Νέα (509 άρθρα)

Ιστορική ανακάλυψη: Ερευνητές ανίχνευσαν σέλας γύρω από έναν κομήτη

| 0 ΣΧΟΛΙΑ
 
Συγκεκριμένα, τα όργανα στο διαστημικό σκάφος «Ροζέτα» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) αποκάλυψαν κάτι απρόσμενο στον κομήτη 67Ρ «Τσουριούμοφ-Γκερσιμένκο», ότι δημιουργείται γύρω του ένα υπεριώδες σέλας. Είναι η πρώτη φορά που ανακαλύπτεται κάτι τέτοιο γύρω από ένα κομήτη, παρόλο που αυτός δεν διαθέτει μαγνητικό πεδίο.
 
Στη Γη το σέλας στους δύο πόλους δημιουργείται όταν φορτισμένα σωματίδια από τον Ήλιο έρχονται σε επαφή με το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μας.
Καθώς τα ηλιακά σωματίδια προσκρούουν στα άτομα και στα μόρια της γήινης ατμόσφαιρας, δημιουργούν λαμπερές «κουρτίνες» χρωματιστού φωτός (πράσινου-λευκού-κόκκινου) στα υψηλά γεωγραφικά πλάτη. Παρόμοια φαινόμενα έχουν εντοπισθεί επίσης σε αρκετούς πλανήτες ('Αρη, Κρόνο, Δία, Ποσειδώνα, Ουρανό) και μερικούς δορυφόρους του ηλιακού συστήματος μας, ακόμη και γύρω από ένα άλλο μακρινό άστρο. Αυτή τη φορά σέλας ανιχνεύθηκε γύρω από ένα κομήτη.
 
Οι ερευνητές του Κολεγίου Imperial του Λονδίνου και του Νοτιοδυτικού Ερευνητικού Ινστιτούτου του Τέξας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστρονομίας "Nature Astronomy", διαπίστωσαν ότι τα φορτισμένα σωματίδια του ηλιακού ανέμου αλληλεπιδρούν με τα αέρια που περιβάλλουν τον παγωμένο πυρήνα του κομήτη 67Ρ και δημιουργούν το σέλας. Η «κώμη» του κομήτη ενεργοποιείται από τα ηλιακά σωματίδια και λάμπει με υπεριώδες φως.
 
Κατηγορίες:
Νέα

Τα βραβεία Νόμπελ τρελής επιστήμης 2020

| 0 ΣΧΟΛΙΑ


Τα βραβεία Ig Nobel αναδεικνύουν τις πιο αστείες, τις πιο απρόβλεπτες και ίσως τις πιο άχρηστες επιστημονικές ανακαλύψεις της χρονιάς. Η απονομή αυτών των βραβείων πραγματοποιείται από το περιοδικό «Improbable Reasearch», που στόχο έχει να προβάλλει τις επιστημονικές ανακαλύψεις οι οποίες «πρώτα κάνουν τους ανθρώπους να γελούν και μετά να σκεφτούν».

Για το Βραβείο Φυσικής διαβάστε την ανάρτηση «Στην εξαναγκασμένη ταλάντωση σκουληκιών το Νόμπελ τρελής Φυσικής 2020» .

Το Βραβείο Ακουστικής (; !) απονέμεται στους

Stephan Reber, Takeshi Nishimura, Judith Janisch, Mark Robertson, και Tecumseh Fitch,
γιατί κατάφεραν να βάλουν έναν θηλυκό κινεζικό αλιγάτορα μέσα σε έναν θάλαμο εμπλουτισμένο με αέριο ήλιο, με σκοπό την μελέτη των ήχων της φωνής του [που μερικές φορές μοιάζει με κλάμα παιδιού και συνοδεύεται από τα κροκοδείλια δάκρυα].

Η εργασία τους δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Experimental Biology με τίτλο: «A Chinese Alligator in Heliox: Formant Frequencies in a Crocodilian» .

Το Βραβείο Ψυχολογίας απονέμεται στους

Miranda Giacomin και Nicholas Rule, για την ανακάλυψη μιας μεθόδου εντοπισμού των νάρκισσων εξετάζοντας … τα φρύδια τους!
Η εργασία τους δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Personality με τίτλο: «Eyebrows Cue Grandiose Narcissism»

Το Βραβείο Ειρήνης απονέμεται

στις κυβερνήσεις της Ινδίας και του Πακιστάν, γιατί διπλωμάτες των δυο χωρών …. χτυπούσαν κρυφά οι μεν τα κουδούνια των δε μέσα στα άγρια μεσάνυχτα, και στη συνέχεια κρύβονταν πριν προλάβουν να τους ανοίξουν.
Το γεγονός αναφέρθηκε από πολλά μέσα ενημέρωσης π.χ. economictimes.indiatimes.com

Το Βραβείο Οικονομικών απονέμεται στους

Christopher Watkins, Juan David Leongómez, Jeanne Bovet, Agnieszka Żelaźniewicz, Max Korbmacher, Marco Antônio Corrêa Varella, Ana Maria Fernandez, Danielle Wagstaff, και Samuela Bolgan, για την μελέτη τους που διερευνά την σχέση μεταξύ των ανισοτήτων εθνικού εισόδήματος σε διάφορες χώρες και …. τον μέσο αριθμό φιλιών στο στόμα!

Η εργασία τους δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Scientific Reports με τίτλο: «National Income Inequality Predicts Cultural Variation in Mouth to Mouth Kissing» .

