Νέα (565 άρθρα)

Ας αναρωτηθούμε, ποιος είναι ο σκοπός ενός εκπαιδευτικού συστήματος;

Φυσικά, υπάρχουν έντονες αντιθέσεις πάνω στο θέμα. Η παραδοσιακή αντίληψη, που πηγάζει από την Αναγέννηση, θέτει ως ύψιστους στόχους ζωής το να ερευνάς και να δημιουργείς- να ερευνάς τον πλούτο του παρελθόντος και να εσωτερικεύεις τα σημαντικά για σένα σημεία, να συνεχίζεις διευρύνοντας αυτή την αναζήτηση κατανόησης των πραγμάτων με το δικό σου προσωπικό τρόπο.

Από αυτή την οπτική, σκοπός της εκπαίδευσης είναι να βοηθά τους ανθρώπους να προσδιορίσουν πώς θα μαθαίνουν μόνοι τους. Είσαι εσύ, ο μαθητευόμενος, που επιτελεί στη διάρκεια της μαθητείας του και είναι δική σου υπόθεση το τί θα μάθεις, το πού θα πας, πώς θα το χρησιμοποιήσεις, πώς θα προχωρήσεις για να παράξεις κάτι νέο και συναρπαστικό για σένα, και πιθανόν για τους άλλους. Αυτή είναι η μια αντίληψη της εκπαίδευσης.

Η άλλη αντίληψη είναι, ουσιαστικά, χειραγώγηση. Ορισμένοι έχουν την εντύπωση ότι οι νεαροί άνθρωποι, από παιδική ηλικία, πρέπει να μπουν σε ένα πλαίσιο όπου θα ακολουθούν οδηγίες, θα αποδέχονται τα υπάρχοντα πλαίσια, δεν θα αμφισβητούν κλπ – και αυτό είναι σαφές εξ αρχής.

Έτσι, για παράδειγμα, μετά τον ακτιβισμό των χρόνων του ’60, πολλοί, στο χώρο της διανόησης, θεώρησαν κρίσιμο θέμα ότι οι νέοι άνθρωποι παραήταν ελεύθεροι και ανεξάρτητοι, ότι η χώρα παραήταν δημοκρατική, και όλα τούτα.

Μάλιστα υπάρχει και μια σημαντική μελέτη πάνω στην, ας πούμε, κρίση της δημοκρατίας – δημοκρατία υπέρ το δέον – που ισχυρίζεται ότι “υπάρχουν κάποια κέντρα χειραγώγησης των νέων που δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους” – δικά τους λόγια, δηλαδή σχολεία, πανεπιστήμια, εκκλησίες – που πρέπει να τα “αλλάξουμε” για να χειραγωγούν και να ελέγχουν πιο αποτελεσματικά.

Κι αυτό προέρχεται από το χώρο των φιλελεύθερων διεθνιστών, μια από τις άκρες του φάσματος των διανοουμένων. Πράγματι, από τότε έχουν παρθεί αρκετά μέτρα σε μια προσπάθεια ανακατεύθυνσης της εκπαίδευσης προς περισσότερο έλεγχο, περισσότερη χειραγώγηση, περισσότερη επαγγελματική κατάρτιση… επιβάλλοντας το χρέος που εγκλωβίζει τους φοιτητές, τους νέους, σε μια ζωή υποταγής.

Είναι το ακριβώς αντίθετο αυτού που αποκαλώ αναγεννησιακή παράδοση, και υπάρχει συνεχής τριβή ανάμεσα στις δύο αντιλήψεις. Στα πανεπιστήμια, στα σχολεία, εκπαιδεύεσαι για να περάσεις εξετάσεις ή προετοιμάζεσαι για τη δημιουργική έρευνα, ακολουθώντας ενδιαφέροντα που εσύ επέλεξες ως απόρροια της παρουσίασης του εκπαιδευτικού υλικού είτε κατά μόνας, είτε σε συνεργασία με άλλους. Κι αυτό ισχύει για όλες τις βαθμίδες, μέχρι και τα μεταπτυχιακά και τα ερευνητικά.

Απλώς, δύο διαφορετικοί τρόποι κοσμοαντίληψης. Όταν φτάσεις να βρίσκεσαι σε ένα ερευνητικό ίδρυμα, όπως αυτό που βρισκόμαστε τώρα (MIT), στο μεταπτυχιακό επίπεδο, ουσιαστικά ακολουθείται η αναγεννησιακή παράδοση.

Είναι γεγονός ότι η επιστήμη δε θα μπορούσε να προχωρήσει αν δεν βασίζονταν στην τάση για αντιλογία, στην αμφισβήτηση του δόγματος και της αυθεντίας, στην αναζήτηση εναλλακτικών, στη χρήση της φαντασίας, στην παρορμητική ελεύθερη ενασχόληση, στη συνεργασία, που μπορείς να τη δεις να εξελίσσεται σταθερά καθώς περνάς από τις αίθουσες.

Αυτό είναι το εκπαιδευτικό σύστημα που θα ήθελα να εφαρμόζεται από το νηπιαγωγείο. Ωστόσο, υπάρχουν αναμφισβήτητα ισχυρές δομές στην κοινωνία μας που προτιμούν να είναι οι άνθρωποι χειραγωγήσιμοι, συμμορφώσιμοι, να μην κάνουν πολλές ερωτήσεις, να είναι υπάκουοι, να εκτελούν τους ρόλους που τους έχουν ανατεθεί, και να μην αναταράσσουν τα συστήματα εξουσίας.
Αυτές είναι λοιπόν οι επιλογές μας, όπου κι αν βρισκόμαστε στο εκπαιδευτικό σύστημα, ως μαθητές, ως δάσκαλοι, ως άνθρωποι που προσπαθούν να βοηθήσουν από τα έξω ώστε να πάρει την κατεύθυνση που θεωρούμε ότι θα πρέπει να πάρει.

Σίγουρα, υπήρξε μια πολύ σημαντική ανάπτυξη νέων τεχνολογιών- η τεχνολογία της επικοινωνίας, της πληροφορίας, της προσβασιμότητας, των ανταλλαγών- μια πραγματικά σημαντική αλλαγή στην ουσία του πολιτισμού και της κοινωνίας.

Ωστόσο, πρέπει να καταλάβουμε ότι οι τωρινές τεχνολογικές αλλαγές μπορεί να φαντάζουν σπουδαίες, αλλά ο αντίκτυπός τους δεν συγκρίνεται με την επίδραση της τεχνολογικής προόδου που πραγματοποιήθηκε πριν περίπου έναν αιώνα. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις επικοινωνίες: η μετακίνηση από τη γραφομηχανή στο κομπιούτερ, ή από το τηλέφωνο στο e-mail, είναι σημαντική αλλά ούτε καν συγκρίνεται με την αλλαγή από το ταχυδρομικό πλοίο στον τηλέγραφο.

Η σμίκρυνση του χρόνου επικοινωνίας, μεταξύ π.χ. της Αγγλίας και των ΗΠΑ, ήταν το κάτι άλλο σε σύγκριση με τις αλλαγές που συμβαίνουν τώρα. Το ίδιο ισχύει και για άλλους τομείς της τεχνολογίας. Όπως για παράδειγμα με την εφαρμογή των υδραυλικών εγκαταστάσεων. Η συστηματική εγκατάσταση υδραυλικών στις πόλεις είχε τεράστια επίδραση στην υγεία, πολύ μεγαλύτερη από αυτή των αντιβιοτικών.

Επομένως, οι αλλαγές είναι πραγματικές και σημαντικές, αλλά δεν πρέπει να αγνοούμε όσες συνέβησαν πριν και υπήρξαν περισσότερο δραστικές. Όσο για την τεχνολογία σε σχέση με την εκπαίδευση…  βασικά, η τεχνολογία είναι κάτι ουδέτερο. Είναι σαν το σφυρί! Το σφυρί δε νοιάζεται αν το χρησιμοποιείς για να φτιάξεις ένα σπίτι ή αν ο βασανιστής σπάει με αυτό το κρανίο κάποιου. Το σφυρί μπορεί να κάνει και τα δύο! Το ίδιο και οι νέες τεχνολογίες, το ίντερνετ κλπ

Το Ίντερνετ είναι εξαιρετικά πολύτιμο, αν ξέρεις τι ψάχνεις. Το χρησιμοποιώ καθημερινά για έρευνα, και φαντάζομαι ότι όλοι το κάνουμε. Αν ξέρεις τι ψάχνεις, αν έχεις ένα πλαίσιο κατανόησης που σε κατευθύνει σε συγκεκριμένα πράγματα και σου επιτρέπει να ξεσκαρτάρεις πολλά, άλλα τότε γίνεται ένα ιδιαίτερα πολύτιμο εργαλείο. Θα πρέπει βέβαια να είσαι έτοιμος να αναρωτηθείς: “έχω το σωστό πλαίσιο;” 

Μπορεί να χρειάζεται τροποποιήσεις, ή να ξανασκεφτώ την οπτική μου. Δεν μπορείς όμως να αναζητάς τις όποιες πληροφορίες, χωρίς να έχεις ένα σχετικά ξεκάθαρο πλαίσιο που να κατευθύνει την έρευνά σου, που να σε βοηθά να ξεχωρίσεις το ασήμαντο από το σημαντικό, τι θα πρέπει να ακολουθήσεις και τι όχι, τι θα απορρίψεις και τι θα χρειαστεί να αναπτύξεις.

Δεν γίνεται κανείς βιολόγος με το να του δώσεις πρόσβαση στη βιβλιοθήκη βιολογίας του Χάρβαρντ και να του πεις: “ρίξε μια ματιά”!  Δεν θα του δώσει τίποτα. Και το Ιντερνετ είναι το ίδιο πράγμα, σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα.

Αν δεν ξέρεις τι ψάχνεις, αν δεν έχεις κατανόηση του ουσιώδους, με την προϋπόθεση βέβαια ότι είσαι έτοιμος να αναθεωρήσεις αν τα πράγματα φαίνεται να παίρνουν λάθος δρόμο, αν δεν τα έχεις αυτά, τότε η εξερεύνηση του διαδικτύου γίνεται μια τυχαία συλλογή ψευδοδεδομένων (factoids) που δεν σημαίνουν τίποτα.

Συνεπώς, για να έχει νόημα η χρήση των σύγχρονων τεχνολογιών – του ίντερνετ, των συστημάτων επικοινωνίας, των γραφικών κλπ – θα πρέπει να υπάρχει υπόβαθρο ενός καλά σχεδιασμένου βασικού κατευθυντήριου μηχανισμού. Διαφορετικά, αντί να είναι ωφέλιμη μπορεί να αποβεί επιζήμια.

Αίφνης, η τυχαία αναζήτηση στο διαδίκτυο καταλήγει σε συλλογή ανοήτων – ψευδοδεδομένα από δω κι από κει, κάποιος που τα στηρίζει – και ξαφνικά καταλήγεις σε μια αποσπασματική εικόνα που μπορεί να βασίζεται σε κάποια αληθινά γεγονότα, δεν έχει όμως σχέση με την πραγματικότητα. Πρέπει να ξέρεις πώς να αξιολογείς, να ερμηνεύεις, να κατανοείς.

Πάρε για παράδειγμα τη βιολογία. Το πρόσωπο που παίρνει το Νόμπελ στη Βιολογία δεν είναι αυτός που διάβασε τις περισσότερες δημοσιεύσεις και πήρε τις περισσότερες σημειώσεις, αλλά αυτός που ήξερε τι έψαχνε να βρει. Η καλλιέργεια της ικανότητας να αναζητάς το ουσιώδες και να είσαι πάντα έτοιμος να επανεξετάσεις τις κατευθύνσεις σου, αυτός είναι και θα είναι ο ρόλος της εκπαίδευσης, είτε χρησιμοποιεί κομπιούτερ ή χαρτί και μολύβι ή βιβλία.

