Και κάτι άλλο... (169 άρθρα)

Pablo Picasso – Έως ένα βαθμό είμαστε όλοι αυτοδίδακτοι

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Στην εποχή μας βρισκόμαστε στη δυσάρεστη κατάσταση να μην ισχύει πια καμία τάξη πραγμάτων ούτε να διαθέτουμε καλλιτεχνικό κανόνα που να επιβάλλει ορισμένες αρχές στην καλλιτεχνική παραγωγή.

Οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, οι Αιγύπτιοι είχαν τις δικές τους αρχές.

https://www.metmuseum.org/toah/images/hb/hb_50.188.jpg

Από τον καλλιτεχνικό κανόνα που καθόριζαν οι αρχές αυτές δεν μπορούσε να ξεφύγει κανείς, γιατί το λεγόμενο Ωραίο περιεχόταν σ’ αυτές εξ ορισμού. Από τη στιγμή όμως που η τέχνη έχασε την επαφή της με την παράδοση κι εκείνη η χειραφέτηση που έφερε ο Ιμπρεσιονισμός επέτρεψε στον κάθε ζωγράφο να κάνει ό,τι θέλει, απ’ τη στιγμή εκείνη είχε έλθει το τέλος της ζωγραφικής.

Από τη στιγμή που έγινε αποδεκτό ότι το συναίσθημα και η συγκίνηση του ζωγράφου είναι το παν και ότι ο καθένας μπορεί να δημιουργεί εκ νέου τη ζωγραφική, έτσι όπως αυτός την κατανοεί, όποια κι αν είναι η αφετηρία του, απ’ τη στιγμή εκείνη έπαψε πια να υπάρχει ζωγραφική. Συνέχισαν να υπάρχουν μόνον άτομα. Η γλυπτική πέθανε κι αυτή με τον ίδιο τρόπο.

Ξεκινώντας από τον Βαν Γκογκ, όλοι μας, όσο μεγάλοι ζωγράφοι κι αν θεωρούμαστε, είμαστε έως ένα βαθμό αυτοδίδακτοι, θα μπορούσε σχεδόν να πει κανείς ότι είμαστε ναΐφ ζωγράφοι.

Πάμπλο ΠικάσοΟι ζωγράφοι δεν ζουν πια μέσα στο πλαίσιο μίας παράδοσης κι έτσι ο καθένας μας οφείλει ν’ ανακαλύψει εξαρχής όλα τα εκφραστικά του μέσα. Κάθε μοντέρνος ζωγράφος έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να εφεύρει αυτή τη γλώσσα από το Α ως το Ω.

Κανένα κριτήριο δεν μπορεί να ισχύσει a priori στην περίπτωσή του, γιατί δεν πιστεύουμε πια σε αυστηρά καθορισμένα μέτρα. Υπό μίαν έννοια αυτό συνιστά απελευθέρωση, ταυτοχρόνως όμως είναι κι ένας απίστευτος περιορισμός, γιατί όταν αρχίζει να εκφράζεται η ατομικότητα του καλλιτέχνη, τότε αυτός χάνει στο επίπεδο της οργάνωσης ό,τι κερδίζει στο επίπεδο της ελευθερίας.

Κι όταν δεν είσαι πια σε θέση να υποτάξεις τον εαυτό σου σε κάποια οργάνωση, τότε έχεις κατά βάση ένα σοβαρό μειονέκτημα.

Αποτέλεσμα εικόνας για picasso

***

Pablo Picasso  -Σκέψεις για την τέχνη

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

20 Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ενημέρωσης για την Οστεοπόρωση

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Η Παγκόσμια Ημέρα Οστεοπόρωσης εορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Οκτωβρίου με στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με την πρόληψη, τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης.

Η Παγκόσμια Ημέρα Οστεοπόρωσης είναι μια πρωτοβουλία του Διεθνούς Ιδρύματος Οστεοπόρωσης (IOF) στην οποία συμμετέχουν ενεργά τοπικοί σύλλογοι από όλο τον κόσμο.

Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Οστεοπόρωσης, δείτε πώς ακριβώς επηρεάζει η πάθηση τα οστά και ποια είναι τα μέτρα που μπορείτε να πάρετε για να προστατευτείτε.

bigstock Digitally generated image of m 191417350

Τι είναι η οστεοπόρωση

Η οστεοπόρωση είναι μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από τη μειωμένη οστική αντοχή, που οφείλεται σε μείωση της οστικής πυκνότητας και διαταραχή της μικροαρχιτεκτονικής των οστών, με αποτέλεσμα την αυξημένη ευθραυστότητα των οστών και τον αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων.

Η οστεοπόρωση είναι αρκετά συχνή, με τεράστιες κοινωνικο-οικονομικές επιπτώσεις. Περίπου 1 στις 3 γυναίκες ηλικίας άνω των 50 ετών και 1 στους 5 άνδρες θα πάθουν ένα οστεοπορωτικό κάταγμα. Τα οστεοπορωτικά κάταγμα αποτελούν παγκοσμίως τη δεύτερη αιτία σωματικής ανικανότητας και θνητότητας.

Πότε εμφανίζεται η οστεοπόρωση

Στις γυναίκες αρχίζει συνήθως μετά την εμμηνόπαυση. Ωστόσο, χαμηλή οστική μάζα μπορεί να εμφανίσουν και γυναίκες πριν την εμμηνόπαυση ή ακόμη και παιδιά όταν συνυπάρχουν νοσήματα ή λαμβάνουν φάρμακα που επηρεάζουν την οστική μάζα. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο αναγνωρίζεται ότι η οστεοπόρωση αφορά και τους άνδρες. Πολύ γενικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι εμφανίζεται στις μεγαλύτερες ηλικίες άνω των 65 ετών, ενώ στις νεότερες ηλικίες σχετίζεται με παθολογικά προβλήματα, κυρίως υπογοναδισμό, είτε με την λήψη φαρμάκων.

bigstock 190560880

Ποια είναι τα συμπτώματα της οστεοπόρωσης

Η οστική απώλεια συμβαίνει σταδιακά και συνήθως δεν υπάρχουν συμπτώματα μέχρι να συμβεί το πρώτο κάταγμα. Τα πιο συχνά οστεοπορωτικά κατάγματα αφορούν τη σπονδυλική στήλη, τα ισχία και τους καρπούς. Από τα οστεοπορωτικά κατάγματα, τα σπονδυλικά κατάγματα έχουν σημαντική θνησιμότητα και νοσηρότητα (πόνο, παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης κ.ά.), ενώ τα κατάγματα του ισχίου αποτελούν την πιο σοβαρή επιπλοκή της οστεοπόρωσης.

Παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση

Υπάρχουν δυο κατηγορίες παραγόντων κινδύνου, οι τροποποιήσιμοι, δηλαδή αυτοί που είναι δυνατό να διορθωθούν από δική μας παρέμβαση, και οι μη τροποποιήσιμοι.

Στους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου ανήκουν οι εξής:

1) Κάπνισμα

2) Χαμηλό σωματικό βάρος (κάτω από 57 kg)

3) Χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου

4) Κατάχρηση αλκοόλ

5) Πρόωρη εμμηνόπαυση (<45), ωοθηκεκτομή

6) Παρατεταμένη αμηνόρροια (>1 έτος) πριν την εμμηνόπαυση

7) Μειωμένη όραση

8) Επανειλημμένες πτώσεις

9) Ανεπαρκής σωματική άσκηση ή παρατεταμένη ακινητοποίηση

Οι κυριότεροι μη τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου είναι οι εξής:

1) Ηλικία

2) Φύλο

3) Καυκάσια φυλή

4) Ατομικό ιστορικό κατάγματος στην ενήλικη ζωή

5) Ιστορικό κατάγματος σε πρώτου βαθμού συγγενή

6) Εμμηνόπαυση/υστερεκτομή

Επίσης, αρκετές παθήσεις και φάρμακα αποτελούν παράγοντες κινδύνου, καθώς προκαλούν δευτεροπαθή οστεοπόρωση, όπως ο υπερθυρεοειδισμός, ο υπερπαραθυρεοειδισμός, τα κακοήθη νοσήματα, τα νοσήματα του πεπτικού συστήματος, οι ρευματικές παθήσεις, τα κορτικοειδή, τα αντιψυχωτικά, τα ανοσοκατασταλτικα κ.ά.

bigstock Digital composite of highlight 191418037

Μέτρα πρόληψης για την οστεοπόρωση

Η οστεοπόρωση περιλαμβάνεται στις παθήσεις για τις οποίες είναι δυνατό σήμερα να εφαρμοστούν μέτρα τόσο πρωτογενούς όσο και δευτερογενούς πρόληψης.

Πρωτογενής πρόληψη

Στην πρωτογενή πρόληψη της οστεοπόρωσης εφαρμόζονται μέτρα που έχουν ως στόχο την εξουδετέρωση των τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου, ώστε να μην επιτραπεί η ανάπτυξη της πάθησης. Στους στόχους της πρωτογενούς πρόληψης περιλαμβάνονται:

- Η απόκτηση του μέγιστου δυνατού επιπέδου της κορυφαίας οστικής μάζας μέχρι την ηλικία των 25 ετών και η διατήρησή της κατά την ηλικιακή περίοδο των 25-45 ετών.

- Η ελαχιστοποίηση της οστικής απώλειας μετά την ηλικία των 45 ετών.

Για την επίτευξη των στόχων αυτών θα πρέπει, λαμβάνοντας υπόψη τους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για την οστεοπόρωση αλλά και τους μηχανισμούς με τους οποίους αναπτύσσεται η πάθηση, η στρατηγική για την πρωτογενή πρόληψη της οστεοπόρωσης να εφαρμόζεται σε ευρεία κλίμακα, να αρχίζει από την παιδική και εφηβική ηλικία και να περιλαμβάνει:

- Καθημερινή λήψη της απαραίτητης, ανάλογα με το φύλο και την ηλικία, ποσότητας ασβεστίου και βιταμίνης D

- Πρόγραμμα σωματικής άσκησης

- Ρύθμιση της ανεπάρκειας των οιστρογόνων σε περιπτώσεις πρόωρης εμμηνόπαυσης ή παρατεινόμενης αμηνόρροιας

- Διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους

- Αποχή από το κάπνισμα

- Όχι μεγάλη κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών

- Σε παθήσεις που επιβάλλεται η λήψη κορτιζόνης, θα πρέπει με βάση τις οδηγίες του θεράποντος γιατρού το φάρμακο αυτό να λαμβάνεται, αν είναι επιτρεπτό, στη μικρότερη δυνατή δόση και πάντως όχι πάνω από τα 7,5 mg πρεδνιζολόνης ημερησίως. Αν χρειάζεται μεγαλύτερη δόση, τότε θα πρέπει να λαμβάνεται παράλληλα ασβέστιο και βιταμίνη D με βάση τις οδηγίες του θεράποντος γιατρού. Επιπλέον, με βάση τα αποτελέσματα της μέτρησης της οστικής πυκνότητας, ο θεράπων γιατρός θα κρίνει αν στα παραπάνω προληπτικά μέτρα χρειάζεται και η προσθήκη αντιοστεοπορωτικών φαρμάκων που αναστέλλουν την οστική απορρόφηση.