Το Βραβείο Μάρκετινγκ απονέμεται στους

Xi Guang-An, Mo Tian-Xiang, Yang Kang-Sheng, Yang Guang-Sheng, και Ling Xian Si, πέντε επαγγελματίες δολοφόνους στην Κίνα. Αφού ο Xi Guang-An συμφώνησε να εκτελέσει μια δολοφονία έναντι αμοιβής για λογαριασμό του επιχειρηματία Tan Youhui, στη συνέχεια ο Xi Guang-An ανέθεσε την δολοφονία προσφέροντας λιγότερα λεφτά στον Mo Tian-Xiang, ο οποίος με τη σειρά του την ανέθεσε με ακόμα λιγότερα λεφτά στον Yang Kang-Sheng, ο οποίος την ανέθεσε στον Yang Guang-Sheng, ο οποίος την ανέθεσε με ακόμα λιγότερα λεφτά στον Ling Xian-Si. Ο τελευταίος επικοινώνησε με το υποψήφιο θύμα για να του προτείνει φιλικό διακανονισμό σκηνοθετώντας την δολοφονία του ώστε να διασφαλίσει την πληρωμή που του είχαν υποσχεθεί.
Το γεγονός αναφέρθηκε από πολλά μέσα ενημέρωσης π.χ. www.bbc.com

Το Βραβείο Εντομολογίας απονέμεται στον

Richard Vetter, για την συλλογή στοιχείων σχετικά με το γεγονός ότι πολλοί εντομολόγοι (επιστήμονες που μελετούν τα έντομα) φοβούνται … τις αράχνες, οι οποίες δεν είναι έντομα.

Η εργασία του δημοσιεύεται στο περιοδικό American Entomologist με τίτλο: «Arachnophobic Entomologists: When Two More Legs Makes a Big Difference»

Το Βραβείο Ιατρικής απονέμεται στους

Nienke Vulink, Damiaan Denys, και Arnoud van Loon, για την διάγνωση μιας μη αναγνωρισμένης πάθησης: στην μισοφωνία, την δυσφορία που αισθάνονται κάποιοι όταν ακούνε άλλους ανθρώπους να μασούν.
Το βραβείο σχετίζεται με τις εργασίες: «Misophonia: Diagnostic Criteria for a New Psychiatric Disorder» και «Cognitive Behavioral Therapy is Effective in Misophonia: An Open Trial»

Το Βραβείο Ιατρικής Εκπαίδευσης απονέμεται στους

Jair Bolsonaro της Βραζιλίας, Boris Johnson του Ηνωμένου Βασιλείου, Narendra Modi της Ινδίας, Andrés Manuel López Obrador του Μεξικό, Alexander Lukashenko της Λευκορωσίας, Donald Trump των ΗΠΑ, Recep Tayyip Erdogan της Τουρκίας, Vladimir Putin της Ρωσίας, και Gurbanguly Berdimuhamedow του Τουρκμενιστάν, οι οποίοι χρησιμοποίησαν την πανδημία του Covid-19 για να διδάξουν στον κόσμο ότι οι πολιτικοί έχουν πιο άμεση επίδραση στην υγεία και στον θάνατο των ανθρώπων απ’ ότι οι γιατροί και οι επιστήμονες.

Το Βραβείο Επιστήμης Υλικών απονέμεται στους

Metin Eren, Michelle Bebber, James Norris, Alyssa Perrone, Ashley Rutkoski, Michael Wilson, και Mary Ann Raghanti, για την προσπάθειά τους να κατασκευάσουν μαχαίρια από … παγωμένα ανθρώπινα κόπρανα, η οποία τελικά απέτυχε.
Η εργασία τους δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Archaeological Science με τίτλο: «Experimental Replication Shows Knives Manufactured from Frozen Human Feces Do Not Work»

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί την τελετή απονομής των βραβείων Ig Nobel 2020:

Πηγή

Κατηγορίες:
Νέα

Εντόπισαν ένα σύστημα στον Ωρίωνα με τρία άστρα!

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Τα ηλιακά συστήματα όπως το δικό μας γενικά σχηματίζονται με όλους τους πλανήτες τους σε τροχιά γύρω από τον ήλιο τους στο ίδιο όμως σχεδόν επίπεδο. Αλλά, όπως διαπίστωσε μια διεθνής ομάδα επιστημόνων, σε μια νέα μελέτη, αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Έτσι, ομάδες αστεριών μπορούν να σχίσουν τον περιαστρικό πρωτοπλανητικό δίσκο τους (από τον οποίο σχηματίζονται οι πλανήτες), αφήνοντας πίσω τους στρεβλωμένους, μη ευθυγραμμισμένους δακτυλίους.

GW Orionis

Στην άκρη του αστερισμού του Ωρίωνα περιστρέφεται ένα ηλιακό σύστημα με τρία άστρα και έναν πλανήτη που δεν γνωρίζει ποτέ το σκοτάδι. Η πάνω εικόνα συνδυάζει μία εικόνα από το ραδιο τηλεσκόπιο ALMA (με μπλε χρώμα) με εικόνα του οργάνου SPHERE του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκόπιου του ESO, που δείχνει τη σκιά του εσωτερικού δακτυλίου του συστήματος

Μετά από 11 χρόνια μελέτης του GW Orionis, ενός νεαρού πλανητικού συστήματος με τρία άστρα-ήλιους κάπου 1.300 έτη φωτός μακριά  με έναν περιαστρικό δίσκο (ένας δακτυλιοειδής δίσκος που αποτελείται από αέριο, πρωτοπλανήτες, αστεροειδείς και άλλα μικρά σώματα από τα οποία σχηματίζονται οι πλανήτες), η ερευνητική ομάδα από τα Πανεπιστήμια Έξετερ και Λέστερ στην Αγγλία,  βρήκε την πρώτη άμεση απόδειξη ότι ομάδες αστεριών μπορούν στην πράξη να διαλύσουν αυτούς τους πρωτοπλανητικούς δίσκους τους. Επίσης, στο παρελθόν είχαν βρει δακτυλίους πυκνής αστρικής σκόνης που φώλιαζαν μεταξύ των τριών άστρων.  Αυτή δε η εργασία αποκαλύπτει έναν δίσκο που δεν είναι καθόλου επίπεδος και, αντίθετα, δεν είναι ευθυγραμμισμένος και σε μικρά κομμάτια ύλης.

Αυτός ο στρεβλωμένος σπασμένος δακτύλιος, που βρίσκεται στο εσωτερικό μέρος του περιαστρικού δίσκου του συστήματος GW Orionis, περιέχει 30 γήινες μάζες σε σκόνη. Αυτό σημαίνει ότι ο δίσκος περιέχει αρκετό υλικό για να σχηματίσει πολλούς πλανήτες και δακτυλίους πυκνής αστρικής σκόνης που φώλιαζαν μεταξύ των τριών άστρων.

