εξωγήινοι (7 άρθρα)

Αν ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι μοναδικός στο απέραντο σύμπαν, τότε πρέπει να υιοθετήσουμε μια φιλοσοφία που θα καλύψει το κενό

 Οι συνεχείς επιστημονικές ανακαλύψεις από την εξερεύνηση του διαστήματος μας κάνουν να υποψιαζόμαστε ότι δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν. Όμως, δεν έχουμε βρει ακόμη καμία απόδειξη για εξωγήινη ζωή, κάτι που αυξάνει τις πιθανότητες να είμαστε μια μοναδική εξαίρεση στην απεραντοσύνη του σύμπαντος.

Η ιδέα ότι μπορεί να υπάρχουν εξωγήινοι πολιτισμοί έχει κατακυριεύσει την ανθρώπινη φαντασία. Δεν είναι μόνο οι λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας που υποθέτουν την ύπαρξη εξωγήινης νοημοσύνης, αλλά και το ευρύ κοινό φαίνεται να κλίνει έντονα προς την πεποίθηση ότι δεν είμαστε μόνοι. Οι άνθρωποι σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, όταν συζητούν για τις δυνατότητες ύπαρξης εξωγήινης ζωής, συνήθως καταλήγουν: «αποκλείται να είμαστε μόνοι στο σύμπαν!». Και ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει; Με δισεκατομμύρια γαλαξίες, ο καθένας από τους οποίους βρίθει από άστρα και εξωπλανήτες, οι πιθανότητες ύπαρξης ζωής μόνο στη Γη, σ’ αυτήν την χλωμή μπλε κουκκίδα, φαίνονται απίστευτα μικρές. Πολλοί επιστήμονες και προσωπικότητες των μέσων ενημέρωσης ενισχύουν αυτή την ιδέα, μετατρέποντας τη συζήτηση από το «αν» υπάρχει ζωή στο «πότε» θα τη βρούμε και με «τι» μπορεί να μοιάζει. Σε αυτή την ατμόσφαιρα ενθουσιασμού και εικασιών, η προσδοκία να συναντήσετε κάποιο άλλο ευφυές είδος είναι σχεδόν αναπόφευκτη – εκτός αν βέβαια, πιστεύετε ότι οι εξωγήινοι είναι ήδη εδώ.

Η ιδέα ενός σύμπαντος γεμάτου ζωή έλκεται από την διαίσθησή μας, απηχώντας μερικές από τις πιο απλές αλλά βαθιές φιλοσοφικές ιδέες. Το ξυράφι του Occam μας παρακινεί προς την ιδέα ότι η «ζωή εκεί έξω» είναι η πιο εύκολη εξήγηση – είναι ορθή. Η αρχή της μετριότητας μας υπενθυμίζει ότι η μικρή γωνιά της ύπαρξής μας μάλλον δεν είναι και τόσο μοναδική. Και η Κοπερνίκεια αρχή σαρώνει την παλιά, εγωκεντρική φαντασίωση της ανθρωπότητας ως κέντρο του σύμπαντος. Το να πιστεύουμε ότι είμαστε μόνοι σε αυτό το απέραντο διάστημα, είναι όχι μόνο απίθανο αλλά παράξενα ξεπερασμένο, σαν να δεχόμαστε κάποιον παγκόσμιο χάρτη όπου η Γη βρίσκεται στο κέντρο του. Το ίδιο θαύμα αποτυπώνει ο Carl Sagan στο μυθιστόρημά του ‘Επαφή’: «Το σύμπαν είναι απίστευτα μεγάλο. Αν υπήρχαμε μόνο εμείς, θα ήταν μια τρομερή σπατάλη χώρου»:

Αλλά αυτή η πίστη στην ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών δεν αφορά μόνο τη διαίσθηση – βασίζεται στην επιστήμη που πυροδοτεί τόσο την περιέργεια όσο και το δέος. Με την ανακάλυψη των εξωπλανητών, μάθαμε ότι ο γαλαξίας μας ξεχειλίζει από ποικιλομορφία: Δισεκατομμύρια πλανήτες περιφέρονται γύρω από άστρα στη λεγόμενη κατοικήσιμη ζώνη, όπου οι συνθήκες μπορεί να υποστηρίζουν υγρό νερό. Κάποτε, οι ωκεανοί της Γης έμοιαζαν μοναδικοί. Τώρα, κρυμμένες θάλασσες σε δορυφόρους όπως η Ευρώπη και ο Εγκέλαδος δείχνουν ότι οι υδάτινοι κόσμοι μπορεί τελικά να μην είναι τόσο σπάνιοι. Στη Γη, η ζωή έχει αποδειχθεί εξαιρετικά ανθεκτική, καθώς ευδοκιμεί σε ηφαιστειακούς κρατήρες που βράζουν, όξινες λίμνες, ακόμη και σε ραδιενεργές περιοχές – ακραίες συνθήκες που διεγείρουν την φαντασία για το πού θα μπορούσε να υπάρχει ζωή. Οι εξωγήινοι οργανισμοί μπορεί να εξελιχθούν με εντελώς διαφορετικούς τρόπους, πιθανόν διαμορφωμένους από βιοχημείες που δεν μπορούμε ακόμη να συλλάβουμε. 

Κι ενώ η σιωπή του σύμπαντος μπορεί να φαίνεται εκκωφαντική, αξίζει να θυμόμαστε ότι η αναζήτησή μας μόλις ξεκίνησε. Με κοσμικούς όρους, μόλις μάθαμε να ακούμε και να βλέπουμε. Με τις επερχόμενες τεχνολογίες θα ανοίξουν εντελώς νέα παράθυρα στο σύμπαν. Στατιστικά, οι πιθανότητες φαίνονται αναμφισβήτητες: Με τρισεκατομμύρια άστρα και αμέτρητους πλανήτες, πώς είναι δυνατόν η ζωή να μην εμφανιστεί αλλού; Ακόμη και η ανακάλυψη ενός ταπεινού μικροβίου σε έναν μακρινό κόσμο θα ήταν επαναστατική, υπενθυμίζοντάς μας ότι η ιστορία της Γης δεν είναι παρά μία παράγραφος των ατελείωτων δυνατοτήτων του σύμπαντος.

Ωστόσο, η δικαιολογημένη επιστημονική αισιοδοξία δεν πρέπει να μας αποσπά από την απογοητευτική αλήθεια: ότι αυτός ο ενθουσιασμός εξακολουθεί να είναι ένα άλμα πίστης. Το ερώτημα αν είμαστε μόνοι παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα της επιστήμης. Τα δεδομένα δίνουν μια δελεαστική εικόνα – εξίσου συμβατή με ένα σύμπαν γεμάτο ζωή όσο και με ένα σύμπαν όπου στεκόμαστε μοναχικοί κάτω από τα άστρα. Το να επιμένει κανείς ότι πρέπει να υπάρχει ζωή εκεί έξω, είναι σαν να δέχχεται το συναίσθημα της αισιοδοξίας ως αποδεικτικό στοιχείο. Η πιο ειλικρινής απάντηση σε αυτό το κοσμικό μυστήριο είναι ένα απλό, γεμάτο δέος: «Δεν ξέρουμε».

Μπορεί να είμαστε ο μοναδικός πολιτισμός στο σύμπαν;

Η απάντηση έρχεται με το απίθανο ξεκίνημα της ζωής. Η αβιογένεση – η διαδικασία με την οποία η ζωή προκύπτει από την άβια ύλη – μπορεί να είναι τόσο σπάνια ώστε η Γη να αντιπροσωπεύει έναν μοναδικό θρίαμβο σε ένα κατά τα άλλα άγονο σύμπαν. Ακόμη και κάτω από ιδανικές συνθήκες, δεν γίνεται η ζωή απλώς να αναδυθεί. Κανένα πείραμα δεν κατάφερε να το επαναλάβει. Οι μοναδικές συνθήκες της Γης – μια σταθεροποιητική Σελήνη, οι τεκτονικές πλάκες και ακριβώς το σωστό χημικό μείγμα – μπορεί να είναι α-πίθανες, μία στο τρισεκατομμύριο. Η εξέλιξη προσθέτει ένα ακόμη φίλτρο: Ενώ η μικροβιακή ζωή μπορεί να είναι κοινή, το άλμα προς τα νοήμονα όντα μπορεί να απαιτεί μια διασκεδαστική σειρά ατυχημάτων και καταστροφών. Αν η εξέλιξή μας είναι μια κοσμική λοταρία, το σύμπαν μπορεί να είναι γεμάτο από αζήτητους λαχνούς. Παρ’ όλα τα δισεκατομμύρια άστρα και πλανήτες του, το σύμπαν μπορεί να παραμείνει εκκωφαντικά άδειο από ζωή.

Και ακόμα κι αν υπάρχουν άλλοι πολιτισμοί, μπορεί να μας χωρίζει για πάντα η απεραντοσύνη του χώρου και του χρόνου. Οι προσπάθειές μας να ‘ακούσουμε’ εξωγήινα σήματα από τα άστρα συνάντησαν μόνο ανατριχιαστική σιωπή. Οι πολιτισμοί μπορεί να προκύψουν και να εξαφανιστούν σαν σπινθήρες, που τρεμοπαίζουν πολύ πριν τα σήματα τους διασχίσουν το γαλαξιακό κενό. Οι αποστάσεις είναι τερατώδεις – το ίδιο το φως χρειάζεται χιλιετίες για να διασχίσει τα πλησιέστερα άστρα – και η τεχνολογία μας για διαστρικά ταξίδια είναι πιο πολύ φαντασία παρά πραγματικότητα. Για να κάνουμε τα πράγματα χειρότερα, η επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος παρασύρει τους γαλαξίες πιο μακριά, εγκλωβίζοντάς μας σε ένα είδος κοσμικής απομόνωσης. Μπορεί να είμαστε ουσιαστικά μόνοι – παρασυρμένοι σε μια υπέροχη αλλά αδιάφορη θάλασσα άστρων, κυματίζοντας ένα σήμα που κανείς δεν θα δει ποτέ.

