Νέα (567 άρθρα)

Το παράδειγμα της Αρμενίας στο σκάκι.

20 Ιουλίου 2016

Ποιος ξέρει για τις ικανότητες της Αρμενίας; Κι όμως, ένα από τα μικρότερα κράτη του κόσμου κέρδισε το παγκόσμιο πρωτάθλημα σε ομαδικό σκάκι.

Οι ειδικοί γνωρίζουν εδώ και χρόνια τον παγκόσμιο πρωταθλητή Tigran Vartanovich Petrosian (1929 -1984) από το 1963 έως το 1969, αλλά και πιο πρόσφατα τον Levon Grigor Aronian (1982 - ), ο οποίος είναι ήδη ανάμεσα στους 6 παίκτες, οι οποίοι έχουν ELO από 2800 και πάνω. Μόνο που ο πρώτος ανήκει στη Σοβιετική περίοδο της Αρμενίας κι ο δεύτερος έχει ακόμα μέλλον, κι έτσι αντιμετωπίζονται ως εξαιρέσεις.

Τώρα όμως που πρόκειται για ομαδικό σκάκι, κανείς πια δεν μπορεί να βρει οποιαδήποτε δικαιολογία. Αυτός ο μικρός λαός, ο οποίος επέζησε από μία γενοκτονία εκ μέρους του κεμαλικού καθεστώτος της Τουρκίας, εκατό χρόνια μετά είναι ακόμα εδώ μαζί μας για να μας διδάξει τι μπορεί να κάνει μία χούφτα ανθρώπων, όταν είναι μία ομάδα. Με αυτόν τον τρόπο αντιπροσωπεύει στον σκακιστικό τομέα ό,τι καλύτερο έχει η ανθρωπότητα, ενώ αν είχε πετύχει η γενοκτονία, η οποία δεν έχει αναγνωριστεί ακόμα από την Τουρκία, δεν θα υπήρχε κανένας Αρμένιος μεταξύ των υπηρετών της ανθρωπότητας.Γι' αυτό το λόγο, η ύπαρξή τους είναι διπλά συμβολική. Δεν πέθαναν και δεν είναι μίζεροι. Η ύπαρξή τους είναι και αντίσταση και δώρο, αλήθεια και ομορφιά.

Για να συνειδητοποιήσουμε την συμβολική αξία αυτής της παγκόσμιας νίκης, αρκεί να προσέξουμε τη δήλωση του Προέδρου της Αρμενίας, ο οποίος ανακοίνωσε ότι το σκάκι θα εισαχθεί σε κάθε σχολείο της Αρμενίας. Με άλλα λόγια, αυτή η χούφτα ανθρώπων κατάφερε να υλοποιήσει μια αλλαγή φάσης για ένα έθνος.

Το σκάκι δεν είναι μόνο πρωταθλητισμός. Είναι ένας τρόπος για να αναπτυχθεί η δομή της σκέψης, μελετώντας μη αναστρέψιμες κινήσεις που καθορίζουν το μέλλον. Συνδυάζεται με τη μαθηματική, αλλά και τη μουσική σκέψη. Έτσι ενισχύει στρατηγικά τις αποφάσεις των νέων, πράγμα που δεν γίνεται με την απλοϊκή προσέγγιση που έχουν παίγνια, τα οποία ενσωματώνουν στοιχεία του τυχαίου. Επιπλέον, στο σκάκι όλα τα δεδομένα είναι εμφανή ακόμα κι αν η στρατηγική παραμένει αόρατη. Κατά συνέπεια, τα παιδιά μαθαίνουν να είναι υπεύθυνα και να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά προβλήματα ακόμα κι αν είναι σε φάση κρίσης.

Μέσω του σκάκι στην αρχή και γενικότερα της θεωρίας παιγνίων, ο νέος εισάγεται σιγά σιγά στη στρατηγική διαχείριση των κρίσεων. Με αυτόν τον τρόπο μεγαλώνει αναγκαστικά η απόδοσή του στο νοητικό τομέα, αλλά και στις πρακτικές εφαρμογές. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι δεν είναι οι μεταρρυθμίσεις που παράγουν το έργο, αλλά οι αλλαγές φάσης που δημιουργούν οι άνθρωποι, ακόμα κι αν είναι μια χούφτα.

Ν. Λυγερός

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:

Νέα

Tags: σκάκι, παράδειγμα, αρμενίας

Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας

22 Ιουνίου 2016

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Όταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ το τσίρκο, και στο τσίρκο μου άρεσαν πιο πολύ τα ζώα. Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο ελέφαντας που, όπως έμαθα αργότερα, είναι το αγαπημένο ζώο όλων των παιδιών. Στην παράσταση, το θεόρατο ζώο έκανε επίδειξη του τεράστιου βάρους του, του όγκου και της δύναμής του...

Όμως, μετά την παράσταση και λίγο προτού επιστρέψει στη σκηνή, ο ελέφαντας στεκόταν δεμένος συνεχώς σ΄ ένα μικρό ξύλο μπηγμένο στο έδαφος. Μιά αλυσίδα κρατούσε φυλακισμένα τα πόδια του.
Ωστόσο, το ξύλο ήταν ήταν αληθινα μικροσκοπικό κι έμπαινε σε ελάχιστο βάθος μέσα στο έδαφος. Μολονότι η αλυσίδα ήταν χοντρή και ισχυρή, μου φαινόταν ολοφάνερο ότι ένα ζώο που μπορούσε να ξεριζώνει δέντρα με τη δύναμη του, θα μπορούσε εύκολα να λυθεί και να φύγει.

Το θεωρούσα αληθινό μυστήριο. Μα τι τον κρατάει; Γιατί δεν το σκάει;

Όταν ήμουν πέντε ή έξι ετών ετών πίστευα ακόμα στη σοφία των μεγάλων. Ρώτησα τότε κάποιον δάσκαλο ,τον πατέρα μου ή ένα θείο μου, για το μυστήριο του ελέφαντα. Κάποιος μου εξήγησε ότι ο ελέφαντας είναι δαμασμένος.