Οι ημερήσιες ανάγκες σε ασβέστιο είναι περίπου 1 γραμμάριο για παιδιά μέχρι 10 ετών και για άνδρες μέχρι 65 ετών, ενώ είναι περίπου 1,5 γραμμάριο για εφήβους, γυναίκες όλων των ηλικιών και άνδρες άνω των 65 ετών. Οι ημερήσιες ανάγκες σε βιταμίνη D είναι 400-800 διεθνείς μονάδες. Το ασβέστιο λαμβάνεται κυρίως με τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Επομένως, είναι χρήσιμο να αναφερθεί η περιεκτικότητα σε ασβέστιο ανά κιλό γαλακτοκομικού προϊόντος: Γάλα αγελάδας 1,2 γραμ. ανά κιλό, γάλα πρόβειο 2,1 γραμ., γιαούρτι 1,7 γραμ., τυρί φέτα 5 γραμ. και τυρί κίτρινο 10-12 γραμμάρια ανά κιλό. Εκτός από τα γαλακτοκομικά προϊόντα, καλές πηγές ασβεστίου είναι τα ψάρια και τα μεταλλικά νερά, ενώ η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, τα εμπλουτισμένα σε βιταμίνη D γαλακτοκομικά προϊόντα και τα παχιά ψάρια αποτελούν καλές πηγές βιταμίνης D.

Το πρόγραμμα σωματικής άσκησης θα πρέπει να εφαρμόζεται συστηματικά για 3-4 ώρες κάθε εβδομάδα και να περιλαμβάνει ασκήσεις που εκτελούνται υπό την επίδραση της βαρύτητας. Τέτοιες ασκήσεις είναι π.χ. το περπάτημα, το ελεγχόμενο τρέξιμο, το τένις, το ανεβοκατέβασμα σκάλας και ο χορός.

Δευτερογενής πρόληψη

Η δευτερογενής πρόληψη της οστεοπόρωσης περιλαμβάνει μέτρα που εφαρμόζονται όταν έχουν ξεκινήσει οι νοσογόνοι παθογενετικοί μηχανισμοί, και στοχεύει πρώτον στην προσυμπτωματική διάγνωση, δηλαδή στη διάγνωση της νόσου πριν παρουσιάσει το πρώτο σύμπτωμα που είναι το κάταγμα, δεύτερον στην εξουδετέρωση των τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου για οστεοπόρωση και τρίτον στη μη εμφάνιση των κλινικών εκδηλώσεων της πάθησης.

Επομένως, προϋπόθεση δευτερογενούς πρόληψης της οστεοπόρωσης είναι να διαγνωστεί η νόσος σε προκαταγματικό στάδιο, πράγμα που είναι εφικτό με τη μέτρηση της οστικής πυκνότητας και εφόσον τηρούνται οι ενδείξεις για τη χρησιμοποίησή της. Τα μέτρα για τη δευτερογενή πρόληψη της οστεοπόρωσης εμπίπτουν σε εκείνα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπευτική της αντιμετώπιση. Είναι επομένως αυτονόητο ότι ο σχεδιασμός και η εφαρμογή των μέτρων δευτερογενούς πρόληψης για την οστεοπόρωση καθορίζονται από το θεράποντα γιατρό με βάση τα συγκεκριμένα κλινικά δεδομένα κάθε ασθενούς.

Πηγή: Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία & Επαγγελματική Ένωση Ρευματολόγων Ελλάδος, Ελληνικό Ίδρυμα Ρευματολογίας

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

Τι μου επιτρέπεται να ελπίζω; (Κορνήλιος Καστοριάδης)

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Ας πάρουμε τα τρία περίφημα καντιανά ερωτήματα σχετικά με τα ανθρώπινα ενδιαφέροντα: «Τι μπορώ να γνωρίσω; Τι πρέπει να κάνω; Τι μου επιτρέπεται να ελπίζω;».

Για τα δύο πρώτα δεν έχω έτοιμη απάντηση. Σας θυμίζω απλώς ότι η σχετική συζήτηση ξεκίνησε από τους Έλληνες. Στο τρίτο όμως ερώτημα έχω την απάντηση: τίποτα. Και ισχυρίζομαι πως η απάντηση αυτή βρίσκεται στη βάση της ελληνικής σύλληψης του κόσμου. Πρέπει βέβαια να διευκρινίσουμε τον όρο ελπίδα. Η ελπίδα ή προσδοκία έχει δύο έννοιες.

Αφενός, μια έννοια τρέχουσα, εμπειρική, που παραπέμπει στο γεγονός ότι στην καθημερινή μας ζωή έχουμε απέναντι στην πραγματικότητα ορισμένες καθορισμένες – περιορισμένες προσδοκίες σε σχέση με δραστηριότητες μας. Περιμένουμε την επόμενη να ανατείλει και πάλι ο ήλιος, να βρούμε ψάρια στη θάλασσα … Η ελπίδα αυτή παραπέμπει άλλωστε σε σειρά πολύ σημαντικών προβλημάτων κοσμολογικής και ταυτόχρονα ψυχολογικής τάξεως …

Αυτό που διακυβεύεται εδώ είναι η εικασία μιας κάποιας κανονικότητας των πραγμάτων και κυρίως των φαινομένων των οποίων η κανονικότητα τα καθιστά θετικά για τους ανθρώπους ή τουλάχιστον σχετικά «εύχρηστα». Αντιθέτως, κανένας δεν θα έλεγε ότι ελπίζουμε στο θάνατό μας, παρά το ότι το γεγονός είναι εξίσου πιθανό με την ανατολή του ήλιου … τουλάχιστον ως γεγονός.

Η προσδοκία ή η ελπίδα όμως έχουν όμως και μια άλλη έννοια, … «destinal» (της μοίρας) … : δηλαδή την ιδέα μια θεμελιακής, έσχατης συμφωνίας, πέραν όλων των δυνατών αντιθέσεων και αντιφάσεων, μεταξύ των βαθύτερων φιλοδοξιών μας και αυτού που θα συμβεί. Την ιδέα μιας κάποιας αρμονίας μεταξύ του κόσμου και της ύπαρξης μας, που περιλαμβάνει βέβαια, κατά προνομιακό τρόπο και αυτό που επιθυμούμε. Η ελπίδα αυτή συνεπάγεται, επομένως, ότι η τάξη του κόσμου … περιέχει την απάντηση στις δικές μας προσδοκίες. Μια τέτοια αναπαράσταση συναντάται σε πολλές αν όχι σε όλες τις κοινωνίες. Πρόκειται άλλωστε κατά τη γνώμη μου, για τη θεμελιακή θέση του μονοθεϊσμού. Ωστόσο, απουσιάζει παντελώς από την πρωταρχική ελληνική στάση, τουλάχιστον μέχρι τον 5ο αιώνα, πράγμα που φαίνεται στο μύθο της Πανδώρας στον Ησίοδο …

Γνωρίζετε ότι η Πανδώρα ήρθε στους ανθρώπους ως δώρο των θεών. Το δώρο όμως αυτό ήταν παγίδα και θα όφειλαν να το είχαν αποποιηθεί. Η Πανδώρα θα ανοίξει το περίφημο αγγείο από το οποίο θα ξεπηδήσουν όλα τα δεινά της ανθρωπότητας … Όταν θα το ξανακλείσει, θα κλείσει μέσα και την ελπίδα. Ιδού λοιπόν η ελληνική θεώρηση της ανθρώπινης ζωής: πληθώρα κάθε λογής κακών και απουσία ελπίδας – η ελπίδα κλείστηκε σ’ ένα κουτί που κανείς πλέον δεν μπορεί να ανοίξει.

_______________________

 ~  Κορνήλιος Καστοριάδης, Η ελληνική ιδιαιτερότητα: Από τον Όμηρο στον Ηράκλειτο,   (Εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ, 2007, σελ. 257-259)

Πηγή: axia-logou.blogspot.gr

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

Ηλεκτρονικό τσιγάρο: υγιέστερη παραλλαγή του συμβατικού καπνίσματος ή επικίνδυνη συνήθεια;

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Τις τελευταίες εβδομάδες η ειδησεογραφία στις ΗΠΑ έχει κατακλυστεί από αλλεπάλληλες αναφορές για θανάτους ή πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, που συνδέονται με το άτμισμα και το ηλεκτρονικό τσιγάρο.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι υγειονομικές και πολιτικές Αρχές στο υψηλότατο επίπεδο ετοιμάζουν μεγάλη αυστηροποίηση των κανονισμών για το ηλεκτρονικό τσιγάρο και το άτμισμα.

Στις ΗΠΑ οι θάνατοι που συνδέονται με το ηλεκτρονικό τσιγάρο έχουν φτάσει τους έξι τις τελευταίες εβδομάδες, ενώ εκατοντάδες είναι τα περιστατικά νοσηλείας στα νοσοκομεία, με πολλά από αυτά να κρίνονται ως πολύ σοβαρά. Κοινός παρονομαστής στα προβλήματα υγείας που φέρεται να αποδίδονται στο άτμισμα είναι οι πνεύμονες.

Τι είναι αυτό όμως που προκαλεί το άτμισμα στους πνεύμονες; Τι λένε οι πιο πρόσφατες παρατηρήσεις των γιατρών για το ηλεκτρονικό τσιγάρο;
Το ABC News μίλησε με τους γιατρούς που είναι στην πρώτη γραμμή της θεραπείας των ασθενών και στην έρευνα της πιθανής συσχέτισης ατμίσματος και λοιμόξεων του αναπνευστικού, για να κατανοήσουν καλύτερα ποιες είναι αυτές οι πνευμονικές ασθένειες και τι μπορεί να τις προκαλεί.