Προς το παρόν, αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε. Το αν υπήρξαμε ο μοναδικός πολιτισμός στο σύμπαν μας, μάλλον δεν θα μπορέσουμε ποτέ να το επιβεβαιώσουμε. Αν κάποτε ανακαλύψουμε εξωγήινη ζωή τότε θα ξέρουμε πως δεν είμαστε μόνοι στην λαμπερή φούσκα του παρατηρήσιμου σύμπαντος. Τι θα γινόταν όμως αν, μετά από αιώνες, τα τηλεσκόπια μας δεν βρουν εξωγήινες βιόσφαιρες, ούτε τεχνολογίες, αλλά διαπιστώσουν μια ανατριχιαστική κοσμική σιωπή; Όπως είπε ο Arthur C. Clarke, είτε είμαστε μόνοι είτε δεν είμαστε, και τα δύο είναι τρομακτικά.

Άστεγοι στο άπειρο

Με την πρώτη ματιά, η ιδέα της κοσμικής μοναξιάς φαίνεται μακρινή, θαμμένη κάτω από το θόρυβο της υπερπληθυσμιακής και χαοτικής ζωής μας. Ποιος έχει χρόνο να ασχοληθεί με την καθολική μοναξιά ενώ παλεύει με τα επίγεια καθημερινά προβλήματα; Όμως, αυτή η σιωπή φαίνεται στο υπόβαθρο της συλλογικής μας ψυχής, ένα σκοτεινό «τι θα γινόταν αν» που δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε. Αν η αντανακλαστική αυτοσυνείδηση ​​είναι μοναδική – ή τραγικά σπάνια – σε έναν άδειο κόσμο, οι επιπτώσεις είναι συγκλονιστικές, διαμορφώνοντας την ταυτότητά μας με ένα μείγμα δέους, άγχους και αποξένωσης.

Από τη μια πλευρά, αυτή η μοναξιά μοιάζει με την απόλυτη κοσμική φιλοφρόνηση. Φανταστείτε: Η Γη ως φορέας της μοναδικότητας της ύπαρξης, το μαγικό μέρος όπου το Σύμπαν αντιλαμβάνεται τον εαυτό του. Αν είμαστε μόνοι, η ύπαρξή μας υπερβαίνει τις πιθανότητες. Είναι ένα θαύμα που αψηφά τη φαντασία. Όπως το θέτει ο αστροφυσικός Howard A. Smith, γινόμαστε σπάνιοι, πολύτιμοι και κοσμικά σημαντικοί. Είμαστε μοναδικότητες – αδύνατες πιθανότητες που έγιναν πραγματικότητα.

Αλλά αυτή η εξαιρετική μοναδικότητα συνοδεύεται από μια στοιχειωμένη μοναξιά. Σε ένα σύμπαν τόσο απέραντο και σκοτεινό, θα ήμασταν η μόνη φωνή σε ένα αιώνιο κενό, τραγουδώντας σε κανένα κοινό, σκεπτόμενοι αν η πραγματικότητά μας είναι καν πραγματική. Αυτό δεν είναι απλώς ανησυχητικό – είναι βαθύτατα αποπροσανατολιστικό, αναγκάζοντάς μας να παλέψουμε με το παράδοξο να είμαστε κοσμικοί μονόκεροι και μοναχικοί περιπλανώμενοι.

Μερικοί φιλόσοφοι εντοπίζουν την κοσμική μοναξιά της ανθρωπότητας πίσω στη στιγμή που εκθρονιστήκαμε ανεπιτήδευτα από την επανάσταση του Κοπέρνικου. Το παρομοιάζουν με μια κοσμική προειδοποίηση έξωσης: Μια μέρα, η Γη ήταν η ζεστή, κεντρική εστία του Σύμπαντος και την επόμενη, χαθήκαμε σε μια απέραντη ερημιά. Μια υπαρξιακή μετατόπιση σαν «να είσαι άστεγος στο άπειρο». Απογυμνωμένοι από μια ιστορία όπου ο κόσμος περιστρεφόταν γύρω μας, βρεθήκαμε χαμένοι, απομονωμένοι και σμικρυμένοι από απεριόριστους ορίζοντες.

Σαν να στρίβει το μαχαίρι στην πληγή, κάθε επιστημονική ανακάλυψη απλώς βάθυνε την αίσθηση της αποξένωσής μας. Η ανακάλυψη της τεράστιας κλίμακας του σύμπαντος – τα δισεκατομμύρια των γαλαξιών και οι αδιανόητες αποστάσεις του – δεν έφερε απαντήσεις. Τόνιζε την απίθανη φύση της αντανακλαστικής μας επίγνωσης σε αυτόν τον μικρό, βραχώδη πλανήτη. Οι διάσημοι προβληματισμοί του Carl Sagan στη χλωμή μπλε κουκκίδα : H Γη, «μια μοναχική κουκκίδα στο αχανές κοσμικό σκοτάδι που μας περιβάλλει», τρεμοφέγγει σε μια θάλασσα σιωπηλών, αδιάφορων αστεριών.

Είναι ένα γλυκόπικρο παράδοξο: Είμαστε αστερόσκονη, φτιαγμένη από τα ίδια στοιχεία με τους γαλαξίες, αλλά νιώθουμε εξόριστοι από αυτούς. Η επανάσταση του Κοπέρνικου άφησε μια ουλή στην ανθρώπινη ψυχή, αποσπώντας μας από την ανθρωποκεντρική ζεστασιά του παλιού. Εξόρισε την ανθρωπότητα σε μια υπαρξιακή μοναξιά με την οποία ήρθαν αντιμέτωποι οι Νίτσε, Σαρτρ και Καμύ πολύ πριν αρχίσουμε τις ραδιοασρονομικές προσπάθειες ανίχνευσης εξωγήινων σημάτων από το διάστημα. Ενώ οι περισσότεροι από εμάς είναι εξοικειωμένοι με την καθημερινή μοναξιά – την κακή επικοινωνία, τις ρηχές σχέσεις ή τον πόνο της απομόνωσης – οι υπαρξιστές έσκαψαν βαθύτερα, ανακαλύπτοντας μια βαθιά κοσμική μοναξιά, μια αποσύνδεση φαινομενικά ραμμένη στον ίδιο τον ιστό της ύπαρξης.

Ο Νίτσε, προαναγγέλλοντας το θάνατο του Θεού, οραματίστηκε ένα σύμπαν απογυμνωμένο από θεϊκό σκοπό – μια τεράστια, αδέσμευτη έκταση όπου η ανθρωπότητα παρασύρεται χωρίς άγκυρα. Για αυτόν, το κενό δεν ήταν απλώς κενό. ήταν μια ψυχρή, αδυσώπητη υπενθύμιση ότι ο κόσμος είχε πάψει να είναι το σπίτι μας. Μόνο οι πιο γενναίοι, πίστευε, μπορούσαν να αντιμετωπίσουν αυτή την παγερή αδιαφορία και να σφυρηλατήσουν νόημα από την άβυσσο. Ο Καμύ, γράφοντας μέσα στη «Μεγάλη Σιωπή» του Φέρμι, παρομοίασε αυτή τη μοναξιά με μια κοσμική κραυγή που χάνεται σε μια ανατριχιαστική σιωπή. Στον Μύθο του Σισύφου, περιέγραψε την ανθρωπότητα ως ξένη σε ένα βουβό σύμπαν, παγιδευμένη στο οδυνηρό χάσμα μεταξύ της αγωνίας μας για νόημα και της σιωπηλής άρνησης του κόσμου. Ο Σαρτρ, εν τω μεταξύ, έβλεπε ένα ωμό σύμπαν χωρίς κανένα νόημα. Υποστήριξε ότι η ανθρωπότητα είναι ταυτόχρονα ελεύθερη και φυλακισμένη – απομονωμένα όντα που γεμίζουν την ύπαρξη με ρόλους και περισπασμούς, αλλά παραμένουν χαμένα. Μεταξύ άλλων, ο Σαρτρ προειδοποίησε, ότι είμαστε ναυαγισμένες υπάρξεις, εγκαταλελειμμένες για πάντα.