Έκανα τότε την προφανή ερώτηση: "Κι αφού είναι δαμασμένος, γιατί τον αλυσοδένουν;"

Δε θυμάμαι να πήρα κάποια ικανοποιητική απάντηση. Με τον καιρό, ξέχασα το μυστήριο του ελέφαντα με το παλούκι, και το θυμόμουν μόνο όταν βρισκόμουν με κάποιους που είχαν αναρωτηθεί κάποτε πάνω στο ίδιο θέμα.
Πριν από μερικά χρόνια ανακάλυψα-ευτυχώς για μένα- ότι κάποιος είχε αρκετή σοφία ώστε ν΄ ανακαλύψει την απάντηση.
Ο ελέφαντας του τσίρκου δεν το σκάει γιατί τον έδεναν σ΄ένα παρόμοιο παλούκι από τότε που ήταν πολύ, πολύ μικρός.
Έκλεισα τα μάτια και φαντάστηκα τον νεογέννητο ανυπεράσπιστο ελέφαντα δεμένο στο παλούκι. Είμαι βέβαιος ότι τότε το ελεφαντάκι είχε σπρώξει, τραβήξει και ιδρώσει πασχίζοντας να λευτερωθεί. Μα, παρ΄ όλες τις προσπάθειές του, δεν τα είχε καταφέρει, γιατί το παλούκι ήταν πολύ γερό για τις δυνάμεις του.
Φαντάστηκα ότι θα κοιμόταν εξαντλημένο και την επόμενη μέρα θα προσπαθούσε ξανά, και τη μεθεπόμενη το ίδιο... Ώσπου μια μέρα, μια φρικτή μέρα για την ιστορία του, το ζώο θα παραδεχόταν την αδυναμία του και θα υποτασσόταν στη μοίρα του.
Αυτός ο πανίσχυρος και θεόρατος ελέφαντας που βλέπουμε στο τσίρκο δεν το σκάει γιατί νομίζει ότι δεν μπορεί, ο δυστυχής.
Η ανάμνηση της αδυναμίας που ένιωσε λίγο μετά τη γέννησή του είναι χαραγμένη στη μνήμη του.
Και το χειρότερο είναι ότι ποτέ δεν αμφισβήτησε σοβαρά αυτή την ανάμνηση.
Ποτέ μα ποτέ δεν ξαναπροσπάθησε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του...
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Όλοι είμαστε λίγο- πολύ σαν τον τον ελέφαντα του τσίρκου. Περιδιαβαίνουμε τον κόσμο δεμένοι σε εκατοντάδες παλούκια που μας στερούν την ελευθερία.
Ζούμε πιστεύοντας ότι "δεν μπορούμε" να κάνουμε ένα σωρό πράγματα , απλώς επειδή μια φορά, πριν από πολύ καιρό, όταν είμαστε μικροί, προσπαθήσαμε και και δεν τα καταφέραμε.
Πάθαμε τότε το ίδιο με τον ελέφαντα. Χαράξαμε στη μνήμη μας αυτό το μήνυμα: "Δεν μπορώ, δεν μπορώ και ποτέ δε θα μπορέσω."
"Αυτό σου συμβαίνει. Ζεις μέσα στα όρια της ανάμνησης ενός που δεν υπάρχει πια, εκείνου που δεν τα κατάφερε.
Ο μοναδικός τρόπος να μάθεις εάν μπορείς, είναι να προσπαθήσεις πάλι με όλη σου την ψυχή...! "

ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΙ – "Να σου πω μια ιστορία"

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:

Νέα

Tags: αλυσοδεμένος, ελέφαντας

Τα γηρατειά και πως να παραμείνετε νέοι.

22 Ιουνίου 2016

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Έχετε αντιληφθεί ότι η μόνη περίοδος της ζωής μας που μας αρέσει να μεγαλώνουμε είναι όταν είμαστε παιδιά; Εάν είσαι κάτω των 10 ετών, είσαι τόσο ενθουσιασμένος που μεγαλώνεις που σκέφτεσαι τμηματικά..
«Πόσων ετών είσαι;», «Είμαι τέσσερα και μισό!» Ποτέ δεν είσαι τριάντα έξι και μισό. Είσαι τέσσερα και μισό, και περπατάς στα πέντε! Αυτό είναι το κλειδί.

Μπαίνεις στην εφηβεία, και τώρα κανείς δεν μπορεί να σε συγκρατήσει. Πηδάς στον επόμενο αριθμό, ή ακόμη και μερικούς αριθμούς μπροστά.

«Πόσων ετών είσαι;» «Θα γίνω 16!» Μπορεί να είσαι 13, αλλά έ, θα γίνεις 16! Και τότε έρχεται η καλύτερη μέρα της ζωής σου!Γίνεσαι 21. Ακόμα και οι λέξεις ακούγονται σαν ιεροτελεστία.ΓΙΝΕΣΑΙ 21.. ΝΑΙΙΙΙΙΙΙ !!!

Αλλά τότε περνάς στα 30. Ωωωω, τί έγινε εδώ; Ακούγεσαι σαν χαλασμένο γάλα! Αυτός ΠΕΡΑΣΕ, έπρεπε να τον πετάξουμε. Δεν έχει πλάκα πια, είσαι απλά ένας ξινισμένος λουκουμάς. Τι πάει στραβά; Τί άλλαξε;

ΓΙΝΕΣΑΙ 21, ΠΕΡΝΑΣ στα 30, και τότε ΠΕΡΠΑΤΑΣ στα 40. Ουάου! Πάτα φρένο, όλα σου ξεγλυστρούν. Πριν να το καταλάβεις,ΦΘΑΝΕΙΣ τα 50 και τα όνειρά σου χάνονται...

Αλλά! για περίμενε!!! ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΩΣ τα 60. Δεν πίστευες ότι θα τα έφθανες!