Υπολείμματα ελαίων στους πνεύμονες

"Στους πνεύμονες δεν αρέσουν τα ελαιώδη υγρά", λέει ο δρ. John Parker, πνευμονολόγος στο πανεπιστήμιο της Δυτικής Βιρτζίνια. Ο Parker είδε μία από τις πρώτες περιπτώσεις που συνδέονταν με το άτμισμα το 2015, όταν μια 31χρονη γυναίκα που έκανε ηλεκτρονικό τσιγάρο μπήκε στο νοσοκομείο με δυσκολία στην αναπνοή. Είχε συμπτώματα που έμοιαζαν με πνευμονία, αλλά οι εξετάσεις ήταν αρνητικές για κάτι τέτοιο.

Όταν έκαναν δειγματοληψία κυττάρων στους πνεύμονες, ανακάλυψαν ότι πολλά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος ήταν γεμάτα με ένα λιπαρό υλικό. Τότε συνέδεσαν την περίπτωσή της με τις λιπαρές χημικές ουσίες που άτμιζε.

Τα υγρά που μπαίνουν σε ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο περιέχουν μεταξύ άλλων διαλυτικές ουσίες, όπως γλυκερίνη και άλλα ελαιώδη πρόσθετα, τα οποία όταν θερμαίνονται και ψύχονται, δημιουργούνται σταγονίδια που μπορούν να εισπνευστούν και να διαταράξουν την κανονική λειτουργία των πνευμόνων. Οι πνεύμονες αντιδρούν στην παρουσία αυτών των σταγόνων άλλων αερολυματικών χημικών ουσιών σαν να είναι ξένο σώμα, το ανοσοποιητικό σύστημα τους επιτίθεται και προκαλεί πνευμονική φλεγμονή.

Η διάγνωση της 31χρονης εκείνης γυναίκας ήταν “λιποειδής πνευμονία” (lipoid pneumonia). Πρόκειται για μια κατάσταση που παρατηρείται συχνότερα σε ηλικιωμένους ανθρώπους, οι οποίοι κατά λάθος εισπνέουν έλαια στους πνεύμονες. Είναι μια ασθένεια που ποτέ στο παρελθόν δεν έχει συνδεθεί με το κάπνισμα κανονικών τσιγάρων.

“Αυτή η νεαρή γυναίκα δεν είχε κανέναν άλλο λόγο να πάθει λιποειδή πνευμονία”, δήλωσε ο δρ. Parker, “εκτός από το γεγονός ότι έκανε ηλεκτρονικό τσιγάρο που οδήγησε στην ασθένειά της”.

Φλεγμονή των πνευμόνων

“Οι πνεύμονες ερεθίζονται όταν εκτίθενται σε οτιδήποτε εκτός από τον καθαρό αέρα", λέει η δρ. Laura Crotty Alexander, γιατρός και ερευνήτρια στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγο. Ορισμένες χημικές ουσίες, συμπεριλαμβανομένης της νικοτίνης, μπορούν να προκαλέσουν τέτοια φλεγμονή.

Όταν οι πνεύμονες είναι ερεθισμένοι, αρχίζουν να συσσωρεύονται εκεί κύτταρα καταπολέμησης της λοίμωξης. Κανονικά, αυτά μας βοηθούν να καταπολεμήσουμε τους ιούς και τα βακτήρια, αλλά όταν δεν υπάρχει καμία μόλυνση να πολεμήσουν, τότε δημιουργούν φλεγμονές που τραυματίζουν τον υγιή πνευμονικό ιστό.

Οι γιατροί διαγιγνώσκουν αυτές τις καταστάσεις όταν βρίσκουν συσσώρευση συγκεκριμένων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος στους πνεύμονες, συμπεριλαμβανομένων κυττάρων που ονομάζονται ηωσινόφιλα και ουδετερόφιλα.

Οι ασθενείς χρειάζονται πλύση των πνευμόνων για οριστική διάγνωση, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να τοποθετηθεί κάμερα στους πνεύμονες. Ωστόσο, στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις, οι ασθενείς είναι πολύ άρρωστοι για να αντέξουν στη διαδικασία.

Διαρροή υγρού στους πνεύμονες

Αντί για μια ξεχωριστή ασθένεια, το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσφορίας (acute respiratory distress syndrome - ARDS) είναι ένας όρος που περιγράφει την σοβαρότητα του προβλήματος των πνευμόνων ή το πόσο χαμηλά είναι τα επίπεδα οξυγόνου του ασθενούς.

Η εκτεταμένη φλεγμονή προκαλεί διαρροή υγρού στους πνεύμονες, καταστρέφοντας την ικανότητά τους να μεταφέρουν οξυγόνο. Στο ένα τρίτο των περιπτώσεων ο ασθενής χρειάζεται να διασωληνωθεί για υποστήριξη της αναπνοής.

Οι πιο σοβαρές περιπτώσεις απαιτούν μια επεμβατική διαδικασία που ονομάζεται "ECMO", η οποία απομακρύνει το αίμα με χαμηλή περιεκτικότητα σε οξυγόνο και το περνάει από μια συσκευή που το υπερ-οξυγονώνει προτού το επιστρέψει στο σώμα.

Αίμα στους πνεύμονες

Μια άλλη σοβαρή επιπλοκή στο φάσμα της πνευμονικής βλάβης είναι η αιμορραγία στους πνεύμονες. "Αυτό συμβαίνει όταν η φλεγμονή διαπερνά τον πνευμονικό ιστό και εισέρχεται στα αιμοφόρα αγγεία του πνεύμονα", δήλωσε ο δρ. Parker.

Οι ασθενείς με αυτή την κατάσταση μπορεί να έχουν αιμόπτυση και βήχα με αίμα, καθιστώντας ακόμη πιο δύσκολο το να αναπνεύσουν. Ένα περιστατικό αυτής της ασθένειας καταγράφηκε στις ΗΠΑ το 2016 και οι γιατροί το απέδωσαν στο ηλεκτρονικό τσιγάρο και το άτμισμα.

Θεραπεία και μακροπρόθεσμες προοπτικές

Η θεραπεία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι υποστηρικτική και περιλαμβάνει τη χρήση στεροειδών για την μείωση της φλεγμονής. Εάν επιμένει για μεγαλύτερες περιόδους, η φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη ουλών στους πνεύμονες, με αποτέλεσμα μακροχρόνια προβλήματα αναπνοής.

"Η σοβαρότητα αυτών των πνευμονικών ασθενειών είναι κακός οιωνός για όσα μπορεί να δούμε στο μέλλον", δήλωσε η δρ. Alexander.

Στο εργαστήριό της έχει διεξάγει έρευνες που δείχνουν ότι οι διαλύτες που χρησιμοποιούνται σχεδόν καθολικά σε υγρά ατμίσματος για ηλεκτρονικό τσιγάρο (προπυλενογλυκόλη και γλυκερόλη) μπορούν να προκαλέσουν βλάβη και σε άλλα όργανα, όπως η καρδιά, οι νεφροί και το ήπαρ, όταν εισπνέονται.
"Όλοι επικεντρώνονται στους πνεύμονες αυτή τη στιγμή, αλλά θα ανακαλύψουμε αργότερα, ότι αυτές οι χημικές ουσίες προκαλούν ασθένειες σε όλο το σώμα", ανέφερε η ίδια.

Όσοι εξακολουθούν να ατμίζουν με ηλεκτρονικό τσιγάρο, πρέπει να είναι σε εγρήγορση για συμπτώματα όπως βήχας, δύσπνοια και πυρετός, ώστε να αναζητήσουν ιατρική περίθαλψη άμεσα.

Εάν καπνίζετε κανονικά τσιγάρα και προσπαθείτε να το κόψετε, ρωτήστε το γιατρό σας για άλλες αποδεδειγμένες θεραπείες διακοπής, όπως τσίχλες και επιθέματα νικοτίνης, ή άλλες φαρμακευτικές επιλογές.

Πηγή: pronews.gr

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

Τα δέκα πιο εντυπωσιακά σπήλαια της Ελλάδας!

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

1. Σπήλαιο Περάματος

Βρίσκεται μόλις 5 χλμ. από το κέντρο της πόλης των Ιωαννίνων, στο δρόμο για Μέτσοβο, στο ομώνυμο προάστιο Πέραμα, επάνω στο λόφο Γορίτσα. Τα πόδια του λούζει η λίμνη Παμβώτιδα Ιωαννίνων, που έγινε ξακουστή με το θρύλο της Κυρά-Φροσύνης και του Αλή Πασά, και είναι το πιο μεγάλο σε έκταση σπήλαιο στην Ελλάδα με 4,8 στρέμματα και το 6ο σε μήκος διαδρόμων με 1.700 μέτρα

Το Σπήλαιο Περάματος είναι γεωλογικά συνδεδεμένο με την παρουσία και την εξέλιξη τής λίμνης Παμβώτιδας. Χρονολογείται περίπου στα 1.500.000 χρόνια και είναι τμήμα κοίτης ποταμού, όταν τα νερά της λίμνης Παμβώτιδας κάλυπταν όλο το λεκανοπέδιο τής πόλης των Ιωαννίνων και ο λόφος Γκορίτσα ήταν μια νησίδα.

Οι πρώτες σύγχρονες αναφορές για την ύπαρξη του Σπηλαίου χρονολογούνται από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι κάτοικοι τού Περάματος έβρισκαν καταφύγιο κατά τους βομβαρδισμούς.

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και μετά το τέλος του, φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά από τον Κωνσταντίνο Κασβίκη, γυμναστή και ερασιτέχνη σπηλαιολόγο. Η συστηματική εξερεύνηση και χαρτογράφησή του ξεκίνησε από τον Ιωάννη και την Άννα Πετροχείλου (ιδρυτές της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας).

Σπήλαιο Περάματος στο Νομό ΙωαννίνωνΤο Σπήλαιο Περάματος ανήκει στα ασβεστολιθικά σπήλαια και διαθέτει 19 είδη σταλακτιτών και σταλαγμιτών, αριθμό εξαιρετικά μεγάλο.

Αποτελείται από πολλές διαδοχικές αίθουσες και διαδρόμους στολισμένους με σταλακτίτες, σταλαγμίτες, κουρτίνες και εντυπωσιακές κολώνες σε θαυμάσια συμπλέγματα. Το 1956 βρέθηκαν απολιθωμένα δόντια και οστά της αρκούδας των σπηλαίων.

Καταλαμβάνει έκταση 14.800 τ.μ. και η τουριστική διαδρομή είναι συνολικά 1.100 μέτρα. Η θερμοκρασία τού εσωτερικού χώρου είναι 18°C, ενώ η υγρασία φτάνει το 100%.