Τώρα όμως μια προσεκτικότερη ανάλυση αυτού του συστήματος έδειξε ότι εκτός από σκόνη οι δακτύλιοι μπορεί να κρύβουν κάτι πολύ απίστευτο: έναν πλανήτη που λούζεται από το φως αυτών των τριών άστρων σε μόνιμη βάση.  Αυτό το GW Orionis είναι ένα σπάνιο παράδειγμα ουράνιας δομής τριπλού αστέρα, με δύο ήλιους να περιστρέφονται ο ένας γύρω από τον άλλο και ένα τρίτο αστέρι να περιστρέφεται γύρω από το δύο συνοδευτικά άστρα, εκατοντάδες εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά.

Δύο ξεχωριστές έρευνες που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Science και στην επιστημονική επιθεώρηση The Astrophysical Journal Letters, αποκάλυψαν ότι μόνο η ύπαρξη ενός πλανήτη θα μπορούσε να διατηρήσει τη βαρυτική ισορροπία ολόκληρου του συστήματος. Η παρουσία του πλανήτη θα βοηθούσε, επίσης, να εξηγηθεί γιατί ο εσωτερικός δακτύλιος του συστήματος ταλαντεύεται ανεξέλεγκτα, ​​σαν ένα σπασμένο γυροσκόπιο. Αν αυτό επιβεβαιωθεί, ο μακρινός κόσμος του GW Orionis θα γίνει το πρώτο γνωστό ηλιακό σύστημα ενός μόνο πλανήτη σε τροχιά γύρω από τρία άστρα.

Τα περισσότερα ηλιακά συστήματα στο σύμπαν αποτελούνται από δυαδικά ζεύγη, δύο αστέρια που περιστρέφονται μεταξύ τους γύρω από ένα κοινό κέντρο βάρους. Ακόμη και ο Ήλιος μας μπορεί να έχει έναν χαμένο «δίδυμο» σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη. Τα συστήματα τριπλών αστέρων, όπως το GW Orionis, είναι πολύ σπάνια, καθώς η συνδυασμένη βαρυτική έλξη τριών ήλιων μπορεί δύσκολα δημιουργεί ισορροπία. Εάν η μάζα και η απόσταση του τρίτου αστεριού από το ζευγάρι δεν είναι συνδυάζει μια σειρά από προϋποθέσεις, μπορεί εύκολα να διαφύγει από το σύστημα και να χαθεί στο διαστρικό διάστημα.

Στο GW Ori, τρεις διαφορετικοί δακτύλιοι σκόνης περιστρέφονται γύρω από το κέντρο του ηλιακού συστήματος και κανένας από αυτούς δεν ευθυγραμμίζεται με την τροχιά των τριών αστεριών, όπως θα έπρεπε. Οι ερευνητές ανακάλυψαν αυτή την αδύνατη μη ευθυγράμμιση χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο Atacama Large Millimeter Array (ALMA) στη Χιλή. Διαπίστωσαν επίσης ότι ο εξώτατος δακτύλιος, που βρίσκεται 338 αστρονομικές μονάδες  από το κέντρο του συστήματος, περιέχει αρκετή μάζα σκόνης για την κατασκευή 245 πλανητών σαν τη Γη – καθιστώντας τον μοναδικό μεγαλύτερο πρωτοπλανητικό δίσκο σε οποιοδήποτε γνωστό ηλιακό σύστημα.

Αναλύοντας σε βάθος τα στοιχεία που έχουν συλλέξει, οι αστρονόμοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι κάπου ανάμεσα στους δακτυλίους σκόνης, μάλλον έχει ήδη σχηματιστεί ή βρίσκεται σε φάση σχηματισμού ένας πλανήτης, που με τη μάζα του δίνει βαρυτική ισορροπία σε όλο το σύστημα. Σε αντίθεση με οποιονδήποτε άλλο γνωστό πλανήτη, θα περιστρέφεται ταυτόχρονα γύρω από τρεις ήλιους.

Ωστόσο ακόμη και αν υπάρχει αυτός ο υποθετικός πλανήτης, θα είναι ένας κόσμος αφιλόξενος, σκλάβος μιας άγριας ​​βαρυτικής έλξης, που λούζεται μονίμως από την ακτινοβολία τριών πύρινων γιγάντων.

Από το 2008, οι ερευνητές, οι οποίοι προέρχονταν από το Ηνωμένο Βασίλειο, το Βέλγιο, τη Χιλή, τη Γαλλία και τις ΗΠΑ, μελέτησαν τα τρία νεογέννητα αστέρια στο σύστημα GW Orionis χρησιμοποιώντας το AMBER (Astronomical Multi-BEam CombR) και αργότερα τα όργανα GRAVITY στο Ευρωπαϊκό Το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο του Νότιου Παρατηρητηρίου (VLT) στη Χιλή, το οποίο συνδυάζει το φως από διαφορετικά τηλεσκόπια.

Πηγή

Κατηγορίες:
Νέα

Η NASA ανοίγει τον κρυμμένο θησαυρό εικόνων του σύμπαντος

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

 

Στο βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε μια νέα συλλογή εικόνων που απεικονίζουν την προσέγγιση «πολλών μηκών κύματος» στην αστρονομία, που μας βοηθά να κατανοήσουμε πληρέστερα το σύμπαν μας.
Κάθε φωτογραφία αυτής της συλλογής συνίσταται από πολλά μήκη κύματος, από τις ακτίνες Χ που βλέπει το διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA Chandra, και άλλα μήκη κύματος από τις ακτίνες γ μέχρι τα ραδιοκύματα που ανιχνεύουν διάφορα τηλεσκόπια:

Πηγή

Κατηγορίες:
Νέα

Mια εντυπωσιακή νέα ανακάλυψη σχετικά με το δωδεκάεδρο.

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Ξεκινώντας από μια κορυφή ενός πλατωνικού στερεού, μπορείτε να περπατήσετε σε ευθεία διαδρομή την επιφάνειά του, και χωρίς να περάσετε από κάποια άλλη κορυφή, να επιστρέψετε στην αρχική σας θέση; Για βρείτε την απάντηση χρειάζεστε ένα ντόνατ με 81 τρύπες!