Οπότε ΓΙΝΕΣΑΙ 21, ΠΕΡΝΑΣ στα 30,ΠΕΡΠΑΤΑΣ στα 40, ΦΘΑΝΕΙΣ τα 50 και ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΩΣ τα 60.

Έχεις αναπτύξει τόσο μεγάλη ταχύτητα που ΧΤΥΠΑΣ τα 70! Μετά απ'αυτό, η κατάσταση είναι μέρα με τη μέρα. ΧΤΥΠΑΣ την Τετάρτη!

Μπαίνεις ! στα 80 και κάθε μέρα είναι ένας πλήρης κύκλος. ΧΤΥΠΑΣ το γεύμα. ΠΕΡΝΑΣ στις 4:30.. ΦΘΑΝΕΙΣ την ώρα του ύπνου. Και δεν τελειώνει εκεί. Στα 90 σου, αρχίζεις να οπισθοδρομείς. «Ήμουν ΜΟΛΙΣ 92».

Και τότε κάτι παράξενο συμβαίνει. Εάν καταφέρεις να ξεπεράσεις τα 90, ξαναγίνεσαι μικρό παιδί. «Είμαι 92 και μισό!».
Μακάρι να φθάσετε όλοι στα υγιή 100 και μισό!!

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΤΕ ΝΕΟΙ

1. Πετάξτε τους ασήμαντους αριθμούς..Αυτό συμπεριλαμβάνει την ηλικία, το βάρος και το ύψος. Αφήστε τους γιατρούς να νοιάζονται γι'αυτά. Γι'αυτό τους πληρώνετε άλλωστε.
2. Κρατήστε μόνον τους ευχάριστους φίλους. Οι γκρινιάρηδες σας ρίχνουν.
3. Να μαθαίνετε συνεχώς! Μάθετε περισσότερα για τους υπολογιστές, τις τέχνες, την κηπουρική, ο,τιδήποτε, ακόμη και για το ραδιόφωνο. Να μην αφήνετε ποτέ τον εγκέφαλο ανενεργό. «Ένα ανενεργό μυαλό είναι το εργαστήρι του Διαβόλου».Και το επίθετο του διαβόλου είναι Αλτζχάιμερ.
4.Απολαύστε τα απλά πράγματα.
5.Γελάτε συχνά, διαρκώς και δυνατά. Γελάστε μέχρι να σας κοπεί η ανάσα.
6.Τα δάκρυα τυχαίνουν... Υπομείνετε, πενθήστε, και προχωρήστε παραπέρα. Το μόνο άτομο, που μένει μαζί μας για ολόκληρη τη ζωή μας είναι ο εαυτός μας. Να είστε ΖΩΝΤΑΝΤΟΙ ενόσω είστε εν ζωή.
7.Περιβάλλετε τον εαυτό σας με ό,τι αγαπάτε, είτε είναι η οικογένεια, τα κατοικίδια, η μουσική, τα φυτά, τα ενδιαφέροντά σας, ο,τιδήποτε. Το σπίτι σας είναι το καταφύγιό σας.
8.Να τιμάτε την υγεία σας: Εάν είναι καλή, διατηρήστε την. Εάν είναι ασταθής, βελτιώστε την. Εάν είναι πέραν της βελτιώσεως, ζητήστε βοήθεια.
9.Μην κάνετε βόλτες στην ενοχή. Κάντε μια βόλτα στα μαγαζιά, ακόμη και στον διπλανό νομό ή σε μια ξένη χώρα αλλά ΜΗΝ πηγαίνετε εκεί που βρίσκεται η ενοχή.
10. Πείτε στους ανθρώπους που αγαπάτε ότι τους αγαπάτε, σε κάθε ευκαιρία.

ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ:

Η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα.

Το ταξίδι της ζωής δεν είναι για να φθάσουμε στον τάφο με ασφάλεια σ'ένα καλοδιατηρημένο σώμα, αλλά κυρίως για να ξεγλιστρούμε προς όλες τις πλευρές, πλήρως εξαντλημένοι, φωνάζοντας «...ρε γαμώτο.....τί βόλτα!».

(τα κείμενα αυτά ψευδώς αποδίδονται στον George Carlin όπως μπορεί να συναντήσετε αλλού.)

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:

Νέα

Tags: γηρατειά, νέοι

Πάνω από 250 δωρεάν μαθήματα προσφέρουν τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου

22 Ιουνίου 2016

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν απλά να «κατεβάσουν» στον υπολογιστή ή το Mp3 τους τις διαλέξεις, είτε σε μορφή αρχείου ήχου, είτε βίντεο.

Πρόκειται για διαλέξεις σε διαφορετικούς τομείς των Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών, όπως , ενδεικτικά, Ιστορία Τέχνης, Αρχαιολογία, Οικονομικά, Γεωγραφία, Ιστορία ή Πολιτικές Επιστήμες, και Επιστημών, όπως Αστρονομία, Βιολογία, Χημεία, Μαθηματικά, Φυσική και άλλα. Επιπλέον, μπορεί κανείς να παρακολουθήσει δωρεάν διαλέξεις και μαθήματα για την εκμάθηση 37 ξένων γλωσσών. Τη δυνατότητα αυτή προσφέρουν κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου, όπως, ενδεικτικά, τα Yale, UC Berkeley, MIT, UCLA και Stanford.

Την αρχή έκανε το 2001 το MIT, προσφέροντας μέσω του προγράμματος του OpenCourseWare το σύνολο σχεδόν των διαλέξεών του δωρεάν. Στη συνέχεια το παράδειγμά του ακολούθησαν κι άλλα πανεπιστήμια, τα οποία παρέχουν δωρεάν όλο το υλικό των διαλέξεών τους. Καθώς η παρακολούθηση των διαλέξεων αυτών δεν οδηγεί σε κάποιο πτυχίο, κύριος στόχος της πρωτοβουλίας φαίνεται να είναι η διεύρυνση των γνωστικών οριζόντων των συμμετεχόντων, η απόκτηση περισσοτέρων γνώσεων σε αντικείμενα του ενδιαφέροντός τους και η ενίσχυση της δια βίου μάθησης.