Γίνεται συζήτηση για το κατά πόσο η εκπαίδευση είναι μια ικανοποιητική επένδυση, για το αν παράγει ανθρώπινο κεφάλαιο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την οικονομική ανάπτυξη κλπ. Είναι, νομίζω, ένας πολύ παράξενος, διαστροφικός τρόπος διατύπωσης του ερωτήματος. Θέλουμε μια κοινωνία ελεύθερων, ανεξάρτητων, δημιουργικών ατόμων που να είναι σε θέση να εκτιμήσουν και να αξιοποιήσουν τα πολιτισμικά επιτεύγματα του παρελθόντος; ή θέλουμε ανθρώπους που θα αυξήσουν απλά το ΑΕΠ;

Σαφώς και δεν είναι το ίδιο πράγμα! Η εκπαίδευση για την οποία μίλησαν ο Μπέρτραντ Ράσσελ, ο Τζων Ντιούι και άλλοι, είναι από μόνη της μία αξία.

Η όποια επίδρασή της στην κοινωνία παράγει αξία επειδή βοηθά στη δημιουργία καλύτερων ανθρώπων. Αυτός θα πρέπει να είναι εξάλλου ο ρόλος ενός εκπαιδευτικού συστήματος.

Αν θέλεις πάλι να το δεις από τη μεριά κόστους-οφέλους, από πού προήλθαν οι νέες τεχνολογίες για τις οποίες μιλήσαμε πριν λίγο; Πράγματι, μεγάλο μέρος τους αναπτύχθηκε στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα…

Στον κάτω όροφο υπήρχε στα 1950 το κεντρικό εργαστήριο, στο οποίο δούλεψα κι εγώ ο ίδιος, που ήταν γεμάτο από επιστήμονες, μηχανικούς, φιλόσοφους οι οποίοι ανέπτυσσαν το βασικό χαρακτήρα αλλά και τα κύρια εργαλεία της τεχνολογίας που σήμερα μοιραζόμαστε. Τα κομπιούτερ και το διαδίκτυο π.χ. ήταν σε μεγάλο βαθμό δημοσίως διαθέσιμα για δεκαετίες εξαιτίας τέτοιων εργαστηρίων, όπου άνθρωποι εξερευνούσαν νέες δυνατότητες που μέχρι εκείνο τον καιρό υπήρχαν μόνο στη φαντασία, κάποιες από τις ιδέες απέτυχαν, αυτές που πέτυχαν εξελίχθηκαν τελικά στα εργαλεία που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν.

Αυτός είναι ο τρόπος που εξελίσσεται η επιστήμη, που εξελίσσεται γενικά ο πολιτισμός. Οι κλασσικοί καλλιτέχνες για παράδειγμα προήλθαν από μια καλλιτεχνική παράδοση που αναπτύχθηκε σε βάθος χρόνου μέσα από μάστορες καλλιτέχνες και άλλους, στους ώμους των οποίων στηρίχθηκαν και έφτιαξαν θαυμάσια δημιουργήματα.

Αυτό δεν έρχεται από το πουθενά! Αν δεν υπάρχει ένα ζωντανό πολιτιστικό, εκπαιδευτικό σύστημα που να ενθαρρύνει τη δημιουργική αναζήτηση, την ανεξαρτησία στη σκέψη, τη λαχτάρα για ξεπέρασμα των κατεστημένων ορίων, αν δεν τα έχεις αυτά, δεν θα φτάσεις στη τεχνολογία που θα οδηγήσει σε οικονομικά οφέλη. Συνεπώς, δε νομίζω ότι μπορούν να είναι ο κύριος στόχος ενός πολιτιστικού εμπλουτισμού και φυσικά της εκπαίδευσης η οποία αποτελεί μέρος του.

Υπάρχει, ιδιαίτερα στην τρέχουσα περίοδο, μια κλιμακούμενη εξετασιοκεντρική διαμόρφωση της εκπαίδευσης, από τις μικρές ηλικίες. Η εξέταση μπορεί να αποβεί χρήσιμη και για τον εξεταζόμενο – να δω τι ξέρω, που βρίσκομαι, τι έχω και τι δεν έχω πετύχει – και για τους εκπαιδευτές -τι να αλλάξω, να βελτιώσω στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Πέρα όμως από αυτό, δε έχει να προσφέρει και πολλά πράγματα. Για πολλά χρόνια τώρα, έχω χρηματίσει προσωπικά σε επιτροπές εισαγωγής μεταπτυχιακών. Ασφαλώς και δίνουμε κάποια σημασία στα αποτελέσματα εξετάσεων, αλλά όχι ιδιαίτερη. Μπορεί κάποιος να τα πάει περίφημα στα τεστ, αλλά να μην κατανοεί και πολλά.

Όλοι μας έχουμε περάσει από σχολεία, κολέγια, πανεπιστήμια και ξέρουμε περί τίνος πρόκειται. Έχεις ένα μάθημα που δε σε ενδιαφέρει ιδιαίτερα αλλά υπάρχει η απαίτηση να περάσεις τα τεστ, μελετάς σκληρά για το τεστ και αριστεύεις στις εξετάσεις. Δυο βδομάδες αργότερα, ξεχνάς ποιο ήταν το θέμα! Όλοι έχουμε σίγουρα τέτοιες εμπειρίες. Εγώ πάντως είχα!

Μπορεί να είναι χρήσιμος ως μηχανισμός, αρκεί να συνεισφέρει στις εποικοδομητικές επιδιώξεις της εκπαίδευσης. Αν είναι μόνο μια σειρά από εμπόδια που πρέπει να περάσεις, τότε, όχι μόνο θα είναι άνευ σημασίας αλλά και ενδεχομένως να σε απομακρύνει από αυτά που θα ήθελες να κάνεις.

Το βλέπω αυτό τακτικά όταν μιλώ σε δασκάλους. Μερικές βδομάδες πριν, έτυχε να μιλήσω σε μια ομάδα που είχε αρκετούς δασκάλους. Μία από αυτούς ήταν δασκάλα της Στ’ – παιδιά 10-12 χρονώ. Ήρθε να μου μιλήσει στο τέλος και, καθώς είχα ήδη θίξει το θέμα, μου είπε για μια εμπειρία της. Στο τέλος του μαθήματος την πλησίασε μια μαθητριούλα και της δήλωσε ότι ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για ένα από τα θέματα που προέκυψαν στο μάθημα. Θα μπορούσε η δασκάλα να της δώσει ιδέες για το πώς θα μπορούσε να το μελετήσει;

Κι η δασκάλα ήταν αναγκασμένη να της πει: “Με συγχωρείς αλλά δε μπορείς να κάνεις κάτι τέτοιο. Πρέπει να μελετήσεις για να περάσεις τις γενικές εξετάσεις. Αυτές θα ορίσουν το μέλλον σου.” “Και,” πράγμα που δεν το είπε αλλά εννοείτε, “το δικό μου μέλλον, τα αν θα με προσλάβουν του χρόνου.” Έτσι ακριβώς δημιουργείται η κατάσταση όπου τα παιδιά αγωνίζονται μετ’ εμποδίων, όχι όμως για να μάθουν, να κατανοήσουν και να εξερευνήσουν.

Σε πολύ καλύτερη θέση θα ήταν το κοριτσάκι αν της δίνονταν η ευκαιρία να ασχοληθεί με αυτό που την ενδιέφερε, κι ας μην τα πήγαινε τόσο καλά στα τεστ για πράγματα που δεν ενδιαφέρονταν ιδιαίτερα. Θα τα μάθαινε αργότερα, όταν θα προσαρμόζονταν στα ενδιαφέροντά της. Δε λέω ότι οι εξετάσεις θα πρέπει να καταργηθούν, μπορούν να γίνουν ένα χρήσιμο εκπαιδευτικό εργαλείο, αλλά πάντα βοηθητικό, που μας βοηθά – εμάς, τους εκπαιδευτές και άλλους – να βελτιώσουμε αυτό που κάνουμε, να ξέρουμε που βρισκόμαστε.

Μια επιτυχία στις εξετάσεις δε συγκρίνεται με τίποτα με τη δυνατότητα εξερεύνησης, αναζήτησης σε θέματα που μας ενεργοποιούν και μας συναρπάζουν. Είναι πολύ πιο σημαντικό από το να περνάς εξετάσεις. Κι αν ακολουθήσεις καριέρα στην εκπαίδευση, θα θυμάσαι πάντοτε τα πράγματα που ανακάλυψες.

Ένας παγκοσμίου φήμης φυσικός που δίδασκε εδώ στο ΜΙΤ, όταν τον ρωτούσαν οι φοιτητές του “Τι ύλη θα καλύψουμε αυτό το εξάμηνο;” απαντούσε:

“Σημασία δεν έχει τι θα καλύψουμε, αλλά τι θα ανακαλύψετε”!

Κι αυτό είναι το σωστό.

• Η διδασκαλία πρέπει να εμπνέει τους μαθητές να ανακαλύπτουν μόνοι τους. 
• Να επανεξετάζουν κάτι με το οποίο δεν συμφωνούν.
• Να ψάχνουν για εναλλακτικές εάν νομίζουν πως υπάρχουν καλύτερες.
• Να μελετούν τα μεγάλα επιτεύγματα του παρελθόντος και να εμπεδώνουν επειδή οι ίδιοι τα βρίσκουν ενδιαφέροντα.

Αν η διδασκαλία γίνεται με αυτό τον τρόπο, τότε θα υπάρχει πραγματικό όφελος για τους μαθητές, και όχι μόνο θα θυμούνται τι διδάχτηκαν αλλά και θα μπορούν να το χρησιμοποιήσουν ως βάση για να μαθαίνουν από μόνοι τους. Για μια φορά ακόμα, η εκπαίδευση στοχεύει στο να βοηθήσει τον μαθητή να φτάσει στο σημείο όπου θα αρχίσει να μαθαίνει μόνος του.

Επειδή αυτό ακριβώς θα κάνεις στη ζωή σου. Δεν θα αποδέχεσαι και θα επαναλαμβάνεις απλά αυτά που σου μετέφεραν κάποιοι τρίτοι!

Η συμμετοχή του Νόαμ Τσόμσκι στη συζήτηση “Μάθηση Δίχως Σύνορα”, με τίτλο “Ο Σκοπός της Εκπαίδευσης” – The Purpose of Education. Λήψη βίντεο: Ιανουάριος 2012 στο MIT. 1η Προβολή: Φεβρουάριος 2012 στον ιστότοπο Learning Without Frontiers

***

Πηγή: xeimarros.blogspot

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Το λεωφορείο -σαράβαλο που συστηματικά καθυστερεί- της γραμμής « Δάφνη-Καλαμάκι», ήταν τίγκα από κόσμο –και καρφίτσα να έπεφτε κάποιο κεφάλι θα έβρισκε. Μεσημέρι: ώρα σχολάσματος από το μεροκάματο για τους πιο τυχερούς και για τους μαθητές! Το μόνο, λοιπόν, που δεν θα ήθελε κάποιος να βιώσει θα ήταν οι κάθε είδους διαπληκτισμοί και αψιμαχίες σε μια τέτοια επικίνδυνη ώρα!

