδεύεται από κριτική αξιολόγηση και επαναπροσδιορισμό της διαδικασίας που ακολουθήθηκε ώστε να χρησιμοποιηθεί ανανεωμένη και πιο αποτελεσματική την επόμενη φορά. Η συνήθεια αυτή συμπεριλαμβάνει την γνώση των συναισθημάτων και των ιδεών αλλά και την πρόβλεψη των επιπτώσεων αυτών σε μια κατάσταση ή απόφαση. Ο σχεδιασμός και η αξιολόγηση μια στρατηγικής, ο καθορισμός των βημάτων και των στοιχείων που αυτός χρειάζεται για αν είναι αποτελεσματικός φαίνεται πως είναι μια διαδικασία που ακόμα και ενήλικες δεν έχουν πετύχει (Whimbey, A. and Whimbey L. S. (1975). New York: Lawrence Erlbaum, Associates)[11]. Για τους μαθητές/τριες όμως οι μεταγνωστική σκέψη είναι απαραίτητη καθώς ενισχύουν την ανάπτυξη της αυτογνωσίας και εφαρμογής της κατάλληλης στρατηγικής και αντιστρόφως.

6. Προσπάθεια για ακρίβεια:
Η προσπάθεια για ακρίβεια και τελειότητα συχνά ωθεί τους ανθρώπους σε έλεγχο, αξιολόγηση και αλλαγή προς το καλύτερο. Για αυτό το λόγο και είναι σημαντική ικανότητα για τους μαθητές/τριες. Μεταφέρει το ενδιαφέρον από την εκτέλεση μιας εργασίας στην δημιουργία κάτι ολοκληρωμένου και συντελεί σε καλύτερα αποτελέσματα και πιο επίμονους ανθρώπους, με υψηλότερους στόχους.

7. Διερώτηση:
Η επιλογή του κατάλληλου ερωτήματος αποτελεί συνήθη δυσκολία τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά. Ο διαχωρισμός των δεδομένων και των στοιχείων που λείπουν και η διατύπωση του σωστού ερωτήματος που θα οδηγήσει στα στοιχεία αυτά είναι ο ορισμός της συνήθειας της διερώτησης. Τα παιδιά σπανίως μπαίνουν στη διαδικασία αυτή και για αυτό καταλήγουν να αναζητούν στοιχεία που δεν χρειάζονται. Η κατάκτηση της συνήθειας αυτής είναι η αρχή για το σχεδιασμό πορείας προς την επίλυση ενός προβλήματος.

8. Εφαρμογή προϋπάρχουσας γνώση σε νέες καταστάσεις: 
Η συνήθεια αυτή περιλαμβάνει την αναζήτηση προηγούμενης γνώσης, την αξιολόγηση της ως χρήσιμή ή μη στη συγκεκριμένη περίσταση και έπειτα την εφαρμογή της. Δυστυχώς πολλοί μαθητές/τριες συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα και καταστάσεις σαν να είναι η πρώτη φορά αν και προσφάτους έχουν ασχοληθεί με σχεδόν ίδια. Η ικανότητα να μάθουν από προηγούμενες εμπειρίες και να ξαναχρησιμοποιήσουν τη γνώση αυτή είναι βασική μέθοδος ανάπτυξης τόσο στη σχολείο όσο και στην καθημερινότητα.

9. Σκέψη και επικοινωνία με σαφήνεια και ακρίβεια:
Πρόκειται για την ικανότητα να εκφράζεται κάποιος με σαφήνεια, χρησιμοποιώντας δόκιμους όρους, παραδείγματα και δίνοντας εξηγήσεις όπου αυτό χρειάζεται. Τόσο στο γραπτό όσο και στον προφορικό λόγο η αποφυγή γενικεύσεων, διαστρεβλώσεων και παραλείψεων χαρακτηρίζει μια καθαρή σκέψη η οποία είναι αποτέλεσμα ολοκληρωμένης άποψης, που έχει υποστεί κριτική επεξεργασία. Η απουσία ακρίβειας στο λόγο των μαθητών/τριών είναι ένδειξη επιφανειακής κατανόησης και απόψεων χωρίς βάσεις.