Ακολουθώντας, μάλιστα, το παράδειγμα του Open University (Ανοικτού Πανεπιστημίου) ορισμένα πανεπιστήμια δίνουν τη δυνατότητα στους φοιτητές τους να παρακολουθήσουν μαθήματα online για την κατάκτηση τίτλου προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών, χωρίς να χρειάζεται να φύγουν καν από το δωμάτιό τους. Ενώ προς το παρόν η δυνατότητα αυτή είναι επί πληρωμή, ο Αμερικανός πρόεδρος Obama έχει υποσχεθεί το ποσό των $9 δις. σε κοινοτικά κολλέγια για την ανάπτυξη προγραμμάτων δωρεάν online διαλέξεων οι οποίες θα οδηγούν σε πτυχίο. Στόχος είναι η αύξηση των φοιτητών στα κολλέγια αυτά και η καταπολέμηση της ανεργίας στις περιοχές όπου αυτά βρίσκονται.

http://www.openculture.com/freeonlinecourses

Αντικλείδι

antikleidi.wordpress.com

Κατηγορίες:

Νέα

Tags: δωρεάν, μαθήματα, καλύτερα, πανεπιστήμια

Οι αρχαίοι έπαιζαν ντάμα, σκάκι, τρίλιζα και ζάρια

22 Ιουνίου 2016

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Εξάρτημα αρχαίου επιτραπέζιου παιχνιδιού

Στον χώρο της σημερινής Βουλής, όπου πολλές φορές έχει παιχτεί η τύχη του ελληνικού λαού στα ζάρια, εντοπίστηκε το αρχαίο σύμπλεγμα παικτών επιτραπέζιου παιχνιδιού τύχης και στρατηγικής, που παρουσιάζει το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην αίθουσα του Βωμού.

Μετά από τα οκτώ θαυμάσια αντικείμενα που ήρθαν στο φως της έκθεσης έως τώρα, το Αθέατο Μουσείο υποδέχεται λοιπόν «ένα παιχνίδι για φίλους». Πρόκειται για ένα πήλινο σύμπλεγμα δύο ανδρών και μιας γυναίκας, που είναι απασχολημένοι με ένα επιτραπέζιο παιχνίδι τύχης και στρατηγικής. Το «παιχνίδι για φίλους».

Οι τρεις μορφές που παρουσιάζονται φορούν χιτώνα και ιμάτιο. Ένας άνδρας και μια γυναίκα κάθονται σε αναπαυτικά καθίσματα με πλάτη και παίζουν πεσσούς σε άβακα ο οποίος χωρίζεται σε 6 επί 7 τετράγωνες θέσεις. Ο άβακας ήταν μια πήλινη πινακίδα, μια σανίδα, κάτι που δεν έχει βάση: Ἄβαξ· κυρίως ὁ μὴ ἔχων βάσιν, καταχρηστικῶς δὲ καὶ ἐπὶ οἵουδήποτε σανιδίου. Θα πρέπει να το φανταστούμε κάτι σαν τη σημερινή ντάμα, αφού και οι πεσσοί ήταν πούλια ή πιόνια. Διακρίνονται δώδεκα πεσσοί σε διάφορα τετράγωνα.

Η γυναίκα έχει απλώσει τα χέρια στον άβακα σαν να πρόκειται να σχολιάσει κάποια κίνηση ή εξέλιξη του παιχνιδιού. Ο δεύτερος άνδρας, που έχει χαρακτηριστικά νάνου, παρακολουθεί το παιχνίδι καθισμένος σε σκαμνί. Ο νάνος στρέφει το κεφάλι προς τον νικητή του παιχνιδιού. Φαίνεται πως είναι ο άνδρας, επειδή κάτω από το κάθισμά του ο καλλιτέχνης έχει σχεδιάσει έναν ρόδακα. Αντίθετα, η γυναίκα είναι η χαμένη, συμπέρασμα που συνάγουμε από το ότι το πίσω μέρος του καθίσματός της έχει φτερά χήνας, σύμβολο ατυχίας και ήττας. Το σύμπλεγμα χρονολογείται στον 1ο αι. μ.Χ. και βρέθηκε σε τάφο κατά την ανασκαφή του χώρου των τότε βασιλικών ανακτόρων (σημερινό κτήριο του κοινοβουλίου) το 1855.

Τα παιχνίδια στρατηγικής με τους πεσσούς, θεωρούνται από τα αρχαιότερα επιτραπέζια παιχνίδια, σύμφωνα με τη διευθύντρια του ΕΑΜ, Μαρία Λαγογιάνννη- Γεωργαράκου. Η πεσσεία (επιτραπέζια παιχνίδια) αναφέρεται στην Οδύσσεια και στο αρχαίο δράμα. Σύμφωνα με μια αρχαία δοξασία, το παιχνίδι εφηύρε ο Παλαμήδης κατά την παραμονή των Αχαιών στην Αυλίδα, πριν ξεκινήσουν για την Τροία. Πρόκειται για παιχνίδια στρατηγικής και οξύνοιας, μορφές των οποίων είναι δημοφιλείς και μέχρι σήμερα.

Τα παιχνίδια έπαιζαν σημαντικό ρόλο στη σωματική και νοητική ανάπτυξη των παιδιών. Η παιδαγωγική τους αξία επισημαίνεται από τον Πλάτωνα, ο οποίος αναφέρει ότι το παιδί πρέπει να ασχολείται με τα ομαδικά παιχνίδια, ώστε να προετοιμαστεί καλύτερα για τη μελλοντική ιδιότητα του πολίτη. Xωρίζονταν σε ατομικά και ομαδικά, ενώ αρκετά από αυτά προέβλεπαν και τη χρήση αντικειμένων, όπως ζάρια και πούλια.