2. Το Σπήλαιο των Λιμνών

Το «Σπήλαιο των Λιμνών» βρίσκεται κοντά στο χωριό Καστριά του Δήμου Λευκασίου Αχαΐας, επί του επαρχιακού δρόμου Πατρών–Καλαβρύτων–Κλειτορίας–Τριπόλεως. Απέχει μόλις 17 χλμ. από τα Καλάβρυτα και 9 χλμ. από την Κλειτορία.

Το σπήλαιο είναι ένα σπάνιο δημιούργημα της φύσης. Εκτός από τους λαβυρινθώδεις διαδρόμους, τις μυστηριώδεις στοές και τους παράξενους σταλακτιτικούς σχηματισμούς του, έχει κάτι αποκλειστικά δικό του: τις αλλεπάλληλες κλιμακωτές λίμνες (εκτείνονται σε τρεις ορόφους), που το καθιστούν μοναδικό στο είδος του στον κόσμο! Το αξιοποιημένο μήκος του σπηλαίου προς το παρόν ανέρχεται σε 500 μέτρα.

Ο επισκέπτης μπαίνει στο σπήλαιο από τεχνητή σήραγγα, που καταλήγει κατ΄ ευθείαν στο δεύτερο όροφο. Οι διαστάσεις του τμήματος αυτού προκαλούν δέος, έκσταση και θαυμασμό. Η διάβαση των λιμνών γίνεται από υπερυψωμένες τεχνητές γέφυρες. Στον κάτω όροφο του σπηλαίου βρέθηκαν απολιθωμένα οστά ανθρώπου και διαφόρων ζώων, μεταξύ των οποίων και ιπποπόταμου. Το τμήμα αυτό προορίζεται για βιοσπηλαιολογικό εργαστήριο διεθνούς προβολής.

3. Σπήλαιο Πηγών Αγγίτη

Το σπήλαιο βρίσκεται στο νομό Δράμας στο δήμο Προσοτσάνης, κοντά στο χωριό Κοκκινόγεια, σε τοποθεσία κατάφυτη από πλατάνια.

Είναι ένα από τα ελάχιστα στην Ελλάδα που διασχίζεται από ποτάμι (Αγγίτη). Πρόκειται για το δεύτερο μεγαλύτερο σε μήκος σπήλαιο της χώρας, μετά το σπήλαιο Δυρού, με μήκος 13 χλμ. και υψομετρική διαφορά 400 μέτρα. Έχει εξερευνηθεί σε βάθος 8,5 χλμ. από ομάδα Γάλλων σπηλαιολόγων.

Από αυτά, περίπου 2,5 χλμ. είναι προσπελάσιμα, ενώ επισκέψιμα είναι τα πρώτα 500 μέτρα. Μέσα στο σπήλαιο με σταθερή θερμοκρασία 17ο C, στο διάκοσμό του κυριαρχούν οι λευκοί και ερυθρόμορφοι σταλακτίτες διαφόρων μορφών.

Το σπήλαιο λέγεται και Μααρά, ονομασία η ετυμολογία της οποίας είναι είτε από τα αραβικά και σημαίνει μικρό σπήλαιο είτε από τα εβραϊκά που σημαίνει νερό από το βουνό. Στην περιοχή, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως σημαντικά ευρήματα παλαιολιθικά και παλαιοντολογικά, καθώς και ένα χαυλιόδοντα από μαμούθ, που φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Δράμας.

Στην έξοδο του ποταμού (είσοδος του σπηλαίου) υπάρχει υδροτροχός που λειτουργούσε από την τουρκοκρατία, για την ύδρευση των γύρω οικισμών. Το σύστημα τροχών κάλυψε τις ανάγκες υδροδότησης της περιοχής μέχρι και τα μέσα του 20ου αιώνα. Στο σπήλαιο έχουν βρεθεί μοναδικά είδη ψαριών, όπως η μπριάνα και το τυλινάρι και ένα μοναδικό είδος ημιδιάφανης πετροκαραβίδας.

4. Το Σπήλαιο της Αλιστράτης

Κάτι πρέπει να.. έχει η Προσοτσάνη κι είναι γεμάτη σπήλαια.

Εκεί βρίσκεται και το σπήλαιο της Αλιστράτης, και είναι ένα από τα μεγαλύτερα σπήλαια της Ευρώπης.

Ο πλούσιος διάκοσμός του περιλαμβάνει, εκτός από τεράστιους σταλακτίτες και σταλαγμίτες σε διάφορους χρωματισμούς και τους σπάνιουςεκκεντρίτες. Οι εκκεντρίτες ή ελικτίτες είναι σπάνιοι σχηματισμοί που δημιουργούνται «αψηφώντας» τους νόμους της βαρύτητας και ακολουθώντας ακανόνιστες πορείες. Κύριο χαρακτηριστικό του εν λόγω σπηλαίου – που το κάνει και μοναδικό στον ελληνικό χώρο – η πολύ μεγάλη ποικιλία εκκεντριτών.

Χαρακτηρίζεται επίσης, από τους μοναδικούς μικροσκοπικούς οργανισμούς (3 χιλστ.) που απαντώνται εντός του, όπως η Alistratia Beroni, ένα μοναδικό είδος ισοπόδου. Οι επισκέψιμοι διάδρομοι έχουν μήκος 3 χλμ. περίπου. Το σπήλαιο ανήκει στο δίκτυο σπηλαίων του φαραγγιού του ποταμού Αγγίτη μαζί με άλλα τέσσερα γνωστά σπήλαια. Το σπήλαιο Αλιστράτης απέχει 6 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της κωμόπολης της Αλιστράτης Σερρών, στη θέση «Πετρωτό» και είναι προσβάσιμο τόσο από την Δράμα και την Καβάλα, όσο και από τη Θεσσαλονίκη (μέσω Σερρών ή Ασπροβάλτας). Έχει αξιοποιηθεί και είναι επισκέψιμο από το 1998.

5. Το Σπήλαιο του Αγίου Γάλακτος -Χίος

Το Σπήλαιο του Αγίου Γάλακτος είναι ένα από τα δύο επισκέψιμα σπήλαια της Χίου (το άλλο είναι αυτό των Ολύμπων). Πρόκειται ουσιαστικά για δύο σπήλαια, το ένα πάνω από το άλλο. Το κατώτερο εκτείνεται σε μεγάλη έκταση και έχει σημαντικό λιθωματικό διάκοσμο. Το από πάνω είναι αβαθές και στο στόμιό του είναι κτισμένο το εκκλησάκι της Αγιογαλούσαινας.

Ο επισκέπτης, στη διαδρομή του σπηλαίου θα συναντήσει θάλαμους και διαμερίσματα, στολισμένα με σταλακτικά συμπλέγματα, που είναι πολύ εντυπωσιακά.
Μορφολογικά, πρόκεται για έναν επιμήκη διάδρομο μήκους 220μ. που σχηματίζει μαιάνδρους ενώ τοπικά διευρύνεται δημιουργώντας ευρύχωρες αίθουσες και δαιδαλώδεις θαλάμους. Εξώστες, παράθυρα, γέφυρες και λαγούμια συγκαταλέγονται στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του. Η υγρασία και η σταγονορροή είναι έντονες ενώ η θερμοκρασία μεταβάλλεται.

Η ανασκαφική έρευνα που διενεργήθηκε στα δύο κατώτερα σπήλαια, το 1938 από τη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή και το 2004 από την Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας, έφερε στο φως σημαντικά ευρήματα που χρονολογούνται από τη Μέση και Νεότερη Νεολιθική περίοδο (6η και 5η χιλιετία π.Χ.). Στο σπήλαιο περιέχονταν επίσης σποραδικά κατάλοιπα όλων των μεταγενέστερων περιόδων. Αφθονα είναι επίσης τα διατροφικά κατάλοιπα, κυρίως οστά ζώων, ψαριών και κογχύλια.

Αξίζει να σημειωθεί και η ανεύρεση οστών από αρκούδες, λεοπαρδάλεις, αγριόχοιρους και ζαρκάδια, ζώα που έχουν εξαφανιστεί πλέον από το νησί..

6. Το Λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης στην Κεφαλονιά

Πρόκειται για ένα μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο.

Το Λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης βρίσκεται σε απόσταση 2 χιλ. βορειοδυτικά της Σάμης. Η φυσική είσοδος του σπηλαίου είναι κατακόρυφη (διαστάσεων 40×50 μ.) και δημιουργήθηκε από την πτώση ενός τμήματος της οροφής. Παρόλα αυτά υπάρχει και τεχνητή είσοδος με σκαλοπάτια που επιτρέπει την επίσκεψη στο σπήλαιο. Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε από τον Γιάννη Πετρόχειλο το 1951.

Η λίμνη βρίσκεται 20 μ. κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, έχει μήκος 160 μ. περίπου και το νερό έχει βάθος 10 μ. έως 40 μ. Σταλακτίτες ηλικίας 20.000 χρόνων με περίεργα σχήματα στολίζουν το μεγαλύτερο τμήμα του σπηλαίου.

Αξίζει όταν επισκεφθείτε την Κεφαλονιά να κάνετε βαρκάδα στο σπήλαιο, έτσι άλλωστε γίνεται και η ξενάγηση. Ξεκινάει από το ξεσκέπαστο τμήμα του σπηλαίου όπου το φως πέφτει στο νερό και δημιουργεί τις ωραιότερες τυρκουάζ αποχρώσεις και συνεχίζεται στο σκεπασμένο τμήμα του.

Στο κέντρο της λίμνης υπάρχει ένα μικρό νησάκι, πάνω στο οποίο βρέθηκαν ευρήματα που πιστοποιούν τη λατρευτική λειτουργία του σπηλαίου καθώς, κατά την αρχαιότητα, οι προϊστορικοί κάτοικοι λάτρευαν τον Θεό Πάνα και την παρουσία γυναικείων μορφών, τις γνωστές Νύμφες. Γι’αυτό το λόγο το σπήλαιο Μελισσάνη ονομάζεται και Σπήλαιο των Νυμφών.

7. Το Σπήλαιο Κουτούκι στην Παιανία

Το Σπήλαιο εντάσσεται στο υπόγειο καρστικό σύστημα του Υμηττού. Η δημιουργία του οφείλεται στην υψηλή διαλυτότητα των ασβεστόλιθων στο νερό της βροχής. Αυτό είναι και η πρωταρχική αιτία γενέσεως των Σπηλαίων.

