Μπορεί να σκέφτεσαι ότι την ζεις, την διασκεδάζεις, την περπατάς κάθε μέρα και την ξέρεις σαν την παλάμη του χεριού σου, άρα δεν υπάρχει νόημα να δεις ένα βίντεο με θέμα την Αθήνα. Όμως το σίγουρο είναι ότι δεν έχεις δει το πορτρέτο αυτής της πόλης όπως το παρουσιάζει ο Αλέξανδρος Μαραγκός στο «City of Athens – A Portrait of a Changing Metropolis».
Ο κινηματογραφιστής και φωτογράφος χρειάστηκε 90 ημέρες προκειμένου να δημιουργήσει αυτό το υπέροχο 5λεπτο βίντεο, ενώ η πλειοψηφία των γυρισμάτων έχει γίνει από τις ταράτσες διάφορων κτιρίων της πόλης.
Μήπως κάποιες φορές νοιώθετε και εσείς ότι σας παρακολουθούν;
Σίγουρα κάποια στιγμή μοιραστήκαμε όλοι το ίδιο συναίσθημα. Κοιτάζουμε κάποιο προϊόν, μια υπηρεσία σε ένα online κατάστημα και κατόπιν αρχίζει να εμφανίζεται το ίδιο ή παρόμοιο ως διαφήμιση σε κάθε σελίδα που μπορεί να επισκεφτούμε. Μετά από ώρες ή ημέρες, οι αντιστάσεις μας έχουν μειωθεί στο ελάχιστο και πιθανώς τελικά να κάνουμε την αγορά.
Αυτές οι εξατομικευμένες προσφορές που φαίνεται να σας ακολουθούν, βασίζονται σε μια πρακτική που ονομάζεται «retargeting», δηλαδή η στόχευση των καταναλωτών με βάση την προηγούμενη δραστηριότητά τους στο διαδίκτυο. Μόλις ο καταναλωτής κοιτάξει ένα συγκεκριμένο προϊόν, αμέσως παίρνει μια «ετικέτα» παρακολούθησης, επιτρέποντας στον διαφημιζόμενο να προβάλλει στοχευμένες διαφημίσεις σε αυτό το άτομο. Αυτό μας λέει κάτι που όλοι θα πρέπει να γνωρίζουμε όταν χρησιμοποιούμε το διαδίκτυο: δεν είμαστε μόνοι!
Σύμφωνα με μια νέα μελέτη το 77%όλων των σελίδων περιέχει τουλάχιστον ένα tracker. Είτε πρόκειται για στατιστικούς ή διαφημιστικούς σκοπούς, οι εταιρείες μας παρακολουθούν όταν περιηγούμαστε στο διαδίκτυο.
Όπως πιθανόν να υποθέσατε, η Google είναι ο μεγαλύτερος αλιευτής δεδομένων όταν πρόκειται για τη διαδικτυακή μας συμπεριφορά. Όπως απεικονίζει το διάγραμμα της Statista, παρακολούθησε το 64% όλων των σελίδων από ένα δείγμα που περιελάβανε πάνω από 144 εκατομμύρια σελίδες στον παγκόσμιο ιστό.
Ο σκηνοθέτης και φωτογράφος Dustin Farrell πέρασε πάνω από ένα μήνα αυτό το καλοκαίρι ταξιδεύοντας περίπου 30.000 χιλιόμετρα στις ΗΠΑ με μοναδικό σκοπό να βιντεοσκοπήσει κεραυνούς.
Χρησιμοποιώντας μια φωτογραφική μηχανή Phantom Flex 4K, κατέγραφε την αστραπή σε 1.000 καρέ ανά δευτερόλεπτο, με αποτέλεσμα να βγει αυτό το εντυπωσιακό υλικό που δείχνει την αξιοσημείωτη πολυπλοκότητα του ηλεκτρισμού στην ατμόσφαιρα. Το μεγαλύτερο μέρος των πλάνων τραβήχτηκε στην Αριζόνα.
«Η αστραπή είναι σαν νιφάδα χιονιού. Κάθε κεραυνός είναι διαφορετικός», λέει ο Farrell. «Έμαθα ότι η αστραπή ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό από την ταχύτητα. Υπάρχουν μερικοί απίστευτοι κεραυνοί που φωτογράφησα που δεν τους έκοψα επειδή ακόμα και στα 1000fps η διάρκεια τους ήταν μόνο ένα frame κατά την αναπαραγωγή».