Για να παίξουν χωρίς τη χρήση άβακα τα παιδιά πολλές φορές χάρασσαν τις γραμμές στο έδαφος και αντί για πεσσούς χρησιμοποιούσαν χάντρες, πετραδάκια, φασόλια ή άλλα συνηθισμένα αντικείμενα. Στον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας είναι ορατές μεγάλες οκτάκτινες τρίλιζες χαραγμένες επάνω σε μάρμαρα. Σήμερα παίζουμε σκάκι, ο μακρινός του πρόγονος θεωρείται το παιχνίδι πόλεις ή πόλις ή χώρας. Χαράγματα έχουμε επίσης στα σκαλοπάτια και τα δάπεδα του ίδιου του Παρθενώνα. Πάνω από 50 λαξευμένα παιχνίδια εντόπισαν οι αρχαιολόγοι κατά τις εργασίες αναστήλωσης. Οι αρχαίοι Αθηναίοι φαίνεται πως περνούσαν πολλές ώρες παίζοντας τρίλιζα, γουβίτσες και σκάκι στα σκαλιά του Παρθενώνα, όπως και στο δάπεδό του. Το κακό είναι πως δεν μπορούμε να τα χρονολογήσουμε, αφού τα συγκεκριμένα παιχνίδια είναι διαχρονικά. Ξεκινούν από τα μυκηναϊκά χρόνια και φθάνουν μέχρι σήμερα.

Κορίτσια και αγόρια έπαιζαν τα κότσια ("αστραγάλους"). Το παιχνίδι χρειαζόταν τουλάχιστον τέσσερα κότσια, τα οποία ουσιαστικά ήταν οι αστράγαλοι από τα πίσω πόδια προβάτων, κατσικιών ή ελαφιών. Τα κότσια είχαν έξι πλευρές, η καθεμία με διαφορετική «αξία», και σκοπός του παιχνιδιού ήταν να συγκεντρώσει κανείς τους περισσότερους πόντους. Νικητής ήταν όποιος κέρδιζε και στους τέσσερις γύρους του παιχνιδιού.

___________________

Πηγή : liberal.gr

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:

Νέα

Tags: σκάκι, αρχαίοι, ντάμα, τρίλιζα, ζάρια

Το ταξίδι του DNA: Ένα βίντεο που καταρρίπτει τους μύθους για “καθαρές” φυλές

16 Ιουνίου 2016

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Στο βίντεο δεκάδες άνθρωποι από διαφορετικές γωνιές του πλανήτη κερδίζουν ένα δωρεάν τεστ DNA και αυτό που αποκαλύπτει το τεστ είναι πως στον σύγχρονο κόσμο, οι άνθρωποι σε κάθε γωνιά του πλανήτη "συγγενεύουν" με όλους τους άλλους σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από όσο φαντάζεστε.

Όπως σωστά λέει ένας από τους 67 συμμετέχοντες "Τελικά είμαστε όλοι ξαδέλφια".

Το «Ταξίδι του DNA», όπως ονομάζεται δημιουργήθηκε στα πλαίσια προώθησης ενός διαγωνισμού δωρεάν εξέτασης DNA και προσφοράς ενός ταξιδιού σε έναν προορισμό της επιλογής του ατόμου. Παρόλο που δεν είναι γνωστό εάν τα πρόσωπα του βίντεο είναι ηθοποιοί ή εάν πράγματι υποβλήθηκαν σε εξέταση DNA, το μήνυμα δεν παύει να είναι δυνατό: δεν υπάρχουν φυλές.

-----

______________________

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:

Νέα

Tags: ταξίδι, dna, μύθοι, καθαρές φυλές

Πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζουν το φαγητό οι πλούσιοι και οι φτωχοί

16 Ιουνίου 2016

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Η φτώχεια ορίζεται ως η έλλειψη απαραίτητων μέσων συντήρησης. Αλλοι την έχουν ζήσει, άλλοι την ζουν και άλλοι την έχουν μόνο ακουστά, σαν λέξη. Οσοι την έχουν βιώσει και έχουν ξεφύγει από αυτή, δεν είναι ίδιοι με όλους τους άλλους, μιας και η φτώχεια φαίνεται να βρίσκεται μέσα τους.

Και αυτό είναι εύκολα παρατηρήσιμο, όπως σημειώνει έρευνα. Για παράδειγμα, έχει αποδειχθεί πως τα φτωχά μωρά αλλάζουν την οπτική τους για το φαγητό ως ενήλικες.

Ομάδα ερευνητών, με επικεφαλής την Σάρα Χιλ, η οποία διδάσκει Ψυχολογία στο χριστιανικό Πανεπιστήμιο του Τέξας, διαπίστωσε πως οι άνθρωποι που μεγαλώνουν μέσα στη φτώχεια αντιμετωπίζουν διαφορετικά την πρόσληψη τροφής.

«Βρήκαμε ότι τρώνε συγκριτικά μεγαλύτερες ποσότητες, ανεξάρτητα από την ανάγκη τους», αναφέρει η κ. Χιλ.

Οι μελετητές στην έρευνά τους ενδιαφέρονται να απαντήσουν στο γιατί η παχυσαρκία είναι πιο διαδεδομένη στους φτωχότερους πληθυσμούς. Γι αυτό δημιούργησαν τρία διαφορετικά πειράματα, τα οποία βασίζονται στο πώς οι άνθρωποι από διαφορετικά κοινωνικοοικονομικά υπόβαθρα συμπεριφέρονται μπροστά στα τρόφιμα.

Στην πρώτη περίπτωση κάλεσαν 31 γυναίκες, τις οποίες ρώτησαν πόσο καιρό είχαν να φάνε και πόσο πεινασμένες ήταν. Στη συνέχεια τους δόθηκαν σνακς, μπισκότα και κουλούρια, από τα οποία μπορούσαν να φάνε ή όχι. Οταν τελείωσαν η ερευνητική ομάδα μέτρησε τον αριθμό των θερμίδων, που είχε καταναλωθεί από κάθε μία. Η διαφορά μεταξύ του πώς έτρωγαν οι συμμετέχοντες ήταν ανησυχητική.