Έτσι έχει δημιουργηθεί και το μεγαλύτερο μέρος του Σπηλαίου της Παιανίας, με πλούσιο λιθωματικό διάκοσμο, με ποικιλίες σταλακτιτικών σχηματισμών και υποβλητική ατμόσφαιρα, στοιχεία που ώθησαν στο να δοθούν διάφορα ονόματα στις αίθουσες, τους εξώστες, τις πλατείες και τους διαδρόμους. Την «Ολυμπιακή Δάδα» μπορούμε να διακρίνουμε, «Βωμούς», «Κοράλλια», ένα «Αρμόνιο», και τον «Κόκκινο Καταρράκτη» από τα οξείδια του σιδηρού που διεισδύουν στο εσωτερικό του σπήλαιο μαζί με το νερό από την επιφάνεια του εδάφους.

Το «Κουτούκι» είναι σπηλαιοβάραθρο με κατακόρυφο ύψος 38,5μ. και μήκος διαδρόμων 350μ. περίπου. Ο τεράστιος κεντρικός θάλαμος, διαστάσεων 60 x 60 μ. χωρίζεται με σταλαγμίτες, σταλακτίτες και κολώνες σε άλλους μικρότερους. Η θερμοκρασία στο εσωτερικό του είναι 17oC. Σήμερα η επίσκεψη γίνεται από τεχνητή είσοδο που κατασκευάστηκε για την διευκόλυνση της πρόσβασης, στα πλαίσια της τουριστικής αξιοποίησης που έγινε από τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού (Ε.Ο.Τ.) την τετραετία 1963 – 1967.

8. Το Σπήλαιο του Δράκου στην Καστοριά

Βρίσκεται στην Καστοριά και είναι ένα από τα πιο σύγχρονα σπήλαια στα Βαλκάνια, εξοπλισμένο με τα πιο σύγχρονα συστήματα ανακύκλωσης του αέρα και διατήρησης της ισορροπίας του κλίματος. Μεταξύ των άλλων, στο σπήλαιο έχει εγκατασταθεί ηλεκτρονικό σύστημα που ελέγχει τη μετακίνηση των βράχων στο εσωτερικό της ώστε να υπάρχει ανά πάσα στιγμή ενημέρωση για τις γεωλογικές μεταβολές.

Έχουν φτιαχτεί ειδικές διαδρομές κατάλληλα διαμορφωμένες με σεβασμό προς το περιβάλλον και μια πλωτή γέφυρα από την οποία μπορεί κανείς να δει τις 7 λίμνες που υπάρχουν μέσα στη σπηλιά. Είναι το μοναδικό σπήλαιο στην Ελλάδα με λίμνες γλυκού νερού κι αυτό λόγω της εγγύτητας με τη λίμνη της Καστοριάς. Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε το 1940 από κατοίκους της Καστοριάς και πήρε το όνομά της από την είσοδό της που έχει τη μορφή στόματος δράκου. Ακολούθησαν διάφορες χαρτογραφήσεις και εξερευνήσεις του σπηλαίου, ενώ η πρώτη προσπάθεια διαμόρφωσης του χώρου της εισόδου έγινε το 1985. Επίσης, μέσα στη σπηλιά ανακαλύφθηκαν οστά αρκούδας των σπηλαίων, η ηλικία των οποίων εκτιμάται σε 10.000 χρόνια.

9. Το Σπήλαιο Κάψια στην Αρκαδία

Το σπήλαιο «Καταβόθρες του Κάψια». Βρίσκεται κάτω από το Χιονοδρομικό Κέντρο του Μαινάλου, 1500 μέτρα απ’ το χωριό Κάψια, μόλις 15 χλμ. απ’ την Τρίπολη.
Ανακαλύφθηκε το 1887 από το Γάλλο αρχαιολόγο Γουσταύο Φουζέρ, στα πλαίσια των ανασκαφών του στη Μαντινεία και εξερευνήθηκε το 1892.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες το σπήλαιο του Κάψια είναι παγκοσμίου σπηλαιολογικού ενδιαφέροντος και έχει όλες τις προϋποθέσεις να γίνει ένα αξιοθέατο μεγάλου τουριστικού ενδιαφέροντος.

Το σπήλαιο έχει μήκος, σε ευθεία, 380 μέτρα και ο διάκοσμος του αποτελεί ένα σπάνιο, μεγαλειώδες θέαμα συνδυασμού χρωμάτων, σχεδίων και φυσικών συμπλεγμάτων.
Μέχρι σήμερα έχουν εξερευνηθεί περίπου 6.500 τ.μ. του σπηλαίου ενώ στο εσωτερικό του εντοπίστηκαν απολιθώματα νεολιθικής εποχής, ίχνη παλιάς πλημμύρας, ανθρώπινα οστά και κρανία αλλά και πήλινα λυχνάρια του 4ου και 5ου αιώνα μ.Χ.

Στο εσωτερικό του σπηλαίου υπάρχουν μικρά και μεγάλα δωμάτια, πολυδαίδαλοι διάδρομοι και μοναδικά συμπλέγματα από σταλακτίτες και σταλαγμίτες που ξεπερνούν κατά πολύ το ένα μέτρο.

Στην «αίθουσα των θαυμάτων» του σπηλαίου μπορεί να αντικρίσει κανείς ένα αληθινό δάσος από κατάλευκους σταλακτίτες που κρέμονται από την οροφή και πολύχρωμους σταλαγμίτες σε μοναδικούς συνδυασμούς χρωμάτων και σχεδίων. Εικόνες πραγματικά θεαματικές που κάνουν το Σπήλαιο του Κάψια ένα σπήλαιο αξεπέραστης αξίας αλλά και ομορφιάς.

10. Το Σπήλαιο στην Βλυχάδα Διρού

Για το τέλος κρατήσαμε το πιο εντυπωσιακό από τα σπήλαια της Ελλάδα και ένα από τα πιο εντυπωσιακά παγκοσμίως.

Βρίσκεται στη δυτική ακτή της Λακωνικής χερσονήσου, στον ‘Ορμο του Διρού. Το Σπήλαιο Γλυφάδα (ή Βλυχάδα) Διρού εξερευνήθηκε για πρώτη φορά το 1949, όταν οι ιδρυτές της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας, Γιάννης και ‘Αννα Πετροχείλου, άρχισαν να το εξερευνούν συστηματικά. Η ύπαρξή του ήταν γνωστή στους ντόπιους από το 1900 περίπου.

Κανείς όμως δεν υποψιαζόταν το θαύμα που έκρυβε στο εσωτερικό του. Έως το 1960 είχαν εξερευνηθεί και χαρτογραφηθεί 1.600 μέτρα, ενώ σήμερα το γνωστό μήκος του σπηλαίου ξεπερνά τα 15 χιλιόμετρα. Το 1970 έγινε η πρώτη υποβρύχια εξερεύνηση. Το μήκος των επισκέψιμων διαδρόμων του σπηλαίου είναι 3100μ. (σύμφωνα με το ΥΠ.ΠΟ.Τ.), εκ των οποίων τα 300μ. είναι χερσαία. Η ξενάγηση στο θαλάσσιο τμήμα πραγματοποιείται με βάρκες.

Εξαιτίας του πλούσιου πολύχρωμου διακόσμου του, τοποθετείται στην κορυφή της παγκόσμιας λίστας λιμναίων σπηλαίων μαζί με τη Ζάιτα του Λιβάνου και το γαλλικό Παντιράκ.

Το χερσαίο, αλλά και το ενάλιο τμήμα του, διαθέτει πλούσιο λιθωματικό διάκοσμο. Το διατρέχει υπόγειος ποταμός που χύνεται στη θάλασσα περίπου 23μ. δεξιά της φυσικής εισόδου του, η οποία βρίσκεται μισό μέτρο πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Το μεγαλύτερο μέρος του σπηλαίου καλύπτεται με θαλασσινό νερό και η στάθμη των υδάτων στο εσωτερικό του μεταβάλλεται ανάλογα με τις εξωτερικές καιρικές συνθήκες. Εντός του σπηλαίου έχουν εντοπισθεί οστά ιπποποτάμων, πανθήρων, υαινών, λιονταριών, ελαφιών και άλλων ζώων, καθώς και προϊστορική κεραμική.

Το σπήλαιο άρχισε να σχηματίζεται πριν από εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Οι σταλακτίτες και οι σταλαγμίτες, που σήμερα βρίσκονται κάτω από το νερό, σχηματίστηκαν όταν η επιφάνεια της θάλασσας βρισκόταν πολύ χαμηλότερα από το σημερινό της επίπεδο. Το νερό μέσα είναι υφάλμυρο και έχει μεγάλη σκληρότητα. Η θερμοκρασία του είναι περίπου 14OC, ενώ του αέρα κυμαίνεται από 16 έως 19OC.

Η φυσική του είσοδος έχει διάμετρο μόλις μισού μέτρου και βρίσκεται πολύ κοντά στην επιφάνεια της θάλασσας. Σε παλαιότερες εποχές το σπήλαιο είχε και άλλες εισόδους οι οποίες σταδιακά έκλεισαν. Για την αξιοποίησή του ανοίχτηκαν δυο νέες είσοδοι.

Πηγή: eleftherostypos.gr

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

Δέκα ιατρικοί μύθοι που πρέπει να πάψουμε να πιστεύουμε (αλλεργίες, απώλεια βάρους, τραυματισμοί κ.α.)

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Υπάρχουν μια σειρά από ιατρικές συμβουλές που όλοι ακολουθούμε, έχοντας την πίστη ότι βασίζονται σε επιστημονική γνώση και αποδείξεις. Ωστόσο, σύμφωνα με ερευνητές, υπάρχουν περίπου 400 συνήθεις πρακτικές οι οποίες στην πραγματικότητα αντικρούονται πλήρως από μελέτες που έχουν δημοσιευθεί μεταξύ 2011-2017 σε κορυφαία ιατρικά περιοδικά, όπως το «Lancet», το «New England Journal of Medicine» και το JAMA (Journal of American Medical Association).

Στη έρευνα υπό τον ερευνητή δρ. Βινάι Πρασάντ του Πανεπιστημίου Υγείας και Επιστήμης του Όρεγκον, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό eLife, πολλές από τις συνήθεις ιατρικές πρακτικές έχουν πια αμφισβητηθεί.

Δέκα από αυτές τις πρακτικές που πρέπει να αναθεωρήσουν τόσο οι απλοί πολίτες αλλά και πολλοί γιατροί είναι οι εξής:

1) Οι αλλεργίες στα φιστίκια θα εμφανιστούν είτε το παιδί εκτεθεί σε φιστίκια πριν την ηλικία των τριών ετών είτε όχι.