Μια εύρυθμη ομάδα εφήβων από κάποιο Λύκειο του Αγίου Δημητρίου μπήκε, ξένοιαστα και χαρωπά, στο λεωφορείο λες και ήταν μόνοι τους στην παιδική χαρά. Απλώθηκαν στα καθίσματα όπου είχε ακόμα ξεμείνει κάποιο κενό. Ηλικιωμένος επιβάτης ζήτησε από παρακαθήμενο νεαρό να μιλάει πιο χαμηλόφωνα ή, τουλάχιστον, να μην φωνάζει μέσα στ’ αυτιά του αλλά εκείνος απάντησε με περισσή αυτοπεποίθηση ότι «βρίσκεται σε δημόσιο χώρο και δεν υπάρχει περιορισμὀς». Ο επιβάτης –φορτωμένος καθώς ήταν- αναγκάστηκε να μετακινηθεί, να προχωρήσει στο μπροστινό μέρος του λεωφορείου και την θέση πήρε άλλος νεαρός ο οποίος ισχυρίστηκε ότι «ήταν και αυτός πολύ κουρασμένος και καλά έκανε και του παραχωρούσε τη θέση του»!

Ο ηλικιωμένος επιβάτης έμεινε αρκετή ώρα όρθιος σε ένα κατάμεστο λεωφορείο, επακολούθησε και μια δυσάρεστη πτώση με όλα τα δέματα καταγής γιατί, σας είπα, το λεωφορείο ως σαράβαλο και με τους δρόμους όπως καθημερινά τους βιώνουμε, είχε σκαμπανεβάσματα, λες και μετέφερε κοπάδι… Δεν γύρισε να δει προς το βάθος του λεωφορείου, τους νεαρούς επειδή μάλλον θα ντράπηκε για λογαριασμό τους…

Αυτή την απάθεια για το συνάνθρωπό μας –που γίνεται ακόμα πιο απογοητευτική επειδή την συναντάμε σε παιδιά- την βρίσκουμε παντού: στις ξέφρενες ταχύτητες στους δρόμους και τα σχεδόν καθημερινά θανατηφόρα τροχαία, στην αδυναμία μας να επικοινωνήσουμε με επιχειρήματα αντί να αυθαδιάζουμε, να φωνασκούμε και να απειλούμε, στην, με κάθε τρόπο και με καταστρατήγηση του αυτονόητου, απαξίωση της ανθρώπινης ζωής.

Είμαστε, κάθε στιγμή, έτοιμοι να συγκρουστούμε, χωρίς λόγο και αιτία, θαρρείς και ο άλλος μας πνίγει και μας στερεί τον αέρα από τον ζωτικό μας χώρο. Αντί να αντιμετωπίζουμε τον άλλο με προσήνεια, τον αντιμετωπίζουμε άλλοτε «αμυντικά» και άλλοτε «επιθετικά»! Δεν έχουμε ανάγκη να παρακαλέσουμε ή να ευχαριστήσουμε για κάτι, δεν γνωρίζουμε τι είναι η πειθαρχία και τι η αυτοπειθαρχία, αντιμετωπίζουμε με κρυφή ευχαρίστηση ό, τι δυσάρεστο συμβαίνει στους άλλους επειδή δεν συμβαίνει σε εμάς, επιμένουμε πάντα να υποτιμάμε τους τύπους σε σχέση με την ουσία αλλά δυστυχώς στην καθ’ ἡμάς Ἀνατολή μας λείπουν και η ουσία και οι τύποι. Και δεν μπορεί να υπάρξει το ένα χωρίς το άλλο!

Όμως, δεν έχουν αλλάξει τα παιδιά… Εμείς, οι ενήλικοι έχουμε αλλάξει….γιατί όλα είναι θέμα παιδείας και η παιδεία μας είναι σκέτη εκπαίδευση – συσσώρευση γνώσεων- από την οποία λείπει η συστηματική φροντίδα και μετά λόγου γνώσεως για τον ψυχισμό και την συμπεριφορά του παιδιού και του εφήβου. Τα θεωρούμε όλα αυτονόητα, αλλά δεν είναι!
_______________________

    ~ Μυττά Χαρίκλεια

   Πηγή: tovima.gr

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Μια εκπληκτική διάλεξη για την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης τα επόμενα «5 έως 50 χρόνια» έδωσε στη Θεσσαλονίκη ο γεννηθείς το 1981 Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, καθηγητής της Επιστήμης των Υπολογιστών στο περίφημο ΜΙΤ.

_______________________

   Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Είμαστε τυχεροί που ζούμε σε μια εποχή όπου ο εγκέφαλος μας κατανοείται καλύτερα συνεχώς. Μπορείτε να μάθετε πώς να αισθάνεστε καλύτερα ενεργοποιώντας τις χημικές ουσίες της χαράς με διαφορετικούς τρόπους. Κανείς δεν μπορεί να το κάνει αυτό για εσάς και δεν μπορείτε να το κάνετε για κάποιον άλλον. Αυτό το κεφάλαιο περιγράφει ειδικές προτάσεις για νέους δρόμους προς την ευτυχία με την αύξηση της ντοπαμίνης, της ενδορφίνης, της οξυτοκίνης και της σεροτονίνης.

Η αφθονία των επιλογών θα σας βοηθήσει να βρείτε ένα δρόμο στον οποίο μπορείτε να πιστέψετε. Τότε μπορείτε να τον εφοδιάσετε στον εγκέφαλο σας επαναλαμβάνοντας τον για 45 ημέρες χωρίς να αποτύχετε. Μόλις χτίσετε μια καινούργια συνήθεια βασισμένη στους τρόπους με τους οποίους νιώθετε καλύτερα, θα είστε τόσο ευχαριστημένοι με την εξουσία σας πάνω στον εγκέφαλο σας που θα θέλετε να χτίσετε και άλλη.

Νέες συνήθειες ντοπαμίνης

Εδώ θα βρείτε πώς να νιώσετε καλύτερα αυξάνοντας την ντοπαμίνη. Η εφαρμογή των παρακάτω συνηθειών είναι μικροί τρόποι για να νιώσετε καλά σε βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βάση όταν τις κάνετε τακτικά.

1. Γιορτάστε τις μικρές νίκες

Έχετε κάποιες επιτυχίες καθημερινά, οπότε βρείτε τες και πείτε «Τα κατάφερα!» Δεν είναι τόσο πιθανό να διευθύνετε μια συμφωνία στο Κάρνεγκι Χολ. Ούτε θα οδηγήσετε μια πεινασμένη ορδή ανθρώπων στην Γη της Επαγγελίας. Για να νιώθετε καλά τακτικά, προσαρμόστε τις προσδοκίες σας ώστε να ευχαριστηθείτε με κάτι που πράγματι κάνετε. Αυτό δε σημαίνει πως μειώνετε τις προσδοκίες σας ή ότι «υπερφορτώνετε τον εαυτό σας» ή ότι χάνετε την επαφή με την πραγματικότητα. Σημαίνει πως παραμένετε στις νίκες σας όπως και στις ήττες σας( το οποίο είμαι σίγουρη ότι μπορείτε να φανταστείτε πως είναι ένα κλειδί για το πώς να νιώσετε καλύτερα).

Το να γιορτάσετε τα μικρά βήματα ενεργοποιεί περισσότερη ντοπαμίνη από όση θα κρατούσατε για μια μεγαλύτερη επίτευξη. Οι μεγάλες επιτυχίες δεν σας κάνουν χαρούμενους για πάντα, οπότε αν πάντα συνδέετε την ευτυχία με έναν μακρινό στόχο, ίσως απογοητευτείτε. Αντιθέτως, μάθετε να είστε χαρούμενοι με την πρόοδο σας. Δεν θα γιορτάζετε με σαμπάνια και χαβιάρι καθημερινά. Αλλά θα δίνετε στον εαυτό σας την άδεια να έχει το αίσθημα της εκπλήρωσης. Αυτό το αίσθημα είναι καλύτερο από τις εξωτερικές βραβεύσεις. Είναι ελεύθερο και δεν χειροτερεύει την πορεία σας. Έχετε μικρές νίκες κάθε μέρα. Γιατί να μην τις χαρείτε και να μην ευχαριστηθείτε με την διαδικασία;

Αρχικά, ίσως το θεωρήσετε χαζό να αναζητάτε λόγους για τους οποίους θέλετε να συγχαρείτε τον εαυτό σας και σε αυτούς που καταλήξετε ίσως σας κάνουν να νιώσετε άβολα. Συνεχίστε να το κάνετε αυτό ακόμα και αν δεν αισθάνεστε καλά. Εσείς αποφασίζετε αν αξίζετε το χειροκρότημα και απολαύσετε το αίσθημα, ακόμα και για ένα δευτερόλεπτο. Αν το νιώθετε ψεύτικο ή εξαναγκασμένο, είναι φυσιολογικό, επειδή τα κυκλώματα που υποτιμούν τις επιτυχίες σας είναι δυνατά.

Το να γιορτάζετε τις μικρές επιτεύξεις είναι μια πολύτιμη δεξιότητα, όχι μόνο επειδή είναι ένας από τους τρόπους για να νιώσετε καλύτερα, αλλά επειδή τα μεγάλα πράγματα έρχονται από τα μικρά βήματα. Δεν θα κάνετε αυτά τα βήματα αν στοχεύετε κατευθείαν στο μεγαλύτερο. Τελικά, οι καθημερινοί σας θρίαμβοι θα είναι καλύτεροι αν δεν εξαρτώνται από το να ξεπεράσετε κάποιον άλλον. Αν οι τρόποι με τους οποίους κερδίζετε κάνουν κάποιον άλλον να χάνει, περιορίζετε τον εαυτό σας και καταλήγετε με τις παρενέργειες. Μπορείτε να γιορτάσετε σε αυτό που δημιουργείτε αντί για αυτόν που νικάτε.

Καμία νίκη δεν είναι πολύ μικρή. Μην υπονομεύετε τα καλά σας αισθήματα απολογούμενοι για την μηδαμινότητα του επιτεύγματος. Απλώς διασκεδάστε για ένα δευτερόλεπτο τον θρίαμβο και προχωρήστε. Είναι απλώς μια σπίθα, αλλά αν την ανάβετε καθημερινά, εσείς θα είστε ο καλύτερος πυροδότης της. Να θυμάστε, το να μάθετε πώς να είστε ευτυχισμένοι είναι μια πρακτική.

2. Κάντε μικρά βήματα για έναν καινούργιο στόχο

Δεν χρειάζεται πολύς χρόνος ούτε χρήματα για να προχωρήσετε προς ένα στόχο. Απλώς αφιερώστε δέκα λεπτά κάθε μέρα και θα νιώσετε ορμητικοί αντί για κολλημένοι. Δέκα λεπτά δεν είναι αρκετά για να μετακινήσουν βουνά, αλλά είναι αρκετά για να προσεγγίσετε το βουνό και να το δείτε με ακρίβεια. Αντί να ονειρεύεστε τον στόχο σας από μακριά, μπορείτε να συλλέξετε τις πληροφορίες που χρειάζεστε για να τον σχεδιάσετε ρεαλιστικά. Οι στόχοι σας ίσως αλλάξουν καθώς οι πληροφορίες γίνονται περισσότερες. Αυτά τα ευρήματα των δέκα λεπτών μπορούν να σας απελευθερώσουν από την περιττή λύπη και να σας βοηθήσουν να ανακαλύψετε έναν λόφο τον οποίο πράγματι μπορείτε να σκαρφαλώσετε και να νιώσετε καλά με την πρόοδο. Οι προσπάθειες των δέκα λεπτών ορίζουν εύκολα την διαχείριση των βημάτων έτσι ώστε να μην περιμένετε τεράστια άλματα που δε θα έρθουν ποτέ.

Αν νομίζετε πως δεν μπορείτε να διαθέσετε 10 λεπτά την ημέρα, σκεφτείτε τον χρόνο που ήδη ξοδεύετε να ονειρεύεστε αυτά που θα προτιμούσατε να κάνετε. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτό τον χρόνο για να αναζητήσετε τα αναγκαία βήματα. Θα έχετε το αίσθημα της ντοπαμίνης κάθε μέρα καθώς αυτά τα βήματα έρχονται στη θέα. Θα ξεκινήσετε να περιμένετε αυτό το αίσθημα και θα ανυπομονείτε. Θα μάθετε πως είναι δυνατόν να μετατρέψετε ένα όνειρο σε πραγματικότητα με σταθερή προσπάθεια. Όταν τελειώνουν τα 10 λεπτά, επιστρέψτε στην πραγματικότητα, που είναι ακόμα μια συμβουλή για το πώς να νιώθετε καλά και ευτυχισμένοι. Μην αποκτήσετε την συνήθεια να εστιάζετε συνεχώς στο μέλλον.