Πως θα μοιάζει ο κόσμος του 2028; Αυτή είναι μια ερώτηση που έβαλε το σχολείο του St Paul, εξετάζοντας πως θα εξελιχθεί ένας ταχέως μεταβαλλόμενος κόσμος, τη στιγμή που οι μικροί μαθητές τους φτάσουν στη χρονιά της αποφοίτησης.
Η έρευνα αποκάλυψε πολλές τάσεις, αλλά δύο κρίσιμες αβεβαιότητες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν σημαντικά την εκπαίδευση όπως την γνωρίζουμε σήμερα. Αυτές οι αβεβαιότητες χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη τεσσάρων σεναρίων, περιγράφοντας πιθανά μελλοντικά συμβόλαια για τους νεώτερους μαθητές
To video αυτό είναι μια μικρή απόδειξη πως ζούμε ένα κόσμο γεμάτο προκλήσεις και ευκαιρίες για αύξηση του εισοδήματος, ευημερία και ανάπτυξη. Αρκεί να θέλει κανείς να τις αναζητήσει.
Βαρυτικά κύματα, παράξενα σκουλήκια, ένας αστεροειδής που δημιούργησε ερωτηματικά και μια πανέμορφη αρχαία κατσίκα.
1. Δύο αστέρες νετρονίου συγκρούστηκαν κι έφεραν επανάσταση στην αστρονομία
Οι επιστήμονες κήρυξαν φέτος την επίσημη έναρξη της εποχής των βαρυτικών κυμάτων στην αστρονομία. Η ανίχνευσή τους έγινε μόλις φέτος τον Οκτώβριο, όταν διαπιστώθηκε ότι το συγκεκριμένο φαινόμενο δεν προέρχεται από τις μαύρες τρύπες αλλά από τη σύγκρουση δύο άστρων νετρονίου. Με την ανάλυσή τους διαπιστώθηκε ότι ένα μεγάλο μέρος των βαρύτερων χημικών στοιχείων του Διαστήματος, όπως ο χρυσός, η πλατίνα, το ουράνιο κ.ά., προέρχεται από τέτοιου είδους γεγονότα. Επίσης, βρέθηκε ένας άλλος τρόπος μέτρησης της διαστολής του σύμπαντος, ενός από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα της σύγχρονης επιστήμης.
2. Σωματίδια αποκαλύπτουν ένα κρυμμένο κενό στην Πυραμίδα του Χέοπα
Τον Νοέμβριο ανακαλύφθηκε ότι υπάρχει ένα παράξενο κενό 30 μέτρων στο κέντρο της πιο διάσημης πυραμίδας, αυτής του Χέοπα στην Γκίζα. Η γαλλο-ιαπωνική ερευνητική ομάδα, για να διαπεράσει τις πέτρες της πυραμίδας, χρησιμοποίησε τα υποατομικά σωματίδια μιόνια, τα οποία αποτελούν υποπροϊόντα της κοσμικής ακτινοβολίας, όταν αυτή αλληλεπιδρά με τα άτομα στο ανώτερο στρώμα της γήινης ατμόσφαιρας. Σε αυτό το σημείο της έρευνας θα χρειαστούν την άδεια των αιγυπτιακών Αρχών για να δουν πραγματικά αν πρόκειται για έναν κρυφό θάλαμο ή δωμάτιο.
3. Νέα είδη του ζωικού βασιλείου που μοιάζουν με πέη
Οι επιστήμονες φέτος ανακάλυψαν σκουλήκια που μοιάζουν με πέη. Αυτά τα τεράστια μαύρα πλάσματα που μοιάζουν με φαλλούς βρέθηκαν κρυμμένα σε λάσπες σε διάφορους κόλπους στις Φιλιππίνες και επιβιώνουν λόγω της σχέσης τους με τα βακτήρια. Ανακαλύφθηκε επίσης ένα νέο είδος θαλάσσιου σαλιγκαριού που επίσης μοιάζει με πέος, όταν τρώει μάλιστα μοιάζει σαν να εκσπερματώνει. Αυτά τα τεράστια μαύρα πλάσματα που μοιάζουν με φαλλούς βρέθηκαν κρυμμένα σε λάσπες σε διάφορους κόλπους στις Φιλιππίνες και επιβιώνουν λόγω της σχέσης τους με τα βακτήρια.