Μέχρι τώρα οι γιατροί συμβούλευαν τους γονείς να κρατούν τα παιδιά τους μακριά από τα φιστίκια τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής τους, ενώ τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν πως ο κίνδυνος αλλεργίας δεν αυξάνεται ακόμα και αν το παιδί έρθει σε επαφή με την συγκεκριμένη τροφή ήδη από το πρώτο έτος της ζωής του.

2) Το ιχθυέλαιο δεν μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών της καρδιάς.

Αν και τα λιπαρά οξέα ωμέγα-3 μειώνουν τις φλεγμονές και ισορροπούν τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων -παράγοντες κινδύνου για τις καρδιακές νόσους- σε μια έρευνα 12.500 ατόμων που βρίσκονταν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, τα καθημερινά συμπληρώματα ωμέγα-3 δεν έδειξαν προστατευτικές ιδιότητες έναντι της καρδιοπάθειας.

3) Οι κούκλες (προσομοιώσεις βρεφών) δεν μειώνουν την πιθανότητα εγκυμοσύνης στην εφηβεία.

Η αρχική ιδέα ήταν πως οι έφηβες που είχαν τέτοιου είδους κούκλες έρχονταν νωρίτερα αντιμέτωπες με τις υποχρεώσεις του να έχεις ένα μωρό και απέφευγαν να μείνουν έγκυες. Ωστόσο, πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν το αντίθετο. Τα κορίτσια που έχουν τέτοια παιχνίδια, είναι ελαφρώς πιθανότερο να μείνουν έγκυες.

4) Το γκίνγκο μπιλόμπα δεν προστατεύει από την απώλεια μνήμης και την άνοια.

Το συμπλήρωμα αυτό, που φτιάχτηκε από τα φύλλα του δέντρου γκίνγκο, χρησιμοποιήθηκε ευρέως στην αρχαία κινεζική ιατρική και εξακολουθεί να προωθείται ως ένας τρόπος διατήρησης της μνήμης. Όμως μια μεγάλη αμερικανική μελέτη, που δημοσιεύθηκε το 2008, έδειξε οριστικά ότι το συμπλήρωμα είναι άχρηστο για το σκοπό αυτό. Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να έχει πωλήσεις ύψους 249 εκατομμυρίων δολαρίων.

5) Τα οπιοειδή δεν συμβάλλουν περισσότερο στη μείωση του πόνου σε σχέση με άλλα φάρμακα, όπως οι ασπιρίνες.

Μολονότι τα οπιοειδή είναι ισχυρά φάρμακα, μια κλινική δοκιμή έδειξε ότι υπάρχουν πολύ πιο ασφαλείς εναλλακτικές λύσεις (ασπιρίνη, ιμπουπροφέν κ.ά.) που ανακουφίζουν τον πόνο εξίσου καλά μεταξύ των ασθενών στα τμήματα επειγόντων περιστατικών.

6) Η θεραπεία με τεστοστερόνη δεν βοηθά τους ηλικιωμένους άνδρες να διατηρούν τη μνήμη τους.

Μερικοί άνδρες έχουν χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης και προβλήματα μνήμης και οι πρώτες μελέτες είχαν υπονοήσει ότι οι μεσήλικες άνδρες με υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης φαίνονταν να έχουν καλύτερα διατηρημένο ιστό σε ορισμένα μέρη του εγκεφάλου τους. Οι ηλικιωμένοι άνδρες με υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης φαίνονταν επίσης να τα πηγαίνουν καλύτερα στις δοκιμασίες ψυχικής λειτουργίας. Αλλά μια αυστηρή κλινική δοκιμή έδειξε ότι η τεστοστερόνη δεν ήταν καλύτερη από ένα χάπι ζάχαρης (πλασίμπο) ως προς την προσπάθεια αποτροπής της απώλειας μνήμης.

7) Η εκκαθάριση του σπιτιού από ακάρεα, σκόνη, ποντίκια και κατσαρίδες δεν συμβάλλει σε μειωμένες προσβολές άσθματος.

Πιστευόταν ότι οι αλλεργικές αντιδράσεις σε αυτού του είδους τα παράσιτα μπορεί να οδηγήσουν σε κρίσεις άσθματος, κάτι που όμως διαψεύσθηκε από μια επιστημονική έρευνα το 2017.

8) Οι μετρητές βημάτων και οι υπολογιστές θερμίδων δεν βοηθούν στην απώλεια βάρους.

Φαίνεται πως ισχύει το αντίθετο. Ανάμεσα σε 470 άτομα που έκαναν δίαιτα, εκείνοι που δεν χρησιμοποιούσαν τέτοιες συσκευές υπολογισμού, έχασαν περισσότερο βάρος συγκριτικά με εκείνους που χρησιμοποιούσαν.

9) Στη ρήξη μηνίσκου προτιμότερη είναι η χρήση φυσικοθεραπείας και σε δεύτερο χρόνο η χειρουργική επέμβαση.

Κάθε χρόνο χειρουργούνται πολλές χιλιάδες ασθενείς σε όλο τον κόσμο, καθώς φοβούνται πως αν αυτό το πρόβλημα δεν αντιμετωπιστεί χειρουργικά, θα καθυστερήσουν να απαλλαγούν από τον πόνο. Αλλά μια μελέτη σε ασθενείς με ρήξη μηνίσκου και μέτριας σοβαρότητας αρθρίτιδα, που έκαναν είτε χειρουργική επέμβαση είτε φυσικοθεραπεία για έξι μήνες, έδειξε ότι και οι δύο ομάδες εμφάνισαν βελτίωση στον ίδιο βαθμό

10) Αν «σπάσουν τα νερά» μιας εγκύου πρόωρα, το μωρό δεν είναι ανάγκη να γεννηθεί αμέσως.

Μερικές φορές, λίγες εβδομάδες πριν την αναμενόμενη ημερομηνία γέννας, σπάει η μεμβράνη που περιβάλλει το έμβρυο και διαρρέει το αμνιακό υγρό. Οι γυναικολόγοι, που ανησυχούν μήπως το έμβρυο πάθει κάποια βακτηριακή λοίμωξη, αφού πια δεν ζει σε αποστειρωμένο περιβάλλον, θεωρούν αναγκαίο να επισπεύσουν τον τοκετό.

Όμως μια κλινική μελέτη βρήκε ότι το έμβρυο δεν κινδυνεύει περισσότερο, αν οι γιατροί το παρακολουθούν προσεκτικά, όσο περιμένουν να επέλθει φυσιολογικά ο τοκετός. Στην πραγματικότητα, τα μωρά που δεν «βιάστηκαν» να γεννηθούν, είναι πιο υγιή από εκείνα που είδαν το φως εσπευσμένα μετά το «σπάσιμο των νερών».

Πηγή: efsyn.gr

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

Κυνηγώντας μετεωρίτες στην Κίνα!

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Όπως οι χρυσοθήρες στην «Άγρια Δύση» έτσι και σήμερα άνθρωποι, χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις, οι οποίοι είτε βρίσκονται σε απόγνωση είτε επιζητούν το εύκολο κέρδος έχουν επιδοθεί ένα νέο κυνήγι, την εύρεση υπολειμμάτων μετεωριτών.

Ένας από αυτούς είναι ο Ζανγκ Μπο, από την Κίνα, ο οποίος εδώ και 7 χρόνια, κάθε μέρα προσπαθεί να εντοπίσει κομμάτια μετεωριτών που έπεσαν στη γη και να τα πουλήσει είτε σε συλλέκτες είτε σε επιστημονικά Ιδρύματα.

Οι τεράστιες πεδιάδες της Κίνας είναι περιοχές εξαιρετικά δημοφιλείς για τους νέους χρυσοθήρες. Σε αυτές έχουν βρεθεί μερικοί από τους μεγαλύτερους μετεωρίτες και σ’ αυτές έχουν επικεντρώσει το ενδιαφέρον τους.

Ο Ζανγκ Μπο κατάφερε να εντοπίσει μόνος του μία περιοχή στην οποία, σύμφωνα με υπολογισμούς του, έχουν πέσει οι περισσότεροι μετεωρίτες. Η περιοχή αυτή που έχει εμβαδόν 425 τετραγωνικά χιλιόμετρα, βρίσκεται στην Βορειοανατολική Κίνα, κοντά στα σύνορα με τη Μογγολία και το Καζακστάν, και στο ελάχιστο εκείνο σημείο των ανατολικών συνόρων της Κίνας με τη Ρωσία.

Πριν από λίγους μήνες έγινε γνωστό ότι έπεσε ένας μετεωρίτης στη νότια πλευρά της Κίνας, κοντά στα σύνορα με τη Βιρμανία και το Λάος. Λίγες μέρες αργότερα άρχισε διαδικτυακός πλειστηριασμός και η τιμή του έφθασε σε ποσό αντίστοιχο των 7.800 δολαρίων ΗΠΑ, το γραμμάριο.

https://img.documentonews.gr/unsafe/1000x600/smart/http://img.dash.documentonews.gr/documento/imagegrid/2019/09/23/5d88b9dd825e63261b16b0d6.jpg

Ο Χου Ουεϊμπιάο, ερευνητής του Παρατηρητηρίου Purple Mountain Observatory, δήλωσε στο διεθνές δίκτυο CNN ότι η τιμή του, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να ξεπεράσει και τις 10.000 δολάρια ανά γραμμάριο.

Το CNN, επικαλούμενο ανακοίνωση της NASA, αναφέρει ότι περίπου 44 τόνοι υλικού από μετεωρίτες πέφτουν στη Γη κάθε μέρα. Οι περισσότεροι καίγονται όταν μπαίνουν στην ατμόσφαιρα, αλλά μερικοί επιβιώνουν της πτώσης και προσγειώνονται.

Οι περισσότεροι μετεωρίτες πιστεύεται ότι προέρχονταν από τους πυρήνες των μεγάλων αστεροειδών που περιστρέφονταν γύρω από τη ζώνη αστεροειδών μεταξύ του Άρη και του Δία και σε απόσταση περίπου 400 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο. Αυτοί οι αστεροειδείς θεωρούνται τα κατάλοιπα της δημιουργίας του ηλιακού μας συστήματος πριν από περίπου 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια. Οι επιστήμονες τούς θεωρούν πολύτιμους και σημαντικούς για τις έρευνες τους αναφορικά με την πρώιμη προέλευσή μας.

Πηγή: documentonews.gr (Νίκος Σερβετάς)

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

Η Σαντορίνη στο χείλος... καλντέρας, εξαιτίας του υπερτουρισμού!