Δράστε, μην ονειροπολείτε απλώς. Ξοδέψτε τον χρόνο σας σε συγκεκριμένη δράση. Μην τον ξοδεύετε απλώς στο να φαντασιώνεστε παρατώντας την δουλειά σας ή πιέζοντας τους άλλους να σας βοηθήσουν. Δεν είναι ο δικός τους στόχος. Αντιθέτως ψάξτε ρεαλιστικές πρακτικές. Κάντε το αυτό πιστά για 45 ημέρες και θα αρχίσετε να νιώθετε καλύτερα έχοντας τη συνήθεια να προχωράτε μπροστά.

3. Χωρίστε μια δυσάρεστη εργασία σε μικρά μέρη

Ο καθένας έχει μια δυσάρεστη εργασία την οποία θα προτιμούσε να ξεχάσει. Μπορεί να είναι η ακαταστασία της ντουλάπας σας ή η αναστάτωση μιας σχέσης. Μια μέθοδος για το πώς να νιώθετε καλύτερα είναι να αφιερώσετε 10 λεπτά κάθε μέρα γι αυτή την εργασία που σας δυσανασχετεί. Δεν χρειάζεται να βρείτε την λύση μόλις ξεκινήσετε, μόνο την προθυμία να συνεχίσετε.

Ίσως σκεφτείτε πως είναι αδύνατον να συμμαζέψετε την ντουλάπα σας ή να επαναδιαπραγματευθείτε την σχέση σας σε κομμάτια δέκα λεπτών. Αλλά αν περιμένετε μεγάλες λύσεις, θα είστε εξασθενημένοι για αρκετό καιρό. Αντιθέτως, πάτε στην ντουλάπα σας, πάρτε ένα μέρος και ταξινομήστε το για δέκα λεπτά. Στην αναστατωμένη σχέση που σας απογοητεύει δείξτε καλή θέληση για δέκα λεπτά. Ίσως να μην αισθανθείτε καλύτερα αμέσως, αλλά μην αφήσετε καμιά μέρα να περάσει χωρίς να αντιμετωπίζετε ακόμα ένα κομμάτι. Συνεχίστε το για 45 μέρες και θα είστε άνετοι στο να αντιμετωπίζετε ενοχλήσεις που σταματούν τον δρόμο προς την βελτίωση της ζωής σας.

Φυσικά, δεν μπορείτε να ελέγξετε τους ανθρώπους με τον τρόπο που ελέγχετε το περιεχόμενο της ντουλάπας σας. Αλλά θα αντικαταστήσετε ένα κακό συναίσθημα με ένα καλό αν προσπαθήσετε. Και θα συνεχίσετε να προσπαθείτε επειδή οι θετικές σας προσδοκίες ενεργοποιούν την ντοπαμίνη, η οποία είναι ένας από τους νευροχημικούς τρόπους για να αισθανθείτε καλά.

Η εργασία που σας δυσανασχετεί μπορεί να επιλυθεί σε λιγότερο από 45 ημέρες! Αυτό δημιουργεί την συνήθεια να αντιμετωπίζετε δύσκολες προκλήσεις με μικρά βήματα αντί να τρομάζετε από αυτές. Να θυμάστε να αισθάνεστε καλά γι αυτά που κάνετε κάθε μέρα. Σύντομα, θα έχετε τη συνήθεια να αντιμετωπίζετε εμπόδια και να νιώθετε επιβραβευμένοι από αυτό, ο οποίος είναι ένας σπουδαίος τρόπος για να είστε χαρούμενοι.

4. Διατηρήστε τη ρύθμιση του επιπέδου

Τα καλά συναισθήματα ρέουν όταν το επίπεδο της πρόκλησης που αντιμετωπίζετε είναι «ακριβώς σωστό». Αν το στεφάνι της μπασκέτας είναι πολύ χαμηλό, δεν ευχαριστιέστε τα καλάθια που ρίχνετε. Αν είναι πολύ ψηλό, δεν έχει νόημα το να προσπαθήσετε. Η προσπάθεια είναι διασκεδαστική όταν αναμένετε για μια επιβράβευση από αυτή αλλά δεν είναι και σίγουρο. Μπορείτε απλώς να ρυθμίσετε το στεφάνι στη ζωή σας ως ένας από τους τρόπους με τους οποίους θα νιώσετε καλύτερα και θα κάνετε τα πράγματα διασκεδαστικά.

Εδώ είναι ακόμα μια συμβουλή για το πώς να νιώσετε καλά. Για 45 ημέρες, πειραματιστείτε με την μείωση του επιπέδου στο οποίο έχετε θέσει αδύνατους στόχους και αυξήστε το στα μέρη όπου είναι τόσο χαμηλό ώστε δεν θα επιβραβευτείτε. Αν νιώθετε πως δεν έχετε επιλογή ανάμεσα στο παγωμένο βραδινό και στα γκουρμέ γεύματα, ορίστε ένα μέτριο στόχο και ξεκινήστε τον για 45 ημέρες από τώρα. Αν νιώθετε πως δεν έχετε επιλογή ανάμεσα από το να κάθεστε στον καναπέ και στο να περπατάτε στο κόκκινο χαλί, προσπαθήστε να βρείτε ένα μεσοπρόθεσμο τρόπο και τότε ξαναπροσπαθήστε.

Συνοπτικά: πώς να αισθανθείτε καλύτερα αυξάνοντας την ντοπαμίνη

● Γιορτάστε τις μικρές νίκες

● Κάντε βήματα προς ένα νέο στόχο

● Χωρίστε μια δυσάρεστη εργασία σε μικρότερα μέρη

● Διατηρήστε την ρύθμιση του επιπέδου

Καινούργιες συνήθειες ενδορφίνης

Εδώ θα βρείτε πώς να νιώσετε καλύτερα αυξάνοντας την ενδορφίνη. Το να ακολουθήσετε τις παρακάτω συνήθειες είναι επιπρόσθετοι τρόποι για να νιώσετε καλύτερα που θα διαρκέσουν μακροπρόθεσμα.

5. Γελάστε

Το γέλιο διεγείρει τις ενδορφίνες καθώς αυθόρμητα συσπά τα σπλάχνα σας. Ανακαλύψτε τι είναι αυτό που σας κάνει να γελάτε και αφιερώστε χρόνο σε αυτό. Είναι ένας από τους καλύτερους και ευκολότερους τρόπους για να είστε χαρούμενοι. Το γέλιο είναι αναγκαίο για να ενεργοποιηθούν οι ενδορφίνες- το να χλευάζετε τους ανθρώπους που περιφρονείτε δεν το κάνει. Ούτε το να γελάτε επιφανειακά, αν και αυτό μπορεί να προκαλέσει την αντλία. Μπορεί να είναι δύσκολο το να βρείτε τι σας κάνει να γελάτε, αλλά μπορείτε να συνεχίσετε να πειραματίζεστε μέχρι να καθιερώσετε το καθημερινό σας γέλιο.

Το γέλιο δεν είναι απλώς ένας τρόπος για να αισθανθείτε καλύτερα, είναι η απελευθέρωση του φόβου. Φανταστείτε να γελάτε με ανακούφιση μετά από κάτι επίφοβο. Τα κοινωνικά ρίσκα είναι περισσότερο συνηθισμένα από τον εκφοβισμό στην μοντέρνα κοινωνία και συχνά η έκφραση φόβου είναι ένα κοινωνικά μη αποδεκτό συναίσθημα. Η κοινωνική αποφυγή είναι μια πραγματική απειλή επιβίωσης, οπότε έχουμε μάθει να παίρνουμε αυτά τα πράγματα στα σοβαρά. Οι κωμικοί συχνά εκφράζουν κοινωνικά επικίνδυνα συναισθήματα. Όταν επιβιώνουν, το κομμάτι μέσα σας που φοβάται την αποφυγή γελά με ανακούφιση. Μπορείτε να θεωρήσετε το γέλιο ως τη δημιουργία ασφάλειας αντί να το θεωρείτε επιπόλαιο.

Μπορείτε να ευχαριστηθείτε περισσότερο την ανακούφιση αν το βάλετε στην κορυφή της λίστας σας για 45 ημέρες. Μην τα παρατήσετε αν θέλει λίγη δοκιμή και γίνουν κάποια λάθη. Συχνά σκέφτομαι πως τα ανέκδοτα «δεν είναι αστεία», αλλά έχω βρει έναν θίασο τον οποίο βρίσκω ξεκαρδιστικό. Οπότε, αφιερώνω χρόνο σε αυτόν- τι καλύτερος τρόπος γι να αισθανθώ ωραία!

6. Ασκηθείτε διαφορετικά

Η ποικιλία των ασκήσεων σας είναι μια καλή συμβουλή για το πώς να νιώσετε καλύτερα και να αυξήσετε τις ενδορφίνες. Χρειάζεται ένταση για να τις ενεργοποιήσετε και αν το κάνετε στο ίδιο μέρος κινδυνεύετε να τραυματιστείτε. Αν το κάνετε σε διαφορετικά μέρη με καινούργιες ασκήσεις, η μέτρια προσπάθεια μπορεί να διεγείρει τις ενδορφίνες.

Το σώμα σας έχει τρία στρώματα μυών. Όταν οι ασκήσεις διαφέρουν δίνετε στα παραμελημένα, περιορισμένα στρώματα περισσότερη προσοχή. Από τη στιγμή που κάποιοι μύες είναι αδύναμοι, πρέπει να ασκηθούν περισσότερο, οπότε παρακινείτε την ανάπτυξη όπου χρειάζεται αντί να αφιερώνεστε στα μέρη που χρησιμοποιείτε υπερβολικά. Το να κυνηγάτε την αύξηση των ενδορφινών δεν αξίζει το ρίσκο να φθαρθείτε σε ένα μέρος και να χρειαστεί να το αντικαταστήσετε.Η ποικιλία είναι μια σπουδαία εναλλακτική και ένας από τους καλύτερους τρόπους για να νιώσετε καλύτερα.

Αν είστε άτομο που δεν αθλείται καθόλου, το οτιδήποτε κάνετε να είναι διαφορετικό και όλα θα είναι καλύτερα. Αν αθλείστε, ίσως μισήσετε το ασυντόνιστο συναίσθημα που έχετε όταν δοκιμάζετε κάτι καινούργιο. Ίσως το δείτε σαν κάτι που σας τραβάει πίσω, ενώ στην πραγματικότητα ενδυναμώνει τους αδύναμους συνδέσμους σας. Απελευθερωθείτε από το άγχος της απόδοσης για τις επόμενες 45 μέρες. Ίσως σας αρέσει τόσο πολύ που να θελήσετε να δοκιμάσετε κάτι άλλο για τις επόμενες 45 μέρες και να συνεχίσετε να αλλάζετε τα πράγματα, ανακαλύπτοντας νέους τρόπους για να είστε χαρούμενοι.