Αυτά τα τεράστια μαύρα πλάσματα που μοιάζουν με φαλλούς βρέθηκαν κρυμμένα σε λάσπες σε διάφορους κόλπους στις Φιλιππίνες και επιβιώνουν λόγω της σχέσης τους με τα βακτήρια.
4. Αρνάκια κυοφορούνται με επιτυχία στην πρώτη τεχνητή μήτρα
Για πρώτη φορά το πείραμα της δημιουργίας τεχνητής μήτρας για την υποστήριξη των βρεφών που γεννιούνται πρόωρα στέφθηκε με επιτυχία. Αν και είναι νωρίς ακόμη για να χρησιμοποιηθεί σε μωρά, η μήτρα που μοιάζει με σακούλα κατάφερε να κρατήσει ζωντανό ένα μικρό αρνάκι για μεγάλο χρονικό διάστημα.
5. Το ανθρώπινο είδος υπάρχει στη Γη πολύ περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι νομίζαμε αρχικά
Ο Homo Sapiens, σύμφωνα με πρόσφατα ευρήματα στην Αφρική, φαίνεται ότι υπάρχει στη Γη εδώ και 300.000 χρόνια και όχι 200.000, όπως αρχικά υπολόγιζαν οι επιστήμονες.
6. Ένας μακρόστενος, μυστηριώδης αστεροειδής πέρασε σαν σφαίρα από τη Γη και άφησε πολλά ερωτηματικά
Ο Οουμουαμούα, όπως τον ονόμασαν, που μοιάζει με πούρο, ήταν ένας περαστικός, αλλά αρκετά επικίνδυνος «επισκέπτης», λόγω του σχήματος και της ταχύτητάς του, από τον διαστρικό χώρο ή από κάποιο άλλο ηλιακό σύστημα. Έγινε αντιληπτός για πρώτη φορά τον Οκτώβριο από το τηλεσκόπιο Pan-Starrs στη Χαβάη (εξού και το χαβανέζικο όνομά του, που σημαίνει «αγγελιοφόρος»). Αφού πέρασε κοντά από τον Ήλιο, απομακρύνεται πλέον από τη Γη, αλλά έχει ξεσηκώσει ήδη επιστήμονες και συνωμοσιολόγους με θεωρίες για διαστημόπλοια και την ύπαρξη εξωγήινης ζωής στο Διάστημα. Ο Οουμουαμούα, όπως τον ονόμασαν, που μοιάζει με πούρο, ήταν ένας περαστικός, αλλά αρκετά επικίνδυνος «επισκέπτης».
Ο Οουμουαμούα, όπως τον ονόμασαν, που μοιάζει με πούρο, ήταν ένας περαστικός, αλλά αρκετά επικίνδυνος «επισκέπτης».
Και τρεις αρχαιολογικές ανακαλύψεις
7. Ένα τεράστιος κολοσσός ξεθάφτηκε στις φτωχογειτονιές του Καΐρου και δεν ήταν τελικά ο Ραμσής Β’ αλλά ένα άγαλμα του Φαραώ Ψαμμήτιχου Α’ που κυβέρνησε μεταξύ 664 και 610 π.Χ.
8. Στην Αμάρυνθο της Εύβοιας Ελβετοί αρχαιολόγοι βρήκαν τον χαμένο ναό της Αρτέμιδος.
Ο ναός αποτελούσε αντικείμενο έρευνας εδώ και έναν αιώνα περίπου και εντοπίστηκε στους πρόποδες του λόφου Παλαιοεκκλησίες.
9. Εργάτες της γραμμής C του μετρό της Ρώμης έφεραν στο φως ευρήματα από μια απαράμιλλης αξία και ομορφιάς αρχαία κατοικία που, αν και ξύλινη, διάφορα δομικά στοιχεία της πέτρωσαν και διατηρήθηκαν σχεδόν άθικτα έπειτα από μια πυρκαγιά που την κατέστρεψε, περίπου το 312 π.Χ. Στο ίδιο σημείο ανακαλύφθηκε ο σκελετός ενός μικρού ζώου, κουταβιού ή γάτας.
Ένα τεράστιος κολοσσός ξεθάφτηκε στις φτωχογειτονιές του Καΐρου.
– – – – –
Οι σημαντικότερες επιστημονικές ανακαλύψεις του 2017
Κάθε χρόνο οι συντάκτες του Science καταρτίζουν τη λίστα με τα σημαντικότερα επιστημονικά επιτεύγματα της χρονιάς που κλείνει. Για το 2017, την πρώτη θέση καταλαμβάνει η πρώτη πλήρης παρατήρηση της συγχώνευσης νετρονίου με αστέρα χάρη στην ανίχνευση των βαρυτικών κυμάτων.