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Ο υπερτουρισμός

Φέτος, στις 6 Αυγούστου, στη Σαντορίνη έφτασαν κρουαζιερόπλοια χωρητικότητας 18.300 ανθρώπων.

Οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τον υπερτουρισμό

Οι ειδικοί στον τουρισμό εκπέμπουν SOS για το νησί της Σαντορίνης λόγω του «υπερ-τουρισμού» στο νησί που έχει γίνει πόλος έλξης για εκατομμύρια τουρίστες ανά τον κόσμο. Πρόσφατα, το The Economist σε άρθρο του περιέγραψε τον προβληματισμό για το μέλλον της Σαντορίνης εξαιτίας της εξαιρετικά υψηλής δημοφιλίας της στους τουρίστες σε όλο τον κόσμο.

Η δημοφιλία αυτή, όπως τονίζεται, ανατροφοδοτείται από την προβολή του νησιού μέσα από τα social media, που αναρτούν συνεχώς ειδυλλιακές φωτογραφίες από τη Σαντορίνη. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι η ετικέτα #santorini εμφανίζεται σε 5.119.277 θέσεις στο Instagram.

Τα τελευταία πέντε χρόνια ο αριθμός των διανυκτερεύσεων στη Σαντορίνη αυξήθηκε κατά 66%, όπως επισημαίνεται. Παράλληλα, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στην έκθεση της επιτροπής μεταφορών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προειδοποιεί για τους κινδύνους από τον υπερ-τουρισμό στη Σαντορίνη.

Ανδρεάδης: «Η Σαντορίνη θα καταρρεύσει χωρίς σχεδιασμό δεκαετίας»

«Χωρίς σχεδιασμό δεκαετίας και crisis management η Σαντορίνη νομοτελειακά θα καταρρεύσει», υπογραμμίζει ο πρώην πρόεδρος του ΣΕΤΕ Ανδρέας Ανδρεάδης σε σχόλιό του στο twitter, με αφορμή το δημοσίευμα του Economist.

Ο κ. Ανδρεάδης στο σχόλιό του αναφέρει: «Θυμίζω ο ΣΕΤΕ έχει επισημάνει: Άμεση επιβολή τέλους ανά αποβιβαζόμενο επισκέπτη κρουαζιεροπλοίου υπέρ υποδομών. Φρένο σε άναρχη υπέρ- δόμηση. Συμμετρική φορολόγηση σε μισθώσεις Airbnb. Χωρίς σχεδιασμό 10ετίας & crisis management η Σαντορίνη νομοτελειακά θα καταρρεύσει».

Το τουριστικό μέλλον του νησιού

Η Σαντορίνη, μαζί με τη Ρόδο, μετέχουν στο πιλοτικό πρόγραμμα διαχείρισης προορισμών, που αναπτύσσεται από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) σε συνεργασία με τον ΣΕΤΕ, Το πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο, οπότε θα έχουμε και μια συνολική πρόταση για το τουριστικό μέλλον της Σαντορίνης.

Πηγή: ethnos.gr

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

Οι μοναχικοί άνθρωποι έχουν βλέμμα βαθύ... (Μάρω Βαμβουνάκη)

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Όλες οι δυστυχίες του ανθρώπου απορρέουν απ’ την ανικανότητά του να καθίσει σ’ ένα δωμάτιο μόνος και σιωπηλός.~ ΜΠΛΕΖ ΠΑΣΚΑΛ

Στους καιρούς μας, η μοναξιά θεωρείται απειλή, ήττα. Στο όνομα τούτου του τρόμου, αποφασίζονται και οι βαρύτεροι συμβιβασμοί. Συμβιβασμοί στη συντροφιά, στη δουλειά, στους φίλους, στις ιδεολογίες, στο γάμο.

Υπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν να κοιμούνται με τον εχθρό τους, να μοιράζονται την κάθε μέρα τους με κάποιον που περιφρονούν, που τους μειώνει, τους αποδιοργανώνει το χαρακτήρα, παρά να ζήσουν, έστω και για ένα διάστημα, μόνοι.

Λέγεται ότι «φόβος μοναξιάς είναι φόβος εαυτού» ίσως και γι’ αυτό είναι τόσο ισχυρός, ολοκληρωτικός φόβος. Όταν ο ίδιος ο εαυτός μας, μας είναι άγνωστος, απωθημένος, παραποιημένος και ξένος, τον αποφεύγουμε.

Υπάρχουν άνθρωποι που μπορείς να ζεις μέσα τους χωρίς να ζεις μαζί τους. Όπως και άνθρωποι που ενώ ζεις μαζί τους είναι αδύνατον να ζεις μέσα τους, έγραφε ο Γκαίτε.

Με άλλα λόγια, μέσα σε πολυμελή οικογένεια, μέσα σε φασαριόζικη παρέα που γλεντοκοπά, μέσα σε μια ομάδα που εκδράμει, η εσωτερική μοναξιά, η αληθινή γνήσια μοναξιά ενός μέλους μπορεί να φτάνει στην απελπισία. Δεν είναι όλοι γεννημένοι για να παντρευτούν, δεν είναι όλοι γεννημένοι για να γεννούν παιδιά.

Κοινωνικός δεν είναι ο κοσμικός. Κοινωνικός είναι ο άνθρωπος που μπορεί να συμπαθήσει τον άλλο. Να τον ακούσει με βαθιά προσοχή, να του ανοίξει την καρδιά του. Την κοινωνικότητα την ορίζει η ικανότητα της συμπάθειας και της αλληλοκατανόησης, ενώ την κοσμικότητα η σωματική συνύπαρξη για κάποιου είδους υλική συνεργασία: για να φωτογραφηθούμε, για παράδειγμα, σε κάποιο κοσμικό περιοδικό ή για να ανταλλάσσουμε επισκέψεις με σκοπό να παραμείνουμε σε ένα επίπεδο μελών καλής οικονομικής τάξεως κ.λπ.

«Αν και έχω χρόνια να σε δω, δεν έλειψες ποτέ από τη ζωή μου», έγραψε κάποιος σε παλιό του δάσκαλο.

Αυτές όμως είναι εμπειρίες που μόνο οι θαρραλέοι της μοναξιάς μπορούν να χαρούν. Γιατί η μοναξιά σου ασκεί το κουράγιο, σου εκλεπτύνει τη διαίσθηση, σου στερεώνει την αυτάρκεια και τη σεμνότητα που καταλήγει να επιλέγει κάθε σοβαρός άνθρωπος. Γιατί η μοναξιά είναι το σχολειό της αυτογνωσίας. Και όπως λέει ο Λάο-Τσε: «Αν όλο τον κόσμο γνωρίσεις, γνώρισες πολλά. Αν γνωρίσεις τον εαυτό σου, τα έμαθες όλα».

Προσέξτε ότι οι μοναχικοί άνθρωποι έχουν βλέμμα βαθύ, ικανό να περιπλανηθεί συγκεκριμένο μέσα στον βαθύ τους εαυτό και μέσα στον βαθύ άλλον που κοιτάζουν. Δείχνουν να γνωρίζουν κάτι παραπάνω απ’ όλους όσοι ολημερίς τρέχουν κι ανακατώνονται σε ατελείωτες απασχολήσεις, φλυαρίες και παρέες.

Οι άνθρωποι που δεν αντέχουν τη μοναξιά, είναι εκείνοι που κάνουν τις χειρότερες σχέσεις. Με τους φίλους, με τα παιδιά τους, και κυρίως με τον ερωτικό τους σύντροφο. Αντιθέτως, εκείνοι που τα έχουν βρει με την ψυχή τους, καταφέρνουν τους πιο πλούσιους δεσμούς. Αγαπούν και είναι σε θέση να νοιάζονται.

Κάποιος ρώτησε ένα σοφό γέρο: «Μα γιατί δεν μπορώ τελικά να κρατήσω ένα φίλο κοντά μου, αφού το θέλω τόσο πολύ;» Και ο σοφός του απάντησε: «Ακριβώς επειδή το θες πάρα πολύ». Η λαχτάρα για σχέση φαρμακώνεται από τη λαχτάρα για ταύτιση, για εξάρτηση, για προβολές, για ρούφηγμα, για χρήση εντέλει.

Με τέτοιες ανάγκες για στόχους, δε συνδέεσαι. Συνεργάζεσαι μόνο για να ανταλλάσσεις αρρώστιες, παθογόνους ερεθισμούς και προφάσεις. Για να αποφεύγεις την πραγματικότητά σου που τρέμεις. Τέτοιες διαθέσεις σύντομα γίνονται αντιληπτές και κάνουν τον άλλον να ασφυκτιά και να απομακρύνεται.

_______________________

Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο παλιάτσος και η Άνιμα» της Μάρως Βαμβουνάκη

Πηγή: antikleidi.com

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...

Μια διαφορετική ανάγνωση του Φινλανδικού συστήματος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

| 0 ΣΧΟΛΙΑ

Στην Ελλάδα οι περισσότερες αναφορές για το Φινλανδικό Εκπαιδευτικό Σύστημα, συνήθως προκαλούν πολιτική φόρτιση. Κατά την διάρκεια της βαθύτατης ελληνικής οικονομικής, κοινωνικής και θεσμικής κρίσης επιχειρήθηκε η επίλυση των προβλημάτων (που αυτή προκάλεσε) με την ενεργοποίηση κοινωνικών αυτοματισμών οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν για την στοχοποίηση επαγγελματικών ομάδων (π.χ εκπαιδευτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι κ.λ.π).

Αντίθετα στην δεκαετία του 1990 η Φινλανδία αποφάσισε να αντιμετωπίσει την δική της οικονομική κρίση χρησιμοποιώντας την εκπαίδευση ως βασικό πυλώνα επαναχάραξης του παραγωγικού της μοντέλου. Τα αποτελέσματα της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας που επιχείρησε η Φινλανδική κοινωνία διαπερνούν την κουλτούρα της σημερινής Φινλανδίας και αποτυπώνονται στο σύνθημα « όλα είναι εκπαίδευση».

Σε αυτό το άρθρο η προσέγγιση του Φινλανδικού εκπαιδευτικού μοντέλου βασίζεται στην αξιοποίηση των βιωματικών δεδομένων που προέκυψαν από την επίσκεψη επιμορφωτικού χαρακτήρα που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο Ευρωπαϊκού Προγράμματος Erasmus + ΚΑ1 σε σχολικές μονάδες του Ελσίνκι, τον Απρίλιο του 2018.