Αλλά ακόμη και ο Σαρτρ, με την αυστηρή άποψή του («η κόλαση είναι οι άλλοι») για τις ανθρώπινες σχέσεις, παραδέχτηκε ότι χωρίς άλλους, θα καταρρεύσουμε στο απόλυτο τίποτα. Η μοναξιά δεν είναι απλώς η απουσία ανθρώπων, είναι η οδυνηρή έλλειψη νοήματος που αισθάνεται έντονα η ανθρωπότητα, ως μοναχικός κάτοικος μιας φαινομενικά άδειας κοσμικής γειτονιάς. Μαθαίνουμε ποιοι είμαστε μέσα από τους άλλους^. κρατούν τον καθρέφτη της ύπαρξής μας. Φαντάσου, για μια στιγμή, να είσαι ο μοναδικός άνθρωπος στη Γη. Χωρίς συγκρίσεις, χωρίς διάλογο – μόνο η φωνή σου, που αντηχεί αδιάκοπα στη σιωπή. Πώς θα επιβίωνε η αίσθηση του εαυτού σου;

Η λαχτάρα για τον «άλλο»

Σίγουρα, η Γη βρίθει από υπέροχη ζωή, αλλά τα ζώα και τα φυτά δεν ανταποκρίνονται στο αντανακλαστικό μας βλέμμα. Η ανακάλυψη βακτηρίων στον Άρη μπορεί να ενθουσιάσει τους επιστήμονες, αλλά δεν θα μειώσει αυτή τη βαθύτερη λαχτάρα. Η αληθινή παρηγοριά βρίσκεται στο να βρεις μια άλλη συνείδηση ​​- κάποιον να μοιραστείς, να αμφισβητήσεις και να αποκαλύψεις τα μυστήρια της ύπαρξης. Στα πιο τρελά μας όνειρα, ένας άλλος πολιτισμός μπορεί να έχει απαντήσεις που δεν περνάνε καν από το μυαλό μας καν καταλάβουμε. Θα μπορούσαν να έχουν αποκαλύψει κάτι που έχουμε χάσει σχετικά με το νόημα του σύμπαντος; Ή μήπως και της ύπαρξής μας;

Για μεγάλο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, δεν βλέπαμε τους εαυτούς μας μόνους. Γεμίσαμε τον κόσμο με θεούς, τέρατα και μυθικά όντα – συντρόφους για να διώξουμε το τρομακτικό κενό. Ακόμη και σήμερα, για πολλούς, το κενό μετριάζεται από τη θεολογία, γεμάτη με αγγέλους, δαίμονες ή πνεύματα. Όταν οι άνθρωποι υπομένουν παρατεταμένη απομόνωση, συχνά επινοούν πρόσωπα και φιγούρες για να αντέξουν τη μοναξιά. Ίσως η σύγχρονη επιστημονική φαντασία μας, με τους φανταστικούς εξωγήινους και τις μηχανές που διαθέτουν αισθήματα, να εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό – έναν τρόπο να γεμίσει τη σιωπή με κάτι που μοιάζει με ανταπόκριση.

Τα πειράματα σκέψης της επιστημονικής φαντασίας εμβαθύνουν σ’ αυτήν την ανάγκη για «άλλους». Ο Per Schelde υποστηρίζει ότι οι εξωγήινοι και η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι σύγχρονοι απόηχοι αρχαίων ξωτικών και δράκων. Αυτά τα όντα ευδοκίμησαν σε μια εποχή που τα αδάμαστα δάση και τα μυστηριώδη τοπία ενέπνεαν το θαύμα. Σήμερα με την φύση «εξημερωμένη», το διάστημα έχει γίνει η νέα άγρια φύση – οι αχαρτογράφητοι γαλαξίες ξεχειλίζουν με φανταστικά τέρατα και απόκοσμες οντότητες.

Φιλοσοφικά, οι ορισμοί βασίζονται στην αντίθεση – στην παρουσία ενός «άλλου» για να μας αντανακλά και να μας καθορίζει. Στην τρέχουσα κατάστασή μας, χωρίς μια αντανακλαστική συνείδηση, η επιστημονική φαντασία μπορεί να χρησιμεύσει ως μέσο υπέρβασης της ανθρωποκεντρικής μας άποψης. Οι εξωγήινοι και η Τεχνητή Νοημοσύνη προκαλούν τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης, αναγκάζοντάς μας να αναθεωρήσουμε τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Όπως προτείνει ο Mark Rowlands, η έντονη ετερότητά τους γίνεται καθρέφτης: Όταν κοιτάμε τους εξωγήινους ή τις μηχανές, στην ουσία κοιτάμε τον εαυτό μας. Ταινίες όπως το Blade Runner και το AI Τεχνητή Νοημοσύνη του Σπίλμπεργκ δεν εξερευνούν απλώς τις ρέπλικες και τα ρομπότ – διερευνούν την ουσία της ανθρωπότητας.

Αυτή η λαχτάρα για έναν «άλλο» μπορεί επίσης να εξηγήσει την εμμονή μας με την τεχνητή νοημοσύνη. Θα μπορούσε η επιδίωξή μας για γενική τεχνητή νοημοσύνη – ικανή να αντικατοπτρίζει την ανθρώπινη σκέψη – να είναι μια υποσυνείδητη απάντηση στην τρομακτική πιθανότητα να είμαστε εντελώς μόνοι; Ίσως αυτές οι δημιουργίες δεν είναι απλώς τεχνολογικά θαύματα αλλά μια συλλογική προσπάθεια να μοιραστούμε το βάρος της κοσμικής μας μοναξιάς, να βρούμε παρέα στο απέραντο και άδειο σύμπαν – ακόμα κι αν πρέπει να την δημιουργήσουμε μόνοι μας.

Αυτό που κάνει το κενό υποφερτό

Ας υποθέσουμε ότι, η ανθρωπότητα, μετά από 500 χρόνια αναζήτησης, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το σύμπαν είναι οριστικά απαλλαγμένο από γείτονες. Χωρίς συναρπαστικές συναντήσεις με εξωγήινους, χωρίς μεγάλες γαλαξιακές συνομιλίες. Μόνο εμείς, ίσως και μερικά μικρόβια στον Άρη. Τι γίνεται τότε; Και τι γίνεται τώρα, αν έχουμε πειστεί για την κοσμική μας μοναξιά; Για καθοδήγηση, επιστρέφουμε στους υπαρξιστές φιλοσόφους.

Η μοναξιά, μας θυμίζουν ότι δεν είναι μόνο φορτίο. Περιέχει μια περίεργη, στοιχειωμένη ομορφιά. Αν μάθουμε να κάνουμε ειρήνη με αυτήν την καθολική σιωπή, όσο απόκοσμη κι αν τη νιώθουμε αρχικά, μπορεί να μας αποκαλύψει ένα βαθύτερο νήμα. Ο Καμύ το περιγράφει στον Μύθο του Σίσυφου: «Τούτη την κρίσιμη στιγμή που ο άνθρωπος κάνει τον απολογισμό της ζωής του, ο Σίσυφος, επιστρέφοντας προς το βράχο του, παρατηρεί αυτή την ασύνδετη σειρά των πράξεων που φτιάχνει το πεπρωμένο του, δημιουργημένο από τον ίδιο, συσπειρωμένο κάτω από το βλέμμα της μνήμης του και σφραγισμένο σε λίγο με το θάνατό του. Έτσι, πεπεισμένος για την απόλυτα ανθρώπινη έλευση κάθε ανθρώπινου πράγματος, σαν τυφλός που λαχταρά το φως του και που γνωρίζει πως η νύχτα είναι ατέλειωτη, πορεύεται συνέχεια. Ο βράχος κυλάει πάντα.
Αφήνω τον Σίσυφο στους πρόποδες του βουνού! Πάντα ξαναβρίσκει κανείς το φορτίο του. Αλλά ο Σίσυφος διδάσκει την ύψιστη πίστη που αρνείται τους θεούς και σηκώνει τους βράχους. Κι εκείνος επίσης κρίνει ότι όλα είναι καλά. Τούτο το σύμπαν, αδέσποτο στο εξής, δεν του φαίνεται άγονο ούτε ασήμαντο. Κάθε κόκκος αυτής της πέτρας, κάθε ορυκτό θραύσμα αυτού του πλημμυρισμένου από νύχτα βουνού, σχηματίζει από μόνο του έναν κόσμο. Ο αγώνας και μόνο προς την κορυφή αρκεί για να γεμίσει μιαν ανθρώπινη καρδιά. Πρέπει να φανταστούμε τον Σίσυφο ευτυχισμένο.»

Σύμφωνα με τον Καμύ, όταν αποδεχόμαστε την πιθανότητα ενός βωβού και άδειου σύμπαντος, σταματάμε να κοιτάμε μακριά και αρχίζουμε να κοιτάμε γύρω μας. Όπως το θέτει όμορφα ο εξωγήινος στην Επαφή: «Σε όλη μας την αναζήτηση, το μόνο πράγμα που βρήκαμε να κάνει το κενό υποφερτό, είναι ο ένας τον άλλο».

Αναπτύχθηκε μια νέα μέθοδος αναζήτησης επαναλαμβανόμενων ραδιοσημάτων με μικρό εύρος συχνότητας από το κέντρο του Γαλαξία μας

Ραδιοπαλμοί με μικρό εύρος συχνοτήτων εκπέμπονται φυσικά από τα πάλσαρ – αστέρες νετρονίων με ισχυρό μαγνητικό πεδίο που περιστρέφονται πολύ γρήγορα. Δημιουργούνται επίσης και χρησιμοποιούνται από την ανθρώπινη τεχνολογία, όπως τα ραντάρ. Επειδή αυτοί οι παλμοί ξεχωρίζουν από τον ραδιοφωνικό θόρυβο του διαστήματος, είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος επικοινωνίας σε μεγάλες διαστρικές αποστάσεις – κι ένας ελκυστικός στόχος όταν ψάχνουμε για εξωγήινους πολιτισμούς.

Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες ημέρες στο περιοδικό ‘The Astronomical Journal’ (A 4–8 GHz Galactic Center Search for Periodic Technosignatures), περιγράφεται μια νέα στρατηγική στο κυνήγι των εξωγήινων. Ερευνητές με επικεφαλής τον Akshay Suresh ανέπτυξαν ένα λογισμικό για να ανιχνεύει αυτά τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα συχνοτήτων και το δοκίμασαν σε γνωστά πάλσαρ για να βεβαιωθούν ότι μπορεί να λειτουργήσει με επιτυχία. Αυτές οι περιοχές συχνοτήτων είναι πολύ μικρές, περίπου στο ένα δέκατο του εύρους των συχνοτήτων που χρησιμοποιούνται από έναν τυπικό ραδιοφωνικό σταθμό FM. Στη συνέχεια, οι ερευνητές αναζήτησαν δεδομένα από το ραδιοτηλεσκόπιο Green Bank στη Δυτική Βιρτζίνια χρησιμοποιώντας τη μέθοδο αυτή.