Ωστόσο, η λίστα περιλαμβάνει και πολλά άλλα επιτεύγματα, από την ανακάλυψη του αρχαιότερου πάγου έως την πρώτη θεραπεία για τη νωτιαία μυική ατροφία.
Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί τα σημαντικότερα επιστημονικά επιτεύγματα του 2017.
Μετά από 25 χρόνια εμπειρίας, αναλογιζόμενος το ξεκίνημα μου, σκέφτομαι ότι θα ήταν σημαντικό να είχα διδαχθεί με κάποιον τρόπο αυτά που εν τέλει μου δίδαξε η πολυετής πράξη. Ο νέος εκπαιδευτικός, σε ένα αντικείμενο απαιτητικό όπως είναι η Φυσική, καλείται συχνά μόνος, να ανταπεξέλθει με έναν πολύ μεγάλο όγκο ύλης διδασκαλίας και ταυτόχρονα να διαχειριστεί τα παιδαγωγικά ζητήματα.
Το σεμινάριο αυτό σχεδιάστηκε για να βοηθήσει τον νέο/νέα καθητητή/τρια Φυσικής συνοψίζοντας τα «σημεία – κλειδιά» που βοηθούν για μία πιο αποτελεσματική διδασκαλία ενώ παράλληλα δίνουν ένα πεδίο αλληλεπίδρασης και συζήτησης για απορίες και προβληματισμούς με τον συντονιστή και την ομάδα.
Ενδεικτικές ενότητες του σεμιναρίου είναι οι ακόλουθες:
Σημαντικά σημεία στην ύλη
Δομή μαθήματος
Σχεδιασμός Πίνακα
Οργάνωση Μαθητή
Τα σημεία «παγίδες» και πώς να τις αποφεύγετε κ.α
Σας προσκαλώ να μοιραστούμε μαζί την αγάπη μου για τη διδασκαλία της Φυσικής και να σας παρουσιάσω το κέρδος μου από 25 χρόνια εμπειρίας.
Ώστε… το δικό σας ξεκίνημα να είναι λίγο διαφορετικό…
Υ.Γ.: Διάρκεια 2 ώρες
Ημερομηνίες: 1/12/17 και 15/12/17 (6:30μμ-8:30μμ)
Κόστος συμμετοχής: 50 ευρώ
Για περισσότερες πληροφορίες στείλτε μήνυμα στο zimzam@otenet.gr ή τηλεφωνήστε στο 6937332343.
Ενδυνάμωση - Οργάνωση – Ερεθίσματα για τους μαθητές
Στην πολύχρονη πορεία μου ως εκπαιδευτικός έχω διαπιστώσει ότι μία σημαντική ανάγκη των εφήβων σήμερα είναι αφενός κάποιος να τους καθοδηγήσει ως προς το πώς θα διαχειριστούν το χρόνο τους και αφετέρου να τους δοθούν ερεθίσματα πολιτισμού – επιστήμης και τεχνολογίας που ξεπερνούν την πληροφορία που παίρνουν από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ως καθηγητής Φυσικός, πέρα από τα διδακτικά μου καθήκοντα, έχω ασχοληθεί πολλαπλά με εφήβους όλων των ηλικιών, ενδυναμώνοντας τους σε επίπεδο οργάνωσης και διαχείρισης χρόνου αλλά και εμπλουτίζοντας τα ερεθίσματα τους σε διάφορους τομείς γνώσης.
Σε αυτό το πλαίσιο, και με βάση αυτή την εμπειρία, ξεκινάει υπό την εποπτεία μου ένα πρόγραμμα coaching για παιδιά – μαθητές με τους εξής στόχους:
1) τη βελτίωση της απόδοσης τους στα μαθήματα μέσα από:
α) την αλλαγή της αυτοεικόνας τους ως μαθητές και
β) την οργάνωση της μελέτης τους και των εργασιών τους (διαχείριση χρόνου)
2) την παροχή ερεθισμάτων για την απόκτηση μίας εγκυκλοπαιδικής κουλτούρας από τους μαθητές (πληροφορίες για επισκέψεις σε χώρους, μουσεία, εκθέσεις)
3) τη συμμετοχή σε όμιλο με τίτλο «Επιστημονική Σκέψη» όπου τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα μέσα από ένα συγκροτημένο πρόγραμμα να αποκτήσουν γνώσεις σε σχέση με μεγάλα τεχνολογικά-επιστημονικά επιτεύγματα. Γίνεται αναφορά στη θεωρία της σχετικότητας, στην κβαντομηχανική, στη θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου καθώς και στη θεωρία του χάους.