Αυτοί που μεγάλωσαν σε ευκατάστατα νοικοκυριά παρουσίασαν φυσιολογική διατροφική συμπεριφορά όταν πεινούσαν, ενώ όταν ήταν πλήρεις είπαν πως δεν θέλουν άλλο.

Από την άλλη πλευρά, όσοι μεγάλωσαν σε φτωχά νοικοκυριά έφαγαν ανεξαρτήτως αν πείναγαν ή όχι.

Ωστόσο, ένα πείραμα δεν ήταν αρκετό ως πειστική απόδειξη.

Αυτή τη φορά, κάλεσαν 60 γυναίκες από τις οποίες ζητήθηκε να πιουν και να φάνε για 5 ώρες. Οι μισοί από αυτούς ήπιαν ανθρακούχο αναψυκτικό, ενώ οι άλλοι μισοί ανθρακούχο νερό, το οποίο δεν έχει θερμίδες.

«Είναι απίστευτο το πως κατανάλωναν την σόδα όσοι ως παιδιά είχαν χαμηλό οικονομικό στάτους. Πήγαινε κάτω σαν νερό», είπε η κ. Χιλ.

Οσοι είχαν μεγαλώσει σε υψηλότερα κοινωνικοοικονομικά νοικοκυριά έτρωγαν πολύ λιγότερο, όταν είχαν καταναλώσει το αναψυκτικό, ενώ οι αυτοί από χαμηλότερα έτρωγαν ανεξάρτητα από το ποτό που είχαν πιει.

Στο τρίτο και τελευταίο πείραμα, οι ερευνητές αναπαρήγαγαν το δεύτερο, προσθέτοντας μέτρηση σακχάρου.

Αυτή τη φορά κάλεσαν 82 συμμετέχοντες, άνδρες και γυναίκες, στους οποίους μετρήθηκαν τα επίπεδα σακχάρου.

Για άλλη μια φορά, μόνο όσοι δεν είχαν μεγαλώσει σε φτωχά νοικοκυριά φάνηκε να ρυθμίζουν σωστά την πρόληψη της τροφής τους.

«Περιμέναμε να παρατηρήσουμε αυτές τις διαφορές, αλλά όχι με αυτή την σαφήνεια ή σταθερότητα», υπογραμμίζει η επικεφαλής της έρευνας, προσθέτοντας: «Νομίζω ότι δείχνει πως οι συνθήκες που ζουν φτωχότερα παιδιά, τους επηρεάζουν όταν μεγαλώσουν με τρόπους που προμοτάρουν την υπερφαγία και την παχυσαρκία».

Η έρευνα ζήτησε από κάθε συμμετέχοντα να καταγράψει την κοινωνικό-οικονομική του κατάσταση ως παιδί αλλά την τρέχουσα ως ενήλικα.

«Ημουν έκπληκτη, πραγματικά πίστευα πως θα υπάρξει σύνδεση μεταξύ των δύο», αναφέρει.

Για ποιο λόγο συμβαίνει;

Ο λόγος γα τον οποίο οι άνθρωποι που μεγαλώνουν σε φτωχότερα νοικοκυριά φαίνεται να έχουν πρόβλημα με τον έλεγχο πρόσληψης της τροφής, όταν δεν είναι πραγματικά πεινασμένοι δεν είναι απολύτως σαφείς.

Ωστόσο, σύμφωνα με την Σάρα Χιλ, είναι πιθανό να συμβαίνει κάτι από τα παρακάτω:

Να μην έχουν επίγνωση του σώματός τους και τις αλλαγές που γίνονται σε αυτό. Μεγαλώνοντας σε φτωχότερα νοικοκυριά, στα οποία τις περισσότερες φορές οι γονείς είναι λιγότερο μορφωμένοι, θα μπορούσε να οδηγήσει το παιδί να μην έχει αντίληψη του σώματός τους.
Παίζουν ρόλο οι συνθήκες και ο τρόπος αντιμετώπισης των τροφίμων. Για εκείνους που δεν είχαν ποτέ να ανησυχήσουν για ένα γεύμα, το να φτιάξουν ένα σνακ δεν είναι μια μεγάλη υπόθεση, είναι μια δεύτερη σκέψη. Αλλά για εκείνους που ανησυχούσαν υπάρχει διαφορά. «Οταν μεγαλώνει κανείς σε ένα τέτοιο περιβάλλον, είναι εκπαιδευμένος να φάει, όταν μπορεί και όχι όταν πεινάει. Κάτι από αυτή την εμπειρία έχει μείνει κατάλοιπο», αναφέρει η κ. Χιλ.

Η Τρέισι Μαν, η οποία διδάσκει ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, έχει μια ελαφρώς διαφορετική άποψη.

Οπως ισχυρίζεται, στην αρχή της ζωής του ο άνθρωπος είναι απόλυτα ικανός να συνειδητοποιεί πότε πεινάει και πότε να σταματήσει να τρώει.

«Τα μωρά το κάνουν, όπως και τα παιδιά», λέει.

Με τα χρόνια να περνούν, υπάρχει η τάση η ικανότητα αυτή να χάνεται σε κάποιο βαθμό, με άλλα στοιχεία, όπως η μνήμη να παίζουν ρόλο.

«Δεν είναι τρομερή έκπληξη το γεγονός ότι σε μια παιδική ηλικία θερμιδικής στέρησης -εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων, θα υπάρξουν μακροχρόνια προβλήματα με τη διατροφή. Ουσιαστικά, να τρώει χωρίς να πεινάει», συμπληρώνει.

Η Σάρα Χιλ προειδοποιεί πως τα ευρήματα της ομάδα της εξακολουθούν να είναι προκαταρκτικά, υποστηρίζοντας πως η έρευνα πρέπει να συνεχιστεί, για να γίνουν κατανοητές αυτές οι ανησυχητικές συμπεριφορές.