Υποθέστε πως στέκεστε σε μια από τις κορυφές ενός πλατωνικού στερεού. Υπάρχει κάποια ευθεία διαδρομή που θα μπορούσατε να ακολουθήσετε ώστε, χωρίς να περάσετε από κάποια άλλη κορυφή, να επιστρέψετε τελικά στην αρχική σας θέση;
Για τα τέσσερα πλατωνικά στερεά που δημιουργούνται από τετράγωνα ή ισόπλευρα τρίγωνα – ο κύβος, το τετράεδρο, το οκτάεδρο και το εικοσάεδρο – οι μαθηματικοί κατέληξαν πρόσφατα ότι η απάντηση είναι αρνητική. Ξεκινώντας από μια κορυφή, οποιαδήποτε ευθεία διαδρομή ή θα συναντήσει μια άλλη κορυφή ή θα «τυλίγεται» αιωνίως χωρίς ποτέ να επιστρέψει στην αρχική θέση.
Αλλά για το δωδεκάεδρο, το οποίο σχηματίζεται από 12 πεντάγωνα, οι μαθηματικοί δεν γνώριζαν την απάντηση.

Μέχρι που οι Jayadev Athreya, David Aulicino και Patrick Hooper απέδειξαν πριν από τρεις μήνες ότι στο δωδεκάεδρο υπάρχει ένας άπειρος αριθμός τέτοιων διαδρομών. Στην εργασία τους, που δημοσιεύθηκε τον Μάιο [Platonic Solids and High Genus Covers of Lattice Surfaces], αποδεικνύουν ότι υπάρχουν 31 κατηγορίες τέτοιων διαδρομών.

Η λύση απαιτούσε νέες τεχνικές και αλγόριθμους υπολογιστών. Πριν από είκοσι χρόνια αυτή η ερώτηση ήταν εντελώς απρόσιτη. Πριν από 10 χρόνια θα απαιτούσε μια τεράστια προσπάθεια για την δημιουργία όλου του απαραίτητου λογισμικού, και μόνο τώρα ωρίμασαν όλες οι συνθήκες ώστε να βρεθεί η απάντηση.

Στο βίντεο που ακολουθεί ο Jayadev Athreya μας εξηγεί πως αυτός και οι συνεργάτες του επέλυσαν το πρόβλημα:

διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Mathematicians Report New Discovery About the Dodecahedron

Πηγή

Κατηγορίες:
Νέα

Ολοκληρώθηκαν οι παραδόσεις και οι ασκήσεις του Ηλεκτρομαγνητισμού της Γ' Λυκείου στο zimzamphysics.gr!

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Ολοκληρώθηκαν οι παραδόσεις και οι ασκήσεις του Ηλεκτρομαγνητισμού της Γ' Λυκείου στο zimzamphysics.gr!

Μπορείτε να βρείτε τις παραδόσεις θεωρίας και τα βίντεο των ασκήσεων Ηλεκτρομαγνητισμού στο αντίστοιχο τμήμα του zimzamphysics.gr ή στο κανάλι του Zimzam Physics στο Youtube.

Θεωρία (μέρος 1):

Ασκήσεις (μέρος 1):

Κατηγορίες:
Νέα

Η μεγαλύτερη μαύρη τρύπα που ανακαλύφθηκε διαμέσου των βαρυτικών κυμάτων!

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Το GW190521 σύμφωνα με την σημερινή δημοσίευση στο περιοδικό Physical Review Letters [GW190521: A Binary Black Hole Merger with a Total Mass of 150  M], είναι ένα βαρυτικό κύμα που κατέγραψαν οι ανιχνευτές LIGO and Virgo στις 21/5/2019. Προέκυψε από την συγχώνευση δυο μαύρων τρυπών με μάζες 66 M και 85 M (1M=η μάζα του ήλιου μας), προς τον σχηματισμό μιας νέας μαύρης τρύπας με μάζα περίπου 142M. Η συγχώνευση απελευθέρωσε τεράστια ποσότητα ενέργειας, ισοδύναμη με την ενέργεια 8 ηλιακών μαζών. Η πηγή του βαρυτικού κύματος GW190521 απέχει από τη Γη περίπου 5 Gpc (=5∙109 παρσέκ) .

Πρόκειται για την μεγαλύτερη μαύρη τρύπα που ανακαλύφθηκε διαμέσου των βαρυτικών κυμάτων. Αλλά και οι αρχικές μαύρες τρύπες (66 M 85 M) έχουν τέτοιες μάζες που δεν εξηγούνται με τους γνωστούς μηχανισμούς σχηματισμού μαύρων τρυπών.

Το βαρυτικό κύμα GW190521 αποκαλύπτει μια τεράστια μαύρη τρύπα

Τελικά, είτε οι αστέρες μπορούν να σχηματίσουν μαύρες τρύπες μεγάλης μάζας, είτε κάποιες από τις μαύρες τρύπες των LIGO-Virgo σχηματίζονται μέσω άλλων διεργασιών — ίσως ως αποτέλεσμα μιας προηγούμενης συγχώνευσης μεταξύ ελαφρότερων μαύρων τρυπών, η οποία ανοίγει ένα δρόμο για τον σχηματισμό μιας ακόμα μεγαλύτερης μαύρης τρύπας μέσω ακόμα μίας συγχώνευσης. Αυτό το σενάριο πολλαπλών συγχωνεύσεων απαιτεί τον σχηματισμό των μαύρων τρυπών κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, σε περιβάλλον όπου υπάρχουν αρκετές μαύρες τρύπες σε κοντινή απόσταση ώστε να προκύψουν πολλαπλές συγχωνεύσεις.
Εκτός κι αν το εν λόγω βαρυτικό κύμα δημιουργήθηκε από κάτι εντελώς καινούργιο!

Οι ερευνητές των ανιχνευτών LIGO και Virgo εξετάζουν στην δημοσίευσή τους και άλλες πηγές στο σύμπαν που θα μπορούσαν να έχουν παράγει το βαρυτικό κύμα GW190521. Όπως για παράδειγμα την πιθανότητα να δημιουργήθηκε από ένα άστρο που κατέρρευσε στον γαλαξία μας ή από μια κοσμική χορδή που προέκυψε αμέσως μετά την πληθωριστική διαστολή του αρχέγονου σύμπαντος – αν και καμία από αυτές τις εξωτικές δυνατότητες δεν ταιριάζει με τα δεδομένα, όπως συμβαίνει με την υπόθεση της συγχώνευσης δυο μαύρων τρυπών με τις παραπάνω μάζες.

διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες στον ιστότοπο του LIGO: «WHAT DID WE OBSERVE? «
«GW190521: Η ΜΑΖΙΚΟΤΕΡΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΑΥΡΩΝ ΤΡΥΠΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΘΗΚΕ ΕΩΣ ΤΩΡΑ» :

και
«Properties and astrophysical implications of the 150 M binary black hole merger GW190521»
LIGO Scientific Collaboration and Virgo Collaboration

(νεώτερη ενημέρωση – Καθημερινή 3/9/2020)

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν νέα «οικογένεια» από μαύρες τρύπες

Κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση

Λιγότερο από το ένα δέκατο του δευτερολέπτου, όσο δηλαδή ένα βλεφάρισμα των ματιών, διήρκεσε το σήμα που «έπιασαν» οι ανιχνευτές των βαρυτικών κυμάτων «Ligo» και «Virgo», σε ΗΠΑ και Ευρώπη αντίστοιχα, τον Μάιο του 2019. Το σήμα πέρασε μέσα από τα φίλτρα της επιστημονικής ανάλυσης και χθες οι επιστήμονες των δύο ανιχνευτών ανακοίνωσαν τη νέα τους ανακάλυψη: τη σύγκρουση και συγχώνευση δύο μαύρων τρυπών, των πιο μακρινών και με τη μεγαλύτερη μάζα που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα μέσω των βαρυτικών κυμάτων.

Οι επιστήμονες δημοσίευσαν τα αποτελέσματα της έρευνας του βαρυτικού σήματος (GW190521) στα επιστημονικά περιοδικά Physical Review Letters και Astrophysical Journal Letters. Η μαύρη τρύπα που προέκυψε έχει μάζα όσο 142 ήλιοι, ενώ το σύμπαν «πλημμύρισε» με βαρυτικά κύματα, με ενέργεια ισοδύναμη με οκτώ ήλιους.

«Μέχρι σήμερα», λέει στην «Κ» ο καθηγητής Σχετικότητας στο Τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ, Νίκος Στεργιούλας, «είχαν εντοπιστεί δύο κατηγορίες μελανών οπών, αυτές που δημιουργούνται μετά την κατάρρευση ενός άστρου και έχουν μάζα μέχρι 60 φορές περίπου τη μάζα του Ηλιου και αυτές που υπάρχουν στα κέντρα των γαλαξιών και έχουν μάζα εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του Ηλιου».

Ο καθηγητής, ο οποίος είναι μέλος της πρώτης ερευνητικής ομάδας στην Ελλάδα που συμμετέχει στις ανιχνεύσεις του «Virgo» από τον Ιούλιο του 2020, μας λέει ότι οι θεωρητικές προβλέψεις για την ύπαρξη μελανών οπών με μάζα στην «ενδιάμεση περιοχή» επιβεβαιώθηκαν με το δείγμα που εντοπίστηκε μέσω της ανίχνευσης βαρυτικών κυμάτων. «Αυτό μας δίνει ελπίδες ότι μπορεί να υπάρχει ένας ολόκληρος πληθυσμός μελανών οπών με ενδιάμεση μάζα και αν πράγματι ανιχνευθούν και άλλες μελλοντικά, θα μας επιτρέψει να κατανοήσουμε τους τρόπους σχηματισμού τους, που μπορεί να είναι περισσότεροι από ένας», σημειώνει.

Ο βίαιος χορός των δύο μελανών οπών έλαβε χώρα όταν το σύμπαν ήταν νεότερο κατά επτά δισ. χρόνια και σε μια απόσταση περίπου 16 εκατ. έτη φωτός μακριά, σύμφωνα με τον κ. Στεργιούλα. Τι μπορεί να μεσολάβησε στο ενδιάμεσο; «Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε επακριβώς πώς εξελίχθηκε αυτή η μελανή οπή έπειτα από αρκετά δισ. χρόνια. Θα μπορούσε, ενδεχομένως, να συναντήσει μια άλλη μελανή οπή και να συγχωνευθούν, δημιουργώντας μια ακόμη μεγαλύτερη. Σίγουρα, όμως, εξακολουθεί να υπάρχει, ακόμη και αν ακτινοβολεί με κβαντομηχανικό τρόπο, όπως προέβλεψε ο Χόκινγκ. Δεν γνωρίζουμε, δηλαδή, κάποιο τρόπο για να καταστραφεί μια μελανή οπή με τόση μάζα σε τόσο χρονικό διάστημα».

Οι ανιχνευτές «Ligo» και «Virgo» έδωσαν τα διαπιστευτήριά τους το 2015-16 με την ιστορική πρώτη ανίχνευση βαρυτικών κυμάτων από συγκρούσεις αστέρων νετρονίων, επιβεβαιώνοντας τις προβλέψεις που έκανε ο Αϊνστάιν για τους «κυματισμούς στον χωροχρόνο» έναν αιώνα πριν. Από τότε, οι νέες ανακαλύψεις είναι ολοένα και πιο συχνές.

Στον τελευταίο γύρο λειτουργίας των δύο ανιχνευτών εντοπίστηκαν 56 βαρυτικά κύματα από τα οποία επιβεβαιώθηκαν μέχρι στιγμής τα τέσσερα (ανάμεσα στα οποία και το χθεσινό). «Οσο θα αυξάνει ο αριθμός των επιβεβαιωμένων ανιχνεύσεων, θα μπορούμε να ελέγχουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια την ισχύ της γενικής θεωρίας της σχετικότητας, τις θεωρίες για την αστρική εξέλιξη, αλλά και να μετράμε με έναν ανεξάρτητο τρόπο τον ρυθμό διαστολής του σύμπαντος», επισημαίνει ο κ. Στεργιούλας.