Η Φινλανδία είναι μία χώρα η οποία παρουσιάζει παρόμοια οικονομικά, γεωστρατηγικά και ιστορικά χαρακτηριστικά με τη Ελλάδα. Ειδικότερα χαρακτηρίζεται από το μικρό μέγεθος του πληθυσμού και την συγκέντρωση του σε μεγάλες πόλεις. Συνορεύει με την Ρωσία η οποία κάνει αισθητή την παρουσία της χρησιμοποιώντας μηχανισμούς πίεσης όπως είναι οι ελεγχόμενες μεταναστευτικές ροές. Ο σκληρός εμφύλιος πόλεμος που πραγματοποιήθηκε στην δεκαετία του 1920 άνοιξε πληγές οι οποίες επουλώθηκαν σύντομα από τους Φινλανδούς. Ωστόσο – κατά την άποψη ενός Φινλανδού συναδέλφου – δεν έχουν κατορθώσει να μιλήσουν με αυτοκριτική διάθεση για τα μελανά σημεία της ιστορίας τους όπως είναι η συνεργασία της Φινλανδικής Κυβέρνησης με το ναζιστικό καθεστώς της Γερμανίας κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου.

Σε αντίθεση με το ελληνικό μοντέλο σχολικών υποδομών το οποίο χαρακτηρίζεται από την κατασκευή μικρού μεγέθους σχολικών μονάδων, το αντίστοιχο Φινλανδικό μοντέλο βασίστηκε στην κατασκευή μεγάλου μεγέθους σχολικών μονάδων με σκοπό την δημιουργία οικονομιών κλίμακας, συνεργειών και γνώσης. Για παράδειγμα στην περιοχή του Ελσίνκι υπάρχουν κτιριακά συγκροτήματα με χωρητικότητα μεγαλύτερη των 2000 μαθητών, στα οποία στεγάζονται οι δομές της τυπικής και της άτυπης εκπαίδευσης και κατάρτισης. Χαρακτηριστικά οφέλη που απορρέουν από την επιλογή του συγκεκριμένου μοντέλου είναι η ορθολογική διαχείριση των λειτουργικών δαπανών, η αποτελεσματική αξιοποίηση των υποδομών όπως βιβλιοθήκες, αθλητικές εγκαταστάσεις από έναν ικανοποιητικό αριθμό εκπαιδευομένων και εκπαιδευτικών.

Η χρηματοδότηση του φινλανδικού εκπαιδευτικού μοντέλου πραγματοποιείται κυρίως από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, ενώ οι δήμοι είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση των δημοσιονομικών κονδυλίων που προορίζονται για την χρηματοδότηση της προσχολικής, πρωτοβάθμιάς, δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Σε αντίθεση με τις προτάσεις του Ο.Ο.Σ.Α που προτείνουν την αύξηση του εκπαιδευτικού ωραρίου, την μείωση των δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας μέσω των επιταγών εκπαίδευσης (vouchers), την τυποποίηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, την κοινωνική λογοδοσία, την αύξηση της αναλογίας μαθητών/τριων ανά εκπαιδευτικό, οι σχεδιαστές του Φινλανδικού μοντέλου επέλεξαν να δημιουργήσουν ένα εκπαιδευτικό σύστημα προσαρμοσμένο στις ανάγκες της Φινλανδικής κοινωνίας και όχι στα συμφέροντα των επιμέρους ομάδων πίεσης. Αποφάσισαν να δώσουν προτεραιότητα στην αναμόρφωση των ωρολογίων προγραμμάτων δημιουργώντας θεματικές ενότητες και προσεγγίζοντας ολιστικά τα γνωστικά αντικείμενα. Εστίασαν στην κινητικότητα του μαθητικού δυναμικού μεταξύ διαφορετικών τύπων σχολείων στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών σε θέματα παιδαγωγικού χαρακτήρα, διδακτικών προσεγγίσεων και συμβουλευτικής, στην κοινωνική συνεργασία και στην εξατομικευμένη μαθησιακή διαδικασία.

Το επάγγελμα του εκπαιδευτικού απολαμβάνει υψηλό βαθμό κοινωνικού κύρους ως αποτέλεσμα των επαγγελματικών προσόντων του (παιδαγωγικού, διδακτικού συμβουλευτικού χαρακτήρα), την συχνή επικοινωνία με τους γονείς και την τοπική κοινωνία. Ο Φινλανδός εκπαιδευτικός μπαίνει σε τάξεις των 10 ή των 15 μαθητών (υπάρχουν και οι τάξεις των 20 ή 25 ατόμων) συνεργάζεται με τους γονείς των μαθητών στο πλαίσιο συναντήσεων που ορίζονται σε τακτά χρονικά διαστήματα και παρέχει υπηρεσίες συμβουλευτικής σε συγκεκριμένες ομάδες μαθητών. Κάθε εκπαιδευτικός εντάσσεται σε επιμέρους ομάδες εκπαιδευτικών που αναλαμβάνουν την αντιμετώπιση επιμέρους θεμάτων που αφορούν την λειτουργία των σχολικών μονάδων και την επικοινωνία τους με τη τοπική κοινωνία.

Ο σημαντικός αριθμός επαγγελματικών προσόντων του Φινλανδού εκπαιδευτικού – μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών, παρακολούθηση προγραμμάτων επιμόρφωσης για την διαχείριση συγγενών γνωστικών αντικείμενων και την παροχή συμβουλευτικού έργου – και η συχνή επικοινωνία με τους γονείς και την τοπική κοινωνία αποτελούν τις μεταβλητές της διαδικασίας αξιολόγησης του. Υπάρχει και η διοικητική αξιολόγηση που συνδέεται κυρίως με τις επιμορφωτικές ανάγκες των εκπαιδευτικών οι οποίες θα πρέπει να προσαρμόζονται στην αποτελεσματική βελτίωση του εκπαιδευτικού τους έργου.

Στις συζητήσεις με εκπαιδευτικούς και μαθητές/τριες των τριών σχολείων (Γυμνασίου, Γενικού και Επαγγελματικού Λυκείου) μπορείς να εντοπίσεις το κλίμα που χαρακτηρίζει κατά κανόνα τις σχέσεις εκπαιδευτικών και μαθητικού δυναμικού, κατά την διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας εντός και εκτός τάξης. Συγκεκριμένα το ωρολόγιο πρόγραμμα περιλαμβάνει έναν ικανοποιητικό αριθμό θεματικών ενοτήτων που καλούνται οι μαθητές/τριες να επιλέξουν με σκοπό την απόκτηση και την ενδυνάμωση των γνωστικών, επικοινωνιακών και κοινωνικών δεξιοτήτων τους. Η ολιστική προσέγγιση των θεματικών ενοτήτων μέσω των διαθεματικών και διεπιστημονικών συνδέσεων (όπου είναι εφικτό) αποτελεί ένα από τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του εκπαιδευτικού συστήματος όπως αυτά αποτυπώνονται στους διαγωνισμούς της PISA. Μία θεματική ενότητα δεν συνδέεται αποκλειστικά με ένα γνωστικό αντικείμενο άλλα με έννοιες που απαιτούν την διεπιστημονική προσέγγιση του.Η μετωπική διδασκαλία έχει αντικατασταθεί από την εργασία μέσω ομάδωνκαι την εξατομικευμένη μάθηση που προσαρμόζεται στους προσωπικούς στόχους κάθε μαθητή/τριας. Άλλωστε αυτό που ενδιαφέρει τους περισσότερους μαθητές/τριες είναι η απόκτηση του εθνικού απολυτήριου, δηλαδή δεξιοτήτων που θα τους επιτρέψουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις, στα δικαιώματα και στις ευθύνες που απορρέουν από την ιδιότητα τους ως πολίτες της Φινλανδικής Δημοκρατίας και της Ε.Ε.

https://handluggageonly.co.uk/wp-content/uploads/2019/03/Hand-Luggage-Only-10-2.jpg

Ένα μικρό ποσοστό επιλέγει την συμμετοχή του σε εξετάσεις για την εισαγωγή σε κάποιο Πανεπιστήμιο. Κυκλοφορώντας στο εσωτερικό των σχολείων παρατηρείς παιδιά να χρησιμοποιούν ηλεκτρονικούς υπολογιστές, tablets, smartphones ή να χαλαρώνουν σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους. Φαινόμενα αποκλίνουσας συμπεριφοράς που δημιουργούνται σε σχολικές μονάδες μεγάλου μεγέθους αντιμετωπίζονται μέσω των εθνικών προγραμμάτων που προσαρμόζονται στο σχολικό περιβάλλον του Φινλανδικού σχολείου (πρόγραμμα αντιμετώπισης σχολικού εκφοβισμού, πρόσθετη υποστήριξή των μαθητών/τριων που αντιμετωπίζουν μαθησιακές δυσκολίες, προγράμματα συμβουλευτικής εντός του εκπαιδευτικού ωραρίου). Επίσης υπάρχει ο θεσμός των ιδιωτικών φροντιστηρίων τον οποίο επιλέγει ένας μικρός αριθμός μαθητών με σκοπό την εισαγωγή σε σχολές όπως η Νομική και Ιατρική του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι.

Συμπερασματικά οι προσλαμβάνουσες που έχουν παρουσιασθεί στις προηγούμενες παραγράφους αποτελούν την κουλτούρα οργάνωσης του Φινλανδικού σχολείου που αποτυπώνεται στις υποδομές, στην δημόσια χρηματοδότηση, στις αξίες και στις κοινωνικές συμπεριφορές. Μία κουλτούρα που άρχισε να διαμορφώνεται στην περίοδο της οικονομικής ύφεσης της Φινλανδικής οικονομίας και συνοψίζεται στις λέξεις κλειδιά: κοινωνική ευθύνη σε αντίθεση με την κοινωνική λογοδοσία, ομαδική εργασία με στόχο την εξατομικευμένη μάθηση, εκπαιδευτικοί-σύμβουλοι, ωρολόγια προγράμματα θεματικών ενοτήτων και όχι μαθημάτων, στην απομυθοποίηση των Τ.Π.Ε., στην ανατροφοδότηση, στην κοινωνική συνεργασία και στην αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού έργου σε αντιδιαστολή με την ατομική αξιολόγηση. Τα επιτεύγματα του συγκεκριμένου μοντέλου είναι ορατά σε διεθνείς διαγωνισμούς εντοπισμού του γλωσσικού, μαθηματικού, οικονομικού εγγραματισμού και στην οικονομική ανάπτυξη της Φινλανδικής κοινωνίας.

***

Στέφανος Συρμακέσης

Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων – Εκπαιδευτικός-Οικονομολόγος

Πηγή: huffingtonpost.gr

Κατηγορίες:
Και κάτι άλλο...
web design by