10. Συλλογή δεδομένων με όλες τις αισθήσεις:
Οι περισσότερες πληροφορίες που συλλέγουμε προέρχονται από τις αισθήσεις και είναι αυτές που κινητοποιούν τη λειτουργία του εγκεφάλου. Δυστυχώς πολλοί μαθητές/τριες αρκούνται σε περιγραφές και δεν τολμούν να «δοκιμάσουν με τις αισθήσεις», να συμμετάσχουν σε καταστάσεις, γεγονός που περιορίζει κατά πολύ τα ερεθίσματα τους.

11. Δημιουργία, φαντασία, καινοτομία:
Η δημιουργικότητα δεν βρίσκεται στα γονίδια. Είναι μια διαρκής προσπάθεια για βελτίωση, εύρεση εναλλακτικής και μια άρνηση συμβιβασμού με την αποτυχία. Οι δημιουργικοί άνθρωποι συνήθως έχουν εσωτερικά κίνητρα και ανοιχτούς ορίζοντες, καθώς αφήνουν τα έργα τους ανοιχτά σε κριτικές των άλλων.

12. Αντιμετωπίζοντας καταστάσεις με δέος και ενδιαφέρον:
Το ενδιαφέρον για τον κόσμο γύρω μας αποτελεί το αρχικό κίνητρο για την γνώση και το «κυνήγι» της. Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι στις μέρες μας είναι «κλειστοί» στο ζήτημα της περαιτέρω μάθησης και θεωρούν συχνά τη γνώση άχρηστη. Η πιο χρήσιμη όμως γνώση προέρχεται με προσωπική αναζήτηση σε θέματα που προκαλούν δέος και ενδιαφέρον και η αναζήτηση αυτή συνοδεύεται από ευχαρίστηση. Το δέος αυτό μπορεί να αποτελέσει βασικό κίνητρο στην εκπαιδευτική διαδικασία.

13. Αναλαμβάνοντας ρίσκα με υπευθυνότητα: 
Πρόκειται για εκείνη την πλευρά του ανθρώπινου χαρακτήρα που δύσκολα συμβιβάζεται και επιθυμεί να αλλάξει τις καταστάσεις χωρίς να φοβάται την αποτυχία ενός τέτοιου εγχειρήματος. Σαφώς τα ρίσκα αυτά πρέπει να αξίζουν και να μην γίνονται χωρίς προηγούμενη σκέψη, ενώ και η εκτίμηση των εμποδίων είναι απαραίτητη. Η ανάπτυξη μιας τέτοιας συνήθειας από πλευράς των μαθητών/τριών είναι ευεργετικής σημασίας τόσο για την κριτική τους σκέψης όσο και για τη δημιουργικότητα και τη γενικότερη επιτυχία τους.

14. Αίσθηση χιούμορ:
Η αίσθηση του χιούμορ είναι γνωστή ένδειξη εξυπνάδας. Δείχνει ανθρώπους που έχουν δυνατότητα να κάνουν συσχετίσεις, προβλέψεις και να αλλάζουν τις αναλογίες για αν προκαλέσουν γέλιο. Το χιούμορ έχει θετικές επιδράσεις στην ψυχολογία των ανθρώπων, απελευθερώνει τη δημιουργικότητα και αποτελεί μέσο κοινωνικοποίησης αλλά και επικοινωνίας. Η δυνατότητα να κατανοούμε ποτέ μια κατάσταση είναι πραγματικά αστεία είναι σημαντική, ειδικά για τα παιδιά που συχνά κάνουν χιούμορ με στοιχεία όπως η διαφορετικότητα και οι δυσκολίες των άλλων. Το δημιουργικό χιούμορ αντιθέτως βοηθά να αναγνωρίζουμε τις εναλλακτικές.