Το πρόγραμμα απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου & Λυκείου.
Κάθε Παρασκευή, 6.30 – 8.00 με έναρξη την Παρασκευή 1/12
Κόστος συμμετοχής: 50 Ευρώ το μήνα.
Για περισσότερες πληροφορίες στείλτε μήνυμα στο zimzam@otenet.gr ή τηλεφωνήστε στο 6937332343
Update: Ευχαριστώ και τον Κώστα που βρήκε και την ελληνική εκδοχή:
Update2: H επιμέλεια στα ελληνικά του κόμικ έγινε από τη φιλόλογο Κατερίνα Προκοπίου και αναρτήθηκε στο Blog της 3gymnasio-toumpas-thessalonikis “… φέγγε μου να περπατώ, να πηγαίνω στο σχολειό” καθώς και στο λογαριασμό της στο slideshare.net
Πώς φτάσαμε να θεωρείται κανονικότητα η επίδειξη των κακών τρόπων.
Οταν συναντιούνται τυχαία δύο άγνωστοι στον δρόμο, έλεγε ο Ερβιν Γκόφμαν (αμερικανός κοινωνιολόγος των ηθών της καθημερινής ζωής), αυτό που ακούγεται συχνότερα να βγαίνει από το στόμα τους είναι «καλημέρα» και «συγγνώμη». Και συμπλήρωνε: Αυτά τα «καλημέρα» και τα «συγγνώμη» πρέπει να τα λάβουμε σοβαρά υπόψη και να τα μελετήσουμε, αν θέλουμε να κατανοήσουμε πώς λειτουργεί μια κοινωνία.
Αν ο Γκόφμαν μπορούσε να κάνει μια βόλτα σε ένα ελληνικό αστικό κέντρο τού σήμερα, ας πούμε στην πρωτεύουσα, θα παρατηρούσε ότι όταν συναντιούνται δύο άγνωστοι μπορούν να ακουστούν πολλά διαφορετικά πράγματα, εκ των οποίων σπανιότερα «καλημέρα» και «συγγνώμη». Ο εισαγωγικός χαιρετισμός συχνά απουσιάζει ή στην καλύτερη περίπτωση αντικαθίσταται από ένα, μάλλον επιθετικό, «να σας πω!». Η έκφραση δε του αιτήματος που πυροδοτεί την επικοινωνία είναι συχνά αδιαμεσολάβητη: «Θέλω αυτό» ή «Εχετε το τάδε;» ή «Το τσιγάρο σας έρχεται κατευθείαν πάνω μου!». Η απουσία της λεκτικής ευγένειας συνοδεύεται συχνά και από εκφράσεις αγένειας πέραν της φυσικής γλώσσας: η παντελής αδυναμία συγκρότησης ουράς σε ένα ταμείο και οι συνακόλουθοι αναστεναγμοί δυσαρέσκειας που βγαίνουν από το παρατοποθετημένο μπουλούκι των ανθρώπων, το σολιψιστικό μπλοκάρισμα του διαδρόμου ή της πόρτας στο βαγόνι του μετρό, η ευκολία με την οποία κάποιος «δεν σε βλέπει» και σε προσπερνά κλέβοντας τη σειρά σου, χωρίς να αντιλαμβάνεται καν το «δυνατό άγγιγμα» που προκύπτει από το «ασυναίσθητο» σκούντημα ή ποδοπάτημα, δεν είναι παρά μερικές από αυτές.
Η αγένεια δεν είναι προφανώς ελληνικό προνόμιο. Σε όλες τις πόλεις, όπου η επικοινωνία δεν γίνεται με όρους γνωριμίας όπως συμβαίνει στις πιο μικρές κοινότητες, οι άνθρωποι συχνά απογοητεύονται από τη συμπεριφορά τρίτων απέναντί τους. Το ενδιαφέρον όμως της ελληνικής αγένειας στις τυχαίες δημόσιες συναντήσεις μεταξύ αγνώστων είναι ότι αυτή δεν γίνεται ποτέ αντιληπτή ως μεμονωμένη παρέκκλιση από έναν κανόνα αστικής ευγένειας παρά θεωρείται κανονικότητα. Αντίθετα, μέσα σε ένα καθεστώς απόλυτης αστικής διαστροφής, οι τύποι ευγένειας είναι εκείνοι που θεωρούνται παρέκκλιση και γίνονται συχνά αντικείμενο γελοιοποίησης, σχολιασμού και (καλοπροαίρετης;) πλάκας.