Μέχρι τώρα, το ινστιτούτο SETI (μια μη κερδοσκοπική οργάνωση με σκοπό την αναζήτηση ευφυούς ζωής στο σύμπαν) αφιερώνει πρωτίστως τις προσπάθειές του στην αναζήτηση συνεχών σημάτων. Η νέα μελέτη ρίχνει φως στην αξιοσημείωτη ενεργειακή απόδοση ενός συρμού παλμών ως μέσο διαστρικής επικοινωνίας σε τεράστιες αποστάσεις. Σηματοδοτεί την πρώτη ολοκληρωμένη προσπάθεια διεξαγωγής λεπτομερών αναζητήσεων τέτοιων σημάτων.

Οι ερευνητές αναζητούν ραδιοσήματα από την κεντρική περιοχή του Γαλαξία μας γιατί είναι πυκνή σε άστρα και σε δυνητικά κατοικήσιμους εξωπλανήτες. Επιπλέον, αν οι νοήμονες εξωγήινοι στον κέντρο του Γαλαξία ήθελαν να επικοινωνήσουν με τον υπόλοιπο γαλαξία, θα μπορούσαν να στείλουν σήματα προς όλες τις κατευθύνσεις, δεδομένης της προνομιακής τους θέσης. Και η αναζήτηση σημάτων με στενό εύρος ζώνης και επαναλαμβανόμενων μοτίβων θα ήταν ένας άριστος τρόπος για να αποκαλυφθούν οι εξωγήινοι, καθώς ένας τέτοιος συνδυασμός είναι εξαιρετικά απίθανο να συμβεί με φυσικό τρόπο, δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Steve Croft.

Η μέθοδος χρησιμοποιεί έναν αλγόριθμο που μπορεί να ψάξει μέσα σε 1,5 εκατομμύρια δείγματα δεδομένων τηλεσκοπίου σε χρόνικό διάστημα 30 λεπτών. Αν και οι ερευνητές δεν βρήκαν κάποια ένδειξη εξωγήινου σήματος στην πρώτη τους αναζήτηση, υποστηρίζουν ότι η ταχύτητα του αλγορίθμου θα βοηθήσει στη βελτίωση των μελλοντικών αναζητήσεων.

Το πρόγραμμα για την αναζλητηση εξωγήινων πολιτισμών Breakthrough Listen συλλέγει τεράστιο όγκο δεδομένων και η τεχνική των Akshay Suresh et al αναδεικνύει μια νέα μέθοδο που θα μας βοηθήσει να αναζητήσουμε «βελόνες στ΄άχυρα» – ραδιοσήματα που θα μπορούσαν να αποδείξουν την ύπαρξη προηγμένων εξωγήινων πολιτισμών.

διαβάστε περισσότερα στο άρθρο του livescience με τίτλο: Repeated signals from the center of the Milky Way could be aliens saying hello, new study claims

Πηγή

… ποιός θα αποφασίσει τι θα κάνουμε στη συνέχεια; Πολλοί επιστήμονες ανησυχούν ότι οι άνθρωποι θα αντιδρούσαν «σαν ακέφαλα κοτόπουλα»

Η επιστημονική φαντασία περιέγραψε αυτή τη στιγμή χιλιάδες φορές. Καθώς οι αστρονόμοι χτενίζουν το σύμπαν με τα ισχυρά τηλεσκόπια τους, εντοπίζουν κάτι που τους κόβει την ανάσα. Ένα αδύναμο αλλά επίμονο σήμα: ένα μήνυμα από έναν προηγμένο πολιτισμό.

Θα ήταν ένα συγκλονιστικό γεγονός για την ανθρωπότητα, κάτι για το οποίο δεν είναι προετοιμασμένα τα έθνη του κόσμου. «Δείτε το χάος που δημιουργήθηκε όταν χτύπησε ο Covid. Θα ήμαστε σαν ακέφαλα κοτόπουλα», λέει ο Δρ John Elliott, γλωσσολόγος από το Πανεπιστήμιο του St Andrews. «Δεν έχουμε την πολυτέλεια να είμαστε κακώς προετοιμασμένοι, επιστημονικά, κοινωνικά και πολιτικά χωρίς σχέδιο, για ένα γεγονός που θα μπορούσε να συμβεί ανά πάσα στιγμή, για το οποίο δεν έχουμε την πολυτέλεια κακής διαχείρισης»

Αυτή η ειλικρινής παραδοχή της έλλειψης ετοιμότητας για επαφή με εξωγήινο πολιτισμό οδήγησε στη δημιουργία του κόμβου μετα-ανίχνευσης Seti (Αναζήτηση για Εξωγήινη Νοημοσύνη) στο St Andrews.

Μέσα στους επόμενους μήνες, ο Elliott στοχεύει να συγκροτήσει μια ομάδα ερευνητών που θα αναλάβει τη δουλειά της προετοιμασίας σχετικά με την ανάλυση μυστηριωδών σημάτων
και της επεξεργασίας κάθε τρόπου με τον οποίο θάπρεπε να αντιδράσουμε σε τέτοιου είδους σήματα. Χρειαζόμαστε στρατηγικές και σενάρια για να καταλάβουμε τι πρέπει να κάνουμε και πώς να το κάνουμε. Είναι σαν το σύνθημα των προσκόπων: έσο έτοιμος.

Οι εξελίξεις των τελευταίων 30 ετών έχουν αυξήσει τον ενθουσιασμό στην αναζήτηση εξωγήινων πολιτισμών. Από το 1992, όταν οι αστρονόμοι επιβεβαίωσαν για πρώτη φορά την ύπαρξη ενός πλανήτη πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, έχουν εντοπιστεί περισσότεροι από 5.000 εξωπλανήτες. Οι επιστήμονες υποπτεύονται τώρα ότι τα περισσότερα από τα 300 δισεκατομμύρια άστρα στον Γαλαξία μας φιλοξενούν τη δική τους οικογένεια πλανητών.

Ωστόσο, η αφθονία των εξωπλανητών και η υποψία ότι τουλάχιστον ορισμένοι είναι κατοικήσιμοι, είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Πολύ πιο ισχυρά τηλεσκόπια συμμετέχουν στην έρευνα, ή θα το κάνουν σύντομα, σαρώνοντας μεγάλες περιοχές του ουρανού για να τις ‘κρυφακούσουν’ οι αστρονόμοι.

Οι ερευνητές του Seti έχουν ήδη κάποιες κατευθυντήριες γραμμές για το πώς να συμπεριφερθούν όταν εντοπίσουν ένα διαστρικό μήνυμα από έναν προηγμένο πολιτισμό. Μια ανακοίνωση του 2010 από τη Διεθνή Ακαδημία Αστροναυτικής παροτρύνει όσους εντοπίζουν μυστηριώδη σήματα να αποκλείσουν πρώτα τις πιθανές μη εξωγήινες πηγές. Αν υπάρξει ομοφωνία ότι το σήμα είναι πράγματι εξωγήινο, οι ερευνητές θα πρέπει να ενημερώσουν το κοινό και τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ.
Αλλά υπάρχουν ελάχιστες οδηγίες για το τι πρέπει να γίνει στη συνέχεια. Πώς πρέπει να μελετηθεί το μήνυμα; Πρέπει να δημοσιευθεί πριν αποκρυπτογραφηθεί; Θα το επέτρεπαν οι κυβερνήσεις; Πρέπει να απαντήσει η ανθρωπότητα; Αν ναι, ποιος αποφασίζει τι θα ανταπαντήσουμε;

«Μετά την αρχική ανακοίνωση, θα εξετάζαμε τον κοινωνικό αντίκτυπο, τη διασπορά πληροφοριών, τα μέσα ενημέρωσης, τον αντίκτυπο στις θρησκείες και τις διάφορες ιδεολογίες, πιθανή παραπληροφόρηση, ποιες αναλυτικές ικανότητες θα χρειαστούμε και πολλά άλλα: να έχουμε έτοιμες στρατηγικές, να είμαστε διαφανείς με όλα όσα έχουμε ανακαλύψει – τι ξέρουμε και τι δεν ξέρουμε», υποστηρίζει ο Elliott.

Ενώ μεμονωμένοι επιστήμονες και αρκετοί οργανισμοί έχουν εξετάσει τον καλύτερο τρόπο διαχείρισης της πρώτης επαφής, ο Elliott πιστεύει ότι η απαιτούμενη τεχνογνωσία είναι κατακερματισμένη. Ο κόμβος μετα-ανίχνευσης Seti στο St Andrews θα συγκεντρώσει τα απαραίτητα μυαλά για να καταρτίσει ένα σχέδιο «για όποιο σενάριο κι αν συναντήσουμε… ή τουλάχιστον για όλα αυτά που μπορούμε να σκεφτούμε εμείς – η ανθρωπότητα»

Ένας άλλος σημαντικός στόχος είναι η ανάληψη επίσημης δέσμευσης από τα Ηνωμένα Έθνη, ίσως το μόνο παγκόσμιο όργανο με την επιρροή (;) να συντονίσει τον χειρισμό ενός μηνύματος από τη Γη. Οι τεράστιες αποστάσεις μεταξύ των άστρων σημαίνουν ότι οι συνομιλίες μπορεί να έχουν τέτοια διάρκεια που θα περιλαμβάνει πολλές ανθρώπινες γενεές. Κι αυτό σημαίνει ότι ο εξωγήινος πολιτισμός δεν θα έχει εξαφανιστεί στο χρονικό διάστημα που χρειάστηκε το μήνυμα να φτάσει σε μάς.