7. Τεντωθείτε

Η ενδορφίνη επίσης διεγείρεται όταν τεντώνεστε. Όλοι μπορούν να προσθέσουν το τέντωμα στην καθημερινότητα τους, επειδή μπορείτε να το κάνετε ενώ βλέπετε τηλεόραση, ενώ περιμένετε σε μια ουρά ή μιλώντας στο τηλέφωνο. Το ήπιο τέντωμα φέρνει την κυκλοφορία στις περιορισμένες περιοχές. Σταματήστε το πριν αισθανθείτε πόνο. Απλώς επειδή το λίγο είναι καλό δεν σημαίνει πως το πολύ είναι καλύτερο, ούτε ότι χρειάζεται για να αισθανθείτε πιο χαρούμενοι. Αν τεντώνεστε καθημερινά, για 45 μέρες, όχι μόνο θα αισθάνεστε καλύτερα αλλά επίσης θα το απολαμβάνετε τόσο πολύ που θα ανυπομονείτε να το κάνετε κάθε μέρα.

Το τέντωμα δεν έχει να κάνει μόνο με τα χέρια και τα πόδια. Δείγματα μαθημάτων σας εισάγουν σε διαφορετικούς τρόπους χωρίς να τραυματίζεστε. Το νόημα δεν είναι να πιέσετε περισσότερο τα συνηθισμένα σημεία αλλά να τεντώσετε τα σημεία που δεν ξέρατε ότι έχετε, όπως τους μύες ανάμεσα στα πλευρά. Μην ξεχνάτε να τεντώνετε τα πόδια, τα δάκτυλα ακόμα και τα αυτιά σας- θα εκπλαγείτε από το πόσο καλά μπορείτε να αισθανθείτε.

Οι αργές κινήσεις αποτελούν ουσιαστική παραλλαγή του θέματος. Το Τάι Τσι και το Qi Gong είναι τόσο αργά που ίσως νομίσετε πως δεν είναι πράγματι άσκηση. Αλλά η εξαιρετικά αργή κίνηση είναι καλύτερη άσκηση από όσο δείχνει. Σας αναγκάζει να χρησιμοποιήσετε εξίσου τους μύες, ενεργοποιώντας τους πιο αδύναμους μύες αντί να αφήνετε τους κυρίαρχους να αναλάβουν. Και τα δύο είναι εξαιρετικές μέθοδοι ασκήσεων για το πώς να αισθανθείτε καλύτερα και στο σώμα και στο μυαλό. Αφιερωθείτε στο να κάνετε κάτι που «δεν μοιάζει να είναι κανονική άθληση» για 45 μέρες και δείτε τη διαφορά.

Συνοπτικά: πώς να αισθανθείτε καλύτερα αυξάνοντας τις ενδορφίνες

● Γελάστε

● Ασκηθείτε διαφορετικά

● Τεντωθείτε

Δημιουργία νέων κυκλωμάτων οξυτοκίνης

Εδώ θα βρείτε πώς να νιώσετε πιο χαρούμενοι αυξάνοντας τα κυκλώματα οξυτοκίνης, τα οποία ενεργοποιούνται όταν δενόμαστε με τους άλλους, ερωτευόμαστε και ευχαριστιόμαστε.

8. Κάντε βήματα για το χτίσιμο της εμπιστοσύνης

Το να χτίζετε εμπιστοσύνη είναι ακόμα ένα κλειδί για το πώς να νιώσετε χαρούμενοι καθώς διεγείρει την οξυτοκίνη. Ίσως υπάρχει κάποιος που θέλετε να εμπιστευθείτε αλλά δεν μπορείτε να γεφυρώσετε το χάσμα ανάμεσα σας. Είναι καλό να ξέρετε πως μπορείτε να χτίσετε την εμπιστοσύνη με μια μακριά σειρά μικρών αλληλεπιδράσεων που θα σας βοηθήσουν να νιώσετε καλύτερα στην πορεία. Άτομα ή ομάδες με άτυχη ιστορία δεν μπορούν πάντα να ξεχάσουν το παρελθόν με την μία. Τα ενδιάμεσα βήματα χτίζουν την εμπιστοσύνη σταδιακά. Η εμπιστοσύνη μπορεί να γίνει τόσο στενή ώστε κανένας να μην κινδυνεύει να προδοθεί. Κάθε βήμα χρειάζεται μόνο την δημιουργία θετικών προσδοκιών σχετικά με το επόμενο βήμα από το να προσπαθήσετε να λύσετε όλο το πρόβλημα. Κάθε μικρή εμπειρία εμπιστοσύνης διεγείρει το αίσθημα της οξυτοκίνης, η οποία συνδέει τους νευρώνες που βοηθούν την ενεργοποίηση της.

Οι δικηγόροι στους οποίους αναθέτονται διαζύγια χρησιμοποιούν αυτή τη στρατηγική ώστε να βοηθήσουν το ζευγάρι να καταλήξει σε μια συμφωνία. Ίσως να το δοκιμάστε με το άτομο που «σας καταστρέφει τη ζωή». Ξεκινήστε με μια μικρή αλληλεπίδραση και αν αυτό προοδεύσει χωρίς κάποια καταστροφή, κάντε το ξανά. Ο στόχος δεν είναι να εμπιστευθείτε τυφλά και να απογοητευτείτε. Είναι να χτίσετε θετικές προσδοκίες.

Η συνύπαρξη χωρίς εμπιστοσύνη είναι κακή, αλλά το να καταστρέφεται είναι ακόμα χειρότερο. Οπότε αντί να ξεκινήσετε να χτίσετε την εμπιστοσύνη με τον τρελό γείτονα ή με τον συνεργάτη που σας την έφερε πισώπλατα μπορείτε να βρείτε βήματα που είναι πιο άνετα. Για 45 μέρες ανταλλάξτε αμοιβαία συναισθήματα για το χτίσιμο της εμπιστοσύνης με δύσκολους ανθρώπους. Δεν μπορείτε να προβλέψετε τα αποτελέσματα από τη στιγμή που δεν μπορείτε να ελέγξετε τους άλλους. Αλλά θα επεκτείνετε την αίσθηση του ελέγχου με τους δεσμούς εμπιστοσύνης στη ζωή σας. Είναι σκληρή δουλειά και στην αρχή ίσως να μην την αισθανθείτε καλά. Αλλά μακροπρόθεσμα χτίζει την αυτοπεποίθηση του ότι μπορείτε να κάνετε κάτι για τα αγκάθια που σας ενοχλούν και να μάθετε πως να είστε χαρούμενοι παρά αυτά.

Μπορείτε να ξεκινήσετε να έχετε οπτική επαφή με το άτομο που κάνει τη ζωή σας δύσκολη. Την επόμενη μέρα θα μπορούσατε να σχολιάσετε τον καιρό και την παρά επόμενη να προσθέσετε ένα χαμόγελο. Θα μπορούσε να χρειαστεί και μια εβδομάδα για να αρχίσετε να γελάτε σχετικά με το μποτιλιάρισμα και ίσως να ανακατέψετε κάποια κακά συναισθήματα που είναι περιέργως δυνατά. Αλλά θα συνεχίσετε να έχετε ουδέτερη επαφή- χωρίς να θυμώνετε ούτε να βιάζεστε να τους ευχαριστήσετε. Σε 45 μέρες θα έχετε χτίσει ένα νέο κοινό θεμέλιο για το οποίο θα νιώθετε πιο ευτυχισμένοι. Ίσως χρειαστεί να περιορίσετε την εμπιστοσύνη σας σε αυτό το άτομο αλλά θα μπορείτε να χαλαρώσετε με την παρουσία του με τον τρόπο που οι γαζέλες χαλαρώνουν σε ένα κόσμο γεμάτο λιοντάρια.

9. Να είστε άξιοι εμπιστοσύνης

Η οξυτοκίνη λειτουργεί και για τις δύο μεριές. Όταν οι άλλοι άνθρωποι σας εμπιστεύονται, αισθάνεστε καλά είτε τους εμπιστεύεστε είτε όχι. Μπορείτε να απολαύσετε περισσότερη οξυτοκινη δημιουργώντας ευκαιρίες για τους ανθρώπους που σας εμπιστεύονται. Χειριστείτε αυτή τη στρατηγική με προσοχή- δεν θέλετε να είστε ο σωτήρας όλων όσων ξέρετε για 45 μέρες. Ο στόχος είναι απλώς να νιώσετε την ευχαρίστηση που προκαλεί η εμπιστοσύνη του άλλου για μια στιγμή κάθε μέρα ώστε να είστε πιο χαρούμενοι. Φυσικά, δεν μπορείτε να αναγκάσετε τους ανθρώπους να σας εμπιστευτούν και ίσως πάρει περισσότερο από μια στιγμή το να επεκτείνετε τον εαυτό σας με τρόπους ώστε να χτίσετε την εμπιστοσύνη. Μην ξοδεύετε πολύ χρόνο στο να αναζητάτε την έγκριση. Μπορεί να ακούγεται εγωιστικό αλλά το κύκλωμα που χτίζεται είναι το θεμέλιο της μελλοντικής εμπιστοσύνης. Οπότε προγραμματίστε να τηρήσετε τις δεσμεύσεις σας σχολαστικά για 45 μέρες. Έτσι θα αισθανθείτε καλύτερα απλώς αυξάνοντας την εμπιστοσύνη με τον εαυτό σας και με τους άλλους.

10. Κάντε μασάζ

Το μασάζ διεγείρει την οξυτοκίνη και είναι πολύ κάλος τρόπος να νιώσει το σώμα και το μυαλό καλύτερα. Δεν χρειάζεται να ξοδέψετε πολλά χρήματα για να έχετε ένα καθημερινό μασάζ. Εδώ είναι κάποιες επιλογές:

● Ξεκινήστε με ένα φίλο σας κάνοντας μασάζ ο ένας στον άλλον

● Αναπτύξετε αυτή την ικανότητα σε μια τάξη ή σε μια κοινότητα εκπαίδευσης έτσι ώστε να απορροφήσετε τον ενθουσιασμό των συμμαθητών σας.

● Προσπαθήστε να κάνετε μασάζ στον εαυτό σας, το οποίο είναι ένας απροσδόκητα αποτελεσματικός τρόπος για να νιώσετε καλύτερα. Η τεχνική αυτό- μασάζ Qi Gong δεν απαιτεί κάποια ιδιαίτερη δύναμη και είναι εύκολο να την μάθετε από ένα βίντεο. Μόλις δημιουργήσετε τη συνήθεια διέγερσης της οξυτοκίνης σας με αυτούς τους τρόπους, θα είναι ευχάριστο που θα έχετε πάντα διαθέσιμη.

Συνοπτικά: πως να νιώσετε πιο χαρούμενοι αυξάνοντας την οξυτοκίνη σας

● Κάντε βήματα προς την εμπιστοσύνη

● Να είστε άξιοι εμπιστοσύνης

● Κάντε μασάζ

Δημιουργία νέων κυκλωμάτων σεροτονίνης

Εδώ θα βρείτε πώς να νιώσετε καλύτερα αυξάνοντας την σεροτονίνη, το οποίο γίνεται με διαφορετικούς τρόπους.

11. Να είστε περήφανοι γι αυτά που έχετε κάνει

Η υπερηφάνεια είναι περίπλοκη. Η αναζήτηση της επευφημίας μπορεί να έχει αρνητικές παρενέργειες, αλλά όταν δεν έχετε καμιά αναγνώριση από τους άλλους, δεν αισθάνεστε καλά. Θα μπορούσατε να επευφημήσετε τον εαυτό σας αλλά ο εγκέφαλος δεν εξαπατάται εύκολα από τον αυτό-σεβασμό. Θέλει τον σεβασμό από τους άλλους για να νιώσει καλά επειδή έχει αξία επιβίωσης. Αλίμονο, δεν υπάρχει εγγυημένος ασφαλής τρόπος για να αυξήσετε τη σεροτονίνη. Η κοινωνική αναγνώριση είναι απρόβλεπτη και φευγαλέα. Αλλά μπορείτε να την διεγείρετε χωρίς να είστε άπληστοι. Απλώς να είστε υπερήφανοι για κάτι που κάνατε μια φορά την ημέρα.