Η κουλτούρα της αγένειας διαμορφώνει ασφαλώς και τους όρους δημοσιότητας των δημοσίων προσώπων. Φωνές, τσιρίδες, υποτιμητικός πληθυντικός και μάγκικος ενικός κυριαρχούν στη ζωντανή και τηλεοπτική πολιτική αντιπαράθεση. «Ακούς τι σου λέω, ρε; Ακούς τι σου λέω;», «Αυτό που σου λέω, εγώ!» ακούγονται να βγαίνουν από το στόμα μελιτζανοκόκκινων προσώπων έτοιμων να εκραγούν. Περιγραφικά επίθετα εν είδει κατηγορητηρίου (Καραγκιόζης, μαφιόζοι, λαμόγια, ρουφιάνοι) και ηθικολογίζοντες αφορισμοί («σα δεν ντρέπεστε!», «καλά, εντάξει, μπαρμπούτσαλα») και πού και πού κανένα αναστοχαστικό συγγνώμη («Μα είστε εντελώς ηλίθιος, συγγνώμη κιόλας») δίνουν και παίρνουν προτού τα διακόψει ρυθμικά η τέλεια μονοτονία της επανάληψης: «Με αφήνετε να μιλήσω; Με αφήνετε να μιλήσω; Μα γιατί δε με αφήνετε να μιλήσω;».
Η ελληνική κουλτούρα της αγένειας δεν είναι καθαυτή κακή, όπως αντίστοιχα μια άλλη εθνική κουλτούρα ευγένειας δεν είναι καθαυτή καλή. Πράγματι η χρήση κάποιων λέξεων όπως «καλημέρα», «συγγνώμη», «ορίστε», «παρακαλώ», «ευχαριστώ», καθώς και η χρήση του πληθυντικού αριθμού δεν εξασφαλίζουν από μόνες τους την καλή συμβίωση των κατοίκων των πόλεων, ούτε επαρκούν για να εξαλείψουν τη βία – βίαιες συμπεριφορές εκδηλώνονται κάλλιστα και σε συνθήκης απόλυτης ευγένειας. Επιτελούν όμως, όπου χρησιμοποιούνται, μια σειρά από πολύπλοκες κοινωνικές λειτουργίες τις οποίες δεν πρέπει να παραβλέψουμε: οργανώνουν τις τυχαίες αλλά αναπόφευκτες συναντήσεις μεταξύ αγνώστων, φτιάχνουν μικρές καθημερινές τελετουργίες, αισθητικοποιούν την επικοινωνία κρύβοντας την πραγματική αδιαφορία που μπορεί να νιώθει ο ένας για τον άλλον, επιτρέπουν την έκφραση μέχρι και των πιο παράδοξων αιτημάτων διαλύοντας και ξαναφτιάχνοντας στιγμιαίες σχέσεις εξάρτησης. Κυρίως, όμως, υφαίνουν το πλαίσιο μιας κουλτούρας που υπολογίζει τον Άλλον, επιτρέπει την κριτική, αλλά επιζητεί τη συναίνεση.
Όχι, η κουλτούρα της αγένειας δεν είναι καθαυτή κακή. Ευνοεί όμως τις εκρήξεις, τις φορμαλιστικές αντιπαραθέσεις και τις ανταγωνιστικές επιδείξεις υπέρμετρων εγώ. Αντίθετα, η αναγνώριση του Άλλου και η προσοχή στις ανάγκες του, που αυτόματα προκύπτουν από τη μηχανική χρήση ξερών τύπων ευγένειας, καθρεφτίζουν μία προδιάθεση συναίνεσης, απαραίτητη για την αστική συμβίωση. Ευγένειες και αγένειες, ήρθε η ώρα όλες αυτές τις λέξεις, τις στάσεις, τις συμπεριφορές, να τις πάρουμε στα σοβαρά.
____
Η Χαριτίνη Καρακωστάκη είναι πολιτική επιστήμων, υποψήφια διδάκτωρ Κοινωνιολογίας στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales (Paris)