_______________

Πηγή: iefimerida.gr , washingtonpost.com

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:

Νέα

Tags: φαγητό, πλούσιοι, φτωχοί

Η παιδεία δεν φαίνεται στις γνώσεις αλλά στη συμπεριφορά.

16 Ιουνίου 2016

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Μεγάλωσε, λένε, όλα τα αδέλφια του. Τέσσερα στον αριθμό κι ένας εκείνος, πέντε παρακαλώ. Έζησε πόλεμο, κακουχίες, πείνασε, αγάπησε, παντρεύτηκε κι έκανε τέσσερα παιδιά. Οι μεγαλύτερες αγάπες της ζωής του. Αν τον έβλεπες, ποτέ σου δε θα φανταζόσουν τι είχε περάσει. Ευθυτενής, καμαρωτό περπάτημα, ψάθινο καπελάκι, χαμόγελο στα μάτια και καραμέλες στην τσέπη.

Ποτέ δεν τον άκουσα να υψώνει τον τόνο της φωνής του. Όταν τον έπνιγε το δίκιο, γούρλωνε τα μάτια για να καταλάβεις πως έχει νεύρα. Μέχρι εκεί. Ακόμη κι αν δεν είχε λόγους να ξεσπάσει, πάντα του έδινε η γυναίκα του αρκετούς. Εκείνος, όμως, βράχος ακλόνητος, ο ορισμός της ηρεμίας και της καλοσύνης. Τη δικαιολογούσε ακόμη και τις φορές που είχε ολοφάνερο άδικο. «Άστη. Έχει περάσει πολλά», έλεγε ο άνθρωπος που είχε περάσει περισσότερα.

Μια μέρα, θέλοντας να δείξω πόσο με είχε εντυπωσιάσει γύρισα και είπα πόσο υπέροχος άνθρωπος είναι, παρόλο που είναι αμόρφωτος. Ακόμη, θυμάμαι το βλέμμα της μάνας μου. «Ο παππούς σου μπορεί να μην ξέρει πολλά γράμματα αλλά είναι ο πιο μορφωμένος άνθρωπος που ξέρω». Ήταν αυτή της η πρόταση που έσκασε σαν χαστούκι στο πρόσωπό μου και με έκανε να καταλάβω τη διαφορά μεταξύ του αγράμματου και του αμόρφωτου.

Βλέπεις, συνηθίσαμε να τα ταυτίζουμε. Αγράμματος κι αμόρφωτος το ίδιο και το αυτό. Βάλαμε σε ένα τσουβάλι όσους δεν μπόρεσαν να μάθουν γράμματα, να γίνουν πρώτοι μαθητές, να σπουδάσουν, και σε ένα άλλο όσους φόρτωσαν τους τοίχους με πτυχία κι ακαδημαϊκές γνώσεις. Τους κατηγοριοποιήσαμε τους μεν, χαμηλά στην κοινωνική μας βαθμίδα και τους δε, ψηλά. Έτσι, μάθαμε να ορίζουμε την αξία των ανθρώπων. Από τα χαρτιά που συνέλλεξαν στη διαδρομή τους.

Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις και βραβεία που δε συναντήθηκαν ποτέ με την κοινωνική μόρφωση. Δεν ξέρουν να φερθούν, δεν ξέρουν να μιλήσουν, μήτε να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες που ήρθαν στο διάβα τους. Δεν ήταν στη διδακτική τους ύλη αυτά. Είναι εκείνοι που συχνά, σνομπάρουν τους «αμόρφωτους» στον περίγυρό τους γιατί τους χαλάνε το image. Η αλήθεια είναι πως δεν τους φτάνουν ούτε στο μικρό τους δακτυλάκι γιατί ποτέ δεν μπόρεσαν να καταλάβουν πως καμία σχέση δεν έχει η ουσιαστική μόρφωση με τις ξερές γνώσεις που έμαθαν στα θρανία. Είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Είναι πλάσιμο προσωπικότητας και πλήθος ηθικών αξιών που δε γράφονται σε κανένα βιβλίο.

Ο αγράμματος μπορεί να δυσκολεύτηκε να μάθει γράψιμο αλλά ποτέ δε ζήλεψε τον κόπο άλλων ανθρώπων. Ήξερε πως όλα γίνονται με μόχθο και σκληρή δουλειά.

Ο αγράμματος σιχαίνεται την αδικία και το συμφέρον στους ανθρώπους. Προστατεύει πάντα τους πιο αδύναμους, όσους δεν είναι σε θέση να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.

Ο αγράμματος μπορεί να υπογράφει με σταυρό αλλά τιμάει την υπογραφή του γιατί γνωρίζει τη σημασία της. Μπορεί να μην αρίστευσε σε μεγάλα εκπαιδευτικά ιδρύματα αλλά πήρε από νωρίς εφόδια που τον βοήθησαν να επιβιώσει.

Ο αγράμματος ξέρει να αγαπά δίχως να περιμένει ανταπόδοση. Αγαπά αληθινά κι αυτό είναι αρκετό. Βλέπει το καλό στους άλλους ακόμη κι όταν εκείνοι δεν το βλέπουν γιατί γνωρίζει πως οι δυσκολίες φέρνουν χαρές και οι χαρές δυσκολίες.

Ο αγράμματος είναι διακριτικός κι ευγενής. Δε ρωτά, δε φέρνει σε δύσκολη θέση. Ξέρει να διαβάζει τα μάτια. Από εκεί αντλεί πληροφορίες χωρίς να χρειαστεί να του μιλήσεις.

Μοιράζει τις συμβουλές του για να βοηθήσει πραγματικά κι όχι για να κάνει τον καμπόσο. Δε σου τρίβει στην μούρη την εμπειρία του. Σε αφήνει να κάνεις τα δικά σου λάθη γνωρίζοντας πώς θα είναι πάντα εκεί.