Οι μαύρες τρύπες είναι ένα από τα πιο μυστηριώδη και συνάμα γοητευτικά φαινόμενα του σύμπαντος και εξάπτουν τη φαντασία. Το πόσο μακριά είμαστε από την αποκρυπτογράφησή τους είναι κάτι… σχετικό, αλλά στο δυναμικό των «Ligo» και «Virgo» προστίθενται και άλλοι ανιχνευτές. «Ηδη λειτουργεί και τέταρτος ανιχνευτής στην Ιαπωνία (KAGRA) και σε λίγα χρόνια θα λειτουργήσει και στην Ινδία (LIGO-India). Αυτό το παγκόσμιο δίκτυο ανιχνευτών θα μας επιτρέψει να κατανοήσουμε καλύτερα τη φύση της βαρύτητας, αλλά και να καταγράψουμε την ιστορία του σύμπαντος, με την ελπίδα να επιλυθεί κάποτε το μυστήριο της σκοτεινής ενέργειας. Σε αυτό, μελλοντικά, θα συνδράμει και ο διαστημικός ανιχνευτής βαρυτικών κυμάτων LISA, που είναι μια αποστολή της ESA και της NASA, στην οποία συμμετέχει η ερευνητική μου ομάδα στο ΑΠΘ», τονίζει ο καθηγητής.

Εδώ και πολλά χρόνια, οι ανακαλύψεις στον μικρόκοσμο και στον μακρόκοσμο είναι ομαδική δουλειά, στην οποία συμμετέχουν και Ελληνες ερευνητές σε ξένα πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα. Για τη χθεσινή ανακάλυψη εργάστηκαν, μεταξύ άλλων, οι Βίκυ Καλογερά (Northwestern), Κατερίνα Χατζηιωάννου (Caltech), Ερωτόκριτος Κατσαβουνίδης (MIT), Μιχάλης Αγαθός (Cambridge) Μιχάλης Αγαθός (Cambridge), Μαίρη Σακελλαριάδου (King’s College), Χάρης Μαρκάκης (Queen Mary) και, βέβαια, ο Σταύρος Κατσανέβας, ο πρόεδρος του European Gravitational Observatory, που λειτουργεί τον ανιχνευτή «Advanced Virgo». Στη νέα ομάδα του «Virgo» συμμετέχουν, εκτός από τον κ. Στεργιούλα, οι καθηγητές Γ. Παππάς και Α. Τέφας από το ΑΠΘ και ο Θ. Αποστολάτος από το ΕΚΠΑ.

Πηγή: kathimerini.gr

Κατηγορίες:
Νέα

Oι πρώτες φωτογραφίες του ήλιου από την αποστολή Solar Orbiter στην οποία συμμετέχει και η Ελλάδα

| 0 ΣΧΟΛΙΑ


Εντυπωσιακές είναι οι πρώτες φωτογραφίες από το Solar Orbiter των EΟΔ και NASA: H φιλόδοξη αποστολή παρατήρησης του ήλιου – στην οποία υπάρχει ελληνική συμμετοχή, με τον Έλληνα ηλιοφυσικό Γιάννη Ζουγανέλη να έχει αναλάβει καθήκοντα Αναπληρωτή Επιστήμονα Έργου -αποκάλυψε πανταχού παρούσες μικροσκοπικές ηλιακές εκλάμψεις,οι οποίες ονομάστηκαν «φωτιές κατασκήνωσης» στη επιφάνεια του άστρου μας.

https://physicsgg.files.wordpress.com/2020/07/solar_orbiter_s_first_view_of_the_sun_pillars.jpg?w=1000&h=

Σύμφωνα με τους επιστήμονες της αποστολής, η παρατήρηση φαινομένων που δεν ήταν δυνατό να παρατηρηθούν με τέτοια λεπτομέρεια στο παρελθόν, αποτελεί ένδειξη για το τεράστιο δυναμικό του Solar Orbiter, που μόλις ολοκλήρωσε την πρώιμη φάση της τεχνολογικής επαλήθευσης γνωστή και ως ‘θέση σε λειτουργία’ (commissioning).

«Αυτές είναι απλά οι πρώτες φωτογραφίες και μπορούμε ήδη να δούμε ενδιαφέροντα νέα φαινόμενα», δηλώνει ο Ντάνιελ Μίλερ, Επιστήμονας Έργου του Solar Orbiter. «Δεν περιμέναμε τόσο εξαιρετικά αποτελέσματα από την αρχή. Μπορούμε επίσης να διαπιστώσουμε πώς τα δέκα επιστημονικά όργανα αλληλοσυμπληρώνονται, παρέχοντας μια ολιστική εικόνα του Ήλιου και του γύρω περιβάλλοντος».

Το Solar Orbiter εκτοξεύτηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2020 και μεταφέρει έξι όργανα τηλεπισκόπησης ή τηλεσκόπια που φωτογραφίζουν τον Ήλιο και το εγγύς περιβάλλον και τέσσερα in situ όργανα που παρακολουθούν το περιβάλλον γύρω από το διαστημόπλοιο. Συγκρίνοντας τα δεδομένα και από τα δύο σετ οργάνων, οι επιστήμονες θα προσπαθήσουν να κατανοήσουν τη δημιουργία του ηλιακού ανέμου, ενός ρεύματος φορτισμένων σωματιδίων από τον ήλιο που επηρεάζει ολόκληρο το ηλιακό σύστημα. Κανένα άλλο διαστημόπλοιο δεν έχει κατορθώσει να τραβήξει φωτογραφίες από την επιφάνεια του ήλιου από πιο κοντινή απόσταση.

Οι «φωτιές κατασκήνωσης» που εμφανίζονται στο πρώτο σετ φωτογραφιών ελήφθησαν από το Extreme Ultraviolet Imager (EUI) κατά τη διάρκεια του πρώτου περιήλιου του Solar Orbiter, το κοντινότερο σημείο στον ήλιο από την ελλειπτική τροχιά του διαστημοπλοίου. Εκείνη τη στιγμή, το διαστημόπλοιο βρισκόταν μόλις 77 εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τον Ήλιο, σχεδόν στη μισή απόσταση μεταξύ της Γης και του άστρου.