15. Αμοιβαία σκέψη:
Πρόκειται για την εργασία σε ομάδες, την ανάπτυξη της συνεργατικότητας και του αισθήματος της αμοιβαιότητας. Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό και λειτουργεί καλύτερα και αποτελεσματικότερα, όταν συνεργάζεται με τους υπολοίπους, καθώς κανείς δεν έχει πάντα όλες εκείνες τις πληροφορίες για να κρίνει μια κατάσταση. Η συνεργασία απαιτεί δικαιολόγηση των απόψεων, εναλλαγή των οπτικών γωνιών, κατανόηση και ενσυναίσθηση, ενώ και η αποδοχή μιας απόφασης με την οποία κάποιο μέλος δεν είναι σύμφωνο αποτελεί ένα δύσκολο στοιχείο της διαδικασίας αυτής. Παρόλα αυτά, οι μαθητές/τριες σε καταστάσεις ομαδικής εργασίας αναπτύσσουν την κοινωνικότητα τους και τον αλτρουισμό, ανταλλάσουν απόψεις, μαθαίνουν να ακούν τους άλλους και να υποχωρούν για το καλό του συνόλου, συμμορφώνονται με κανόνες και τέλος ενισχύουν τις διοικητικές τους ικανότητες. Τα παιδιά πρέπει να μυούνται στην ομαδική εργασία, διότι μια τέτοια κατάσταση έχει ποικίλα οφέλη για αυτά και είναι πολύ κοντά σε αρκετά ρεαλιστικά περιβάλλοντα εργασίας.

16. Με ανοιχτούς ορίζοντες προς τη συνεχιζόμενη μάθηση: 
Η συνήθεια αυτή αναδεικνύει την αξία της συνεχιζόμενης δια βίου μάθησης. Οι άνθρωποι, που την κατέχουν, είναι ανοικτοί σε νέα γνώση, περήφανοι και ταπεινοί ταυτόχρονα να παραδεχθούν ότι δεν ξέρουν κάτι. Η επιλογή νέων στόχων και η επεξεργασία ποικίλων πληροφοριών ή η εφαρμογή διαφόρων στρατηγικών χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους αυτούς. Οι μαθητές/τριες μας πρέπει να αναγνωρίζουν την αξία της συνεχιζόμενης μάθησης, η οποία θα τους καθιστά ικανούς να παραμένουν ενεργά και παραγωγικά μέλη της κοινωνίας, ειδικά στις συνεχώς αναπτυσσόμενες κοινωνίες, που ζούμε σήμερα[12].

***

Σοφία Αντερά, Ουρανία Μπούγα

(απόσπασμα από τη μελέτη περίπτωσης δύο δημοτικών σχολείων στην Σουηδία, Πτυχιακή Εργασία για το ΑΠΘ/ΠΤΔΕ)

Διαβάστε ολόκληρη την πολύ ενδιαφέρουσα εργασία στον παρακάτω σύνδεσμο paroutsas

Ο σύνδεσμος του σχολείου είναι εδώ

Αρχική πηγή; piforce

[1] Όπως ανακτήθηκε στις 12/06/2014: uppsala
[2] Όπως ανακτήθηκε στις 12/06/2014: gottsundaskolan
[3] Όπως ανακτήθηκε στις 12/06/2014: edchange
[4] Όπως ανακτήθηκε στις 12/06/2014 : gottsundaskolan
[5] Όπως ανακτήθηκε στις 05/01/2014: gottsundaskolan
[6] Όπως ανακτήθηκε στις 12/06/2014: seminardoukas.wikispaces
[7] Όπως ανακτήθηκε στις 05/01/2014: seminardoukas.wikispaces
[8] Όπως ανακτήθηκε στις 05/01/2014: wikipedia
[9]Arthur L. Costa and Bena Kallick (2000), « Habits of Mind: A Developmental Series»
[10]Βλ. 62
[11] Whimbey, A. and Whimbey L. S. (1975), «Intelligence Can Be Taught».
[12] Arthur L. Costa and Bena Kallick (2000), « Habits of Mind: A Developmental Series»
[13] Όπως ανακτήθηκε στις 05/01/2014 από netschoolbook
[14] Skolverket (2011), «Curriculum for the compulsory school, preschool class and the leisure-time centre»

Πηγή: tinanantsou

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:
Νέα
Tags: , , ,

Η επιστήμη πίσω από το break dance!

14 Νοεμβρίου 2017
| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Κατηγορίες:
Νέα
Tags: ,

Κλιματική αλλαγή. Η άποψη της επιστήμης

14 Νοεμβρίου 2017
| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Κατηγορίες:
Νέα
Tags: , ,
  2. 1
  3. ...
  4. 17
  5. 18
  6. 19
  7. 20
  8. 21
  9. 22
  10. 23
  11. ...
  12. 57
web design by