internet (2 άρθρα)

Μιχάλης Δερτούζος – Το εθνικό μας πλεονέκτημα στην Πληροφοριακή Εποχή

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Γράφω στα ελληνικά τούτη την πρόσθετη εισαγωγή, μοναδική ανάμεσα σ΄όλες τις εκδόσεις και μεταφράσεις του What Will Be, για δύο λόγους: τη ζεστασιά που νιώθω για την πατρίδα μου και την πίστη ότι ο λαός μας και η πληροφορική έχουν καλή προοπτική παντρειάς.

Αν η εκτίμηση αυτή είναι σωστή, θα μπορούσε η νέα αυτή επανάσταση, που ήδη σείει τον κόσμο, να δονήσει την Ελλάδα περισσότερο, ώστε να καταλάβει προνομιούχα θέση δίπλα στον τουρισμό και τις αγροτικές μας εξαγωγές.

Γενικότητες με βάση εθνικά καλούπια είναι, συνήθως, επικίνδυνες. Πώς θα εξηγήσουμε, όμως, ότι οι Ιάπωνες, που για είκοσι χρόνια προσπαθούν να πάρουν την πάνω βόλτα στο λογισμικό (software), με τεράστιες επενδύσεις και ειδικά εκπαιδευτικά προγράμματα, έβγαλαν μόνοι τους, τελευταία, το συμπέρασμα ότι δεν έχουν επιτύχει σ αυτό το σκοπό; Πώς θα εξηγήσουμε ακόμα ότι οι Ευρωπαίοι της κεντρικής Ευρώπης, αν και έχουν κάνει αξιόλογες εφευρέσεις, όπως το World Wide Web, έχουν δυσκολία να τις εκμεταλλευτούν και, γενικότερα, να πλησιάσουν τους Αμερικανούς στη δημιουργία πλούσιου φάσματος προγραμμάτων και συστημάτων πληροφορικής;

Νομίζω ότι οι Ιάπωνες δεν τα κατάφεραν, επειδή πιστεύουν ότι το καρφί που εξέχει πρέπει να χτυπηθεί, ώστε να έρθει στην ίδια περασιά με όλα τα άλλα. Το λογισμικό, όμως, και οι πετυχημένες χρήσεις της πληροφορικής θέλουν τρέλες, ιδιορρυθμίες και εφευρετικότητα, που δε φυτρώνουν εύκολα στον κήπο της ομοιομορφίας. Οι Κεντροευρωπαίοι, που όπως οι Ιάπωνες πέρασαν από τη φεουδαρχική πειθαρχία στο βασιλιά, διακρίνονται κι αυτοί από την αγάπη της ομοιομορφίας, μαζί με κάτι άλλο: τη λατρεία της ακρίβειας και την πίστη ότι, πριν κατασκευαστεί κάτι, πρέπει πρώτα να μελετηθούν όλα τα πιθανά προβλήματα, να ιεραρχηθούν και να διορθωθούν. Τέτοιο σκεπτικό φτιάχνει τέλεια ρολόγια και υλικά προϊόντα ακριβείας. Αλλά δε συμβάλλει στη δημιουργία των άυλων προϊόντων της πληροφορικής, ίσως επειδή αυτά είναι πιο πολύπλοκα και αντιπροσωπεύουν ένα περίεργο μείγμα επιστήμης και τέχνης. Αντί για σχολαστική ακρίβεια, θέλουν γρηγοράδα… και λίγο μπουρδούκλωμα! Ας τελειώσει το πρόγραμμα τώρα, κι ας έχει λίγα σφάλματα (bugs). Χρησιμοποιώντας το θα τα βρούμε, μαζί με άλλα σφάλματα που δεν προβλέψαμε και αλλαγές οι οποίες τώρα που το χρησιμοποιούμε είναι προφανείς, ενώ χθες που το σχεδιάζαμε ήταν αόρατες.

 

Να με συγχωρείτε, αν κανείς προσβληθεί μ αυτή την παρατήρηση, αλλά νομίζω ότι εμείς οι Ελληνες έχουμε κάποια ανάλογη τάση στην αντιμετώπιση προβλημάτων ­με ταχύτητα, μπουρδούκλωμα και διόρθωση­ που δε συντελεί, βέβαια, στην ικανότητά μας να συναγωνιζόμαστε τους Ελβετούς στην κατασκευή ρολογιών. Αποτελεί πλεονέκτημα, όμως, στην πληροφορική. Προσθέστε σ αυτό την κληρονομιά και την αγάπη που έχουμε στη δόμηση λόγων, στις φιλοσοφικές συζητήσεις, στη λογική, στις σκέψεις και στα σχήματα φαντασίας (αν ήταν έτσι… θα γινόταν έτσι…) και η πανοπλία εργαλείων μας για την πληροφορική γίνεται ακόμα πιο τρανή. Νομίζω ότι έχουμε μια έμφυτη κλίση προς την άυλη πληροφορική, που ξεπερνάει την τάση μας προς την υλική βιομηχανία. Ιδού το εθνικό μας πλεονέκτημα στην Πληροφοριακή Εποχή!