Η υπερηφάνεια είναι το πηδάλιο που βοηθά τις ευκαιρίες σας να αναγνωριστούν κοινωνικά. Σας βοηθά να διευθύνετε το ενδιάμεσο των άκρων της συνεχούς αναζήτησης για έγκριση και της κυνικής απόρριψης, το οποίο μπορεί να σας βοηθήσει στο να νιώσετε αρκετά χαρούμενοι και ευχαριστημένοι. Να είστε περήφανος για τον εαυτό σας σημαίνει κάτι παραπάνω από απλώς να το σκέφτεστε από μέσα σας. Σημαίνει να τολμάτε να πείτε «Κοίτα τι κατάφερα!» σε κάποιον άλλον. Το να ζητάτε από τους άλλους να σεβαστούν την επίτευξη σας έχει ένα ρίσκο επειδή ίσως απογοητευτείτε. Οι άνθρωποι συχνά προστατεύουν τον εαυτό τους επιμένοντας στο ότι ο κοινωνικός σεβασμός δεν έχει νόημα ή ότι είναι απερίσκεπτα άδικος. Αλλά αυτή η λογική δεν σας βοηθά να νιώσετε καλύτερα επειδή δεν καταπραΰνει την επιθυμία του εγκεφάλου για την αίσθηση της ασφάλειας που φέρνει ο κοινωνικός σεβασμός.

Οπότε, για τις επόμενες 45 μέρες πείτε «κοίτα τι έκανα!» σε κάποιον άλλον κάθε μέρα. Θα περιμένετε μια θετική αντίδραση και αν δεν την λάβετε, θα μάθετε πως δεν σας σκοτώνει. Την επόμενη μέρα θα έχετε θετικές προσδοκίες ξανά. Είναι δύσκολο να καταπολεμήσετε τις αρνητικές προσδοκίες. Είναι φυσικό να ανησυχείτε για τον «σωστό» τρόπο. Αλλά αν συνεχίσετε να προσπαθείτε για 45 μέρες, θα συνδεθείτε στο αίσθημα του κοινωνικού σεβασμού και θα μάθετε πώς να νιώθετε καλύτερα εκφράζοντας την υπερηφάνεια σας τακτικά.

12.  Απολαύστε την κοινωνική σας θέση κάθε στιγμή

Είτε το πιστεύετε είτε όχι, η κοινωνική σας θέση αλλάζει συνεχώς. Την μια στιγμή νιώθετε πως είστε σε υποδεέστερη θέση και την άλλη βρίσκετε τον εαυτό σας σε δεσπόζουσα θέση σε σχέση με εκείνους που εστιάζετε. Μισείτε την υποδεέστερη θέση, αλλά όταν είστε στην δεσπόζουσα, αυτό επίσης σας απογοητεύει. Μπορείτε να μάθετε πώς να είστε χαρούμενοι με τα οφέλη της κάθε κατάστασης αντί να επικεντρώνεστε στις απογοητεύσεις.

Ίσως σκεφτείτε πως η ισότητα θα σας έκανε χαρούμενους, αλλά όσο πιο κοντά της βρίσκεστε, τόσο περισσότερο ο εγκέφαλος σας βρίσκει μικρές διαφορές να σταθεί. Όταν τα θηλαστικά συγκεντρώνονται, ο καθένας ψάχνει πώς να κυριαρχήσει. Μπορείτε εύκολα να το δείτε αυτό στους άλλους, αλλά όταν ο εγκέφαλος σας το κάνει, νιώθετε πως αναζητάτε αυτό που αξίζετε για να νιώσετε καλά. Το εσωτερικό θηλαστικό σας θα συνεχίζει να βρίσκει τρόπους που είχατε υποτιμήσει και αυτό θα σας κάνει μίζερους ακόμα και σε μια αρκετά καλή ζωή. Θα νιώσετε περισσότερο χαρούμενοι αν χαλαρώσετε και απολαύστε την οποιαδήποτε κατάσταση στην οποία βρίσκεστε.

Έχετε χτίσει προσδοκίες σχετικά με τον κοινωνικό ανταγωνισμό από τις εμπειρίες του παρελθόντος. Οι απογοητεύσεις του παρελθόντος χτίζουν κυκλώματα που κάνουν εύκολο το να αισθανθείτε άσχημα σχετικά με το να είστε σε μια κατώτερη θέση και σε μια ανώτερη θέση. Θα μπορούσατε να περάσετε όλη σας την ζωή επιθυμώντας την θέση στην οποία δεν βρίσκεστε. Ή θα μπορούσατε να χτίσετε τα κυκλώματα που βρίσκουν το καλό σε αυτό που έχετε και να σας βοηθήσουν να μάθετε πώς να νιώθετε καλά:

Όταν είστε στην υποδεέστερη θέση, παρατηρήστε τα οφέλη. Κάποιος άλλος είναι στην «ηλεκτρική καρέκλα». Δεν είστε υπεύθυνος για την προστασία των άλλων και δεν χρειάζεται να ανησυχείτε σχετικά με το να υπερασπιστείτε την θέση σας.

Όταν είστε στη δεσπόζουσα θέση, απολαύστε τις στιγμές σεβασμού και επιλέξτε να μην καταπιέζεστε από την πίεση, επειδή αυτές οι στιγμές θα τελειώσουν.

Για 45 μέρες, παρατηρήστε τις καταστάσεις που σας απογοητεύουν και υπενθυμίστε στον εαυτό σας τα κρυμμένα οφέλη οποιασδήποτε θέσης, ως ένα τρόπο για να αυξήσετε την σεροτονίνη και να νιώσετε καλύτερα. Η κατάσταση σας πάντα θα έχει τα πάνω και τα κάτω της με μικρούς τρόπους. Ο εγκέφαλος σας, ως θηλαστικό, πάντα θα την παρακολουθεί, όσο και αν θα θέλατε να μην το κάνει. Αν εκνευρίζεστε για την θέση σας, αυτός ο εκνευρισμός δε θα σταματήσει ποτέ. Μπορείτε αντί αυτού να εστιάσετε στα θετικά, το οποίο θα εκπαιδεύσει τον εγκέφαλο σας να είναι πιο χαρούμενος. Μόλις δημιουργήσετε αυτή τη σκέψη από συνήθεια, θα έχετε πάντα ένα τρόπο να γαληνέψετε τον εγκέφαλο σας.

13. Συμφηλιωθείτε με αυτό που δεν μπορείτε να ελέγξετε

Ο εγκέφαλος σας αναζητά πράγματα τα οποία δεν μπορεί να ελέγξει και νιώθει καλά όταν είναι κυρίαρχος. Μπορείτε να μάθετε πώς να νιώθετε καλύτερα και πιο άνετα με τον περιορισμένο έλεγχο σας. Αυτό δε σημαίνει πως όταν δεν έχετε τον έλεγχο να τα παρατάτε. Σημαίνει το να αισθάνεστε ασφαλείς όταν δεν έχετε τον έλεγχο.

Για να χτίσετε αυτό το νέο κύκλωμα και να εκπαιδεύσετε τον εγκέφαλο σας για πώς να νιώθει πιο χαρούμενος, παρατηρήστε την συνηθισμένη στρατηγική σας στο αίσθημα που έχετε «στην κορυφή των πραγμάτων» και κάντε το αντίθετο. Για παράδειγμα, αν είστε άτομο που προσπαθεί να μαγειρέψει το τέλειο σουφλέ, για 45 μέρες μαγειρέψτε το χωρίς συνταγή. Αντιστρόφως, αν είστε άτομο που απλώς πετάτε τα υλικά σε ένα δοχείο, για 45 μέρες ακολουθήστε συνταγές.

Αν σας αρέσει η καθαριότητα, αφήστε τον σωρό με τα σκουπίδια για 6 εβδομάδες και με έναν εκπληκτικό τρόπο θα νιώσετε χαρούμενοι. Αλλά αν μισείτε την σειρά και αγαπάτε το χάος, τακτοποιήστε τα πράγματα σας μόλις τα χρησιμοποιήσετε για έξι εβδομάδες. Ζωγραφίστε έξω από τις γραμμές, αν δεν το έχετε ξανακάνει, αλλά αν νιώθετε ήδη περήφανοι γι αυτό, παραμείνετε μέσα στις γραμμές. Μπορεί να νιώσετε απαίσια την πρώτη μέρα, αλλά 44 μέρες αργότερα θα αισθάνεστε κατά ένα περίεργο τρόπο ασφαλείς.

Το να ξεφορτωθείτε το ρολόι είναι ένας καλός τρόπος για να πειραματιστείτε με τον έλεγχο, επειδή δεν μπορείτε να ελέγξετε την ώρα. Όλοι έχουμε συνήθειες για να διαχειριζόμαστε την σκληρή πραγματικότητα του χρόνου. Κάποιοι πάντα καθυστερούν και άλλοι συνεχώς ελέγχουν την ώρα. Ίσως σκεφτείτε πως δεν μπορείτε να αλλάξετε τη σχέση σας με τον χρόνο, αλλά εδώ υπάρχουν τρεις πολύ καλοί τρόποι για να νιώσετε καλά αγνοώντας το ρολόι και κάνοντας φίλους με το πέρασμα του χρόνου:

1. Ξεκινήστε μια δραστηριότητα χωρίς να έχετε ακριβή ώρα που πρέπει να σταματήσετε. Τελειώστε την δραστηριότητα χωρίς να ελέγξετε το ρολόι καμιά φορά. Θα τελειώσετε όταν θελήσετε εσείς.

2. Αφιερώστε χρόνο καθημερινά στο να τον περάσετε χωρίς κάποιο πρόγραμμα.

3. Ορίστε μια μέρα την οποία μπορείτε να ξυπνήσετε χωρίς να κοιτάξετε την ώρα και να συνεχίσετε την ημέρα χωρίς να ελέγχετε το ρολόι.

Ανεξάρτητα από το πόσο απασχολημένοι είστε, μπορείτε να βρείτε έναν τρόπο να χαλαρώσετε τις προσπάθειες σας στο να ελέγξετε τον χρόνο. Μπορεί να εκπλαγείτε από τα άσχημα αισθήματα που έρχονται, παρά την αμετάβλητη επιθυμία σας να ξεφύγετε από την πίεση του χρόνου. Τα άσχημα συναισθήματα δεν θα σας σκοτώσουν, ωστόσο, το να τα αποδεχθείτε θα σας βοηθήσει να αποδεχθείτε την σκληρή πραγματικότητα του χρόνου και να νιώσετε ευτυχισμένοι παρά την ύπαρξη του.

Ο εγκέφαλος σας αισθάνεται καλά με τα πράγματα που μπορεί να ελέγξει. Κάποιοι άνθρωποι παραβιάζουν το κώδικα κυκλοφορίας ως μια αίσθηση ελέγχου, ενώ άλλοι νιώθουν την δύναμη τους επιπλήττοντας αυτούς που τον παραβιάζουν. Οτιδήποτε σας δίνει την αίσθηση δύναμης ωστόσο, δεν θα δουλεύει για πάντα. Θα καταλήξετε να νιώθετε αδύναμοι και ασήμαντοι κάποια στιγμή. Αυτό ενεργοποιεί την κορτιζόλη, αλλά μπορείτε να μάθετε πώς να νιώθετε ασφαλείς ακόμα και όταν δεν έχετε τον έλεγχο.

Για 45 μέρες, εγκαταλείψτε τον έλεγχο αντί να προσπαθείτε να ελέγξετε τον κόσμο με τους συνηθισμένους σας τρόπους. Μην παρατήσετε την δουλειά σας πιστεύοντας πως έτσι θα νιώσετε καλύτερα.Απλώς σταματήστε να ελέγχετε τις προβλέψεις για τον καιρό, να αγοράζετε το λαχείο και να περιμένετε τον κόσμο να λειτουργήσει σύμφωνα με τους κανόνες σας. Επιλέξτε μια συνήθεια που έχετε για να νιώθετε τον έλεγχο και περάστε τη μέρα σας χωρίς αυτή. Αν δεν μπορείτε να εγκαταλείψετε τον έλεγχο εντελώς, προσπαθήστε να το κάνετε για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα κάθε μέρα. Θα μάθετε πώς να είστε ασφαλείς και χαρούμενοι στον κόσμο παρά την αδυναμία σας να τον ελέγξετε.