Όμως, στ’ αλήθεια θα μπορέσουμε να συνομιλήσουμε με εξωγήινους όταν μετά βίας μπορούμε να επικοινωνήσουμε με πλάσματα στον δικό μας πλανήτη; Ο Elliott ελπίζει ότι οι προηγμένοι πολιτισμοί θα ξεκινήσουν οποιοδήποτε μήνυμα με έναν γλωσσικό οδηγό. Αλλά ακόμα κι αν ένα σήμα δεν είναι αποκρυπτογραφημένο, οι ερευνητές θα μπορούσαν να αντλήσουν πληροφορίες σχετικά με την ευφυΐα του αποστολέα από την πολυπλοκότητα της δομής του.

Η προοπτική αποστολής οποιασδήποτε απάντησης έχει προκαλέσει κριτική από ορισμένους κύκλους. Ο Στίβεν Χόκινγκ, ο κοσμολόγος του Κέμπριτζ, προειδοποίησε το 2016 ότι η πρώτη επαφή της ανθρωπότητας με έναν προηγμένο πολιτισμό θα μπορούσε να ισοδυναμεί με αυτό που συνέβη όταν οι ιθαγενείς της Αμερικής αντιμετώπισαν τον Χριστόφορο Κολόμβο, κάτι που «δεν πήγε τόσο καλά».

Ο Michio Kaku, καθηγητής θεωρητικής φυσικής στο City College της Νέας Υόρκης, είπε ότι η προσέγγιση με εξωγήινους «θα ήταν το μεγαλύτερο λάθος στην ανθρώπινη ιστορία».

Ωστόσο, ο Elliott είναι πιο αισιόδοξος. Πιστεύει ότι θα ήταν κρίμα οι προηγμένοι πολιτισμοί να παραμένουν απομονωμένοι, χωρίς να κάνουν προσπάθειες επικοινωνίας. «Αν υπάρχει μια άλλη νοημοσύνη εκεί έξω -που όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι πρέπει να υπάρχει-, αν έχουμε την ευκαιρία, δεν νομίζω ότι πρέπει να τη χάσουμε».

Ο αστροβιολόγος Lewis Dartnell στο Πανεπιστήμιο του Westminster, δήλωσε ότι ο νέος κόμβος στο St Andrews είναι ένα σημαντικό βήμα για την ευαισθητοποίηση σχετικά με το πόσο ελάχιστα προετοιμασμένοι είμαστε αυτήν τη στιγμή, για την ανίχνευση ενός σήματος από εξωγήινο πολιτισμό. Και προσθέτει ότι οποιοσδήποτε νοήμων εξωγήινος πολιτισμός είναι πιθανό να βρίσκεται εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες έτη φωτός μακριά, πράγμα που σημαίνει ότι ο χρόνος επικοινωνίας θα είναι στην κλίμακα πολλών αιώνων. Ακόμα κι αν λαμβάναμε ένα σήμα αύριο, θα είχαμε άφθονο χρόνο για να συγκεντρώσουμε μια διεθνή ομάδα ειδικών επιστημόνων που θα προσπαθήσουν να αποκρυπτογραφήσουν το νόημα του μηνύματος και να εξετάσουν προσεκτικά για το αν ή πώς θα έπρεπε να αντιδράσει η Γη.

Το μεγαλύτερο μέλημα είναι να καθιερωθεί κάποια μορφή διεθνούς συμφωνίας για να αποτρέψει ικανά άτομα ή ιδιωτικές εταιρείες να ανταποκριθούν ανεξάρτητα – προτού διαμορφωθεί συναίνεση για το αν είναι ασφαλές να απαντήσουμε ή όχι και τι θα θέλαμε να πούμε ως ανθρώπινος πολιτισμός.

Πηγή

Το σύμπαν είναι ακατανόητα απέραντο, με δισεκατομμύρια άλλους πλανήτες να περιβάλλουν δισεκατομμύρια άλλα αστέρια. Η δυνατότητα λοιπόν για να υπάρχει έξυπνη ζωή κάπου εκεί έξω πρέπει να είναι τεράστια.  Λοιπόν, πού είναι όλοι αυτοί οι έξυπνοι πολιτισμοί; 

Με λίγα λόγια, αυτό είναι το παράδοξο Fermi. Ο Ντάνιελ Γουίτμιρ, ένας αστροφυσικός που διδάσκει μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Αρκάνσας, κάποτε πίστευε ότι η κοσμική αυτή σιωπή έδειχνε ότι είμαστε ως είδος, πολύ πίσω.

“Δίδαξα την αστρονομία για 37 χρόνια”, δήλωσε ο Whitmire. «Συνήθιζα να λέω στους μαθητές μου ότι από στατιστικές, πρέπει να είμαστε οι πιο ανόητοι τύποι στον Γαλαξία. Εξάλλου, έχουμε προχωρήσει στην τεχνολογικοί για περίπου 100 χρόνια μόνο, ενώ άλλοι πολιτισμοί θα μπορούσαν να είναι πιο τεχνολογικά προηγμένοι από εμάς από εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια χρόνια. ”

Πρόσφατα, ωστόσο, άλλαξε γνώμη. Εφαρμόζοντας μια στατιστική έννοια που ονομάζεται η Αρχή της μετριότητας – η ιδέα ότι, ελλείψει οποιωνδήποτε αποδεικτικών στοιχείων για το αντίθετο, πρέπει να θεωρούμε τον εαυτό μας μια τυπική, παρά άτυπη μορφή πολιτισμού – έτσι κατέληξε ο Whitmire στο συμπέρασμα ότι, αντί να υστερούμε ως προς άλλους πολιτισμούς, το είδος μας μπορεί να είναι μέτριο. Δεν είναι λοιπόν καλά νέα.

Σε μια δημοσίευση του ο Whitmire υποστηρίζει ότι αν είμαστε μια μορφή τυπικού πολιτισμού, προκύπτει ότι είδη όπως ο δικός μας εξαφανίζονται αμέσως μετά την απόκτηση τεχνολογικών γνώσεων.

Το επιχείρημα βασίζεται σε δύο παρατηρήσεις: Είμαστε το πρώτο τεχνολογικό είδος που εξελίχθηκε στη Γη και είμαστε πρόσφατοι στην τεχνολογική μας ανάπτυξη. (Ο ίδιος ορίζει το «τεχνολογικό» ως βιολογικό είδος που έχει αναπτύξει ηλεκτρονικές συσκευές και μπορεί να αλλάξει σημαντικά τον πλανήτη.)

Η πρώτη παρατήρηση φαίνεται προφανής, αλλά όπως σημειώνει ο Whitmire, οι ερευνητές πιστεύουν ότι η Γη θα πρέπει να είναι κατοικήσιμη για τα ζώα τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο χρόνια ακόμα στο μέλλον. Με βάση το χρονικό διάστημα που χρειάστηκαν τα πρωτο-πρωτεύοντα για να εξελιχθούν σε ένα τεχνολογικό είδος, αυτός ο χρόνος αφήνει αρκετό χρόνο για να συμβεί ξανά έως και 23 φορές. Σε αυτήν την χρονική κλίμακα, θα μπορούσαν να υπήρχαν και άλλοι πολιτισμοί πριν από εμάς, όμως δεν υπάρχει τίποτα στο γεωλογικό αρχείο που να δείχνει ότι δεν ήμασταν οι πρώτοι. “Θα αφήναμε οπωσδήποτε ένα δακτυλικό αποτύπωμα αν εξαφανιζόμασταν εμείς μια νύχτα”, σημείωσε ο Whitmire.

Σύμφωνα με τον ορισμό του Whitmire, γίναμε «τεχνολογικοί» μετά τη βιομηχανική επανάσταση και την εφεύρεση του ραδιοφώνου, ή περίπου πριν από 100 χρόνια. Σύμφωνα με την αρχή της μετριότητας (principle of mediocrity), μια κωδωνοειδής καμπύλη των εποχών όλων των υφιστάμενων τεχνολογικών πολιτισμών στο σύμπαν θα μας έβαζε στο μέσο του 95%. Με άλλα λόγια, οι τεχνολογικοί πολιτισμοί που διαρκούν εκατομμύρια χρόνια, ή περισσότερο, θα ήταν εξαιρετικά άτυποι. Επειδή είμαστε πρώτοι στον πλανήτη μας, άλλοι τυπικοί τεχνολογικοί πολιτισμοί αλλού πρέπει επίσης να είναι και εκεί οι πρώτοι. Η αρχή της μετριότητας δεν επιτρέπει καμία δεύτερη πράξη. Η συνέπεια είναι ότι μόλις τα είδη γίνουν τεχνολογικά, σβήνουν και παίρνουν μαζί τους τη βιόσφαιρα.

Ο Whitmire υποστηρίζει ότι η αρχή ισχύει για δύο τυπικές αποκλίσεις, ή στην περίπτωση αυτή περίπου 200 χρόνια. Αλλά επειδή η κατανομή των ηλικιών σε μια κωδωνοειδή καμπύλη καμπυλώνει λοξά (δεν υπάρχει απόλυτο ανώτατο όριο, αλλά η ηλικία δεν μπορεί να είναι μικρότερη από το μηδέν), διπλασιάζεται αυτή η τιμή και φτάνει στα 500 χρόνια, συν ή πλην. Η υπόθεση της καμπύλης σε σχήμα καμπάνας δεν είναι απολύτως απαραίτητη. Άλλες υποθέσεις δίνουν περίπου παρόμοια αποτελέσματα.