Με βάση τέτοιες σκέψεις, ονειρεύομαι ομάδες Ελλήνων νέων, μέλη πια της Πληροφοριακής Αγοράς που περιγράφω στο βιβλίο αυτό, να ζουν στα νησιά μας, στην ύπαιθρο, με τις οικογένειές τους και να προσφέρουν από αυτό το ευχάριστο και καθαρό περιβάλλον τις πληροφοριακές υπηρεσίες τους στις διεθνείς αγορές. Αλλοι να δημιουργούν ή να συντηρούν λογισμικό για τους πελάτες τους στη Νέα Υόρκη ή στη Φραγκφούρτη (για τριάντα χιλιάδες δραχμές την ώρα), άλλοι να πουλούν ή ν αγοράζουν πληροφορίες και πληροφοριακή δουλειά (γιατροί, μεσίτες, συγγραφείς, λογιστές, καλλιτέχνες, έμποροι, μηχανικοί…), ενώ άλλοι να διαμορφώνουν νέες δουλειές με νέα προϊόντα και υπηρεσίες που είναι χρήσιμα σ όλο τον κόσμο. Σ αυτή την καινούρια ελληνική Πληροφοριακή Αγορά θα έρθουν όχι μόνο Έλληνες, αλλά και Ιάπωνες, Αμερικανοί, Αυστραλοί, Ευρωπαίοι, Κινέζοι και άλλοι που επιθυμούν να γευτούν ελληνικά αγαθά, που θέλουν τουριστικές πληροφορίες ή μια επίσκεψη στη γενέτειρα του δυτικού πολιτισμού ­π.χ. με το «Ιστορικόπτερο» που περιγράφω στο βιβλίο­ ή που ζητούν να αγοράσουν υπηρεσίες και προϊόντα που δεν έχουν σχέση με την Ελλάδα πέρα από το ότι προσφέρονται από Έλληνες και είναι διεθνώς ανταγωνιστικά.

 

Ονειρεύομαι ακόμα τον ελληνισμό σε όλη την οικουμένη να χρησιμοποιεί τη νέα τεχνολογία της πληροφορικής για να δενόμαστε σφιχτά, ο ένας με τον άλλο, οι Έλληνες της διασποράς συνάμα με τους Έλληνες της Μεσογείου, δημιουργώντας έτσι μια νέα Ελλάδα. Ίσως, με τα χρόνια, αυτή η γεωγραφικά διεσπαρμένη αλλά ηλεκτρονικά συνδεδεμένη Ελλάδα μπορεί να πλησιάσει την έννοια «ελληνικό έθνος» πιο πιστά από τη σημερινή ελληνική χώρα με τους αναπόφευκτους περιορισμούς γης και πληθυσμού.

 

*Απόσπασμα από τον πρόλογο της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου του Μιχάλη Δερτούζου “Τι μέλει γενέσθαι”. Εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ. 1998.

** Ο Μιχάλης Δερτούζος (1936 – 2001) υπήρξε διακεκριμένος επιστήμονας, διευθυντής του Εργαστηρίου Επιστήμης Υπολογιστών του ΜΙΤ και από τους πρωτοπόρους της Επιστήμης των Υπολογιστών και του Παγκόσμιου Ιστού. Έφυγε από τη ζωή από λοίμωξη του αναπνευστικού στις Η. Π. Α. στις 27 Αυγούστου 2001 πριν αποκτήσει το σπίτι του στην Άνδρο, που τόσο πολύ ονειρεύτηκε…

(Επιμέλεια:Ανδρέας Μακρογκίκας)

Πηγήandriakipress

Αντικλείδιhttps://antikleidi.com

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

Μνήμη: Πώς το Internet αλλάζει τον ανθρώπινο εγκέφαλο

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

mnimi-google-666x399

Η αυξανόμενη εξάρτησή μας από το Διαδίκτυο και η ευκολία της πρόσβασης στους τεράστιους διαθέσιμους πόρους πληροφόρησης σε αυτό επηρεάζει τη διαδικασία της σκέψης μας για την επίλυση προβλημάτων, την ανάκληση πληροφοριών από μνήμης και την διαδικασία μάθησης νέων αντικειμένων.

Αυτό είναι το συμπέρασμα επιστημονικής έρευνας για τις επιδράσεις του Internet στην μνήμη και τον ανθρώπινο εγκέφαλο γενικότερα. Συγκεκριμένα, σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Memory, ερευνητές από το πανεπιστήμιο Santa Ceuz της Καλιφόρνιας στην Σάντα Κρουζ και από το πανεπιστήμιο Urbana Champaign του Ιλινόις, υποστηρίζουν ότι η “γνωστική εκφόρτωση”, δηλαδή η τάση να βασιζόμαστε σε πράγματα, όπως το Διαδίκτυο, ως υποστηρικτικές δομές για την μνήμη μας, αυξάνεται διαρκώς.