Συνοπτικά: πώς να νιώσετε πιο χαρούμενοι αυξάνοντας την σεροτονίνη

● Να είστε περήφανοι γι αυτά που έχετε κάνει

● Απολαύστε την κοινωνική σας θέση κάθε στιγμή

● Συμφιλιωθείτε με αυτό που δεν μπορείτε να ελέγξετε

Οι προκλήσεις της καθιέρωσης μιας συνήθειας

Αν σχεδιάζατε ένα ταξίδι στον Αμαζόνιο, θα είχατε να επιλέξετε ανάμεσα στα ενδιαφέροντα μέρη μακριά από τους δρόμους και σε προορισμούς που είναι εύκολα προσιτοί. Οι εξωτικές τοποθεσίες θα σας δελέαζαν, αλλά μόλις βλέπατε τι χρειάζεται για να φτάσετε εκεί, ίσως στρεφόσασταν προς την πλακόστρωτη διαδρομή.

Είναι το ίδιο με την ζούγκλα των νευρώνων σας. Οι νέοι στόχοι ακούγονται σπουδαίοι, αλλά μόλις ξεκινήσετε να αγωνίζεστε γι αυτούς οι «πλακόστρωτοι δρόμοι» νευρώνων μπορεί να σας δελεάσουν. Μπορείτε να χτίσετε έναν καινούργιο δρόμο αν αγωνιστείτε για 45 μέρες. Οι συναρπαστικοί προορισμοί θα σας κάνουν να νιώθετε ωραία, θα γίνουν περισσότερο προσιτοί και έτσι οι παλιοί σας δρόμοι θα είναι λιγότερο δελεαστικοί.

Για να καθιερώσετε ένα καινούργιο μονοπάτι μέσα στην ζούγκλα των νευρώνων σας, πρέπει να επαναλαμβάνετε μια καινούργια συμπεριφορά κάθε μέρα. Διαφορετικά, η «χαμηλή βλάστηση» θα επιστρέψει και θα κάνει το νέο μονοπάτι σας τόσο δύσκολο όσο και το πρώτο.

Ξεκινήστε την καινούργια διαδρομή σας κάθε μέρα είτε σας αρέσει είτε όχι και τελικά θα την περάσετε με ευκολία, αισθανόμενοι καλύτερα καθώς την διασχίζετε. Ίσως να μην φτάσετε στα ύψη της παλιάς χαρούμενης συνήθειας σας, αλλά θα μάθετε πώς να αισθάνεστε καλά χωρίς τα τεχνητά ύψη και τις αναπόφευκτες παρενέργειες τους. Θα είστε τόσο ευχαριστημένοι με την καινούργια σας συνήθεια που θα θέλετε να αποκτήσετε και άλλη.

Το να υποφέρετε την επανάληψη την πρώτη μέρα δεν θα σας κάνει να αισθάνεστε ωραία, αλλά να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες. Το να ροκανίζετε καρότα δε θα μοιάζει τόσο ωραίο όσο ένα παγωτό και ίσως μπορεί να σας φαίνεται πως δεν μπορεί να αλλάξει με την επανάληψη. Το να έχετε μια εργασία στο σπίτι δε θα είναι τόσο ωραίο όσο το να βλέπετε τηλεόραση την πρώτη μέρα και θα είναι δύσκολο να φανταστείτε ότι μπορεί να αλλάξει και αυτό. Μείνετε στο σχέδιο σας και θα συνδέσετε τα καρότα ή την εργασία με τις χημικές ουσίες που προκαλούν ευτυχία. Μπορείτε να μάθετε πώς να νιώθετε καλά όταν κάνετε το καλύτερο για τον εαυτό σας.

1. Ξεπεράστε την αρχική δυσφορία

Το πρώτο βήμα είναι η προθυμία να κάνετε πράγμα που εξ αρχής δεν σας άρεσαν. Είναι δύσκολο επειδή ο εγκέφαλος σας συνήθως εμπιστεύεται τις αντιδράσεις σας. Δεν ακούτε μουσική που δεν σας αρέσει με την προϋπόθεση ότι θα σας αρέσει. Δεν φέρεστε φιλικά σε κάποιον που δεν συμπαθείτε ή δεν συμμετέχετε σε μια δραστηριότητα στην οποία δεν τα πάτε καλά με την προϋπόθεση ότι κάτι θα αλλάξει.

Είναι φυσικό να εμπιστεύεστε αυτά που τώρα σας αρέσουν ή δεν σας αρέσουν όταν νομίζετε πως θα σας κάνουν να νιώσετε χαρούμενοι. Αλλά τώρα ξέρετε πως είναι βασισμένα σε τυχαίες εμπειρίες παρά σε ολοκληρωμένες πληροφορίες. Τα τυχαία κυκλώματα προκαλούν αυτό το αίσθημα φόβου όταν παρεκκλίνετε από τον δρόμο που ξέρετε. Αν αποφύγετε αυτό το αίσθημα κολλώντας στον παλιό δρόμο, χάνετε μια πιθανή ευτυχία από το σύμπαν. Μπορείτε να μάθετε πώς να απολαμβάνετε τις προκλήσεις του ξεκινήματος ενός νέου δρόμου για να νιώσετε καλά.

2. Δεσμευτείτε πρώτα σε ένα μονοπάτι

Με τόσες επιλογές για το πώς να νιώσετε πιο χαρούμενοι και τόσους νευρώνες που σας βοηθούν να αισθανθείτε καλύτερα, μπορείτε να φτιάξετε καινούργιους δρόμους για τις χημικές ουσίες της ευτυχίας. Αλλά έχετε περιορισμένο ποσοστό χρόνου και ενέργειας. Αν το ξοδέψετε σε όλα, δε θα φτιαχτεί καινούργιος δρόμος. Οπότε επιλέξτε ένα αναδιαμορφωμένο έργο για να ξεκινήσετε. Επαναλάβετε την επανάληψη για 45 μέρες ακόμα και αν δεν σας αρέσει. Αν χάσετε μια μέρα, ξανά ξεκινήστε από την πρώτη μέρα.

Το να δεσμεύσετε τον εαυτό σας μπορεί να είναι δύσκολο να επιβληθεί αλλά τελικά θα αισθανθείτε ωραία. Για παράδειγμα, δεσμεύτηκα με το να φέρνω τις χρησιμοποιημένες τσάντες μαζί μου όταν αγοράζω φαγητό, αλλά συνεχώς τις ξεχνούσα. Οπότε πρόσθεσα το να επιστρέφω στο αμάξι μου και να τις πάρω αν τις ξεχνούσα. Την επόμενη φορά που πήγα στο σουπερμάρκετ χωρίς τις τσάντες σκέφτηκα «Είμαι πολύ απασχολημένη για να επιστρέψω στο αμάξι». Τότε συνειδητοποίησα πως πάντα θα είμαι απασχολημένη και είμαι αδύναμη αν δεν μπορώ καν να τηρήσω μια δέσμευση που έκανα στον εαυτό μου. Οπότε πήγα στο αμάξι και πήρα τις τσάντες και δεν τις ξανά ξέχασα ποτέ επειδή δεν ήθελα να σπαταλώ χρόνο πηγαίνοντας πάλι στο αυτοκίνητο. Δε θα θέλετε να σπαταλάτε χρόνο ξεκινώντας πάλι από την πρώτη μέρα. Θα θέλετε να τηρήσετε τις δεσμεύσεις που κάνατε στο εαυτό σας και επίσης θα απολαμβάνετε μια καινούργια συνήθεια.

_______________________

   Πηγή: awakengr.com via L. GRAZIANO

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Μήπως κάποιες φορές νοιώθετε και εσείς ότι σας παρακολουθούν;

Σίγουρα κάποια στιγμή μοιραστήκαμε όλοι το ίδιο συναίσθημα. Κοιτάζουμε κάποιο προϊόν, μια υπηρεσία σε ένα online κατάστημα και κατόπιν αρχίζει να εμφανίζεται το ίδιο ή παρόμοιο ως διαφήμιση σε κάθε σελίδα που μπορεί να επισκεφτούμε. Μετά από ώρες ή ημέρες, οι αντιστάσεις μας έχουν μειωθεί στο ελάχιστο και πιθανώς τελικά να κάνουμε την αγορά.

Αυτές οι εξατομικευμένες προσφορές που φαίνεται να σας ακολουθούν, βασίζονται σε μια πρακτική που ονομάζεται «retargeting», δηλαδή η στόχευση των καταναλωτών με βάση την προηγούμενη δραστηριότητά τους στο διαδίκτυο. Μόλις ο καταναλωτής κοιτάξει ένα συγκεκριμένο προϊόν, αμέσως παίρνει μια «ετικέτα» παρακολούθησης, επιτρέποντας στον διαφημιζόμενο να προβάλλει στοχευμένες διαφημίσεις σε αυτό το άτομο. Αυτό μας λέει κάτι που όλοι θα πρέπει να γνωρίζουμε όταν χρησιμοποιούμε το διαδίκτυο: δεν είμαστε μόνοι!

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη το 77% όλων των σελίδων περιέχει τουλάχιστον ένα tracker. Είτε πρόκειται για στατιστικούς ή διαφημιστικούς σκοπούς, οι εταιρείες μας παρακολουθούν όταν περιηγούμαστε στο διαδίκτυο.

Όπως πιθανόν να υποθέσατε, η Google είναι ο μεγαλύτερος αλιευτής δεδομένων όταν πρόκειται για τη διαδικτυακή μας συμπεριφορά. Όπως απεικονίζει το διάγραμμα της Statista, παρακολούθησε το 64% όλων των σελίδων από ένα δείγμα που περιελάβανε πάνω από 144 εκατομμύρια σελίδες στον παγκόσμιο ιστό.

_______________________

   Πηγή: Αντικλείδι

Ο σκηνοθέτης και φωτογράφος Dustin Farrell πέρασε πάνω από ένα μήνα αυτό το καλοκαίρι ταξιδεύοντας περίπου 30.000 χιλιόμετρα στις ΗΠΑ με μοναδικό σκοπό να βιντεοσκοπήσει κεραυνούς.

Χρησιμοποιώντας μια φωτογραφική μηχανή Phantom Flex 4K, κατέγραφε την αστραπή σε 1.000 καρέ ανά δευτερόλεπτο, με αποτέλεσμα να βγει αυτό το εντυπωσιακό υλικό που δείχνει την αξιοσημείωτη πολυπλοκότητα του ηλεκτρισμού στην ατμόσφαιρα. Το μεγαλύτερο μέρος των πλάνων τραβήχτηκε στην Αριζόνα.

«Η αστραπή είναι σαν νιφάδα χιονιού. Κάθε κεραυνός είναι διαφορετικός», λέει ο Farrell. «Έμαθα ότι η αστραπή ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό από την ταχύτητα. Υπάρχουν μερικοί απίστευτοι κεραυνοί που φωτογράφησα που δεν τους έκοψα επειδή ακόμα και στα 1000fps η διάρκεια τους ήταν μόνο ένα frame κατά την αναπαραγωγή».

_______________________

Πηγή: Αντικλείδι

Πως θα μοιάζει ο κόσμος του 2028; Αυτή είναι μια ερώτηση που έβαλε το σχολείο του St Paul, εξετάζοντας πως θα εξελιχθεί ένας ταχέως μεταβαλλόμενος κόσμος, τη στιγμή που οι μικροί μαθητές τους φτάσουν στη χρονιά της αποφοίτησης.