Υπάρχει πάντα η πιθανότητα να είμαστε όχι ένας τυπικός αλλά άτυπος πολιτισμός  και η διάρκεια ζωής του είδους μας να βρίσκεται κάπου στο απομακρυσμένο 5% της κωδωνοειδούς καμπύλης. Αν συμβαίνει αυτό, επιστρέφουμε στο ψήγμα σοφίας που ο Whitmire δίδαξε τους μαθητές του στην αστρονομία για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.

“Εάν δεν είμαστε ένας τυπικός πολιτισμός, τότε η αρχική μου παρατήρηση θα ήταν σωστή”, είπε. “Θα ήμασταν οι πιο ανόητοι τύποι στον Γαλαξία με βάση τους αριθμούς.”

Πηγή: physics4u.gr

Ο Κιπ Θορν έγινε γνωστός για τη συμβολή του στη Βαρυτική Φυσική και την Αστροφυσική. Δίδαξε ως καθηγητής στη μεγάλου κύρους έδρα Feynman για τη Θεωρητική Φυσική του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνιας (Caltech) και είναι από τους κορυφαίους ειδικούς παγκοσμίως στις συνέπειες που έχει στην Αστροφυσική η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνσταϊν.

Το 2017 του απονεμήθηκε το βραβείο Νομπέλ Φυσικής για την πρωτοποριακή εργασία του στα βαρυτικά κύματα και για τη συμβολή του στην προώθηση της κατασκευής πειραματικής διάταξης, ικανής να καταγράψει τις ανεπαίσθητες αλλοιώσεις του χωροχρόνου που προκαλούν τα βαρυτικά κύματα.

Στο βιβλίο του «Η Επιστήμη του Interstellar» ο Κιπ Θορν περιγράφει τις εμπειρίες του ως επιστημονικός σύμβουλος της ομώνυμης ταινίας η οποία προτάθηκε για πολλά βραβεία και κέρδισε τελικά βραβείο Οσκαρ για τα οπτικά εφέ. Στο βιβλίο του ο Θορν εξηγεί ότι όσα συμβαίνουν επί της οθόνης και μοιάζουν βγαλμένα από τη φαντασία των σεναριογράφων είναι θεμελιωμένα σε αληθινή επιστήμη.

• Πριν από λίγες εβδομάδες είδαμε πρώτη φορά μια πραγματική εικόνα μιας μαύρης τρύπας, επίτευγμα που χαιρετίστηκε από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα και έγινε πρώτη είδηση παγκοσμίως. Αυτό που είδατε ήταν κάτι που περιμένατε να δείτε ή υπήρξε κάτι που σας εξέπληξε;

«Είδα αυτό που σε γενικές γραμμές περίμενα. Δυστυχώς, αυτή η πρώτη εικόνα ήταν χαμηλής ανάλυσης και ελήφθη σε μήκη κύματος τέτοια που δεν επιτρέπουν την καταγραφή σημαντικών λεπτομερειών όπως την κίνηση των αερίων και γενικότερα της ύλης γύρω από μια μαύρη τρύπα. Είναι βέβαιο ότι με τη συνεχή εξέλιξη της τεχνολογίας, τόσο στα τηλεσκόπια όσο και στις τεχνικές απεικόνισης, πολύ σύντομα θα έχουμε ολοένα και πιο λεπτομερείς εικόνες και θα μπορούμε συνδυάζοντας αυτές τις εικόνες να δημιουργήσουμε βίντεο που να δείχνουν πώς λειτουργούν οι μαύρες τρύπες και πώς η περιστροφή τους προκαλεί τον σχηματισμό εντυπωσιακών πιδάκων ύλης που μοιάζουν να ξεπετάγονται με τρομερή ορμή από το εσωτερικό τους».

• Η εικόνα της μαύρης τρύπας όπως την είδαμε στο Interstellar είναι πάνω-κάτω αυτή που πιστεύετε ότι έχουν οι μαύρες τρύπες και στην πραγματικότητα;

«Αυτό που είδατε στην ταινία δεν ήταν προϊόν επιστημονικής φαντασίας αλλά μια απεικόνιση βάσει όσων γνωρίζουμε για τις μαύρες τρύπες. Αν κοντά σε μια μαύρη τρύπα υπάρχει ένας δίσκος ύλης παρόμοιος με τα δαχτυλίδια του Κρόνου που στην ταινία ήταν κοντά στην μαύρη τρύπα και τοποθετήσουμε μια κάμερα στο ύψος αυτού του δίσκου, τότε η εικόνα θα είναι αυτή ακριβώς που είδατε στην ταινία. Δουλέψαμε με τις εξισώσεις του Αϊνσταϊν για να δούμε τις πιθανές αλληλεπιδράσεις της ύλης και του φωτός με τη μαύρη τρύπα και πιστεύουμε ότι αυτό που είδατε στην ταινία είναι αυτό ακριβώς που θα δει κάποιος αν κοντά σε μια μαύρη τρύπα υπάρχει ένας λεπτός δίσκος ύλης. Θα είναι μια διαφορετική εικόνα από αυτή που είδαμε πριν από λίγες εβδομάδες, γιατί σε αυτή την εικόνα υπήρχε ένα στροβιλιζόμενο αέριο το οποίο έχει διαφορετική συμπεριφορά και αλληλεπίδραση από ένα επίπεδο δίσκο αερίων και ύλης».

• Πιστεύετε ότι θα καταφέρει η ανθρωπότητα να στείλει ένα σκάφος σε μια μαύρη τρύπα ώστε να συλλέξουμε από κοντά στοιχεία για αυτές και να μάθουμε με άμεση παρατήρηση τι συμβαίνει εκεί;

«Είμαι πολύ αισιόδοξος γιατί γνωρίζω ότι ήδη σχεδιάζεται μια αποστολή στο κοντινότερο άστρο, τον Εγγύτατο του Κενταύρου, με μικροσκοπικά διαστημικά σκάφη που θα κινούνται με τρομερές ταχύτητες, ίσως κοντά σε αυτές του φωτός. Πιστεύω ότι θα ζήσω για να δω αυτή την αποστολή. Με τέτοια σκάφη θα μπορέσουμε να προσεγγίσουμε και μια μαύρη τρύπα. Μπορεί εγώ πιθανότατα να μη ζω, αλλά πιστεύω ότι στο κοντινό μέλλον, σε μερικές δεκαετίες ίσως, θα καταφέρουμε να φθάσουμε σε μια μαύρη τρύπα».

• Πιστεύετε ότι θα καταφέρουμε κάποτε να αποκαλύψουμε τα μυστικά των μαύρων τρυπών; Να αποκωδικοποιήσουμε τους μηχανισμούς τους;

«Πρέπει να μάθει ο κόσμος ότι έχουμε ήδη καταφέρει να κατανοήσουμε όλα τα φαινόμενα που συμβαίνουν στην επιφάνεια μιας μαύρης τρύπας. Το τι συμβαίνει μετά τον ορίζοντα των γεγονότων είναι πλέον αυτό που πρέπει να ερευνήσουμε, και ήδη πολλοί συνάδελφοί μου ασχολούνται με αυτό το ζήτημα. Πιστεύω ότι σε μερικές δεκαετίες θα έχουμε βρει και αυτές τις απαντήσεις».

• Κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες για τις ιδιότητες των μαύρων τρυπών, ακόμη και για τον λόγο της ύπαρξής τους. Κάποιοι λένε ότι διαστρεβλώνουν τον χωροχρόνο, και άρα θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως μηχανές του χρόνου, άλλοι λένε ότι αποτελούν κοσμικά τούνελ που ενώνουν το δικό μας Σύμπαν με κάποιο ή κάποια άλλα. Πιστεύετε ότι αυτά είναι απλά σενάρια επιστημονικής φαντασίας ή μπορεί να υπάρχει σε αυτά κάποια βάση;

«Οχι, δεν βασίζονται σε κάποια επιστημονική βάση όλα αυτά. Οσον αφορά τα ταξίδια στον χώρο και τον χρόνο, δεν είναι οι μαύρες τρύπες εκείνες που μπορεί να πετυχαίνουν κάτι τέτοιο αλλά οι λεγόμενες σκουληκότρυπες. Ομως δεν είμαι βέβαιος αν υπάρχουν και πού μπορεί να υπάρχουν, αφού εκτός των άλλων η ύπαρξη τους αντιβαίνει στους θεμελιώδης νόμους της Φυσικής. Δεν είμαι απόλυτος στο ότι δεν υπάρχουν σκουληκότρυπες, αλλά όπως προείπα συγκρούονται με τους θεμελιώδης νόμους της Φυσικής».

• Μια και το έφερε η κουβέντα, ποια είναι η άποψή σας για τις θεωρίες που αναφέρουν ότι το δικό μας Σύμπαν δεν είναι το μοναδικό αλλά ότι υπάρχουν και άλλα πολλά;

«Η απάντησή μου είναι ότι δεν έχω κάποια απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Δεν μπορώ να πω αν υπάρχουν ή όχι άλλα Σύμπαντα».

• Πιστεύετε ότι η Γη φιλοξενεί τον μοναδικό νοήμον και προηγμένο τεχνολογικά πολιτισμό στο Σύμπαν ή ότι κάπου εκεί έξω υπάρχουν και άλλοι εξελιγμένοι πολιτισμοί;

«Πιστεύω ότι υπάρχουν και άλλοι και μάλιστα πιο εξελιγμένοι από εμάς πολιτισμοί, αλλά βρίσκονται πολύ, μα πάρα πολύ μακριά, και ότι πιθανώς δεν θα έρθουμε ποτέ σε επαφή μαζί τους».