Εμείς μπορεί να πιστεύουμε ότι η μνήμη είναι κάτι που συμβαίνει μόνο στο κεφάλι μας, αλλά, ολοένα και περισσότερο, εξαρτάται από παράγοντες έξω από αυτό. Οι επιστήμονες Benjamin Storm, Sean Stone και Aaron Benjamin, πραγματοποίησαν μια σειρά από πειράματα για να προσδιορίσουν πόσο πιθανό έχει γίνει πλέον το να αναζητήσουμε την βοήθεια ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, ή smartphone, για να απαντήσουμε σε κάποια ερώτηση. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και απάντησαν σε μερικές δύσκολες ερωτήσεις γενικών γνώσεων. Τα μέλη της πρώτης ομάδας χρησιμοποίησαν μόνο τη μνήμη τους, ενώ τα μέλη της δεύτερης χρησιμοποίησαν την διαβόητη μηχανή αναζήτησης στο Διαδίκτυο, την Google. Στην συνέχεια οι συμμετέχοντες είχαν την επιλογή να απαντήσουν σε πιο εύκολες ερωτήσεις με όποια από τις δύο μεθόδους επιθυμούσαν (από μνήμης, ή με την βοήθεια της Google).

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι:

  1. Οι συμμετέχοντες που χρησιμοποίησαν αρχικά το Διαδίκτυο για να απαντήσουν είχαν σημαντικά περισσότερες πιθανότητες να επιλέξουν εκ νέου την Google για τις επόμενες ερωτήσεις, σε σύγκριση με εκείνους που αρχικά είχαν βασιστεί μόνο στην μνήμη τους.
  2. Οι συμμετέχοντες πέρασαν επίσης λιγότερο χρόνο να προσπαθούν να θυμηθούν από μόνοι τους κάποια πληροφορία προτού καταφύγουν στο Internet.
  3. Μάλιστα, αποδείχτηκε ότι όχι μόνο ήταν πιο πιθανό να το κάνουν ξανά, αλλά μετά από κάθε φορά γινόταν ολοένα και πιο πιθανό να καταφύγουν στην βοήθεια του Internet πολύ πιο γρήγορα.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι το 30% των συμμετεχόντων, που συμβουλεύτηκε στην πρώτη φάση του πειράματος το Internet, ούτε καν προσπάθησε να απαντήσει σε μια απλή ερώτηση από μνήμης.

Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δρ Benjamin Storm σχολίασε σχετικά: “Η μνήμη μας αλλάζει. Η έρευνά μας δείχνει ότι όσο περισσότερο βασιζόμαστε στο Διαδίκτυο για να υποστηρίξουμε και να επεκτείνουμε την μνήμη μας, τόσο περισσότερο εξαρτόμαστε από αυτό. Ενώ πριν θα προσπαθούσαμε περισσότερο να ανακαλέσουμε κάποια πληροφορία από μνήμης, τώρα ούτε καν κάνουμε τον κόπο να δοκιμάσουμε να θυμηθούμε κάτι από μόνοι μας. Καθώς ολοένα και περισσότερη πληροφορία γίνεται διαθέσιμη μέσω των smartphones και άλλων συναφών συσκευών, γινόμαστε σταδιακά όλο και περισσότερο εξαρτώμενοι από αυτή την τεχνολογία στην καθημερινή μας ζωή”.

Αυτή η έρευνα δείχνει, ότι η χρήση μιας συγκεκριμένης μεθόδου για την ανάκληση/εντοπισμό μιας πληροφορίας έχει σημαντική επίδραση στην πιθανότητα μελλοντικής επανάληψης της συμπεριφοράς.

Ο χρόνος θα δείξει αν αυτή η συμπεριφορά του ανθρώπου θα έχει περαιτέρω επιπτώσεις στην μνήμη του. Σίγουρα το Διαδίκτυο παρέχει πιο ολοκληρωμένες, αξιόπιστες και ταχύτερα προσβάσιμες πληροφορίες, σε σύγκριση με την ατελή ανθρώπινη μνήμη. Αυτό επιβεβαιώθηκε και από την ακρίβεια και ορθότητα των απαντήσεων των συμμετεχόντων στην έρευνα.

Με έναν τόσο μεγάλο όγκο πληροφοριών διαθέσιμο μέσω της Google στις άκρες των δαχτύλων μας, η ανάγκη να θυμόμαστε ασήμαντα γεγονότα, στοιχεία και αριθμούς αναπόφευκτα ολοένα και μειώνεται στην καθημερινότητά μας.

__________________

  Πηγή: medicalxpress.com , iatropedia.gr

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κατηγορίες:
Νέα
web design by