«Οι ‘φωτιές κατασκήνωσης’ αποτελούν μικρούς συγγενείς των ηλιακών εκλάμψεων που μπορούμε να παρατηρήσουμε από τη Γη, εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια φορές μικρότερες», δηλώνει ο Ντέιβιντ Μπέργκμανς του Βασιλικού Παρατηρητηρίου του Βελγίου (ROB), Κύριος Ερευνητής του οργάνου EUI, που λαμβάνει φωτογραφίες υψηλής ευκρίνειας από τα κατώτερα στρώματα της ηλιακής ατμόσφαιρας, γνωστής και ως ηλιακό στέμμα. «Ο ήλιος ίσως να μοιάζει ήρεμος με πρώτη ματιά, αλλά όταν παρατηρήσει κανείς λεπτομερώς, μπορεί να δει αυτές τις μικροσκοπικές εκλάμψεις οπουδήποτε κι αν κοιτάξει».

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμη εάν οι ‘φωτιές κατασκήνωσης’ είναι απλά μικρές εκδοχές των μεγάλων εκλάμψεων ή εάν υποκινούνται από διαφορετικούς μηχανισμούς. Ωστόσο, υπάρχουν ήδη θεωρίες ότι αυτές οι μικροσκοπικές εκλάμψεις ίσως να συμβάλλουν σε ένα από τα μεγαλύτερα μυστηριώδη φαινόμενα του Ήλιου, τη θέρμανση του στέμματος.

«Αυτές οι ‘φωτιές κατασκήνωσης’ είναι απολύτως ασήμαντες η καθεμία από μόνη της, όμως συναθροίζοντας την επίδραση όλων στον Ήλιο ίσως αποτελούν την κύρια πηγή θέρμανσης του ηλιακού στέμματος», δηλώνει ο Φρεντερίκ Οσέρ του Institut d’Astrophysique Spatiale (IAS), Γαλλία, Αναπληρωτής Κύριος Ερευνητής του EUI.

Το ηλιακό στέμμα είναι το πιο εξωτερικό στρώμα της ατμόσφαιρας του Ήλιου που εκτείνεται εκατομμύρια χιλιόμετρα μέσα στο διάστημα. Η θερμοκρασία του ανέρχεται σε περισσότερους από ένα εκατομμύριο βαθμούς Κελσίου, δηλαδή τάξεις μεγέθους θερμότερο από την επιφάνεια του Ήλιου, με τη ‘δροσιά’ των 5.500 °C. Μετά από πολλές δεκαετίες μελετών, οι φυσικοί μηχανισμοί που θερμαίνουν το στέμμα εξακολουθούν να μην είναι πλήρως κατανοητοί και η εξερεύνησή τους αποτελεί το ‘ιερό δισκοπότηρο’ της ηλιακής φυσικής.

«Προφανώς είναι ακόμη πολύ νωρίς, ωστόσο ελπίζουμε ότι συνδυάζοντας αυτές τις παρατηρήσεις με μετρήσεις από τα υπόλοιπα όργανα που ‘αγγίζουν’ τον ηλιακό άνεμο καθώς περνά από το διαστημόπλοιο, θα μπορέσουμε εν καιρώ να δώσουμε απαντήσεις σε ορισμένα από αυτά τα μυστήρια», δηλώνει ο Γιάννης Ζουγανέλης, Αναπληρωτής Επιστήμονας Έργου του Solar Orbiter στον ΕΟΔ.

Πηγή: naftemporiki.gr

Κατηγορίες:
Νέα

Νέος επιταχυντής σωματιδίων στο CERN, έξι φορές πιο ισχυρός από τον LHC!

| 0 ΣΧΟΛΙΑ


Το CERN ενέκρινε την κατασκευή του γιγάντιου επιταχυντή FCC (FUTURE CIRCULAR COLLIDER), μήκους 100 χιλιομέτρων και κόστους 21 δισεκατομμύρια ευρώ.
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών (CERN) έκανε ένα σημαντικό βήμα για την κατασκευή ενός νέου κυκλικού υπερ-επιταχυντή σωματιδίων μήκους 100 χιλιομέτρων, μετά την κατ’ αρχήν ομόφωνη έγκριση που έδωσε το διεθνές Συμβούλιο του οργανισμού.
Το κόστος του έργου, που θα διαδεχθεί τον σημερινό Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) και για το οποίο ακόμη δεν έχει δοθεί το οριστικό «πράσινο φως», προϋπολογίζεται σε τουλάχιστον 21 δισεκατομμύρια ευρώ, ένα ποσό που δεν έχει ακόμη βρεθεί.

Μετά την αρχική υιοθέτηση του σχεδίου, στο πλαίσιο της έγκρισης ενός ευρύτερου προγράμματος («Επικαιροποίηση της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για τη Σωματιδιακή Φυσική»), το CERN θα μελετήσει περαιτέρω το σχεδιασμό και τη δυνατότητα υλοποίησης του φιλόδοξου έργου, το οποίο -με βάση τον προκαταρκτικό σχεδιασμό- θα αρχίσει να κατασκευάζεται το 2038. Έως τότε το CERN θα λειτουργεί τον σημερινό επιταχυντή σε αναβαθμισμένη έκδοση (High Luminosity LHC), ο οποίος θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Το νέο γιγάντιο μηχάνημα – το μεγαλύτερο επιστημονικό πείραμα στον κόσμο- εφόσον όντως υλοποιηθεί, από τα μέσα περίπου του αιώνα μας θα κάνει συγκρούσεις ηλεκτρονίων με σωματίδια της αντιύλης (ποζιτρόνια), αποτελώντας ένα «εργοστάσιο του μποζονίου Χιγκς», καθώς ως πρώτη προτεραιότητα τίθεται η περαιτέρω μελέτη του συγκεκριμένου ζωτικού σωματιδίου. Σε ένα επόμενο στάδιο, ο νέος επιταχυντής, που θα κατασκευαστεί σε ένα υπόγειο τούνελ κοντά στη Γενεύη, όπως και ο τωρινός, θα προκαλεί συγκρούσεις πρωτονίων μεταξύ τους.

Με βάση τα έως τώρα σχέδια, το CERN θα κατασκευάσει αρχικά έναν επιταχυντή ηλεκτρονίων-ποζιτρονίων και μετά από χρόνια αυτό το μηχάνημα θα αντικατασταθεί από ένα επιταχυντή πρωτονίων-πρωτονίων, που θα φθάσει σε ενέργειες συγκρούσεων της τάξης των 100 τεραηλεκτρονιοβόλτ (TeV), έναντι μόνο 16 TeV που φθάνει ο τωρινός επιταχυντής LHC, ο οποίος κάνει συγκρούσεις πρωτονίων και είναι ο ισχυρότερος στον κόσμο.