Η έρευνα αποκάλυψε πολλές τάσεις, αλλά δύο κρίσιμες αβεβαιότητες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν σημαντικά την εκπαίδευση όπως την γνωρίζουμε σήμερα. Αυτές οι αβεβαιότητες χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη τεσσάρων σεναρίων, περιγράφοντας πιθανά μελλοντικά συμβόλαια για τους νεώτερους μαθητές

To video αυτό είναι μια μικρή απόδειξη πως ζούμε ένα κόσμο γεμάτο προκλήσεις και ευκαιρίες για αύξηση του εισοδήματος, ευημερία και ανάπτυξη. Αρκεί να θέλει κανείς να τις αναζητήσει.

Βαρυτικά κύματα, παράξενα σκουλήκια, ένας αστεροειδής που δημιούργησε ερωτηματικά και μια πανέμορφη αρχαία κατσίκα.

1. Δύο αστέρες νετρονίου συγκρούστηκαν κι έφεραν επανάσταση στην αστρονομία

Οι επιστήμονες κήρυξαν φέτος την επίσημη έναρξη της εποχής των βαρυτικών κυμάτων στην αστρονομία. Η ανίχνευσή τους έγινε μόλις φέτος τον Οκτώβριο, όταν διαπιστώθηκε ότι το συγκεκριμένο φαινόμενο δεν προέρχεται από τις μαύρες τρύπες αλλά από τη σύγκρουση δύο άστρων νετρονίου. Με την ανάλυσή τους διαπιστώθηκε ότι ένα μεγάλο μέρος των βαρύτερων χημικών στοιχείων του Διαστήματος, όπως ο χρυσός, η πλατίνα, το ουράνιο κ.ά., προέρχεται από τέτοιου είδους γεγονότα. Επίσης, βρέθηκε ένας άλλος τρόπος μέτρησης της διαστολής του σύμπαντος, ενός από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα της σύγχρονης επιστήμης.

2. Σωματίδια αποκαλύπτουν ένα κρυμμένο κενό στην Πυραμίδα του Χέοπα

Τον Νοέμβριο ανακαλύφθηκε ότι υπάρχει ένα παράξενο κενό 30 μέτρων στο κέντρο της πιο διάσημης πυραμίδας, αυτής του Χέοπα στην Γκίζα. Η γαλλο-ιαπωνική ερευνητική ομάδα, για να διαπεράσει τις πέτρες της πυραμίδας, χρησιμοποίησε τα υποατομικά σωματίδια μιόνια, τα οποία αποτελούν υποπροϊόντα της κοσμικής ακτινοβολίας, όταν αυτή αλληλεπιδρά με τα άτομα στο ανώτερο στρώμα της γήινης ατμόσφαιρας. Σε αυτό το σημείο της έρευνας θα χρειαστούν την άδεια των αιγυπτιακών Αρχών για να δουν πραγματικά αν πρόκειται για έναν κρυφό θάλαμο ή δωμάτιο.

3. Νέα είδη του ζωικού βασιλείου που μοιάζουν με πέη

Οι επιστήμονες φέτος ανακάλυψαν σκουλήκια που μοιάζουν με πέη. Αυτά τα τεράστια μαύρα πλάσματα που μοιάζουν με φαλλούς βρέθηκαν κρυμμένα σε λάσπες σε διάφορους κόλπους στις Φιλιππίνες και επιβιώνουν λόγω της σχέσης τους με τα βακτήρια. Ανακαλύφθηκε επίσης ένα νέο είδος θαλάσσιου σαλιγκαριού που επίσης μοιάζει με πέος, όταν τρώει μάλιστα μοιάζει σαν να εκσπερματώνει. Αυτά τα τεράστια μαύρα πλάσματα που μοιάζουν με φαλλούς βρέθηκαν κρυμμένα σε λάσπες σε διάφορους κόλπους στις Φιλιππίνες και επιβιώνουν λόγω της σχέσης τους με τα βακτήρια.

Αυτά τα τεράστια μαύρα πλάσματα που μοιάζουν με φαλλούς βρέθηκαν κρυμμένα σε λάσπες σε διάφορους κόλπους στις Φιλιππίνες και επιβιώνουν λόγω της σχέσης τους με τα βακτήρια.

4. Αρνάκια κυοφορούνται με επιτυχία στην πρώτη τεχνητή μήτρα

Για πρώτη φορά το πείραμα της δημιουργίας τεχνητής μήτρας για την υποστήριξη των βρεφών που γεννιούνται πρόωρα στέφθηκε με επιτυχία. Αν και είναι νωρίς ακόμη για να χρησιμοποιηθεί σε μωρά, η μήτρα που μοιάζει με σακούλα κατάφερε να κρατήσει ζωντανό ένα μικρό αρνάκι για μεγάλο χρονικό διάστημα.

5. Το ανθρώπινο είδος υπάρχει στη Γη πολύ περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι νομίζαμε αρχικά

Ο Homo Sapiens, σύμφωνα με πρόσφατα ευρήματα στην Αφρική, φαίνεται ότι υπάρχει στη Γη εδώ και 300.000 χρόνια και όχι 200.000, όπως αρχικά υπολόγιζαν οι επιστήμονες.

6. Ένας μακρόστενος, μυστηριώδης αστεροειδής πέρασε σαν σφαίρα από τη Γη και άφησε πολλά ερωτηματικά

Ο Οουμουαμούα, όπως τον ονόμασαν, που μοιάζει με πούρο, ήταν ένας περαστικός, αλλά αρκετά επικίνδυνος «επισκέπτης», λόγω του σχήματος και της ταχύτητάς του, από τον διαστρικό χώρο ή από κάποιο άλλο ηλιακό σύστημα. Έγινε αντιληπτός για πρώτη φορά τον Οκτώβριο από το τηλεσκόπιο Pan-Starrs στη Χαβάη (εξού και το χαβανέζικο όνομά του, που σημαίνει «αγγελιοφόρος»). Αφού πέρασε κοντά από τον Ήλιο, απομακρύνεται πλέον από τη Γη, αλλά έχει ξεσηκώσει ήδη επιστήμονες και συνωμοσιολόγους με θεωρίες για διαστημόπλοια και την ύπαρξη εξωγήινης ζωής στο Διάστημα. Ο Οουμουαμούα, όπως τον ονόμασαν, που μοιάζει με πούρο, ήταν ένας περαστικός, αλλά αρκετά επικίνδυνος «επισκέπτης».

Ο Οουμουαμούα, όπως τον ονόμασαν, που μοιάζει με πούρο, ήταν ένας περαστικός, αλλά αρκετά επικίνδυνος «επισκέπτης».

Και τρεις αρχαιολογικές ανακαλύψεις

7. Ένα τεράστιος κολοσσός ξεθάφτηκε στις φτωχογειτονιές του Καΐρου και δεν ήταν τελικά ο Ραμσής Β’ αλλά ένα άγαλμα του Φαραώ Ψαμμήτιχου Α’ που κυβέρνησε μεταξύ 664 και 610 π.Χ.

8. Στην Αμάρυνθο της Εύβοιας Ελβετοί αρχαιολόγοι βρήκαν τον χαμένο ναό της Αρτέμιδος.

Ο ναός αποτελούσε αντικείμενο έρευνας εδώ και έναν αιώνα περίπου και εντοπίστηκε στους πρόποδες του λόφου Παλαιοεκκλησίες.

9. Εργάτες της γραμμής C του μετρό της Ρώμης έφεραν στο φως ευρήματα από μια απαράμιλλης αξία και ομορφιάς αρχαία κατοικία που, αν και ξύλινη, διάφορα δομικά στοιχεία της πέτρωσαν και διατηρήθηκαν σχεδόν άθικτα έπειτα από μια πυρκαγιά που την κατέστρεψε, περίπου το 312 π.Χ. Στο ίδιο σημείο ανακαλύφθηκε ο σκελετός ενός μικρού ζώου, κουταβιού ή γάτας.

Ένα τεράστιος κολοσσός ξεθάφτηκε στις φτωχογειτονιές του Καΐρου.

– – – – –

Οι σημαντικότερες επιστημονικές ανακαλύψεις του 2017

Κάθε χρόνο οι συντάκτες του Science καταρτίζουν τη λίστα με τα σημαντικότερα επιστημονικά επιτεύγματα της χρονιάς που κλείνει. Για το 2017, την πρώτη θέση καταλαμβάνει η πρώτη πλήρης παρατήρηση της συγχώνευσης νετρονίου με αστέρα χάρη στην ανίχνευση των βαρυτικών κυμάτων.
Ωστόσο, η λίστα περιλαμβάνει και πολλά άλλα επιτεύγματα, από την ανακάλυψη του αρχαιότερου πάγου έως την πρώτη θεραπεία για τη νωτιαία μυική ατροφία.

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί τα σημαντικότερα επιστημονικά επιτεύγματα του 2017.

_______________________

   Πηγή: Αντικλείδι

Ο Ντέιβιντ ‘Ερλιχ, ο επικεφαλής κριτικός κινηματογράφου του indiewire, προτείνει τις 25 καλύτερες ταινίες της χρονιάς και τις αναδεικνύει μέσα από τις πιο αξέχαστες στιγμές τους.

Εδώ και λίγα χρόνια, ο βασικός κριτικός του Indiewire, Ντέιβιντ Έρλιχ, έχει βρει έναν προσωπικό τρόπο για να παρουσιάζει τα καλύτερα της χρονιάς. Πέρα από την παραδοσιακή λίστα, φτιάχνει ένα βίντεο που μοιάζει με προσωπική ανάμνηση για τα όσα έγιναν μέσα στην κινηματογραφική χρονιά και η συγκεκριμένη οπτικοακουστική αντίστροφη μέτρηση που επιλέγει είναι ένα από τα πιο όμορφα, καλοσχεδιασμένα και μονταρισμένα βίντεο- ανασκόπησης της χρονιάς.

Με έναν πρόλογο που υπογραμμίζει τις καλύτερες ταινίες του 2017, το βίντεο που επιμελήθηκε ο Έρλιχ παρουσιάζει μέσα σε 10 λεπτά τις 25 ταινίες που ο ίδιος ξεχώρισε, επιλέγοντας αντί της αφήγησης τραγούδια που ακούσαμε σε ταινίες μέσα στη χρονιά. Το συγκεκριμένο βίντεο γίνεται πλέον θεσμός, πλάι στις πιο αναμενόμενες λίστες γνωστών μέσων, ενώ για την ταινία που επιλέχθηκε ως κορυφαία της χρονιάς, ο Έρλιχ φαίνεται να συμφωνεί με συναδέλφους του, ειδικά αυτούς του Λος Άντζελες που έδωσαν προχθές το ίδιο αποτέλεσμα.

Δείτε παρακάτω το βίντεο και θυμηθείτε μαζί του το κινηματογραφικό 2017.

.

Ο Guardian τον έχει χαρακτηρίσει ως «τον πιο σημαντικό αφηγητή ιστοριών της σύγχρονης αμερικάνικης λογοτεχνίας». Η ομάδα του Zen Pencils μετατρέπει σε εικονογραφημένη ιστορία ένα απόσπασμά του από το βιβλίο από το βιβλίο του On Writing: A Memoir of the Craft, το οποίο αρχικά δεν είχε την πρόθεση να δώσει μαθήματα ζωής, αλλά συμβουλές προς συγγραφείς. Αλλά τελικά, όλα τα καλά βιβλία απευθύνονται σε όλους: «Κάνω αυτό που ξέρω να κάνω καλύτερα και το κάνω όσο καλύτερα μπορώ.»

_______________________

   Πηγή:  doctv.gr

Αντικλείδι , http://antikleidi.com