• Ποια πιστεύετε ότι θα είναι η επόμενη μεγάλη ανακάλυψη στον τομέα της Φυσικής, το επόμενο μεγάλο επίτευγμα, ή ποιο θα επιθυμούσατε εσείς να είναι;

«Δεν ξέρω αν θα είναι η αμέσως επόμενη, πιθανότατα δεν θα είναι, αλλά εγώ θα ήθελα να απαντηθούν όλα τα ερωτήματα που υπάρχουν για τη γέννηση του Σύμπαντος και παράλληλα να απαντηθούν και τα ερωτήματα που σχετίζονται με την ύπαρξη της βαρύτητας η οποία βέβαια συνδέεται και αυτή με όσα συνέβησαν κατά τη γέννηση του Σύμπαντος. Θα είναι πολύ σημαντικό επίσης να υπάρξουν εξελίξεις στον τομέα της Κβαντικής Φυσικής».

• Εργάζεστε αυτήν τη στιγμή για κάποια ταινία;

«H Λίντα Ομπστ που είναι πολύ γνωστή παραγωγός ταινιών στο Χόλιγουντ, είναι προσωπική μου φίλη και μαζί είχαμε γράψει το σενάριο του Interstellar. Μαζί με τη Λίντα είμαστε πάλι στη διαδικασία δημιουργίας μιας ταινίας επιστημονικής φαντασίας, με διαφορετικά χαρακτηριστικά από εκείνα του Interstellar, αλλά αυτήν τη στιγμή δεν μπορώ να αποκαλύψω περισσότερες λεπτομέρειες γιατί ακόμη δεν έχει ξεκαθαριστεί αν η ταινία τελικά θα γυριστεί, αν και όλα δείχνουν ότι θα γίνει. Αυτό που μπορώ να σας πω όμως είναι ότι για το σενάριο αυτής της ταινίας δουλέψαμε μαζί με τη Λίντα, αλλά και με τον Στίβεν Χόκινγκ λίγο καιρό προτού πεθάνει, και ένας βασικός λόγος που θέλω η ταινία αυτή να γυριστεί είναι για να την αφιερώσω στον καλό μου φίλο Στίβεν».

ΥΓ.: Να σημειωθεί ότι το αρχικό σενάριο του Interstellar ήταν γραμμένο εξ ολοκλήρου από τον Κιπ Θορν και τη Λίντα Ομπστ, αλλά τελικά ο Κρίστοφερ Νόλαν έκανε αρκετές παρεμβάσεις στην πλοκή και την εξέλιξη, και ο Θορν προτίμησε να αναφέρεται μόνο ως επιστημονικός σύμβουλος της ταινίας αφού ομολογεί ότι οι ιδέες του Νόλαν ήταν καταπληκτικές και έτσι ο ίδιος αποφάσισε να υποχωρήσει από το αρχικό δικό του σχέδιο.

***

Πηγή: protagon.gr (Θοδωρής Λαΐνας)

Η μυστικοπάθεια που επιδείκνυαν επί χρόνια οι αμερικανικές κυβερνήσεις σχετικά με τη θρυλική στρατιωτική βάση της Νεβάδα, είχε αφήσει χώρο για να διαμορφωθούν διάφορες θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με το τι ακριβώς συμβαίνει στην "Περιοχή 51".

Το event στο facebook με τα εκατομμύρια ενδιαφερόμενων

Ξεκίνησε σαν φάρσα που συνοδευόταν από αστείες εικόνες, memes (κωμικές εικόνες) και πολλή πλάκα. Σύντομα όμως η σελίδα στο Facebook με τίτλο "Έφοδος στην Περιοχή 51 - Δεν μπορούν να μας σταματήσουν όλους" ("Storm Area 51, They Can’t Stop All of Us") έγινε viral και συγκέντρωσε δύο εκατ. οπαδούς, οι οποίοι έχουν δηλώσει συμμετοχή στο κάλεσμα να μεταβούν στην απαγορευμένη περιοχή και να απελευθερώσουν τους "εξωγήινους" που "κρατούνται"εκεί.

«Θα συναντηθούμε στην τουριστική ατραξιόν Area 51 Alien Center και θα συντονίσουμε την είσοδό μας. Αν τρέξουμε όπως στο Naruto (κινούμενο σχέδιο), μπορούμε να κινηθούμε πιο γρήγορα από τις σφαίρες τους. Πάμε να δούμε τους εξωγήινους» αναφέρεται στο event, πίσω από το οποίο κρύβεται ο 20χρονος Μάτι Ρόμπερς από το Μπέικεσφιλντ της Καλιφόρνια. Ο νεαρός όπως έχει δηλώσει ξεκίνησε το όλο εγχείρημα για πλάκα και ούτε που φανταζόταν ότι η σελίδα του θα έχει χιλιάδες επισκέψεις, δύο εκατομμύρια αποδοχές της πρόσκλησής του στο event. Πόσο μάλλον ότι θα δεχόταν στο σπίτι του επίσκεψη από πράκτορες του FBI.

Ο Ρόμπερτς φαίνεται να ανησυχεί περισσότερο για το γεγονός ότι μερικοί υπερβολικά ενθουσιώδεις οπαδοί της θεωρίας περί ύπαρξης εξωγήινων εξέφρασαν την προθυμία τους να δώσουν ακόμη και την ζωή τους για να μπουν στις εγκαταστάσεις.

Για να αποτρέψει τυχόν "μακελειό" ανέφερε σε ανάρτησή του ότι δεν ήθελε να μετατρέψει τη φάρσα σε «σφαγή», σημειώνοντας πως θα ήθελε να δει το όλο θέμα ως «κάτι το εκπαιδευτικό, στο πεδίο της μουσικής και της τέχνης. Αυτό είναι το θέμα στο οποίο εργάζομαι αυτή την στιγμή».

μουσικής και της τέχνης. Αυτό είναι το θέμα στο οποίο εργάζομαι αυτή την στιγμή».

Σημειώνεται ότι το κάλεσμα για την επιδρομή στην Περιοχή 51 είναι για τις 20 Σεπτεμβρίου 2019.

Η θέση του Στρατού και της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ

Ο αμερικανικός Στρατός έχει πλήρη επίγνωση της εκστρατείας και έχει προσπαθήσει να αποθαρρύνει ενδεχόμενους «επιδρομείς» πριν επιχειρήσουν το οτιδήποτε.

Εκπρόσωπος της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ είπε στους LA Times: «Η Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών έχει επίγνωση της σελίδας αυτής στο Facebook. Η στρατιωτική βάση της Νεβάδα (Περιοχή 51) αποτελείται εγκαταστάσεις, όπου πραγματοποιούνται δοκιμές μαχητικών αεροσκαφών και εκπαίδευση προσωπικού. Η πρακτική που εφαρμόζουμε είναι μη συζητάμε δημοσίως τα ειδικά μέτρα ασφαλείας που λαμβάνουμε, ωστόσο κάθε προσπάθεια παράνομης πρόσβασης σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις ή περιοχές στρατιωτικής εκπαίδευσης θεωρείται επικίνδυνη.»

Επιπλέον όπως τόνισε σε περίπτωση που όντως εμφανιστούν πολίτες που θα προσπαθήσουν να εισβάλλουν στην περιοχή θα αντιμετωπιστούν με βάση τους κανόνες εμπλοκής.

Τα μυστικά της Περιοχής 51

Η Περιοχή 51 (Area 51) επίσημα γνωστή ως Λίμνη Γκρουμ ή Αεροδρόμιο Χόμι (Homey Airport) αποτελεί απομακρυσμένη μονάδα της Αεροπορικής Βάσης Έντουαρντς. Σύμφωνα με τη CIA  τα σωστά ονόματα για την περιοχή είναι Ζώνη δοκιμών και εκπαίδευσης της Νεβάδα (Nevada Test and Training Range) και Λίμνη Γκρουμ (Groom Lake) αν και το όνομα "Περιοχή 51" έχει χρησιμοποιηθεί σε επίσημα έγγραφα της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών.

Η μυστικοπάθεια που επιδείκνυαν επί χρόνια οι αμερικανικές κυβερνήσεις σχετικά με την Περιοχή 51 -διέψευδαν ακόμα και την ύπαρξή της- οδήγησε στη διαμόρφωση πληθώρας θεωριών συνωμοσίας σχετικά με το τι ακριβώς συνέβαινε στις εγκαταστάσεις της απόρρητης στρατιωτικής βάσης που ιδρύθηκε το 1950. Οι "θρύλοι" έλεγαν ότι εκεί φυλάσσεται υλικό (έγγραφα, αλλά και άλλα στοιχεία) που αποδεικνύει όχι μόνο ότι υπάρχουν εξωγήινοι, αλλά ότι η Αμερικανική κυβέρνηση έχει έρθει σε επαφή με αυτούς. Πολλοί δε μιλούσαν για ύπαρξη εξωγήινων αιχμαλώτων και για εξωγήινη τεχνολογία στις εγκαταστάσεις της. Η Περιοχή 51 έχει χρησιμοποιηθεί ως εξωγήινη βάση σε πολλές Αμερικανικές τηλεοπτικές εκπομπές και πολλοί Αμερικάνοι υποστηρίζουν αυτή την θεωρία και στην πραγματική τους ζωή.

Παρά το γεγονός ότι η βάση δεν έχει κηρυχθεί ως μυστική, όλες οι έρευνες και τα γεγονότα που αφορούν στην Περιοχή 51 είναι απόρρητες πληροφορίες. Τον Ιούλιο του 2013, μετά από μια αίτηση που είχε υποβληθεί το 2005 από τη FOIA, η CIA αναγνώρισε δημοσίως για πρώτη φορά την ύπαρξή της με τον αποχαρακτηρισμό εγγράφων που περιέχουν λεπτομέρειες για την ιστορία και τον σκοπό της Περιοχής 51. Τότε έγινε γνωστό ότι στη βάση αυτή γίνονται δοκιμές και αναπτύσσονται διάφορα οπλικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων και κατασκοπευτικών αεροπλάνων.