Ο νέος υπερ-επιταχυντής θα αναζητήσει νέα υποατομικά σωματίδια ή δυνάμεις στη φύση, φιλοδοξώντας να πάει πέρα από το σημερινό κυρίαρχο πρότυπο (μοντέλο) της σωματιδιακής φυσικής, μεταξύ άλλων με ανακαλύψεις για τη σκοτεινή ύλη. Η τεχνολογία που θα χρειαστεί το νέο μηχάνημα, θα πρέπει να αναπτυχθεί και θα αποτελέσει αντικείμενο μελέτης τις επόμενες δεκαετίες.

Για «μια ιστορική μέρα για το CERN και τη σωματιδιακή φυσική στην Ευρώπη και πέρα από αυτή», έκανε λόγο η γενική διευθύντρια του, Ιταλίδα φυσικός Φαμπιόλα Τζιανότι. Προσέθεσε πως πρόκειται για «μια φιλόδοξη στρατηγική που προδιαγράφει ένα λαμπρό μέλλον για την Ευρώπη και για το CERN μέσα από μια συνετή προσέγγιση βήμα-βήμα».

Πάντως η ανάγκη τόσο μεγάλων κεφαλαίων για τη χρηματοδότηση του έργου είναι πιθανό ότι θα απαιτήσει μη ευρωπαϊκές χώρες (ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία κ.ά.) να συμμετάσχουν στο CERN δημιουργώντας ένα νέο διεθνή οργανισμό. Από την άλλη, το Συμβούλιο του CERN, παράλληλα με την υιοθέτηση του νέου κυκλικού υπερ-επιταχυντή, άφησε ανοικτή την πόρτα για τη συμμετοχή της Ευρώπης στον ξεχωριστό Διεθνή Γραμμικό Επιταχυντή που έχει προτείνει η Ιαπωνία.

Οι δυνατότητες του LHC να ανακαλύπτει νέα φυσική πέρα ​​από το Higgs μάλλον εξαντλήθηκαν. Με τον FCC θα πολλαπλασιαστεί η ενέργεια των συγκρούσεων των σωματιδίων. Κι αυτός είναι ο βασιλικότερος δρόμος που οδηγεί στην ανακάλυψη νέων θεμελιωδών φυσικών νόμων, που με την σειρά τους θα οδηγήσουν σε τεχνολογικές εξελίξεις που σήμερα δεν μπορούμε καν να φανταστούμε. Τεχνολογικά επιτεύγματα στα οποία βασίζονται όλες οι επιστήμες, από την ιατρική μέχρι … την κλιματική επιστήμη

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κατηγορίες:
Νέα

Δυσλειτουργία δορυφόρων και διαστημικών σκαφών καθώς το μαγνητικό πεδίο της Γης εξασθενεί μυστηριωδώς

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Το μαγνητικό πεδίο της γης, ζωτικό για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, εξασθενεί μυστηριωδώς.  Τους τελευταίους δύο αιώνες το μαγνητικό πεδίο έχει χάσει συνολικά το 10% της δύναμής του αλλά υπάρχει μία ιδιαίτερη περιοχή εξασθένησης που εκτείνεται από την Αφρική έως τη Νότια Αμερική και είναι γνωστή σαν Η Νότια Ατλαντική Ανωμαλία, όπου η συρρίκνωση της μαγνητικής ισχύος είναι ραγδαία τα τελευταία 50 χρόνια.

Το μαγνητικό πεδίο είναι ζωτικής σημασίας για τη ζωή στον πλανήτη μας, καθώς μας προστατεύει από την κοσμική ακτινοβολία και τα φορτισμένα σωματίδια που εκπέμπονται από τον ήλιο.

Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί ένα επίκεντρο του φαινομένου «ελάχιστης έντασης» στα νοτιοδυτικά της Αφρικής για το οποίο οι ερευνητές πιστεύουν ότι αποδεικνύει ότι η ανωμαλία θα σπάσει στα δύο.

Προς το παρόν, η παρατηρηθείσα ανωμαλία προκαλεί τεχνικές δυσκολίες σε δορυφόρους της Γης .

Ο Δρ. Jurgen Matzka, του Γερμανικού Ερευνητικού Κέντρου Γεωεπιστημών αναφέρει ότι το φαινόμενο στη Νότια Ατλαντική έχει εμφανιστεί την τελευταία δεκαετία και αναπτύσσεται έντονα.

Μία εικασία των ερευνητών είναι ότι η αποδυνάμωση αυτή είναι σημάδι ότι η Γη κατευθύνεται προς μια αντιστροφή πόλων, η οποία συμβαίνει όταν οι βόρειοι και νότιοι πόλοι αλλάζουν θέσεις.

earth-magnetosphere

Το μαγνητικό πεδίο προστατεύει τη ζωή στη Γη από την ακτινοβολία

Η μεταστροφή αυτή δεν συμβαίνει βεβαίως άμεσα αλλά μπορεί να λάβει χώρα μέσα σε αιώνες κατά τη διάρκεια των οποίων θα υπάρχουν πολλαπλοί Βόρειοι και Νότιοι Πόλοι σε διάφορα σημεία του πλανήτη.

«Τέτοια γεγονότα έχουν συμβεί πολλές φορές μέσε στην ιστορία του πλανήτη», ανέφερε η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ΕSA) σημειώνοντας ότι «έχουμε ήδη ξεπεράσει το χρονικό διάστημα που αυτά τα γεγονότα σημειώνονται (περίπου κάθε 250.00 χρόνια)

esa-european-spaceΟι ανιχνευτές Swarm της ESA χρησιμοποιούνται για την ανάλυση της ανωμαλίας

Για τους ανθρώπους στην επιφάνεια της Γης η ανωμαλία είναι απίθανο να προκαλέσει κάποια αλλαγή, όμως δορυφόροι και άλλα διαστημικά σκάφη αντιμετωπίζουν τεχνικές δυσλειτουργίες.

Πηγή: physics4u.gr

Κατηγορίες:
Νέα
web design by