Ο αγράμματος είναι άξιος. Πιάνουν τα χέρια του. Κάνει δουλειές χωρίς να βαρυγκωμά, προσφέρει έργο όπου χρειάζεται, χαμογελά δυνατά και κλαίει βουβά. Δε θέλει να γίνεται βάρος στους δικούς του αλλά βρίσκεται κοντά ακόμη κι όταν είναι μακριά.

Ο αγράμματος άνθρωπος μπορεί να μην έμαθε μαθηματικά αλλά είναι δίκαιος στις συναλλαγές του. Μπορεί να μην ξέρει καλούς τρόπους αλλά το σπίτι του είναι πάντα ανοιχτό. Μπορεί να μην έγινε δάσκαλος αλλά ποτέ δε σήκωσε χέρι στα παιδιά του. Μπορεί να μη γύρισε όλο τον κόσμο αλλά μάζεψε σοφία από τις πιο μικρές στιγμές της ζωής του.

Ο δικός μου αγράμματος άνθρωπος ήταν πολύ πιο μορφωμένος από πολλούς γραμματιζούμενους εκεί έξω. Είχε παιδεία. Όχι πτυχία.

______________

Πηγή: mindthetrap

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:

Νέα

Tags: παιδεία, γνώσεις, συμπεριφορά

Δείτε ένα βίντεο: Η καταιγίδα που «σάρωσε» την Τρίτη (07/06/2016) την Αττική σε 100 δευτερόλεπτα (vid)

8 Ιουνίου 2016

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Αρκετά προβλήματα - κυρίως στα Βόρεια Προάστια - προκάλεσε η ξαφνική νεροποντή που έπληξε χθες, Τρίτη (07/06/2016) την Αττική.

Η μπόρα πλημμύρισε δεκάδες σπίτια και υπόγεια σε Άγιο Στέφανο, Άνοιξη και Σταμάτα, όπως μαρτυρούν και οι εκατοντάδες κλήσεις που έλαβε η Πυροσβεστική Υπηρεσία για απάντληση υδάτων.

Η εικόνα που κατέγραψαν οι web cams του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στην Πεντέλη δείχνουν με μια δόση απόκοσμης ομορφιάς το μέγεθος και την ένταση των φαινομένων

Δείτε το βίντεο του meteo.gr...

Κατηγορίες:

Νέα

Tags: Καταιγίδα, Αττική, βροχή, Καιρικές Συνθήκες

Γιατι οι έφηβοι είναι κολλημένοι με τα social media

7 Ιουνίου 2016

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Social media: μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δηλαδή ένας τρόπος να έρθουμε σε επαφή με τους άλλους. Πριν τον αφορίσουμε μόνο και μόνο επειδή είναι νέος, ας δούμε τα θετικά του και τις ευκολίες που προσφέρει:

είναι εύκολος.
μας προφυλάσσει από την έκθεση του πραγματικού εαυτού μας.
έχει πολλές εφαρμογές: συνδυάζει εικόνα, ομιλία, φωτογραφία, βίντεο, παιχνίδια κλπ…

Επίσης, θα πρέπει πριν ξεκινήσει ο προβληματισμός μας για τους έφηβους, να απευθυνθούμε στους ενήλικους εαυτούς μας: «εμείς γιατί κολλάμε;». (Ίσως αυτό και μόνο αρκεί για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να αλλάξουν, φτάνει να καταλάβουμε γιατί εμείς κολλάμε με όλα αυτά και πρώτα εμείς να ξεκολλήσουμε…).

Τα παιδιά λοιπόν, πιστεύω ότι «κολλάνε» με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γιατί δεν έχουμε κάτι καλύτερο να τους προσφέρουμε, ως κοινωνία, ως σχολείο, ως οικογένεια.

Οι πάντες τρέχουν για τις δουλειές τους, για τις υποχρεώσεις τους και δεν μένει ουσιαστικός χρόνος για να ασχοληθούμε με τα παιδιά (π.χ. την ώρα που γράφω το κείμενο ο μικρός μου γιος, που είναι άρρωστος και δεν πήγε σήμερα στο σχολείο, παίζει ένα παιχνίδι στον υπολογιστή!! Θα μπορούσα να επιλέξω να μην γράψω αυτό το κείμενο και να παίξω μαζί του… Όμως η παρόρμησή μου να «κάνω την δουλειά μου» με οδηγεί στο γραφείο και τον γιο μου στον υπολογιστή).

Όταν ασχοληθούμε με τα παιδιά, όταν τους προτείνουμε μια βόλτα, μια εκδρομή, μια ασχολία και όταν αυτό γίνεται συστηματικά στο πλαίσιο μιας καλά δομημένης σχέσης και όχι αποσπασματικά, τότε τα παιδιά συνήθως ανταποκρίνονται και δεν αποκτούν εξαρτήσεις. Μαθαίνουν μέσα από τις επιλογές που έχουν και επενδύουν τα ενδιαφέροντά τους σε περισσότερα από ένα πράγματα.

Κατά συνέπεια, στο ερώτημα τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε, η απάντηση είναι φαινομενικά απλή: να επενδυθούμε πρώτα (και όσο πιο νωρίς τόσο πιο καλά) εμείς σε αυτά, στην σχέση μας μαζί τους, να συνδεθούμε μαζί τους , πριν συνδεθούν με τον υπολογιστή.

Υ.Γ. και πάλι τα παιδιά θα μπούνε στο internet, στο Facebook κτλ. Όμως τότε ίσως το κάνουν με μέτρο, ακριβώς γιατί θα έχουν περισσότερες επιλογές για να μοιραστούν το χρόνο και τα ενδιαφέροντά τους!

________________

~ Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας ,πτυχιούχος Ψυχολογίας από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή». Μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Εφηβικής Ιατρικής & του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων.

Πηγή: irafina.gr

Κατηγορίες:

Νέα

Tags: Εφηβία, Social Media

ΑΡΘΡΑ

ΣΧΟΛΙΑ

Νέα (567 άρθρα)