Έτσι ίσως να εξηγούνται και οι αναφορές από τους ντόπιους για συχνά περιστατικά εμφάνισης «ιπτάμενων δίσκων» ή γενικότερα «μη ταυτοποιημένων ιπτάμενων αντικειμένων», UFO δηλαδή.

Είναι πιθανό πάντως τα μυστικά που κρύβει η Περιοχή 51 να είναι πιο "πεζά" αλλά και πιο τρομακτικά από την επίσκεψη εξωγήινων στη Γη. Από το 1940 μέχρι σήμερα καμία χώρα στον κόσμο δεν είχε περισσότερο πυρηνικό εξοπλισμό από τη νότια Νεβάδα. Εκατοντάδες αμερικανικές και βρετανικές πυρηνικές βόμβες έχουν εκραγεί στην περιοχή και λέγεται πως σε μερικά σημεία υπάρχει ραδιενεργό και τοξικό νέφος.

Μια πιο "προσγειωμένη" θεωρία συνωμοσίας αναφέρει ότι η υγεία του ηθοποιού Τζον Γουέιν, ο οποίος πέθανε από καρκίνο, επιβαρύθνηκε όταν έκανε τα γυρίσματα για την ταινία του για τον Τζένγκις Χαν στη Νεβάδα.

Δεν είναι γνωστό για πόσα χρόνια θα παραμείνουν τα ραδιενεργά ισότοπα στο έδαφος της Περιοχής 51 αλλά ανεπίσημες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για χιλιάδες.

Επομένως, η άκρα μυστικοπάθεια των αμερικανικών κυβερνήσεων για την Περιοχή 51 ίσως έχει να κάνει με την απόκρυψη ενός διαφορετικού είδους κινδύνου.

Πηγή: news247.gr

Στο ερώτημα αυτό επιχείρησαν να δώσουν απάντηση κορυφαίοι επιστήμονες από διάφορα πεδία -αστροφυσικοί, αστρονόμοι, κοινωνιολόγοι, βιολόγοι, ψυχολόγοι, ιστορικοί και άλλοι- που συναντήθηκαν το Μάρτιο του 2019 στο Παρίσι, στο μουσείο επιστημών Cite des Sciences et de l’Industrie.

Εάν υπάρχουν εξωγήινοι πολιτισμοί στο σύμπαν -και αυτό είναι ένα μεγάλο «εάν»- γιατί δεν έχουμε κάνει ακόμη επαφή μαζί τους, με δεδομένο ότι μερικοί τουλάχιστον από αυτούς θα είναι εύλογα πολύ πιο εξελιγμένοι από την ανθρωπότητα;

Στο ερώτημα αυτό επιχείρησαν να δώσουν απάντηση κορυφαίοι επιστήμονες από διάφορα πεδία -αστροφυσικοί, αστρονόμοι, κοινωνιολόγοι, βιολόγοι, ψυχολόγοι, ιστορικοί και άλλοι- που συναντήθηκαν τη Δευτέρα στο Παρίσι, στο μουσείο επιστημών Cite des Sciences et de l’Industrie. Μεταξύ τους βρέθηκε κι ένας Έλληνας επιστήμονας, ο Νικόλας Πράντζος, διευθυντής ερευνών του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας και του Ινστιτούτου Αστροφυσικής του Παρισιού.

Η διεπιστημονική συνάντηση διοργανώθηκε από τον διεθνή μη κερδοσκοπικό επιστημονικό οργανισμό METI International (Messaging Extraterrestrial Intelligence), που είναι αφιερωμένος στην προσπάθεια επικοινωνίας με μια εξωγήινη νοημοσύνη μέσω μετάδοσης ραδιοσημάτων σε άλλα άστρα, με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα έλθει απάντηση. Το ΜΕΤΙ, που εδρεύει στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ και το ευρωπαϊκό κέντρο του βρίσκεται στη γαλλική πρωτεύουσα, υποστηρίζει επίσης την ανάπτυξη ενός παγκόσμιου δικτύου αστεροσκοπείων για την οπτική αναζήτηση εξωγήινης νοημοσύνης (Search for Extraterrestrial Intelligence-SETI).

«Φαίνεται πως μολονότι οι ραδιοεπικοινωνίες παρέχουν ένα φυσικό μέσο για την αναζήτηση εξωγήινων πολιτισμών με ηλικία μικρότερη από λίγες χιλιετίες, οι αρχαιότεροι πολιτισμοί θα έχουν μάλλον αναπτύξει εκτεταμένα προγράμματα διαστρικού αποικισμού, επειδή αυτός είναι ο μόνος τρόπος να αποκτήσουν αδιάψευστα στοιχεία, είτε υπέρ είτε κατά της ύπαρξης εξωγήινης νοημοσύνης, στη διάρκεια της ζωής τους», όπως εκτιμά ο Ν.Πράντζος, σύμφωνα με ανακοίνωση του ΜΕΤΙ.

Κάθε δύο χρόνια το METI International, που δημιουργήθηκε το 2015 από τον Αμερικανό αστροβιολόγο Ντάγκλας Βάκοχ, διοργανώνει μια επιστημονική συνάντηση στο Παρίσι στο πλαίσιο των εργαστηρίων του με τίτλο «Τι είναι ζωή; Μια εξωγήινη προοπτική».

Πολλές διαφορετικές απαντήσεις έχουν δοθεί στο λεγόμενο «Παράδοξο του Φέρμι», στο γιατί δηλαδή οι εξωγήινοι είναι…άφαντοι. Μια πιθανότητα είναι ότι παραμένουν σιωπηλοί φοβούμενοι μήπως η επαφή μαζί τους επηρεάσει αρνητικά την ανθρωπότητα. Μια άλλη ότι η νοημοσύνη τους είναι πολύ διαφορετική από τη δική μας, οπότε είναι αδύνατη η επαφή λόγω ασυμβατότητας.

Υπάρχει και η λεγόμενη «υπόθεση του ζωολογικού κήπου», που επίσης εξετάσθηκε στο Παρίσι. «Ίσως οι εξωγήινοι παρακολουθούν τους ανθρώπους στη Γη, όπως εμείς κάνουμε με τα ζώα στο ζωολογικό κήπο. Το θέμα είναι πώς μπορούμε να κάνουμε τους γαλαξιακούς φύλακες να αποκαλύψουν τον εαυτό τους», όπως είπε ο Βάκοχ, ο οποίος είναι και πρόεδρος του ΜΕΡΙ.

Ο ίδιος πρότεινε μια πιο ενεργητική πρωτοβουλία, πέρα από την παθητική αναζήτηση και αναμονή τύπου SETI, που έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια χωρίς αποτέλεσμα. Όπως ανέφερε, «αν πηγαίναμε στο ζωολογικό κήπο και ξαφνικά μια ζέβρα γυρνούσε προς το μέρος μας, μας κοιτούσε στα μάτια και άρχιζε να σχηματίζει μια σειρά από πρώτους αριθμούς με την οπλή της, αυτό θα εγκαθίδρυε μια ριζικά διαφορετική σχέση ανάμεσα σε μας και στη ζέβρα, οπότε θα νιώθαμε υποχρεωμένοι να ανταποκριθούμε. Μπορούμε να κάνουμε το ίδιο με τους εξωγήινους, μεταδίδοντας στα γειτονικά άστρα μια σειρά από ισχυρά, εσκεμμένα και πλούσια από πληροφορίες ραδιοσήματα».

Όμως η Ντανιέλ Μπριό, αστροφυσικός του Αστεροσκοπείου του Παρισιού, αντέτεινε ως «η εμπειρία του παρελθόντος δείχνει ότι οποιαδήποτε συνάντηση ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς είναι επικίνδυνη και για τους δύο. Γνωρίζοντας κάτι τέτοιο, οι πολιτισμένοι εξωγήινοι δεν θα προσπαθήσουν να επικοινωνήσουν μαζί μας».

«Φαίνεται πιθανό πως οι εξωγήινοι έχουν επιβάλει μια «γαλαξιακή καραντίνα», επειδή συνειδητοποιούν ότι θα ήταν πολιτισμικά καταστροφικό για μας το να μάθουμε για την ύπαρξη τους», εκτίμησε ο Ζαν-Πιέρ Ροσπάρ, επίτιμος διευθυντής ερευνών του Εθνικού Ινστιτούτου Αγρονομικών Ερευνών της Γαλλίας. «Δεν υπάρχει λόγος να νομίζουμε ότι οι άνθρωποι έχουν φθάσει το υψηλότερο δυνατό γνωσιακό επίπεδο. Ακόμη υψηλότερα επίπεδα μπορεί να εξελιχθούν στη Γη στο μέλλον και ήδη μπορεί να είναι πραγματικότητα αλλού στο σύμπαν», πρόσθεσε.

Ο αστροφυσικός Ρολάν Λεούκ της γαλλικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας και ο παλαιοντολόγος Ζαν-Σεμπαστιάν Στεγέρ του γαλλικού Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας εξέφρασαν τον σκεπτικισμό τους κατά πόσο οι άνθρωποι θα έχουν πολλά κοινά με τις εξωγήινες μορφές ζωής. Όπως είπε ο πρώτος, «το περιβάλλον ενός εξωπλανήτη θα επιβάλει τους δικούς του κανόνες, συνεπώς υπάρχει μια τεράστια γκάμα πιθανών μορφολογιών», που θα μπορούσαν να έχουν οι εξωγήινοι. Όπως τόνισε, «έχουμε ένα μόνιμο ανθρωποκεντρισμό στην κατανόηση και περιγραφή της εξωγήινης ζωής».

Πηγή: in.gr